ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ บริเวณผู้โดยสารขาออกร่างเพรียวในชุดสีดำทันสมัย ของสตรีสาวนางหนึ่ง ก้าวเดินอย่างมั่นใจด้วยทีท่าและบุคคลิกที่น่าจับตามอง เธอมองกวาดสายตาไปทั่วบริเวณ เพื่อมองหาบุคคลที่มารับ สายตาสะดุดกับชายร่างสูงในชุดสูททำงานสีครีม เขาโบกมือให้เธอ พร้อมกับรอยยิ้ม“รอนานไหมคะ นิกซ์”เธอถอดแว่นกันแดดออกเหน็บไว้ง่ายๆ ตรงคอเสื้อ นัยน์ตากลมโตล้อมกรอบด้วยแพขนตางอน มองเขาอยู่ด้วยนัยน์ตาเปล่งประกาย หิรัญมองกวาดไปทั่วใบหน้าเรียวรูปไข่ ปฏิเสธไม่ได้ว่าผู้หญิงตรงหน้าเป็นคนสวยมาก สวยเหมือนเจ้าหญิง ด้วยหน้าตาผิวพรรณ และบุคคลิกของเธอ ปริณาห์ หงษ์สธร“ไม่นานหรอกครับ”“ไปรับเจ้านีโมมาให้ริน่าด้วยหรือเปล่าคะ”เธอถามถึงสุนัขตัวโปรดที่ถูกส่งมาทางเครื่องบิน ก่อนที่เจ้านายจะตามมาภายหลัง ปริณาห์ไปอยู่ฝรั่งเศสมาเกือบสามปี เพราะตามคู่หมั้นหนุ่มไปอยู่ที่นั่น แต่เมื่อเธอถอนหมั้นจากเขา ปริณาห์ก็ทิ้งทุกอย่างไว้ แล้วกลับมาเมืองไทยเงียบๆ “เรียบร้อยสิครับ ดีใจจริงๆ ที่ริน่าติดต่อมา ผมรู้สึกภูมิใจที่ริน่ายังคงเห็นผมเป็นเพื่อน”หิรัญมองใบหน้าหวานซึ้งนั่นด้วยสายตาเป็นประกาย ปริณาห์ยิ้มเยือนตอบเขา เธอชอบบริหา
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-27
