All Chapters of The Ruthless Billionaire’s Midnight Snack: Chapter 1 - Chapter 5

“Isa pa nga, Kuya Bartender! Yung medyo may kurot sa lalamunan, ha!” sigaw ko habang iwinawagayway ang baso ko sa ere.Umingay ang live band sa unahan ng bar, pero mas maingay ang selebrasyon sa loob ng utak ko. Kakatapos ko lang i-email kay Ma'am Becky, ang masungit kong editor, ang final manuscript ng pinakabago kong erotic romance novel. ‘The Ruthless Billionaire’s Midnight Snack.’ O, ‘di ba? Title pa lang, nakakagutom na.Bilang isang paboritong romance writer ng mga marurupok online, trabaho kong mag-isip ng mga eksenang nakakapagpapawis kahit naka-aircon. Sanay akong gumawa ng mga bidang lalaki na ubod ng yaman, malamig pa sa yelo ang ugali, pero kayang lumuhod at magmakaawa kapag nakita na ang babaeng mahal nila. Ang problema nga lang, hanggang sa MS Word ko lang sila nakakasama. Sa totoong buhay? Wala. Zero. Nganga. Ang huling boyfriend ko, iniwan ako kasi mas binibigyan ko pa raw ng pansin ang fictional abs ng mga character ko kaysa sa kanya. Eh ano bang magagawa ko kung mas

Tuluyan nang bumagsak sa magkabilang braso ko ang manipis na silk dress na suot ko, kasunod ng pag-uumpisa ng isang eksenang siguradong bubura sa lahat ng outlines at drafts na nakasave sa laptop ko.Kung bibigyan ko ng rating ang pacing ng ginagawa ni Rolishun, big solid five stars ito. Walang dragging scenes. Walang unnecessary dialogues. Diretso sa main plot.Naramdaman ko ang malamig na hangin mula sa aircon ng presidential suite na dumampi sa balat ko, pero agad din itong napalitan ng nagbabagang init nang idikit ni Rolishun ang katawan niya sa akin. Bawat haplos ng malalaki at magagaspang niyang palad ay parang nag-iiwan ng apoy sa balat ko.“You’re beautiful,” paos niyang bulong, ang boses niya ay parang musika na nagpapanindig ng mga balahibo ko. “And you talk too much.”Bago pa ako makasagot at maipagtanggol ang verbal diarrhea ko, sinakop na naman niya ang mga labi ko. Isang halik na malalim, nag-aangkin, at nakakalunod. Nawala na sa isip ko kung anong kulay ng underwear ang

Literal na kumakaladkad.Hindi ko alam kung ganyan ba talaga maglakad ang mga bilyonaryo o sadyang mahaba lang ang mga binti niya, pero halos magkandapatid-patid na ako sa suot kong stilettos habang hila-hila niya ako palabas ng event area. Ang higpit ng hawak ng malapad niyang kamay sa siko ko. Pakiramdam ko, kapag pumalag ako, mababali ang buto ko.“Rolishun! Ano ba! Bitawan mo nga ako!” pabulong na sigaw ko, pilit na ngumingiti sa mga nakasalubong naming readers na nagtataka kung bakit ako kinakaladkad ng isang mukhang modelong naka-suit. “Kidnapping ‘to, uy! Pag nakita tayo ng guard, ipapahuli talaga kita!”Isang malamig na ngisi lang ang isinukli niya nang hindi man lang nililingon ang nagwawala kong pigura. “Go ahead. Scream for help, Diane. Let’s see who they’ll listen to.”Nang dumaan kami sa main entrance ng mall, humugot ako ng malalim na hininga at tiningnan ang dalawang naglalakihang security guard. This is it. My heroic rescue.“Kuya Guard! Tulong! Kinikidnap po ako ng ta