All Chapters of Deceive เล่ห์เหลี่ยมลวงหลอก: Chapter 51 - Chapter 60

อย่างน้อยเขียนอธิบายและขอโทษเรื่องราวที่ผ่านมาแค่นี้ฉันก็ชื้นใจแล้ว“ขิงไปอยู่ที่ไหนบอกมิราได้ไหม ?”คุณมิราเองก็ไม่ยอมแพ้ที่จะถามเรื่องที่อยู่ของฉันต่อ“ขอโทษด้วยนะคะ ขิงยังไม่อยากบอกอะไรกับใครจริง ๆ ช่วยเก็บเรื่องที่คุยกับขิงเป็นความลับด้วยได้ไหมคะคุณมิรา”ฉันเองก็ต้องหาคำมาปฏิเสธคุณมิราต่อเพราะฉันยังไม่พร้อม ยังไม่พร้อมจริง ๆ“โอเคมิราเข้าใจ พักผ่อนเถอะนะขิงเองก็ยังไม่หายดีเลยใช่ไหม”เมื่ออ่านจบฉันก็ส่งเพียงแค่สติกเกอร์ไปแล้วก็ปิดหน้าจอมือถือไปในที่สุดฉันคิดว่าตัวเองจะมีความสุขมากกว่านี้เสียอีกเมื่อได้ออกมาใช้ชีวิตอยู่ในที่ที่ไม่มีใครรู้จักเรามาก่อนแต่ทำไมความเป็นจริงกลับเจ็บปวดจัง ความรู้สึกตอนนี้มันเหมือนวนลูปกลับไปเหมือนตอนที่ฉันร้องไห้แทบตายเมื่อต้องเลิกรากับพี่ราเดลไป“เธอคิดถูกแล้วใช่ไหมที่ทำแบบนี้น้ำขิง”ฉันกระชับผ้าห่มเล็กน้อยพลางนอนมองเพดานต่อ ตอนนี้เป็นเวลาช่วงเย็นซึ่งพี่คิวเทบังคับไม่ให้ฉันออกไปไหนนอกจากพักผ่อนและฉันก็ต้องทำตามเพราะเจ้าบ้านสั่งมาแบบนี้ลูกบ้านอย่างฉันก็ต้องทำตามอย่างช่วยไม่ได้อันที่จริงฉันก็เพลีย ๆ จากการเดินทางด้วยและที่บอกว่าเจ้าบ้านพี่คิวเทไม่ได้ม

“เป็นหมอภาษาอะไรถึงได้กล้ามาขู่คนไข้แบบนี้ นายนี่มันเป็นหมอที่นิสัยแย่มากเลยนะ” ได้ทีฉันก็เสริมเข้าไปอีก“ผมเลือกที่จะดีเป็นคนคน ไป ยกเว้นคนอย่างพวกคุณที่ชอบเอาแต่พูดทำร้ายน้ำขิงผมจะไม่มีวันพูดดีด้วยแน่”เขาพูดพร้อมกับลากฉันให้เดินไปตรงที่ลับตาคนแทน“คนนอกแบบนายจะไปรู้อะไร อย่าคิดนะว่านายจะสามารถเปลี่ยนใจพี่น้ำขิงได้ ถึงฉันจะไม่ค่อยได้คุยกับเธอก็จริงแต่ฉันก็มองออกว่าเธอนั้นไม่ได้สนใจนายเลยสักนิด เพราะคนที่เธอสนใจคือพี่ชายของฉันยังไงเล่า!”เมื่อเดินมาถึงจุดที่บอดคนเขาก็ผลักฉันไปอีกฝั่งเหมือนกับรังเกียจที่จะต้องมาโดนตัวฉัน มันเลยสร้างความน่าโมโหมาให้ฉันจึงพูดออกไปแบบนี้เพื่อแก้แค้นกับท่าทางของเขาแทน“มั่นใจแค่ไหนล่ะ คนที่อยู่ด้วยทุกวันกับคนที่ยังตามหากันไม่เจอเลยด้วยซ้ำ คุณคิดว่าเธอจะเบนความสนใจมาหาใคร”และเมื่อเขาโมโหเขาก็เริ่มเผยออกมาทีละนิดแล้วว่าพี่น้ำขิงอยู่กับหมอนี่จริงด้วยไม่เสียแรงหัวสมองของตัวเองจริง ๆ เลยยัยแรนด้า เก่งแบบแกจะหาได้ที่ไหนอีก“แสดงว่านายก็ยอมรับแล้วสินะ ว่าตอนนี้พี่น้ำขิงเธออยู่กับนาย”ฉันยกยิ้มขึ้นมาเหมือนผู้ชนะเมื่อหลอกล่อให้คนตรงหน้าพูดออกมาได้สำเร็จ“ก็แล้วแ

แต่ฉันร่ำรวยอยู่แล้วก็เลยไม่สนใจอะไร ฉันชอบอิสระมากกว่าแค่เงินที่พ่อแม่มีฉันก็สบายไปทั้งชาติละ ยังไงฉันก็ไปเกาะพี่ราเดลเอาก็ได้ถ้าวันไหนพ่อแม่ฉันไม่อยู่แล้วยังไงพี่ราเดลก็ไม่มีวันทิ้งน้องสาวได้ลงคอหรอกแต่ผู้ชายพวกนี้ที่เราไม่รู้หน้าไม่รู้ใจ เมื่อไหร่ที่มันเบื่อมันก็ไปอยู่ดี“มึงนี่ตลอดเลยนะหวาน”ฉันถอนหายใจเฮือกใหญ่พร้อมกับหันหน้าไปมองตามมันเพื่อจะดูว่าผู้ชายที่นางหวานกำลังสนใจเป็นใครมาจากไหนฉันเองก็มาจากตระกูลผู้ดีเพราะงั้นฉันก็พอรู้จักหลายคนอยู่บ้างที่ต้องรู้จักนั้นเป็นเพราะโดนแม่บังคับเพื่องานสังคมอะไรพวกนั้นแหละ น่าเบื่อมากเลยนะเอาจริง แต่ละคนไม่รู้จะตั้งใจเรียนเอาใบปริญญาเยอะไปไหนไม่ปวดหัวกันบ้างเหรอ ของฉันแค่ได้มาใบเดียวก็แทบจะน้ำตาไหลแล้ว ดีนะที่ไม่โดนตัดออกจากกองมรดกซะก่อน“แรนด้าถ้าหนูยังทำตัวแบบนี้และยังเรียนไม่จบสักทีแม่จะส่งลูกไปอยู่กับญาติที่รัสเซียแล้วนะ!”ญาติที่รัสเซียจะมีใครนอกจากปู่พี่แดนหื้ยยย~ ขืนฉันได้ไปอยู่มีหวังโดนกักขังไม่ได้ออกไปไหนแน่ แค่คิดถึงคำพูดนั้นของแม่ ขนฉันลุกไปทั้งตัวแล้วก็นั้นแหละเลยทำให้ฉันรีบจบออกมาได้แบบน้ำตาเล็ดน้ำตาไหลไปเลยจ้าพ่อแม่ยิ้ม

นี่เป็นบทสนทนาที่เธอเข้ามาขอให้ผมช่วยเหลือ เรื่องของเรามันไม่ได้มีอะไรมากไปกว่านั้นนอกจากคำว่าคู่ควงแบบอิสระซึ่งเรื่องนี้เราสองคนต่างรู้ดีและดูเหมือนหลังจากที่น้ำขิงหายไปคู่ควงที่ผมเคยคุยเอาไว้ผมก็ตัดขาดจากพวกเธอไปจนหมดรวมถึงเบลด้วย มาเจออีกทีก็ตอนที่เธอเข้ามาขอความช่วยเหลือแล้วดูเหมือนว่าเธอจะไปเป็นผู้หญิงของคนที่มีอิทธิพลในสายมืดเข้า จากที่เธอเล่ามาเธอได้ไปอยู่กินกับคนนั้นและลาออกจากการเป็นหมอไปได้สักพัก อันที่จริงผมก็ไม่ได้ตามข่าวเธอเท่าไหร่เลยไม่รู้เลยว่าเธอหายเงียบไปนานแค่ไหนและที่พวกมันตามล่าเธอแบบนี้ก็เพราะเธอดันไปเห็นอะไรที่ไม่ควรเห็นเข้าผู้ชายคนนั้นคงจะอมหิตมากเพราะขนาดมีลูกของเขาอยู่ในท้องของเธอแท้ ๆ ก็ยังทำร้ายเธอได้ลงคอบาดแผลและรอยฟกช้ำที่เห็นตามร่างกายของเบลเป็นเครื่องยืนยันได้เลยว่า คนที่ตามล่าเธออยู่ต้องการฆ่าเธอเพื่อปิดปากอย่างแน่นอน“พี่ราเดลเป็นอะไรไปหรือเปล่า ?” ผมคงมองเธอนานไปสินะ“เปล่า เบลอยากกินอะไรสั่งเลยนะ”พวกเราสองคนเพิ่งมาถึงที่นี่ได้ไม่นานหลังจากที่เดินทางกันมาหลายชั่วโมงเขตแดนแถวนี้เป็นพื้นที่สงบและปลอดภัยไม่ค่อยมีผู้คนเยอะเท่าไหร่ก็เลยเป็นแหล่งที่เ

บทที่ 16ที่ทำงานของน้ำขิง“ขิงเดี๋ยวช่วยไปดูแลคนไข้ห้องนี้แทนพี่ทีนะ”ขณะที่ฉันกำลังจะเดินไปเข้าห้องน้ำพี่พยาบาลที่รู้จักก็เดินเข้ามาทักทายและเอ่ยขอให้ฉันช่วยดูแลคนไข้แทนเธอฉันชินแล้ว กับการเป็นเด็กใหม่และจะโดนเอาเปรียบอยู่บ่อยครั้งนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ฉันโดน ตั้งแต่เข้ามาจนถึงตอนนี้ฉันก็ยังโดนอยู่เหมือนเดิมแต่มันก็ไม่ใช่เรื่องแย่อะไรมากนักฉันจึงสามารถช่วยได้โดยไม่ติดอะไร อีกอย่างการดูแลคนไข้มันก็คือหน้าที่สำคัญของพยาบาลอย่างพวกเราอยู่แล้ว เพียงแต่ไม่เข้าใจว่าทำไมบางคนถึงได้ขี้เกียจนัก“ได้ค่ะ” ฉันพยักหน้าตอบรับพี่พยาบาลไปรุ่นพี่คนนี้ชอบหมกตัวอยู่กับแฟนของเธอและตัวติดกับแฟนจนถึงขนาดผลัดและแลกเวรกับฉันอยู่บ่อยครั้งจนตารางงานของฉันมันรวนไปหมดแต่สุดท้ายฝ่ายหัวหน้าก็เรียกเธอไปตักเตือนอยู่ดี“ขอบใจจ้ะ”พอได้คำตอบที่พึงพอใจพี่เขาก็ยิ้มหน้าบานเดินออกไปแม้จะได้รับการเตือนแล้วก็จริงแต่เธอก็ยังคงที่จะทำมันต่อไปเช้านี้ฉันตื่นมาก็ไม่พบพี่คิวเทแล้ว สงสัยคงจะกลับไปทำงานต่อ ฉันเองก็ไม่แน่ใจว่าพี่เขามาหาฉันมีอะไรหรือเปล่า เพราะจากที่ทำงานหรือคอนโดของพี่เขาห่างไกลจากที่อยู่ของฉันมากจึงทำให้เรา