All Chapters of หนี้อสูร: Chapter 31 - Chapter 40

41 Chapters

30

​“นายกับน้องชายนี่สนิทกันมากไหม?” ​“หืม?”​จู่ๆ ถูกถามขึ้นแบบนั้น ทีปต์เลยเงยมองหน้าคนถาม ที่ทำทีเป็นสนใจเอกสารในมือ เขาไม่ได้มองสบตาตอบทีปต์ เพราะกำลังก้มหน้าก้มตาอ่านงานให้กับเพื่อนรักฟัง​“มิสเตอร์โอลิเวอร์คนนี้ ขอเสนอเงื่อนไขเรามาอีกหน นายจะว่าไง หนก่อนเค้าให้เปอร์เซ็นต์เราต่ำมาก แต่หนนี้ดูเหมือนหมอจะกล้าลงทุนมากหน่อย มันก็พอสมน้ำสมเนื้ออยู่นะ”​“นึกยังไงถึงถามเรื่องฉันกับนิกซ์” ​“ทำไมเหรอ”รัตนฤทธิ์เงยหน้าขึ้นสบตาเพื่อน หน้าตาของเขาดูไม่มีพิรุธอะไร เหมือนชวนคุยเล่นเฉยๆ แต่มันแปลกตรงถามเขาเกี่ยวกับหิรัญนี่แหละ เพราะเขาเองก็พอจะรู้ว่าทั้งคู่ไม่ค่อยกินเส้นกัน​“ต้องถามนายมากกว่า ว่าทำไมถึงถามขึ้นมา ถ้าฉันกับนายนิกซ์ไม่สนิทกันก็คงแปลก อยู่ด้วยกันมานานขนาดนั้น พวกเราเป็นพี่น้องกันนะ”ทีปต์ส่ายหน้าน้อยๆ แล้วมองเพื่อนรักด้วยสายตาเต็มไปด้วยคำถาม​“ก็แค่ชวนคุยเล่น ดูว่าหมอนั่นจะรักและเทิดทูนนายมาก”​“หึๆ นิกซ์เป็นสุดยอดน้องชายสำหรับฉัน”คำพูด รวมถึงสายตายามเอ่ยถึงหิรัญ บอกว่าคนพูดคิดอย่างนั้นจริงๆ รัตนฤทธิ์ลอบถอนใจ นี่สินะ เขาถึงต้องหาหลักฐานให้แน่นหนา แค่ข้อสงสัยและข้อกล่าวหาลอยๆ มันคง
last updateLast Updated : 2026-10-27
Read more

31

ยอดชีวามองดูกลุ่มควันสีเทาที่ลอยขึ้นไปในอากาศ จากปล่องของเมรุ น้ำตาเอ่อคลอออกมาอีกหน เธอไม่คิดมาก่อนเลยว่าจะเกิดเรื่องนี้ขึ้น เธอหวังที่จะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้อยู่ดูแลบิดาในบั้นปลายชีวิตของท่าน แม้กระทั่งเรื่องการตกลงทำสัญญากับทีปต์ ก็เพื่อท่าน แต่แล้วความหวังของเธอทุกอย่างเหมือนสิ้นสลาย ไปพร้อมกับการเสียชีวิตของบิดาที่จากไปอย่างกะทันหัน​มือหนาบีบลงบนไหล่มน เธอสะอื้นเบาๆ เอนพิงอกกว้างนั้น ทีปต์โอบเธอเข้าหาตัว ยอดชีวาเอ่ยเสียงสั่น ความเคว้งคว้างอ้างว้างที่จะต้องดำเนินชีวิตต่อไปบนโลกใบนี้โดยปราศจากขวัญชีวิตอย่างท่านแล้ว ทางมันช่างมืดมนเสียเหลือเกิน​“ร้องไห้ออกมาเถอะ เบบี้ ฉันจะซับน้ำตาทุกหยดให้เธอเอง” เสียงทุ้มเอ่ยปลอบ แสนจะนุ่มนวลและอ่อนหวาน เหมือนมีมือมาโอบประคองเธอไว้พาเธอออกมาจากเงามืด มันทำให้ยอดชีวาหันหาเขา กอดเขา ก่อนจะร่ำไห้ อ้อมแขนนั้นอบอุ่นนัก เสียงทุ้มนั้นที่คอยกระซิบข้างหู ก็ทำให้เธอคลายความทุกข์ได้อย่างประหลาด​“พ่อ...พ่อไปแล้ว ฉันไม่มีใครแล้ว คุณทีปต์” เธอเอ่ยเสียงสะอื้น ทีปต์จุมพิตเบาๆ ที่ขมับ แล้วลูบหลังเธอไปมา ลูกนกหลงรังอย่างยอดชีวา ยิ่งทำให้เขานึกสงสารเป็นทวีคูณ​
last updateLast Updated : 2026-10-27
Read more

32

ยอดชีวากำมือเข้าหากันแน่น ใบหน้างดงามยังคงซีดเซียว เธอมองเหม่อไปยังหน้าต่างรถ ผลการตรวจจากแพทย์ยืนยันว่าเธอกำลังตั้งครรภ์ ลูก...ทายาทของทีฆทัศน์ที่ทีปต์ต้องการนักหนา หรือเขาอาจจะไม่ต้องการมันอีกต่อไปแล้วก็ได้ ถึงได้ให้หิรัญมาบอกกับเธอแบบนั้น​รถเลี้ยวเข้าไปที่คฤหาสน์มันทนา หญิงสาวยังคงนั่งนิ่งจนเมื่อคนขับรถมาเปิดประตูให้ แล้วเรียกเธออยู่หลายครั้ง ยอดชีวาถึงรู้สึกตัว ทีปต์นั่งรอเธออยู่ในห้องโถง สีหน้าของเขาก็เคร่งเครียดไม่แพ้เธอเช่นกัน เมื่อเห็นหน้าของยอดชีวา เขาก็ตรงเข้ามากอดเธอแน่น ซบกับบ่ามนเหมือนคนหมดแรง​“คุณทีปต์” ท่าทีของเศร้าสร้อยของเขาทำให้ยอดชีวาวางเรื่องทุกข์ของตนลงชั่วครู่ ทีปต์ถอนหายใจน้อยๆ เมื่อกอดรัดร่างบางนั่นไว้ เธอเหมือนเป็นที่พึ่งพา ยาใจชั้นเยี่ยมของเขาในตอนนี้ ทีปต์รู้สึกสับสนเหลือเกินที่รัตนฤทธิ์ทำร้ายเขาแบบนั้นเข้า เพื่อนรักที่ไว้ใจมานาน มาหักหลังกันแบบนี้ มันเจ็บยอกไปหมดทั้งหัวใจ​“เป็นยังไงบ้าง ทำไมเพิ่งกลับ”​“คือว่า...ฉัน...”​“นายนิกซ์บอกว่ามาส่งเบบี้ แต่ทำไมเพิ่งกลับล่ะครับ” เขาซัก พลางขมวดคิ้วเมื่อเห็นถุงยาที่อยู่ในมือเธอ ชายหนุ่มถือวิสาสะดึงมันออกไปอ่านด
last updateLast Updated : 2026-10-27
Read more

33

ยอดชีวาเผชิญหน้ากับแขกของคฤหาสน์มันทนา ที่กำลังมองเธอด้วยสายตาไม่เป็นมิตรนัก ปริณาห์ให้เด็กรับใช้ไปเรียกยอดชีวามาที่บริเวณริมสระน้ำที่มีเก้าอี้นั่งอยู่ เมื่อหญิงสาวมาถึง ปริณาห์มองกวาดเธอแบบชนิดหัวจรดเท้า ก่อนจะยิ้มเหยียด แล้วเอ่ยเชื้อเชิญให้ยอดชีวานั่ง ราวกับเธอเป็นเจ้าของบ้านเสียเองไม่ใช่แขก ยอดชีวาค่อยทรุดลงนั่ง เสียงหวานเอ่ยถามขึ้นอย่างสุภาพ​“มีธุระอะไรกับฉันหรือคะ คุณริน่า”​“มีสิ” ปริณาห์เชิดหน้า แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเป็นการเป็นงาน “เธอน่าจะรู้นะเบบี้ ว่าเธอน่ะ ไม่ควรจะอยู่ที่นี่อีกต่อไปแล้ว”​“คนที่จะตัดสินให้ดิฉันอยู่หรือไม่อยู่ที่นี่ได้ มีเพียงคนเดียวคือคุณทีปต์” ริมฝีปากอิ่มเม้มเข้าหากัน มือบางกำแน่น เธอถูกไล่อีกแล้วให้ออกไปจากชีวิตเขา เช็คที่หิรัญให้มายังยับยู่ยี่ในกระเป๋าสะพายใบที่เธอโยนทิ้งไว้ลวกๆ บนโต๊ะในห้องนอน ถึงแม้ทุกคนจะขับไล่เธอ แต่เธอก็รอคอยเพียงคนเดียวที่จะมาให้ความกระจ่าง พูดจากับเธอว่า ตอนนี้เธอสมควรจะอยู่หรือไป​“ทีปต์น่ะเหรอ เขายุ่งวุ่นวายจะตายไป เธอก็รู้นี่ว่าแม่เค้าเข้าโรงพยาบาล”ข่าวนี้มาจากหิรัญ ที่รีบบอกกล่าวเธอเมื่อตอนเช้า และปริณาห์ก็รู้ว่าเธอควรจะทำ
last updateLast Updated : 2026-10-27
Read more

34

​นี่เขานอนหลับไปตั้งเกือบสิบห้าชั่วโมงเลยหรือ?​ทีปต์มองนาฬิกา ก่อนจะสะบัดศรีษะน้อยๆ มือควานไปข้างตัวอย่างเคยชิน ตลอดระยะเวลาหลายเดือนที่ผ่านมานี่ เขาจะมีคนตัวนุ่มๆ หอมๆ ให้นอนกอดเสมอ เมื่อคว้าไปไม่เจอใคร ทีปต์ก็ตื่นเต็มตา สำนึกได้ว่าวันนี้เขามานอนที่ห้องตัวเอง ไม่ใช่ห้องของยอดชีวา จึงอดยิ้มน้อยๆ ไม่ได้ นี่เขาเสพติดหล่อนตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ขาดเธอไปแล้วรู้สึกอ้างว้าง ราวกับตัวตนอีกส่วนหนึ่งหายไป ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่อยากจะปกป้องคุ้มครองเธอไม่ให้สิ่งร้ายมาแผ้วผาน​ร่างสุงลุกขึ้นเดินตรงเข้าไปในห้องน้ำ เพื่ออาบน้ำชำระล้างร่างกาย คิ้วของเขายังมุ่นเข้าหากันเพราะความเครียดเกี่ยวกับเรื่องมารดา อาการของท่านยังทรง แต่ก็ไม่ใช่เรื่องน่ายินดีเลยแม้แต่น้อย ต้องรอปาฏิหาริย์อย่างเดียวเลยก็ว่าได้ ที่จะให้ท่านกลับมาเป็นปรกติ ​ทีปต์เดินแกมวิ่งลงมาจากชั้นสอง วันนี้หมอจะทำการตรวจมารดาอย่างละเอียดอีกครั้งหนึ่ง หลังการผ่าตัด หิรัญยืนรอเขาแล้วอยู่ข้างล่าง เขาพอสดชื่นขึ้นมาบ้างจากการได้พักผ่อน แต่ดูเหมือนน้องชายบุญธรรมของเขายังไม่ได้นอนเพราะขอบตาล่างเป็นวงคล้ำ​“ไปกันเถอะครับพี่ทีปต์” ​“อ
last updateLast Updated : 2026-10-27
Read more

35

​ทีปต์อ่านจดหมายด้วยมือที่สั่นเทา เขานั่งทรุดลงอย่างหมดแรง ตู้ที่เปิดอ้าไว้ แง้มให้เห็นว่าของภายในถูกเก็บกวาดไปจนเกลี้ยง ของทุกสิ่งที่เป็นของยอดชีวาอันตธานออกไปจากห้องนี้ เหมือนที่เธอเดินไปจากชีวิตเขา หิรัญยืนพิงกรอบประตู มองดูพี่ชายของเขาที่นั่งนิ่งเหมือนหิน เขาเดินก้าวเข้าไปใกล้ แล้วตบบ่าของทีปต์เบาๆ ก่อนจะเอ่ยปลอบโยนด้วยน้ำเสียงทุ้ม​“ปล่อยเขาไปเถอะครับพี่ทีปต์”​“ยอดชีวาแท้งลูก พี่จะปล่อยเขาไปแบบนั้นได้ยังไงกัน” ชายหนุ่มเม้มปาก “แล้วเรื่องฤทธิ์มันอะไรกัน พี่งงไปหมดแล้ว”​“ถ้าไม่แท้ง พี่จะแน่ใจได้ยังไงกันว่าเป็นลูกของพี่ นังเด็กนั่นก็บอกแจงในจดหมายอยู่ ว่าเป็นลูกใครกันแน่ หึ!สันดานร่านนัก ไอ้เพื่อนเลวนั่นก็เหลือเกิน ผมมีพยานนะครับพี่ทีปต์ ประภาเด็กรับใช้เป็นพยานให้ได้ ว่าเคยเห็นพวกมัน...”​“พอเถอะ พอที พี่อยากอยู่คนเดียว” ทีปต์ปัดมือที่โอบไหล่เขาออก ก่อนจะเอ่ยเสียงเครียด หิรัญลุกขึ้น มองหน้าทีปต์ที่ตอนนี้อ่านความรู้สึกไม่ออก ว่ากำลังคิดอย่างไรกันแน่ จดหมายจากยอดชีวายับยู่ยี่อยู่ในมือเขา นัยน์ตาคมของเขาฉายแววเย็นชา ไม่แสดงความรู้สึก ทั้งที่ตอนแรกมันฉายแววเจ็บปวดอย่างเหลือแสน สิ่งท
last updateLast Updated : 2026-10-27
Read more

36

ช่อชนิดาเฝ้าแอบมองหญิงสาวในชุดกระโปรงสีหวาน ที่กำลังล็อกประตูรั้วบ้าน หันหลังให้กับเธออย่างไม่ทันระวังตัว ร่างบางจึงปราดจากที่ซ่อน แล้วตรงเข้าประชิดทันที มือบางรวบเอวเล็กของอีกฝ่ายไว้ ทางนั้นร้องอุทานอย่างตกใจ ​“ยัยเบบี้ โอย...ดีใจจริงๆ จับตัวได้แล้ว”​“อีฟ” ยอดชีวากะพริบตาปริบๆ หน้าแดงสลับซีดด้วยความรู้สึกหลากหลายปนเป ช่อชนิดารัดเธอไปกอดไว้แน่น ก่อนจะละล่ำละลัก อุทานซ้ำๆ ​“อย่าไปไหนอีกนะ อย่าไปไหนอีกเลย เพื่อนรัก เราดีใจเหลือเกิน โอย...เบบี้ ดีใจจริงๆ”​“เราก็ดีใจอีฟ ฮือๆ เราดีใจที่เจออีฟ”​“แล้วหนีมาทำไมถึงนี่ จะบ้าหรือยังไงกัน หนีมาไม่บอกไม่กล่าว หลังงานศพพ่อเธอ เธอก็หายไปเลย อะไรกันน่ะ เราทั้งงง ทั้งใจหาย จะเป็นบ้าที่เพื่อนรักหนีหายมา เกิดอะไรขึ้น”​“ไปคุยกันในบ้านดีกว่า เรื่องมันยาว แต่ว่าอีฟตามหาเราได้ยังไงกันนี่” ยอดชีวาปาดน้ำตาแห่งความดีใจที่รินไหลออกทิ้ง แล้วยิ้มกว้างให้กับเพื่อนรัก มือทั้งสองจับกันแน่น เหมือนกลัวว่าที่เห็นตรงหน้าจะเป็นภาพลวงตา​“เราตามเพจของเบบี้มายังไงล่ะ ดีนะที่เบบี้เปิดเพจไว้ เพจขายน้ำหอมของเบบี้น่ะ เราจำได้ว่าอีเมลนั้นเป็นอีเมลของเบบี้ ที่ติดต่อ ก็เร
last updateLast Updated : 2026-10-27
Read more

37

นัยน์ตาสีนิลคมกริบนั่น รูปหน้าเรียวได้ส่วน ริมฝีปากนั่น...​มันช่างเหมือนกันราวกับพิมพ์เดียว แม้กระทั่งกลิ่นน้ำหอม ถ้าเธอจมูกไม่เพี้ยน เขาก็ยังใช้กลิ่นเดียวกัน ต่างกันแค่คนตรงหน้าเธอ ดูเปิดเผย จริงใจ และอบอุ่นกว่าเขามากนัก เป็นส่วนที่แตกต่างกันมาก แต่เหตุไฉน ใจเธอกลับวนเวียนไปคิดถึงแต่อสูรใจร้ายอย่างทีปต์ มากกว่าคนตรงหน้าเธอ ที่รูปร่างหน้าตาเหมือนกับพิมพ์กันมา ทั้งที่เขาดูอ่อนโยนและเอาใจเธอนัก ไม่รังเกียจแม้รู้ว่าเธอตั้งครรภ์แบบไม่สามารถบอกได้ว่าพ่อของเด็กในท้องคือใคร ​“ผมซื้อมาฝาก ไปลองชิมมาแล้วอร่อยมาก เห็นคุณบอกว่าอยากกินขนมไทยๆ” เขายื่นถุงพลาสติกบรรจุขนมหน้าตาน่ากินส่งให้เธอ ยอดชีวายิ้มน้อยๆ แล้วเอื้อมมือรับ ชายหนุ่มชักมือกลับ ก่อนจะเอ่ยเสียงทุ้ม​“อุตส่าห์ซื้อของมาฝาก ใจคอจะไม่ต้อนรับแขกเลยหรือครับ”​“เชิญเข้ามาก่อนก็ได้ค่ะ” เธอไขกุญแจให้เขา พลางย่นจมูกอย่างลืมตัว ท่าทีน่ารักนั้นทำให้ธนัยมองเธอตาปรอย เขามองใบหน้าหวานนั่นอย่างชื่นชมเปิดเผย แทบจะช่วยประคองด้วยซ้ำ เมื่อยอดชีวาทำท่าจะสะดุดล้ม เธอต้องปัดมือของเขาที่ทำท่าจะเอื้อมมาจับเธอไว้ แล้วพึมพำบอกว่าไม่เป็นไร​หญิงสาวรับแขกของ
last updateLast Updated : 2026-10-27
Read more

38

หิรัญรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย แต่เปลี่ยนเป็นเอ่ยชื่นชม เมื่อเห็นพี่ชายของเขา ในสภาพที่มีใบหน้าหล่อเหลาดั่งเดิม เดินตรงเข้ามาหาเขาในห้องทำงาน ทีปต์ยิ้มตอบเล็กน้อย แต่นัยน์ของเขามันไม่ยิ้มด้วยเลยแม้แต่น้อย ก่อนจะทรุดลงนั่งตรงกันข้ามกันกับน้องชาย สายตาคมกล้าจ้องเขม็ง มองอาการของหิรัญ ที่ยังคงเอ่ยพร่ำชมเชยถึงความสมบูรณ์แบบของการผ่าตัดศัลยกรรม​“ไม่น่าเชื่อเลยครับพี่ทีปต์ หมอที่นั่นเก่งจริงๆ พี่ทีปต์ไม่ได้หน้าตาน่าเกลียดแบบเดิมแล้ว มันยอดมาก ไม่มีแม้แต่รอยสักรอย หมอเก่งมากๆ”​“พี่ลบรอยแผลเป็นนั่นไปแล้ว แผลเป็นที่ทำให้ชีวิตของพี่พลิกผันไปมากมาย แผลเป็นที่ทำร้ายพี่ได้อย่างหนักเหลือเกิน นิกซ์” คำพูดนั้นทำให้หิรัญเลิกคิ้วนิดหน่อย แต่ก็ยังยิ้มส่งให้กับทีปต์​“ดีแล้วครับ พี่จะได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ที่ผมคิดว่ามันจะสดใสแน่นอน”​“พี่ยังเริ่มต้นใหม่ไม่ได้ นิกซ์ จนกว่าพี่จะจัดการกับแผลเป็นอีกแผลหนึ่งก่อน แผลนี้มันใหญ่มากเสียด้วย และที่สำคัญ พี่ต้องขอความร่วมมือจากนายในการกำจัด”​“เอ...ผมตามไม่ทัน พี่ทีปต์หมายความว่าอะไรหรือครับ”​“นายยังไงล่ะ นิกซ์ แผลเป็นของทีฆทัศน์ สิ่งที่นายทำ มันเป็นเหมือนแผลร้าย ที่ก
last updateLast Updated : 2026-10-27
Read more

39

ยอดชีวามองเพื่อนด้วยสายตาชนิดหนึ่ง ที่ทำให้ช่อชนิดายิ้มแหยพลางเอื้อมมือจะไปบีบมือเธอ แต่เธอชักหนีเสียก่อน แล้วหันมองข้างหน้าต่างรถที่กำลังแล่นด้วยความเร็วสูง ท่าทีเย็นชาของเพื่อนสนิททำให้ช่อชนิดาอดรนทนไม่ไหว ต้องคว้าเจ้าหล่อนมากอด หากถูกปัดป้อง แล้วทำหน้าบึ้งใส่​“โธ่...เบบี้จ๋า หายโกรธนะ เราจะพาเบบี้ไปดูแลที่กรุงเทพฯ อยู่คนเดียวได้ยังไงกันนั่น”​“จะพาเราไปที่ไหน”เสียงหวานเอ่ยขึ้น พร้อมกับสายตาดุๆ ที่ตวัดมองไปยังด้านหลังของคนที่นั่งข้างคนขับ รัตนฤทธิ์หันมายิ้มให้กับเธอ เพราะเห็นหน้าเขานี่แหละ ยอดชีวาถึงได้รู้ว่ามันชักจะไม่ชอบมาพากล และรู้ว่าถูกเล่นตลกก็ตอนที่รถแล่นไกลออกมาเรื่อยๆ ไม่ได้พาเธอไปที่วัดซึ่งเพื่อนรักบอกไว้แต่แรกว่าจะพาเธอไปทำบุญ​“ไปที่บ้าน...”​“บ้านใคร” ยอดชีวาเอ่ยขัดก่อนที่เพื่อนรักจะพูดจบ หน้าหวานงอง้ำ แล้วเธอก็ไม่ยอมพูดจาอีกเลย ช่อชนิดาเอื้อมมือไปสะกิดรัตนฤทธิ์ ที่หันมายิ้มแหยส่งให้เธอ หญิงสาวไม่กล้าคุยอะไรอีก เพราะรู้ว่าเพื่อนรักกำลังโกรธจัดมาก เป็นแบบนี้แล้วถึงที่หมาย ยอดชีวาจะอาละวาดหรือเปล่าหนอ​คุณรับผิดชอบด้วย ยัยเบบี้โกรธฉันมาก...​เดี๋ยวผมจะให้กำลังใจ จุ๊บ..
last updateLast Updated : 2026-10-27
Read more
PREV
12345
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status