LOGINShare
ตอนที่ 24 อะไรคือเรื่องจริง (2)
publish date:
2026-10-24 18:32:18“คงไม่หรอกมั้งครับ วันนี้เฮียไม่ได้มาเอง เพราะว่าไปวัด”
“อ้อ จริงด้วย...วันครบรอบวันตายเจ๊นุช ถ้าอย่างนั้นตรัยเอานี่ไป ใช้เสร็จแล้วก็เอาไว้ด้านหน้าตลาดนั่นแหละเดี๋ยวฉันไปเอากลับมาเอง”
ตรัยคุณมองรถเข็นที่มีเข่งใบใหญ่วางไว้ เธอบอกว่าให้เขาเข็นมันไปด้วยในตอนที่เดินเก็บค่าเช่าแผง สิ่งที่ตรัยคุณไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น ทุกคนในตลาดล้วนจดจำได้ว่าวันนี้คือวันครบรอบการตายของนงนุช ต่างต้องการปลอบใจเฮียชนด้วยสิ่งที่ตัวเองพอจะมีและหาได้
“ก็ว่าสิตอนออกมาไอ้พี่หมีมันบอกให้ขับกระบะมา”
ตรัยคุณมองข้าวของมากมายในเข่ง ทั้งของสดของสุก ของคาวหวานมากมาย มีทั้งของที่ทำขึ้นมาเพื่อการนี้และของที่มีอยู่ในร้านของตัวเอง มูลค่าของมันไม่อาจทราบ แต่สิ่งที่ตรัยคุณรับรู้ได้ชัดเจนคือน้ำจิตน้ำใจที่พ่อค้าแม่ค้ามีต่อเจ้าของตลาด มันมากล้นจนเห็นได้ด้วยตาโดยไม่ต้องพูดอะไร
“ทำไมมันสวนทางกับข้อร้องเรียน และข้อมูลที่จ่าบ๊วยส่งมาจากเบื้องบนวะ”
นานวันเข้ายิ่งเห็นความผิดปกติ พิสุทธิ์ชนรู้ตัวตนของเขาจึงจัดฉากเรื่องเหล่านี้ขึ้นอย่างนั้นเหรอ แต่เขาจะทำไปเพื่ออะไร หากเป็นไปตามข้อมูลที่ได้มา หากเฮียชนรู้ว่าเขาเป็นตำรวจและแฝงตัวเข้ามาจะเก็บเขาเอาไว้ทำไม ตรัยคุณรู้สึกสับสนไม่น้อย แต่ก็ทำได้เพียงเก็บเรื่องราวทุกอย่างเอาไว้ในใจ แล้วหาวิธีไขข้อข้องใจให้ตัวเอง
“กลับมาแล้วเหรอ”
“ครับ...ของเต็มรถเลย” ตรัยคุณตอบเฮียชนที่ยืนยิ้มอยู่หน้าประตู เขาไล่สายตามองเจ้านายตั้งแต่หัวจรดเท้า ผมเซตอย่างดีด้วยเจลใส่ผมยี่ห้อดีราคาแพง คิ้วเข้มดวงตาคมสีเทาเข้ม จมูกโด่งเป็นสัน รับกับริมฝีปากได้รูปในชุดสลิมสูทกราไฟต์ ขนาดเขาเป็นผู้ชายด้วยกันยังต้องยอมรับว่าเฮียชนเป็นผู้ชายที่หล่อมาก และประสาทมากเช่นเดียวกัน ทั้งหมดเกือบจะสมบูรณ์แบบหากที่เท้าไม่ใช่รองเท้าคีบสีน้ำเงินขาวแบบที่ยักษ์ชอบใส่หากแต่เป็นสีแดง
“นี่แหละถึงไม่อยากไปเอง กลัวแม่ค้าจะยกลูกสาวให้ ปีที่แล้วเกือบได้เมียพร้อมกัน 3 คน”
“ก่อนมีเมีย 3 คน เฮียบอกผมหน่อยได้ไหมครับ ไปวัดมาเจอผีตัวไหน มันบอกให้เฮียแต่งตัวแบบพี่ยักษ์”
“ฉันก็ไม่ได้อยากแต่งแต่บังเอิญไปพบรักแท้”
“รักแท้?”
“ลักที่หมายถึงลักขโมย ลักรองเท้ากูแท้ ๆ อย่าให้รู้นะว่าใคร”
“จะตามไปกระทืบเหรอครับ”
“บ้าเหรอ ฉันใช้ความรุนแรงแค่บนเตียง”
“เป็นผู้ป่วยติดเตียงเหรอครับ” ตรัยคุณอยากจะเป็นผู้สนับสนุนหลักทำให้ติดเตียงจริง ๆ ตั้งท่าจะดีขึ้นหน่อยก็ล้มเหลว คนอะไรใช้ชีวิตในแบบของตัวเองที่ทำให้คนอื่นปวดหัวได้ดีขนาดนี้ หรือที่นงนุชชิงด่วนตายไปก็เพราะต้องการหลุดพ้นกันแน่
“ไม่ได้ต้องการหลุดพ้นจากวัฏสงสารหรอก หลุดพ้นจากผัวนี่แหละ” ตรัยคุณก้มหน้าพึมพำ
“ถ้ารู้ว่าใครเอาไปจะไปเอาคืน เดี๋ยวเกิดตกไปอยู่ในมือคนที่เขาคลั่งรักฉันมาก ทำของใส่ฉันคงแย่...เกิดมาหล่อก็แย่แบบนี้แหละ ก็พยายามแล้วแต่ไม่ได้ขี้เหร่ขึ้นเลย”
เฮียชนยิ้มหวานยื่นมือไปเช็ดเหงื่อที่ไหลอยู่ข้างแก้มของตรัยคุณ คงเหนื่อยไม่น้อยสินะ
“เหนื่อยเหรอ”
“นิดหน่อยครับ แต่ไม่ได้เป็นอะไรมาก”
เฮียชนทำท่าตกใจ ยกมือขึ้นทาบอกแล้วหมุนฟูลเทิร์นอีกครั้ง ตรัยคุณพรูลมหายใจออกมาแรง ๆ
“มึงจะอิทธิพลมืดได้ยัง มืดกี่โมง”
“พยากรณ์อากาศวันนี้บอกว่าพระอาทิตย์ตกที่ประภาคารแหลมพรหมเทพ เวลา 18.45 น.”
“อะไรครับ”
“ก็เมื่อกี้นายถามฉันว่ามืดกี่โมง”
กรรมของกูในทุก ๆ วันที่ยังหายใจ ตราบใดที่ยังหาหลักฐานไม่ได้ก็ยังคงต้องอยู่ ตราบใดที่ยังอยู่ก็ยังต้องเจอคนแบบนี้ต่อไป แต่ก็ยังดีที่เขาไม่ได้ยินทั้งหมด ตรัยคุณหันไปมองรถกระบะที่เต็มไปด้วยข้าวของ จะกินอย่างไรหมด
“หมี ยักษ์...เฮ้ยยยยยย ใครอยู่แถวนี้บ้าง”
เพียงครู่ชายฉกรรจ์ชุดสูทสีดำนับสิบก็มารวมตัวกัน บางคนยังมีร่องรอยการถูกกุนเชียงจับแต่งตัวมัดจุก บางคนแก้มยังมีลิปสติก มือยังติดเล็บปลอมลายเคโระแบบนี้อยู่เลย นี่สินะพ่อม่ายเมียตาย เลี้ยงลูกเพียงลำพังกับลูกน้องนับสิบ
Latest chapter
เฮียชนคือตัวซีเคร็ต ตอนที่ 25 อะไรคือเรื่องจริง (3)
“ครับเฮีย เฮียมีอะไรครับ” หมีเอ่ยถามเจ้านาย“ตรัยมันบอกเหนื่อย”“เฮียเคยบอกไว้ว่า ร่างกายเสียเหงื่อต้องเติมเกลือ...เกลืออะไรวะ” หมีหันไปถามคู่หูนักเรียน กศน. ที่เรียนร่วมกันมาและเพิ่งสอบเสร็จหมาด ๆ อย่างยักษ์“เกลือหิมาลำใย” ยักษ์เอ่ยตอบอย่างมั่นใจ“ลูกพี่ มันไม่มี มีแต่เกลือปรุงทิพย์” นึกว่าจะประหลาดแค่สามคน นี่ลูกน้องคนอื่นก็เป็น เหนื่อยจนร่างกายต้องเติมเกลือปรุงทิพย์ ตอนเด็ก ๆ พวกนี้มันตั้งใจเรียนกันสักคนไหมไอ้พวกดึงค่าเฉลี่ยประเทศชาติ ตัวถ่วงการศึกษาไทย“พอ ๆ ถ้าเป็นแบบนั้นผมคงต้องฟอกไตต่อ” ตรัยคุณต้องเบรกเอาไว้ก่อนที่เขาจะกลายเป็นเหยื่อมากกว่านี้ บรรยากาศแบบนี้สิ่งที่ควรเติมก็ต้องเติม ตรัยคุณหันไปส่งยิ้มให้เฮียชนก่อนจะเอ่ยในสิ่งที่ต้องการ“เหนื่อยแบบนี้ เติมเหล้าดีกว่าเฮีย”“ได้สิ” คำตอบของเฮียชนทำให้หมีใช้ข้อศอกสะกิดยักษ์ สองคู่หูมองสบตากันอย่างรู้ใจ ไอ้ที่สงสัยมานั่นไม่ผิดแน่ ทั้งที่สนควรกลับมาทำงานได้ตั้งแต่ช่วงแรก แต่ก็ยังหาข้ออ้างสารพัดเพื่อให้ตรัยคุณอยู่ต่อ ไหนจะชอบหาจังหวะเข้าใกล้และอยู่เพียงลำพัง ยิ่งดินเนอร์ใต้แส
เฮียชนคือตัวซีเคร็ต ตอนที่ 24 อะไรคือเรื่องจริง (2)
“คงไม่หรอกมั้งครับ วันนี้เฮียไม่ได้มาเอง เพราะว่าไปวัด”“อ้อ จริงด้วย...วันครบรอบวันตายเจ๊นุช ถ้าอย่างนั้นตรัยเอานี่ไป ใช้เสร็จแล้วก็เอาไว้ด้านหน้าตลาดนั่นแหละเดี๋ยวฉันไปเอากลับมาเอง”ตรัยคุณมองรถเข็นที่มีเข่งใบใหญ่วางไว้ เธอบอกว่าให้เขาเข็นมันไปด้วยในตอนที่เดินเก็บค่าเช่าแผง สิ่งที่ตรัยคุณไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น ทุกคนในตลาดล้วนจดจำได้ว่าวันนี้คือวันครบรอบการตายของนงนุช ต่างต้องการปลอบใจเฮียชนด้วยสิ่งที่ตัวเองพอจะมีและหาได้“ก็ว่าสิตอนออกมาไอ้พี่หมีมันบอกให้ขับกระบะมา”ตรัยคุณมองข้าวของมากมายในเข่ง ทั้งของสดของสุก ของคาวหวานมากมาย มีทั้งของที่ทำขึ้นมาเพื่อการนี้และของที่มีอยู่ในร้านของตัวเอง มูลค่าของมันไม่อาจทราบ แต่สิ่งที่ตรัยคุณรับรู้ได้ชัดเจนคือน้ำจิตน้ำใจที่พ่อค้าแม่ค้ามีต่อเจ้าของตลาด มันมากล้นจนเห็นได้ด้วยตาโดยไม่ต้องพูดอะไร“ทำไมมันสวนทางกับข้อร้องเรียน และข้อมูลที่จ่าบ๊วยส่งมาจากเบื้องบนวะ”นานวันเข้ายิ่งเห็นความผิดปกติ พิสุทธิ์ชนรู้ตัวตนของเขาจึงจัดฉากเรื่องเหล่านี้ขึ้นอย่างนั้นเหรอ แต่เขาจะทำไปเพื่ออะไร หากเป็นไปตามข้อมูลที่ได้มา หากเ
เฮียชนคือตัวซีเคร็ต ตอนที่ 23 อะไรคือเรื่องจริง (1)
หลายเดือนที่ตรัยคุณแฝงตัวเข้ามาอยู่ในกลุ่มธุรกิจของเฮียชน ความใกล้ชิดของตรัยคุณกับทุกคนเรียกได้ว่าสนิทสนมคุ้นเคยกันเป็นอย่างมาก แต่ก็ยังไม่สามารถตรวจสอบที่มาที่ไปของรายได้ของเฮียชนอย่างแน่ชัด ข้อมูลที่ตรัยคุณมีล้วนเป็นข้อมูลผิวเผิน บ่อยครั้งที่พยายามเข้าใกล้คนสนิททั้งสองของพิสุทธิ์ชน ทั้งคู่ก็มักจะตีลังกาลอดรั้วหาช่องหลบเลี่ยงได้ทุกครั้งไป“พี่ตรัย วันนี้มาแทนเฮียชนเหรอ”“เออ”“นี่ค่าเช่าวิน ที่เหลือของไอ้โอม แม่มันป่วยหาไม่ทัน ฝากบอกเฮียด้วยอาจจะช้าหน่อย” ตั้มส่งถุงที่บรรจุเงินเอาไว้ให้ตรัยคุณ เรียกได้ว่าไม่จำเป็นต้องพูดอะไรให้มากความ ทุกคนก็เตรียมเงินเอาไว้ให้อย่างเรียบร้อย“แม่มันเป็นไรวะ”“เห็นว่าเป็นเนื้องอกต้องผ่าตัด บอกเฮียให้ด้วยนะพี่”“เออ”จากธุรกิจคมนาคมขนส่งสู่แหล่งการค้าชุมชนที่เรียกว่าตลาด ตรัยคุณนึกแล้วก็อดยิ้มไม่ได้ เฮียชนผู้มักจะฟังไลฟ์โค้ช พยายามยกมาตรฐานลูกน้องให้เท่าทันอารยชนด้วยการพูดเพราะใส่สูท แรก ๆ ตรัยคุณก็ไม่ค่อยจะชิน แต่ต่อต้า
เฮียชนคือตัวซีเคร็ต ตอนที่ 22 ดินเนอร์ใต้แสงเทียน (3)
“หรือกูโดนหลอกวะ แล้วใครกันแน่ที่หลอกกู...แต่อยู่นี่ก็ไม่เคยเห็นใครจะพกปืนสักคน เห็นพกแต่มาม่ากับแหนมมาแกล้มเหล้า...พวกมันคงไม่ล้ำถึงขั้นดัดแปลงแหนมเป็นอาวุธ มาม่าเป็นระเบิดหรอกมั้ง”ตรัยคุณเก็บความสงสัยเอาไว้ในใจ ดึงตัวเองออกมาจากความกังวลและข้อสงสัยทั้งหมดในตอนนี้ สิ่งที่อยู่ตรงหน้าคือเป็นไอ้ตรัย อดีตจิ๊กโก๋ส่งยาที่เข้ามาทำงานกับเฮียชน และตอนนี้ก็เป็นไอ้ตรัยคนขับรถไม่ใช่ร้อยตำรวจตรี ตรัยคุณตรัยคุณมาตามเวลานัดหมาย แต่ด้วยเวลานัดของตัวเองที่ต่างไปจากคนอื่น ทำให้ผู้หมวดสายลับก็ไม่ลืมที่จะระวังตัวเอง ทันทีที่เขาก้าวเข้ามาในบ้านหลังใหญ่ก็พบได้ถึงความผิดปกติ บ้านที่เคยสว่างไสว ราวกับว่าถือหุ้น กฟผ. อยู่ 99% วันนี้กลับมืดสนิท ทั้งบ้านเงียบสนิทราวกับไร้ผู้คนอาศัย วันนี้ปืนพกคู่กายก็ไม่นำติดตัวมาด้วย เพราะที่ผ่านมาไม่มีใครพกอาวุธเลยสักคน หากเขาลุกมาเหน็บปืนก็คงกลายเป็นที่สงสัยตรัยคุณหยิบเอามีดพกที่ซ่อนไว้ในรองเท้าขึ้นมา ค่อย ๆ ย่างก้าวอย่างระมัดระวัง ทุกฝีก้าวในตอนนี้เต็มไปด้วยอันตราย ตรัยคุณเดินสำรวจไปโดยรอบนอกจากความมืดก็มีเพียงความเงียบ ในใจเริ่มเป็นกังวลนึกห่วงสอ
เฮียชนคือตัวซีเคร็ต ตอนที่ 21 ดินเนอร์ใต้แสงเทียน (2)
“เฮียนี่ร้ายมากนะครับ”“ฉันบอกแล้วไง เจ้ามือจะไม่จ่ายบิลไหนก็ได้แต่บิลนี้มันต้องจ่าย”“ยินดีด้วยครับ” นอกจากเรื่องเงินนี้สิ่งที่ตรัยคุณสังเกตได้คือความบาดหมางระหว่างสองคน อะไรกันคือต้นเหตุที่ทำให้ทั้งคู่กลายเป็นศัตรูกัน และสิ่งที่เฮียชนบอกว่าฝากไว้หลายอย่างมันคืออะไร จะเป็นของผิดกฎหมายหรือไม่“4 ล้าน”“อะไรครับ”“ฉันให้นาย 4 ล้าน ชอบ 4 นี่ งั้นเอาไป 4,444,444 บาท พรุ่งนี้โอนให้”โอ้โห...มิน่าล่ะใคร ๆ ถึงชอบเป็นโจร เป็นตำรวจมาหลายปีเงินเก็บไม่มีแถมเป็นหนี้สหกรณ์ เปลี่ยนวิถีมาเป็นโจรแค่ครึ่งปีมีเงินสี่ล้านในบัญชี หรือว่านี่จะเป็นสวรรค์ลิขิตเฮ้ย...ไม่ใช่สิ!!!!ตรัยคุณสะบัดหัวเบา ๆ ไล่ความคิดฟุ้งซ่านที่มีให้ออกไป แต่อยู่ ๆ มีเงินหลักล้านในชั่วพริบตามันก็น่าตกใจไม่ใช่น้อย หากเป็นใครก็ต้องตกใจไม่ใช่แค่เขาหรอก ตรัยคุณคิดเช่นนั้น“ไม่เป็นไรครับ เฮียเป็นคนซื้อ ผมไม่ได้ลงทุนอะไร”“แต่นายเป็นคนบอกตัวเลข ไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วกลับมาดินเนอร์กับฉัน ฉลองให้กับทรัพย์สินที่เราสองคนหามาร่วมกัน”“ผมฟังแล้วรู้สึกทะแม่ง ๆ นะครับ
เฮียชนคือตัวซีเคร็ต ตอนที่ 20 ดินเนอร์ใต้แสงเทียน (1)
“หึ ๆ” เสียงหัวเราะในลำคอทำให้ตรัยคุณต้องหันไปมองเฮียชนที่นั่งอยู่ ทำให้ได้เห็นแววตาและรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ร้ายของเขาอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน แววตาและรอยยิ้มแบบนี้ต่างไปจากเฮียชนที่เขาเคยเห็นโดยสิ้นเชิง แต่เพียงแค่ชั่วพริบตา ช่วงเวลาอันแสนสั้นจนตรัยคุณคิดว่าตัวเองนั้นตาฝาด รอยยิ้มนั้นก็เปลี่ยนเป็นยิ้มกว้างพร้อมใบหน้าบานเป็นกระด้งอย่างที่เคยเป็น“ใครอยากเป็นเศรษฐี ฉันน่ะสิ ฉันน่ะสิ”“อารมณ์ดีอะไรขนาดนั้นครับ”เฮียชนลุกจากเก้าอี้เดินเข้ามาหาตรัยคุณ เข้าหมุนฟูลเทิร์นรอบตัวเองไปหนึ่งรอบ จากนั้นก็ดีดนิ้วหนึ่งครั้ง ปรากฏดอกกุหลาบขึ้นมาตรงหน้าของตรัยคุณ“อะไรครับ”“ดอกไม้ไง ให้นาย”“ให้ทำไมครับ”“นายรู้ไหม นายคือตัวเงินตัวทองของฉันจริง ๆ ฉันคิดไม่ผิดเลยที่เอานายมาไว้ใกล้ตัว”ตรัยคุณกำหมัดแน่น นี่เฮียชนกำลังหลอกด่าเขาอยู่แน่ ๆ
You May Also Like
ข้าวโพดในไร่ชา (Mpreg)
กุหลาบดิน2.1K viewsผัวของผมมันคลั่งรักเกินไปแล้วนะ [YAOI]
ณ ธารา1.9K viewsก็แค่มีเมียเป็น..ผู้ชาย
LookDice3.8K viewsผัวเถื่อน
A'vigetor1.7K viewsไกด์! ผมเหรอ?!
เล่อเฉียน409 viewsภรรยาตัวน้อยของท่านแม่ทัพผู้แกล้งตาย
พิมพ์ใจ44 viewsหวนคืนรักคำสาปมาร
Naiyana665 viewsการนอกใจของจูโน่
Xeres / RefX_lust468 views
