All Chapters of ANG MASARAP KONG TALABA (SSPG): Chapter 1 - Chapter 10

CHAPTER 1Pitra POV"Oh, isda! Isda! Galunggong, madam! Fresh na fresh! Dalawang daan at limampung piso kada kilo! Bili na kayo! Baka mamaya, pati asawa n'yo, isda na ang ulam!" malakas kong sigaw sa mga dumaraang mamimili sa tapat ng aking puwesto.Napahinto ang isang ale at napatingin sa akin."Ha? Bakit naman pati asawa ko?""Para po hindi na kayo mag-away, madam. Isda na lang ang pagdiskitahan n'yo. Mas mura pa kaysa magpa-annulment!" nakangisi kong sagot.Napailing siya habang natatawa, pero hindi rin nakatangging bumili ng isang kilong galunggong.Aba! Diskarte lang 'yan!Sa panahon ngayon, hindi puwedeng puro tindang isda lang ang puhunan mo. Kailangan may kasamang magandang sales talk, konting humor, at kaunting pang-uuto. Basta walang naloloko, puwede na!Ako nga pala si Precious, pero mas kilala sa palengke bilang Pitra. Bente sais anyos, single since birth, at sa kasamaang-palad, wala pa ring lalaking naglalakas-loob na umangkin sa puso ko.Hindi naman sa nagmamadali akong

CHAPTER 3Habang abala ako sa kakaisip kung paano ako magkakaroon ng sariling bahay, kotse, at asawang hindi babaero, biglang umingay ang cellphone ko.Napatingin ako sa screen.TITA CALLING...Napangiwi ako.Ay, naku! Speaking of malas, tumatawag na naman ang reyna ng sugal at pang-iinsulto!"Hello, Tita?" mahinahon kong sagot."Nasaan ka na naman, Pitra?!" bungad niya sa akin. Ni hindi man lang nagtanong kung buhay pa ba ako o kung nakainom na ako ng tubig."Nagtitinda po ng talaba, Tita. Bakit po?""Bakit? Tanong ka pa nang tanong! Nasaan na ang perang iuuwi mo?!"Napapikit ako at huminga nang malalim.Ayan na naman tayo sa paborito niyang paksa.Pera.Pera sa umaga, pera sa tanghali, pera sa gabi. Kung puwede lang sanang gawing pera ang bawat mura at lait niya sa akin, baka matagal na akong bilyonarya!"May kinita naman po ako, Tita. Mamaya po, ibibigay ko sa inyo ang pambayad sa mga gastusin.""Dapat lang! Nakikitira ka lang dito, huwag kang umasta na para bang may-ari ka ng baha

CHAPTER 5Pagdating namin sa company, tulad ng dati, halos lahat ng babaeng empleyado ko ay todo-pacute. Mas madaling sabihing nang-aakit!May mga ngumiti nang makita akong bumaba sa sasakyan. Ang iba naman ay kunwari abala sa kanilang trabaho, pero halatang naghihintay lamang na mapansin ko sila."Good morning, Sir Asher!" sabay-sabay na bati ng mga ito.I gave them my usual charming smile."Good morning."Simple lang iyon, pero para bang may nagpasabog ng fireworks sa buong lobby."Oh, my God! He smiled at me!" bulong ng isang babaeng empleyado."Excuse me! Sa akin siya nakatingin!""Talaga? Eh, bakit ako ang nginitian niya?"Napailing ako habang naglalakad papunta sa elevator.Same old routine.I was used to it. Sa bawat kompanyang pinupuntahan ko, may babaeng gustong makuha ang atensiyon ko. Hindi ko naman sila masisisi. After all, I had the looks, the money, and the power.Ang hindi ko lang maintindihan ay kung bakit may isang tindera ng talaba na tila immune sa lahat ng iyon.Da

CHAPTER 7Nang makarating ako sa labas ng company building, agad kong nakita ang itim kong sasakyan na nakaparada sa harapan.Finally!Mabilis akong naglakad papunta roon habang hawak ang cellphone ko. Gusto ko nang makaalis sa lugar na ito bago pa ako maabutan ni Vanessa at muling magtanong kung bakit hindi ko siya pinapansin.Pero pagkalapit ko sa sasakyan, napansin kong bukas ang mga ilaw sa loob nito.May tao.Dalawa.At base sa mga aninong nakikita ko sa bintana, mukhang komportable pa ang mga lintik na iyon.Napakunot ang noo ko.Ano na naman ang ginagawa ng dalawang tukmol na iyon sa sasakyan ko?Hinawakan ko ang door handle at marahas na binuksan ang pinto.Pagkabukas na pagkabukas ko, bumungad sa akin ang dalawang kaibigan kong nakaupo sa loob. Pareho silang nakangisi na para bang nanalo sa lotto, at ang mas nakakainis, sabay pa silang tumingin sa akin.Lucas at Daniel.The two most irritating men in my entire life."Shit!" singhal ko. "You two... OUT!"Hindi man lang sila ku

CHAPTER 9“Driver, bilisan mo!”“Yes, sir!”“Pero huwag kang mag-over speed!”Napalingon sa akin ang driver sa rearview mirror.“Sir?”“Ang sabi ko, bilisan mo pero huwag kang mag-over speed! Hindi mo ba naiintindihan ang English ko?!”“Yes, sir!”Napapikit ako at napahawak sa noo.Shit!Ano ba itong ginagawa ko?Bakit parang mas kinakabahan pa ako kaysa sa isang lalaking unang beses makikipag-date?Hindi naman ako makikipag-date!Bibili lang ako ng talaba!TALABA!T-A-L-A-B-A!Limang letra lang, pero bakit parang sampung taon ang nadadagdag sa buhay ko sa tuwing naiisip ko ang babaeng nagtitinda nito?“HAHAHAHAHAHA!”Napadilat ako nang marinig ang malakas na halakhak nina Lucas at Daniel.“What the fuck are you laughing at?!”Wala silang narinig sa akin dahil lalo pa silang nagtawanan.“Bro!” hawak ni Lucas ang tiyan niya. “Please! Maawa ka sa amin! Baka mamatay kami sa kakatawa!”“Then die quietly!”“HAHAHAHAHA!”Napailing ako.Mga baliw!Talagang mga baliw ang mga kaibigan ko!“Dan