Chapter 4

Isang buong buwan na ang nakalipas simula nang mangyari ang 'The Great Presidential Suite Escape' ko. At sa loob ng isang buwan na iyon, dalawang bagay lang ang na-realize ko. Una, ang hirap palang mag-move on kapag ang naka-one-night stand mo ay may naglalakihang billboard sa EDSA. At pangalawa, nagka-writer's block ako nang napakalala.

Paano ba naman hindi? Tuwing bubuksan ko ang MS Word para simulan ang bago kong draft, naiisip ko yung pawisang likod ni Rolishun. Kapag tina-type ko ang salitang 'chiseled abs,' nai-imagine ko yung perpektong hulma ng tiyan niya bago niya ako tuluyang angkinin. Kapag sinusulat ko ang linyang 'malamig ngunit nakakapapasong halik,' nagpa-palpitate agad ang puso ko. Nasira na niya ang fictional standards ko! Gusto ko tuloy idemanda ang Rivera Empire for emotional damages at loss of income.

"Miss Diane, pa-sign po! 'Yung may 'To my fellow marupok' sana," masiglang sabi ng isang reader na nagpabalik sa akin sa reyalidad.

Nandito ako ngayon sa paborito kong bookstore sa isang sikat na mall sa Makati para sa book launch at signing event ng 'The Ruthless Billionaire’s Midnight Snack.' Ang daming tao, umaapaw hanggang sa labas ng event area. Punong-puno ang venue ng mga babaeng umaasang makakatagpo rin sila ng cold CEO na bibilhan sila ng private island. Kung alam lang nila na ang totoong cold CEO ay hindi basta-basta namimigay ng isla, kundi nambibihag sa kama!

Ngumiti ako nang pilit at pinirmahan ang libro. "Salamat sa pagpunta, ha? Stay marupok, pero sa tamang tao lang!"

Kalahating araw na akong pumipirma. Namamanhid na ang kanang kamay ko, at pakiramdam ko ay ngalay na ngalay na ang panga ko kakangiti. Nasa tabi ko si Ma'am Becky, ang masungit kong editor na ngayon ay hindi maipinta ang mukha sa sobrang tuwa dahil sold out ang mga kopya ng nobela ko.

"Diane, galingan mo pa ang pag-smile. May mga press na kumukuha ng pictures sa likod," bulong ni Ma'am Becky habang nag-aabot ng bottled water sa akin. "By the way, nasaan na yung synopsis ng next project mo? Deadline mo na next week. Baka naman pwede mo nang gamitin yung 'research' na ipinagmamalaki mo nung nag-bar hopping ka?"

Muntik ko nang maibuga ang tubig na iniinom ko. Kung alam mo lang, Ma'am Becky, na muntik nang mamatay ang kaluluwa at dangal ko sa research na 'yon.

"W-Wala pa, Ma'am. Inaayos ko pa po yung outline. Hirap kasing humanap ng inspiration eh," palusot ko, habang mabilis na pinupunasan ang bibig ko ng tissue.

"Sus, dami mong palusot. O siya, may huling batch pa ng readers," sabi niya sabay turo sa dulo ng pila.

Yumuko ulit ako para pirmahan ang susunod na libro na inilapag sa table. "Hi! Anong pangalan natin para sa dedication?" masigla kong tanong habang nakatutok lang ang paningin ko sa blankong pahina ng libro.

Walang sumagot.

Kumunot ang noo ko. Inangat ko nang bahagya ang paningin ko at unang nakita ang isang malaking kamay na nakapatong sa ibabaw ng libro ko. Hindi ito kamay ng isang karaniwang reader o fanboy. Malalaki at mahahaba ang mga daliri nito, may prominenteng mga ugat na bumabakat sa mapuputing balat, at sa pulso niya ay kumikinang ang isang relo na siguro ay katumbas na ng limang taong royalty ko.

Bago ko pa tuluyang maiangat ang tingin ko sa mukha ng may-ari ng kamay, may isang pamilyar at malamig na amoy ang sumakop sa pang-amoy ko. Amoy ng mamahaling mint body wash, humahalo sa natural na musky scent na agresibong nagpabalik sa lahat ng kalaswaan at alaalang pilit kong ibinabaon tungkol sa hotel suite na iyon.

Napatigil ang pagtibok ng puso ko. Hindi. Hindi pwede 'to. Baka nagha-hallucinate lang siguro ako dahil sa gutom at pagod.

"Make it out to Rolishun," isang boses na malalim, malamig, at nagpapatindig-balahibo ang bumasag sa katahimikan. "And put a special dedication, little writer. Tell me how much you enjoyed your... research."

Kusang nalaglag ang ballpen na hawak ko at gumulong ito pababa sa sahig.

Dahan-dahan kong iniangat ang paningin ko. Parang akong isang bida sa horror movie na alam kung anong halimaw ang naghihintay sa kanya sa dilim pero hindi niya mapigilang tumingin. At doon, nakatayo sa mismong harapan ng signing table ko, ay ang lalakeng nagbigay sa akin ng pinakamalaking kasalanan sa buong buhay ko.

Si Rolishun Rivera.

Suot niya ay isang perfectly tailored dark navy suit na lalong nagpalakas ng kanyang nakakapanginig-tuhod na aura. Nakapamulsa ang isang kamay niya, habang ang mga mata niyang kulay tsokolate na may halong yelo ay nakatitig nang diretso sa kaluluwa ko. Walang bakas ng ngiti sa mukha niya, pero sa loob ng mga mata niya ay nag-aapoy ang isang pamilyar na pagnanasa na nakita ko rin noong gabing iyon.

At sa muli naming pagkikita, alam kong hinding-hindi na niya ako papakawalan pa.

Parang biglang nahigop ang lahat ng hangin sa paligid. Ang ingay ng mga fans ko, ang background music ng bookstore, ang boses ni Ma'am Becky, lahat 'yon nag-fade out. Kami na lang dalawang tao ang naiwan sa mundo, at ang mundo ko ay kasalukuyang nagugunaw.

"A-Anong ginagawa mo rito?" nanginginig kong bulong, hindi alintana na nakatingin na sa amin ang ilang event staff at readers dahil sa tensyon.

Umangat ang isang pamilyar at pilyong gilid ng labi niya. "Getting my book signed. Bawal ba? Binili ko 'yan."

"H-Hindi naman sa bawal," napalunok ako nang malalim, pilit na kinakalma ang nanginginig kong mga kamay. Pinulot ko ang isa pang extra marker sa table at mabilis na nagsulat nang hindi siya tinitingnan. To Rolishun, thanks for buying. Bye. Isinara ko ang libro at marahas na iniabot sa dibdib niya. "Ayan. Tapos na. Pwede ka nang umalis at sumira ng ibang buhay."

Pero imbes na kunin ang libro, hinawakan niya ang kamay kong nag-aabot nito. Napasinghap ako nang maramdaman ko ang init at magaspang niyang palad. Bahagya niyang hinila ang kamay ko kaya napasubsob ako nang konti sa ibabaw ng table, inilalapit ang mukha ko sa mukha niya.

"Did you really think you could run away from me after what you did?" mababa niyang bulong, sapat lang para kaming dalawa lang ang makarinig. "Nilabag mo ang security ng hotel ko, pumasok ka sa kwarto ko, pinagsamantalahan mo ako, tapos tatakasan mo lang ako nang ganun-ganun lang kinabukasan?"

"Hoy, grabe ka naman sa 'pinagsamantalahan'!" singhal ko, pilit na ibinababa ang boses ko kahit pakiramdam ko ay sasabog na ang mukha ko sa sobrang pula. "Draw lang tayo doon! At saka, lasing ako nun! Aksidente lang ang lahat kaya wag kang umarte na parang ikaw ang biktima!"

"There are no accidents with me, Diane." Pinakawalan niya ang kamay ko pero ang paningin niya ay nanatiling nakagapos sa akin, nagbabanta. "You left a mess, and now I'm here to collect. Tapos na ang event mo, 'di ba?"

Lumingon ako kay Ma'am Becky na ngayon ay nakanganga at namumutla habang nakatingin kay Rolishun. Siguradong nakilala na niya kung sinong bilyonaryo ang nasa harap namin dahil palagi itong nasa cover ng mga business magazines. "Ma'am Becky! May next batch pa ba? Hanggang mamayang gabi pa tayo, 'di ba?! Asan na 'yung ibang readers?!" desperado kong sigaw sa editor ko.

Umiling si Ma'am Becky na parang na-hypnotize. "T-Tapos na, Diane. S-Siya na ang huli. Pwede ka nang... pwede ka nang umuwi. M-Mag-ingat kayo, Sir Rivera."

Traydor! Ipinagbili ako ng sarili kong editor sa isang bilyonaryo dahil lang sa starstruck siya!

Binalik ko ang tingin kay Rolishun na ngayon ay may nananalong ngisi sa mga labi. Umiwas siya sa harap ng table at umikot papunta sa likod kung saan ako nakaupo. Direktang lumapit siya sa akin, at walang pag-aalinlangang hinawakan ako sa siko para itayo.

"Let's go," utos niya, ang tono ay hindi tumatanggap ng 'hindi' bilang sagot.

"Saan tayo pupunta?! Teka, bitawan mo nga ako, hindi ako sumasama sa mga stalker!" pagmamatigas ko, pilit na binabawi ang braso ko kahit hinihila na niya ako patayo.

Huminto siya at mabilis na inilapit ang mukha niya sa tainga ko hanggang sa maramdaman ko ang mainit niyang hininga na nagpatayo sa mga balahibo ko sa batok. "We are going to my place to discuss the plot hole you left in my life. At sisiguraduhin kong sa pagkakataong ito, hindi ka na makakatakas pa hangga't hindi ako tapos.”