Semua Bab ท่านชีคดุขนาดนี้คุณหมอจะทนไหวเหรอ: Bab 41 - Bab 50

บทที่ 20กลิ่นกำยานหอมกรุ่นอบอวลไปทั่วกระโจมบัญชาการส่วนตัว แสงตะเกียงน้ำมันส่องประกายสีส้มอมทองระเรื่อ สะท้อนเงาของร่างสูงสง่าและหญิงสาวร่างระหงที่ยืนแนบชิดกันอยู่กลางห้องทาริคยืนสบตากับหมอนับฝันด้วยแววตาที่ลุกโชนด้วยประกายเสน่หา มือหนาเอื้อมไปปลดผ้าคลุมไหล่และเสื้อคลุมตัวนอกสีกากีเข้มของตนเองออก เผยให้เห็นแผงอกกว้างกำยำที่อัดแน่นไปด้วยมัดกล้ามเนื้อสีสัมฤทธิ์เนียนกร้านแดด รอยแผลสะเก็ดระเบิดที่แผ่นหลังเริ่มสมานตัวกลายเป็นรอยแผลเป็นสีจางที่เพิ่มความดุดันและเสน่ห์ของนักรบทะเลทราย“มองตาข้าสิ...” ทาริคเอ่ยสุรเสียงทุ้มต่ำพร่า ปลายนิ้วสากเกลี่ยปอยผมสีช็อกโกแลตเข้มที่เคลียข้างแก้มเนียนออกอย่างทะนุถนอม“ทาริค...” นับฝันช้อนสายตาสีกาแฟขึ้นสบตาเขา ใบหน้าหวานแดงซ่านด้วยความเขินอาย หัวใจดวงน้อยเต้นระทึกรัวแรงเมื่อแผ่นหลังของเธอสัมผัสได้ถึงความนุ่มนวลของเตียงกว้างปูผ้าแพรสีเปลือกไม้“สภาผู้นำทั้งเจ็ดชนเผ่ายอมรับเจ้าแล้ว... ปู่การิมยกดาบโบราณรับรองเจ้าแล้ว” ทาริคกระซิบชิดริมฝีปากอิ่ม สูดดมกลิ่นหอมละมุนสะอาดสะอ้านจากผิวกายสาว “ตอนนี้ไม่มีใครในโลกนี้จะมาขวางกั้นเราได้อีกแล้ว... คืนนี้ เจ้าคือของข้า

บทที่ 21เสียงระเบิดระลอกแรกดังกึกก้องสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วค่ายโอเอซิสซาฮิล เปลวไฟสีส้มแดงลุกท่วมแนวรั้วไม้ทางทิศตะวันออก ควันดำหนาทึบพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าบดบังแสงอาทิตย์ยามเช้าที่เพิ่งโผล่พ้นขอบฟ้าทาริคกระชากเสื้อคลุมและเกราะอ่อนมาสวมใส่อย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มคว้าสายสะพายซองปืนและดาบโค้งคู่กายขึ้นมาสะพายไว้ที่เอว นัยน์ตาสีกานพลูประกายอบเชยที่เคยอบอุ่นหวานซึ้งเมื่อค่ำคืน แปรเปลี่ยนเป็นคมกริบดุจพญามัจจุราชในชั่วพริบตาเดียว“ทาริคคะ! เกิดอะไรขึ้นข้างนอกนั่น!” หมอนับฝันรีบดึงเสื้อผ้าและเสื้อกาวน์แพทย์สนามมาสวมใส่อย่างเร่งรีบ ใบหน้าหวานตื่นตระหนกแต่เปี่ยมไปด้วยสติอันมั่นคง“กองกำลังรับจ้างของมาร์คัสบุกโจมตีค่าย” ทาริคก้าวเข้ามากุมไหล่บางไว้แน่น สบตาเธออย่างจริงจัง “พวกมันใช้ปืนครกและระเบิดเพลิงบุกทางประตูหน้า นี่เป็นแผนลอบกัดที่เตรียมการมาอย่างดี!”ปัง! ปัง! ปัง!เสียงปืนกลหนักและกระสุนปืนไรเฟิลคำรามตอบโต้กันอย่างดุเดือดภายนอกกระโจม ยูซุฟวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาในกระโจมบัญชาการด้วยสีหน้าตึงเครียด“ท่านชีคครับ! ศัตรูมีรถหุ้มเกราะสามคัน กำลังระดมยิงกดดันแนวหน้าผาทางทิศเหนือ นักรบของเรากำลังตรึ

บทที่ 22ความมืดมิดและกลิ่นอับชื้นของศิลาแลงโบราณเป็นสิ่งแรกที่หมอนับฝันรับรู้ได้ เมื่อถุงผ้าสีดำสนิทถูกกระชากออกจากศีรษะของเธออย่างหยาบคายและรุนแรงแสงไฟจากสปอตไลต์สนามส่องกระทบใบหน้าหวานจนต้องหยีตาปรับสายตา ร่างระหงของเธอถูกมัดติดกับเสาหินทรายต้นใหญ่กลางห้องโถงกว้างของป้อมปราการหินโบราณบนยอดเขาสูง เชือกไนลอนเส้นหนารัดแน่นรอบข้อมือและข้อเท้าจนเสียดสีผิวเนื้อจนแสบไหม้ ที่ฐานของเสาหินมีกล่องเหล็กสีดำขนาดใหญ่ติดตั้งอยู่ หน้าปัดดิจิทัลแสดงตัวเลขสีแดงนับถอยหลังแปดชั่วโมงสิบห้านาทีอย่างไม่หยุดยั้ง!“ตื่นแล้วหรือ... คุณหมอคนสวยแห่งซาฮิล”ชายชาวต่างชาติร่างสูงใหญ่ในชุดสูททหารสั่งตัดราคาแพง ก้าวเข้ามาจากเงามืด นัยน์ตาสีเทาซีดของเขาเต็มไปด้วยความละโมบ เยือกเย็น และไร้ความปรานี ชายคนนี้คือมาร์คัส ฟาน เดอ เบิร์กนายทุนข้ามชาติผู้อยู่เบื้องหลังการรุกรานโอเอซิสซาฮิล โดยมีจาซีมยืนถือปืนพกคอยคุมเชิงอยู่ด้านหลังด้วยสีหน้ากระหยิ่มยิ้มย่อง“มาร์คัส ฟาน เดอ เบิร์ก...” นับฝันเอ่ยเสียงเรียบ นัยน์ตาสีกาแฟจ้องมองเขานิ่ง ไร้ซึ่งร่องรอยแห่งความหวาดกลัวหรือความอ่อนแอแม้แต่น้อย“จำชื่อข้าได้แม่นยำดีนี่ เป็นเกียร

บทที่ 23ความมืดมิดแห่งราตรีกาลเข้าปกคลุมยอดเขาศิลาโบราณ สายลมทะเลทรายพัดกระโชกแรง หอบเอาไอร้อนและกลิ่นดินปืนโชยอบอวลไปทั่วบริเวณหน้าป้อมปราการหินทรายอันสูงตระหง่านตูม! ตูม! ตูม!เสียงปืนครกสนามขนาดแปดสิบมิลลิเมตรของกองทัพซาฮิลเปิดฉากยิงถล่มใส่แนวหอคอยตรวจการณ์ด้านหน้าป้อมหินอย่างแม่นยำ เปลวเพลิงสีส้มสว่างวาบตัดกับความมืดมิด เศษหินและแผ่นเหล็กปลิวกระจายว่อนไปทั่วบริเวณแนวรบ“ยิงกดดันต่อไป! บดขยี้ป้อมปืนกลของพวกมันให้สิ้นซาก!” ยูซุฟคำรามก้อง สั่งการพลปืนครกและพลซุ่มยิงให้ระดมยิงเข้าใส่ช่องปืนกลของศัตรูอย่างไม่หยุดยั้ง เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของทหารรับจ้างทั้งหมดให้มารวมอยู่ที่ประตูด้านหน้าบนป้อมปราการ ทหารรับจ้างของมาร์คัสเปิดฉากยิงตอบโต้ด้วยปืนกลหนักและเครื่องยิงลูกระเบิด แสงกระสุนส่องวิถีสีแดงสาดเป็นสายพุ่งฝ่าความมืดลงมาราวกับห่าฝน เสียงปะทะกันดังกึกก้องกัมปนาทสะท้อนก้องไปทั่วยอดเขา“ท่านยูซุฟครับ! ประตูหน้าหนาแน่นมาก เราต้องใช้จรวดเจาะเกราะอีกสองชุด!” รองหัวหน้าหน่วยรายงาน“ยิงเข้าไปเลย! ยื้อเวลาให้ท่านชีคปีนขึ้นไปให้ได้!” ยูซุฟสั่งการอย่างดุดันในเวลาเดียวกัน ที่แนวหน้าผาชันด้านหล

บทที่ 24เสียงปืนแม็กนั่มที่กระเด็นตกกระทบพื้นหินดังกังวานก้องไปทั่วห้องโถงศิลาแลง เศษฝุ่นปูนและควันดินปืนฟุ้งกระจายบดบังสายตาไปชั่วขณะ“อีนังหมอสาระแน!” มาร์คัสคำรามลั่นด้วยความเดือดดาล ชายร่างยักษ์กัดฟันกรอด เงื้อหมัดหนักหมายจะชกเข้าที่ใบหน้าของนับฝันเพื่อกำจัดเสี้ยนหนามพลั่ก!ทว่า... ปลายเท้าหนักหน่วงของทาริคถีบเข้าที่ยอดอกของมาร์คัสอย่างจังจนร่างสูงใหญ่ลอยละลิ่วกระแทกเข้ากับผนังหินเสียงดังสนั่น มาร์คัสทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น กระอักเลือดสีคล้ำออกมาและไม่สามารถลุกขึ้นมาทำร้ายใครได้อีก“อย่าแตะต้องเมียข้า!” ทาริคตวาดก้อง สุรเสียงดังกึกก้องประดุจฟ้าร้องคำรามสะเทือนเลื่อนลั่นฟิ้ว!ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง จาซีมที่คลานลุกขึ้นมาจากพื้น อาศัยจังหวะที่ทาริคหันหลัง ชักมีดสั้นเล่มคมกริบพุ่งเข้าแทงที่แผ่นหลังของทาริคด้วยแววตาคุ้มคลั่ง!“ตายซะไอ้ทาริค! เจ้าต้องตายตกไปตามข้า!”“ทาริค ระวังข้างหลังค่ะ!” นับฝันกรีดร้องเตือนเสียงหลงด้วยความตกใจสุดขีดสัญชาตญาณนักรบของทาริคตอบสนองในเสี้ยววินาที ชายหนุ่มเบี่ยงกายหลบคมมีดได้อย่างเฉียดฉิว คมมีดกรีดผ่านเสื้อคลุมจนขาดวิ่น บาดแผลสะเก็ดระเบิดเก่าที่แผ่นหลังต