All Chapters of หนี้อสูร: Chapter 1 - Chapter 10

41 Chapters

บทนำ

เอี๊ยด!​โครม!​เสียงเหล็กปะทะเหล็ก ดังสนั่นไปทั่วบริเวณ เศษกระจกพุ่งกระจาย กระเด็นเข้าหาชายที่นั่งอยู่หลังพวงมาลัย แอร์แบคทำงานทันที ทว่าร่างของเขากลับพุ่งกระเด็นทะลุกระจกออกไป เพราะไม่ได้คาดเข็มขัดนิรภัย ร่างนั้นพุ่งปะทะเข้ากับกระจกหน้ารถอีกคันอย่างจัง​เพล้ง!​เจ็บ...เจ็บเหลือเกิน...​สำนึกสุดท้ายบอกเขาก่อนที่สติจะพร่าเลือนดับไป เลือดไหลทะลักอาบเต็มร่าง ใบหน้าส่วนหนึ่งถูกเศษกระจกบาดจนเหวอะหวะ เห็นเนื้อแดงๆ เปิดออกมา ​​ตูม!​มีเสียงระเบิดดังขึ้น เมื่อน้ำมันไหลจากรถคันที่ประสบอุบัติเหตุไหลนองใต้ท้องรถ เกิดประกายไฟ ทุกอย่างสับสน โกลาหนไปหมด ​มืด...มืด...เหลือเกิน...​เจ็บ...ปวด...เจ็บ...​สมองของเขาสับสน ไม่ปะติดปะต่อ นัยน์ตาค่อยลืมปรือขึ้น เห็นใครต่อใครมามุงดูตนเอง มาพูด มาถาม มาจับร่างกายของเขา แต่ทว่าเขาไม่อาจจะโต้ตอบได้ดั่งใจนึก ร่างกายเจ็บปวดจนเหลือจะประมาณ เลือดทะลักออกมาจากบาดแผลไหลราวน้ำพุ นอกจากใบหน้า ยังมีขาของเขาอีกที่มันปวดร้าวจนเจียนสิ้นสติ หรือว่าเขากำลังจะตาย...ถ้าเกิดตายไปเสีย มันก็คงจะไม่ทรมาน แต่ว่า...​ห่วงมารดา ห่วงคนรัก ห่วงครอบครัว ห่วงกิจการที่ปั้นมากับมือ...
last updateLast Updated : 2026-10-27
Read more

1

รัตนฤทธิ์ เงยหน้าขึ้นมองสถานที่ตรงหน้า มาที่นี่ทีไร เขาก็เป็นอันต้องรู้สึกหนาวๆ ร้อนๆ ทุกที กับความใหญ่โต อึมครึมของบ้าน...ไม่ใช่สิ ต้องเรียกว่าปราสาทถึงจะถูก ปราสาทของเพื่อนรัก และควบตำแหน่งนายจ้างอย่าง ทีปต์ ทีฒทัศน์ ​พื้นที่ของคฤหาสน์กินเนื้อที่เกือบห้าไร่ ตัวบ้านเป็นศิลปะแบบโกธิคทำจากอิฐแดงทั้งหลัง ให้บรรยากาศเก่าแก่และน่าเกรงขาม ปลูกดอกไม้ที่เจ้าของบ้านชื่นชอบอย่างดอกกุหลาบไว้มากมายหลากหลายพันธุ์ ออกดอกบานสะพรั่งสวยเพราะได้รับการดูแลเป็นอย่างดี จากคนสวนร่างใหญ่ ใบหน้าไม่ยิ้มแย้มเลยแม้แต่น้อย ก็เหมือนๆ กับเจ้านาย ผู้คนที่นี่ หน้าตาเคร่งขรึม ยิ้มน้อย แถมยังชอบแต่งกายด้วยสีดำ อ้อ...เขาเกือบจะลืมไป ทีปต์ชอบความเป็นระเบียบเรียบร้อย เลยจัดชุดให้คนรับใช้สวมเป็นเครื่องแบบ คนรับใช้หญิงแต่งกายด้วยชุดกระโปรงยาวเหนือเข่าสีดำ แซมด้วยลูกไม้ขาว ส่วนผู้ชายสวมเสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีดำ และกางเกงสีดำ ดูเหมือนผู้คนที่นี่จะไว้ทุกข์อยู่ชั่วนาตาปี​เขายิ้มให้กับสาวใช้ซึ่งนำน้ำเย็นมาบริการ เธอหลบสายตาเขา แล้วพูดเสียงเบาว่าให้รอคุณท่านอีกสักครู่ รัตนฤทธิ์มองกวาดไปรอบๆ บริเวณ ที่นี่แสดงถึงรสนิยมของเจ้าของบ้า
last updateLast Updated : 2026-10-27
Read more

2

ดอกมะลิจำนวนมากตรงหน้า กำลังถูกลำเลียงเข้าไปสู่กรรมวิธีสกัดหัวน้ำหอม ด้วยวิธีแบบง่ายๆ คือสกัดตามแบบโบราณ มือเรียวค่อยบรรจงคีบดอกไม้เรียงไว้ในโหลแก้วขนาดใหญ่ ข้างตัวมีฟองน้ำที่เตรียมจะเอาจุ่มน้ำมันมะกอก เพื่อดูดซับเอาไอกลิ่นระเหยของดอกไม้ นัยน์ตางดงามสีน้ำตาลอ่อน เปล่งประกายอย่างมีความสุข ยามค่อยๆ ทำงานในมือ​ช่อชนิดายืนกอดอก มองอาการของเพื่อนรัก ที่กำลังละเมียดทำงานตรงหน้าอย่างพิถีพิถัน เธอทรุดลงนั่งข้างๆ แล้วเอื้อมมือหยิบเอาดอกคัทลียามาดม เลยถูกมือเรียวที่กำลังทำงานอยู่จับหมับ แล้วก็ตีเพียะเข้าให้อย่างรวดเร็ว เธอคลำแขนป้อย ก่อนจะค้อนขวับให้กับเพื่อนสนิท​“เจ็บนะ ยัยเบบี้ งกหรือยังไงกัน ขอดมนิดเดียว”​“ดมไม่ได้ เดี๋ยวกลิ่นหาย ห้ามนะ เราได้มานิดเดียวเอง ดอกคัทลียานี่ เป็นพันธุ์ใหม่ จากสวนของพี่จันทร์”​“อยากจะลองดมนิดๆ หน่อยเอง” หญิงสาวตัดพ้อ เลยโดนค้อนให้อีกรอบ แต่ก็ส่งดอกคัทลียาสีชมพูอมม่วง ส่งให้แต่โดยดี​“เอ้า...ให้ดอกหนึ่ง นี่เราได้มาแค่สิบห้าดอกเท่านั้น กว่าจะได้แค่นี้กินเวลานานโขเลย”​“แล้วนี่จะมานั่งทำหัวน้ำหอมเองทำไมกันคะ คุณเบบี้ หรือจะเปลี่ยนอาชีพแล้ว จากนักปรุงน้ำหอม มาเป็
last updateLast Updated : 2026-10-27
Read more

3

คฤหาสน์ของทีปต์ ใช้ชื่อเรียกตามเจ้าของเดิม ว่าคฤหาสน์มันทนา เจ้าของเป็นชายผู้สูงศักดิ์ เจ้าชายจากแคว้นยุโรป ที่หลงรักสาวไทย แต่เป็นรักที่ไม่สมหวัง เพราะเนื่องด้วยฐานันดรที่ต่างกัน เขาจึงต้องกลับไปทำหน้าที่ของตนเอง แต่ก็ได้ทิ้งเงินทอง และคฤหาสน์หลังนี้ไว้เป็นอนุสรณ์แห่งความรัก ให้กับมันทนา สาวไทยผู้โชคดีที่ได้ความรักจากชายสูงศักดิ์ แต่ไม่สมหวัง เธอตรอมใจและสิ้นใจอย่างสงบ หลังจากได้ข่าวว่าเจ้าชายประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต ที่บ้านหลังนี้นั่นเอง​ประวัติของคฤหาสน์เศร้าหมองนัก เหมือนกับเจ้าของใหม่ ที่มีชีวิตอาภัพเรื่องความรักไม่แพ้กัน ทีปต์เองก็ถูกสลัดทิ้งอย่างไม่ไยดี จากคนที่เขารักแทบจะเปรียบเธอเป็นลมหายใจ เพียงเพราะกิจการของเขาเริ่มซวนเซ และหน้าตาของเขาที่เหมือนผี! ใครว่ารักแท้มีอยู่จริง...ก็คงจะมีอยู่หรอกมั้ง แต่แน่นอนว่าหัวใจของทีปต์ตอนนี้ มันไม่เชื่อในเรื่องความรักอีกต่อไปแล้ว​คนที่บอกว่ารักเขาแทบเป็นแทบตายอย่างปริณาห์ ไฉนหัวใจจึงเปลี่ยนง่ายนัก เพียงแค่เห็นแผลเป็นของเขา และรู้ข่าวคราวเรื่องธุรกิจของเขา เหอะ! รักก็คือแบบนี้สินะ คำพูดจาพล่อยๆ ที่ทำให้รู้สึกดีและหลงโง่งมงาย นอกจากบาดแผลทา
last updateLast Updated : 2026-10-27
Read more

4

“อะไรนะ จริงๆ น่ะเหรอตาทีปต์ นี่แกจะแต่งงาน”เสียงอุทานอย่างตกใจของคุณอารยา ดังไปจนถึงบริเวณห้องโถงของบ้าน ซึ่งบุรุษหนุ่มร่างสูงเปรียว ในชุดสูทสีน้ำตาล กำลังเดินก้าวลงบันไดมา ถึงกับชะงักฝีเท้า และค่อยๆ เดินไปทางต้นเสียง ซึ่งอยู่ในห้องรับแขก​“แม่อยากให้ผมแต่งงานนี่ครับ”เสียงห้าวทุ้มที่เอ่ยตอบ ทำให้คนที่เดินเข้าไปใกล้ทุกขณะ ขมวดคิ้ว นัยน์ตาสีเข้มส่งประกายวาว ริมฝีปากเม้มเข้าหากันแน่น ​“ใช่ แม่อยากให้แกแต่งงาน ตาทีปต์ แต่งกับหนูรวิษรา ไม่ใช่กับ...แกจะแต่งงานกับใครนะ”​“ยอดชีวา กาญจน์วัฒนาครับ” ชื่อและนามสกุลที่หลุดออกมาจากริมฝีปากได้รูป ทำให้คุณอารยานิ่วหน้าอย่างครุ่นคิด ชื่อนี้ไม่ค่อยคุ้นหู แต่นามสกุลนี้ช่างคุ้นนัก​“พี่ทีปต์ นี่พี่จะแต่งงานกับลูกสาวของไอ้ยอดชายอย่างนั้นหรือ?” คนอุทานอย่างตกใจยิ่งกว่าคุณอารยา ก้าวพรวดเดียวจากประตูถึงร่างสูงของพี่ชายที่นั่งอยู่ ทีปต์เงยหน้ามองใบหน้าคมสัน ที่ดูซีดเซียวนั้น ก่อนจะหัวเราะน้อยๆ แล้วดึงให้หิรัญทรุดนั่งลงข้างๆ พลางตบบ่ากว้างนั่นเบาๆ ​“ใช่...แต่พี่ไม่ได้แต่งงานนะ พี่แค่รับหล่อนมาอยู่ด้วยเฉยๆ แม่ไม่ต้องห่วงนะครับ เรื่องหลานน่ะ ไม่เกินปีนี้
last updateLast Updated : 2026-10-27
Read more

5

ยอดชีวากัดริมฝีปากแน่น เมื่อเธออ่านเอกสารที่ได้รับมาจากทีปต์ซ้ำอีกรอบ ก่อนจะเก็บใส่แฟ้มไว้ให้เรียบร้อย แล้วนำไปใส่ลิ้นชักปิดไว้อย่างดีตรงบริเวณตู้ใบเล็กที่เธอใช้เก็บเอกสารสำคัญ มือนั้นสั่นเล็กน้อย น้ำตาพานจะรินหยดอีกหน แต่เธอกล้ำกลืนมันลงไป ​จะร้องไห้ไปทำไมหนอ ยอดชีวา ในเมื่อเราเลือกแล้วที่จะทำ สิ่งที่เราทำ แม้มันจะฝืนใจมากแค่ไหน เลวร้ายมากแค่ไหน แต่เพื่อพ่อ...ผู้ให้ชีวิต เราทำได้ทุกอย่าง​มือเรียวลูบที่หน้าท้องแบนราบของตนเอง ใจเธอวูบโหวงอย่างประหลาด เมื่อนึกถึงข้อตกลงการเป็น...เครื่องผลิตลูก ให้แต่ผู้ชายร้ายกาจคนนั้น เธอจะทำอย่างไร เมื่อถึงเวลาที่จะต้องจากกับสิ่งที่ปฏิสนธิในร่างกายขึ้นมาจริงๆ เพียงแค่คิด ใจก็หาย นี่ขนาดว่าเขายังไม่ได้เกิดมา แล้วถ้าเขาเกิดขึ้นมาเล่า ความผูกพันทั้งหลายแหล่ เธอจะทนมันได้ไหมนะ​หญิงสาวถอนหายใจ พลางสะบัดหน้าแรงๆ ไล่อารมณ์ต่างๆ ที่แล่นพล่านขึ้นมา ให้สงบลง ท่องไว้เพียงแค่เป็นหน้าที่ สิ่งที่เธอจะต้องไปทำกับผู้ชายที่ชื่อทีปต์คืองาน งานที่แลกกับการปลดหนี้ของบิดา ยอดชีวาลุกขึ้นยืน เดินก้าวไปหน้ากระจก เงาสะท้อนของหญิงสาวที่มองจ้องกลับมา ช่างดูเศร้าหมองยิ่งนัก น
last updateLast Updated : 2026-10-27
Read more

6

ยอดชีวาวางไอแพดในมือลง พร้อมกับถอนหายใจเล็กน้อย เธออ่านอะไร ดูอะไรไม่รู้เรื่องเลย ทั้งที่พยายามจะทำให้สมองไม่ว่าง เที่ยวนั่งหาภาพยนตร์บ้าง ซีรีส์ และอีบุ๊คมาอ่าน ข่าวสารต่างๆ หรือแม้กระทั่งการแชตคุยกับเพื่อน เหมือนกับว่าทุกสิ่งไม่ได้เข้าไปในสมองเลยแม้แต่น้อย​ใจมันจดจ่อ รอคอยแต่ว่าเมื่อไหร่ เมื่อใดที่เจ้าของคฤหาสน์นี้จะกลับมา เมื่อไหร่ที่เขาจะเรียก...ใช้หล่อน​แก้มสาวค่อยๆ แดงขึ้นเรื่อยๆ หัวใจเองก็เต้นกระหน่ำถี่ขึ้นเรื่อยๆ จนต้องปรามตัวเอง ว่าห้ามคิดเตลิดฟุ้งซ่าน เขาจะทำอย่างไรกับเธอกับคืนแรกนี้กันนะ ในเมื่อเขาลั่นวาจาบอกว่าเธอคือเครื่องผลิตลูก ก็คงจะ...​เสียงเคาะประตูทำให้ยอดชีวาสะดุ้งขึ้นสุดตัว สาวใช้เอ่ยขออนุญาต ร่างบางตะโกนตอบก่อนจะลุกขึ้นจากท่านอนที่เก้าอี้หวายตรงริมระเบียงที่เธอมานั่งพักผ่อน หญิงสาวถือสิทธิ์แล้วว่านี่คืออาณาจักรของเธอกลายๆ จึงไม่ยอมออกจากห้องเลย เพราะไม่รู้จะไปทางไหน ที่นี่กว้าง ใหญ่โต จนเกินไปสำหรับเธอ​“คุณท่านให้มาเรียกค่ะ”​“ขอบคุณนะคะ”แก้มสาวแดงซ่าน เมื่อได้ยินดังนั้น สาวใช้เห็นอาการหน้าแดงของยอดชีวาแล้ว ก็แอบเบ้ปากแบบไม่ให้เธอเห็น ด้วยเพราะนึกคิดเป็นอย่า
last updateLast Updated : 2026-10-27
Read more

7

เสียงเคาะประตูห้องถี่ๆ แบบไม่เกรงใจ ทำให้คนที่กำลังนอนหลับอุตุอยู่บนเตียง ปรือตาตื่นขึ้นมา ก่อนจะงัวเงียค่อยลุกขึ้นนั่ง เสียงนั้นยังคงดังขึ้นอีกสองสามหน ก่อนที่คนเคาะจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงค่อนข้างดัง และค่อนข้างจะฟังแล้วเป็นคำสั่งที่ต้องให้เร่งปฏิบัติตาม​“คุณคะ อาหารเช้าตั้งโต๊ะแล้ว กรุณาตรงเวลาด้วยนะคะ คุณท่านจะได้ไม่ต้องคอยนาน”​“ค่ะ” ​ยอดชีวารีบตะโกนตอบ พร้อมๆ กับวิ่งกระโดดลงจากเตียง เธอทำธุระส่วนตัวด้วยเวลารวดเร็วไม่ถึงสิบห้านาที ก็เปิดประตูพรวดออกมาจากห้อง จำทางได้ว่าห้องรับประทานอาหารไปทางไหน ก็ตรงดิ่งไปในทันที แบบชนิดเดินแกมวิ่งกันเลยทีเดียว​เมื่อคืนนี้กว่าเธอจะหลับก็เกือบตีสาม เลยทำให้นอนไม่รู้เวลาแบบนี้ ยอดชีวาถึงกับหอบเลยทีเดียวเมื่อมาถึงห้องรับประทานอาหาร แต่ทว่าไม่มีใครอยู่ในนั้น นอกจากสาวใช้ที่กำลังทำความสะอาด เมื่อเห็นหน้าตาตื่นๆ ของหญิงสาวผู้เป็นสมาชิกคนใหม่ของคฤหาสน์มันทนา ก็ชี้แจงบอกว่า ท่านเจ้าของบ้านชอบรับประทานอาหารเช้าที่ไหน​“คุณท่านรับอาหารเช้าที่เรือนกระจกน่ะค่ะ”​“อ้อ...ค่ะ”​“เดี๋ยวจะพาไปนะคะ”สาวใช้คนนั้นบอกอย่างใจดี แล้วเดินนำยอดชีวาไปทางด้านหลัง ซึ่งเป็นสวน
last updateLast Updated : 2026-10-27
Read more

8

ยอดชีวาค่อยปรือตาตื่นขึ้นมา แล้วบิดตัวอย่างงัวเงีย แขนเรียวไปกระทบกับเข้าวัตถุมีเลือดเนื้อบางสิ่งเข้า เล่นเอาเธอกะพริบตาปริบๆ สีเลือดแล่นซ่านไปตามนวลแก้ม เมื่อสำนึกได้ว่าเธอไม่ได้นอนเพียงลำพัง เธอหดแขนกลับมา และมองไปยังที่แขนของเธอสัมผัสเข้ากับร่างกายของชายหนุ่ม ที่ได้ชื่อว่าเป็นเจ้าของตัวเธอ​เสี้ยวหน้าด้านที่ไม่มีริ้วรอยแผลเป็น เป็นสิ่งที่เธอเห็น เขานอนตะแคงข้าง กดเสี้ยวหน้าอันอัปลักษณ์ซ่อนไว้กับหมอน นัยน์ตากลมโตมองกวาดอย่างพินิจ กับเสี้ยวหน้าที่เธอได้เห็น คิ้วของเขาได้รูปเฉียงจรดหางตา เปลือกตาที่ปิดสนิทอวดขนตาเป็นแพยาวงอน จมูกโด่งเป็นสันตรง ริมฝีปากได้รูปสวยแบบที่เธอลงความเห็นว่า...​มันน่าจูบ...​คิดมาถึงตรงนี้หน้าหวานก็แดงเรื่อ ก่อนจะย่นจมูก นี่เธอคิดเลอะเทอะไปไหนแล้วนะ เขามานอนนิ่งอยู่บนเตียงเธอแบบนี้เมื่อคืน ไม่ได้หักหาญ เรียกร้องสิทธิ์ มันทำให้ยอดชีวาแสนจะโล่งใจนัก และหวังว่าเขาคงจะทำแบบนี้ไปทุกวัน ไม่ทำให้เธอหวาดเกรงว่า เขาจะเรียกร้องอะไรที่เธอยังไม่ยินยอม​หญิงสาวค่อยๆ เคลื่อนกายลุกขึ้น เพราะเกรงว่าเขาจะตื่น เธอแทบจะกลั้นหายใจขณะเคลื่อนไหวตัว รีบหนีเขาไปเสียก่อนดีกว่า สองวัน
last updateLast Updated : 2026-10-27
Read more

9

มื้อเย็นวันนี้แปลกที่เขาต้องรับประทานอาหารคนเดียว ยอดชีวาไม่ได้ลงมากินข้าวเย็นด้วย ประภาสาวรับใช้เข้ามารายงานเขาด้วยสีหน้าแปลกพิกล แล้วพูดกำกวมเพื่อให้เขาถามถึงเหตุผลที่เธอไม่ลงมารับประทานอาหารมื้อเย็น แต่ทีปต์ก็ไม่ได้ทำ แม่สาวใช้ถึงกับค้อนปะหลับประเหลือก แล้วพูดบ่นบางประโยค ที่เขาไม่ได้ใส่ใจ ​ป่วย...หรือเปล่านะ​เขาเผลอคิดแวบขึ้นมา ขณะที่กำลังบอกปัดของหวานสำหรับวันนี้ ทั้งที่ปรกติแล้ว ทีปต์จะรับครบทั้งอาหารคาวและหวาน​“เก็บโต๊ะเลยนะครับคุณท่าน” ​ทีปต์พยักหน้าอนุญาต แล้วจิบน้ำเย็น เขาลุกเดินออกมาจากห้องรับประทานอาหาร เดินเลยเข้าไปยังห้องนั่งเล่น เลือกแผ่นวีซีดีภาพยนตร์ขึ้นมาเรื่องหนึ่ง ตั้งใจว่าจะดูให้จบก่อนแล้วค่อยขึ้นไปยังห้องนอน แน่นอนว่า จะต้องเป็นห้องนอนของยอดชีวา​ทีปต์ดูหนังแทบไม่รู้เรื่อง เพราะมัวแต่คอยมองนาฬิกา ภาพยนตร์กินเวลาฉายไปเกือบสองชั่วโมงกว่า ทีปต์เดินไปยังบาร์ที่ตั้งอยู่ตรงมุมห้อง มันมีตู้เย็นขนาดเล็ก มีเหล้าหลากหลายยี่ห้อที่เขาโปรดปรานตั้งเก็บไว้ ทีปต์มักจะใช้มุมนี้เป็นพื้นที่พักผ่อนส่วนตัว​เขาหรี่ตาลงเล็กน้อย เมื่อเปิดตู้แล้วเห็นว่า เหล้าขวดที่เป็นของฝากจากน้องช
last updateLast Updated : 2026-10-27
Read more
PREV
12345
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status