All Chapters of PINAGPALIT SA KABIT AT BARKADA: Chapter 211 - Chapter 220

Isang taon ang lumipas matapos magplano si Elisa para sa susunod na henerasyon at turuan ang 100 bata na gumawa ng Adobo Pandesal na gawa sa dalawang pugon - isang luma na may bitak at kalawang simula 1975 at isang bago na makintab."Nay, Tay, isang taon na po! Isang taon na po mula nung may 100 bata tayong tinuruan! Tingnan niyo po ngayon!" masayang sigaw ni Elisa isang umaga habang nakatayo sa harap ng dalawang pugon na magkatabi pa ring umuusok.Nagulat sina Maya at Romano. Sa harap nila, hindi lang 100 bata. Kundi 300 bata na ang marunong gumawa ng Adobo Pandesal. At hindi lang drawing ng dalawang pugon ang dala nila. May dala silang maliliit na pugon na gawa sa lata at putik - tig-isang pugon na ginaya nila sa dalawang pugon nina Elisa."Ate Elisa, tingnan niyo po! Gumawa po kami ng sarili naming pugon! Maliit lang po, pero kagaya ng dalawang pugon ninyo! Isang luma na may bitak at isang bago na makintab!" sigaw ng isang bata na may dalang maliit na pugon na gawa sa lata.Naiyak

Isang buwan ang lumipas matapos bigyan ng 500 bata si Elisa ng pangatlong malaking pugon - regalo na ginawa ng 500 bata na may 500 pangarap, at ngayon, tatlong pugon na ang magkatabi na umuusok sa harap ng kainan na dati ay apat na mesa lang at P300 lang ang kita."Nay, Tay, tatlong pugon na po tayo! Isang luma simula 1975 na may bitak at kalawang na may kwento ng P500, P300, P200. Isang bago na makintab na may kwento ng P800, P1,500, P2,500, P3,700, P5,500, P15,000, at P10,000 kada buwan para sa 500 bata. At isang bago pa na regalo ng 500 bata na may kwento ng 500 pugon at 500 pangarap. Ano na po ang gagawin natin sa tatlong pugon?" tanong ni Elisa isang madaling araw habang tinitignan ang tatlong pugon na sabay-sabay na umuusok.Tumango si Maya na nagtitimpla ng harina. "Anak, dati, isang pugon lang, hirap na hirap tayo. P500 lang ang puhunan. Apat na mesa, P300 kita, P200 noong bumaha. Tapos naging dalawang pugon, naging labing-dalawang mesa, naging P3,700 araw-araw. Ngayon, tatlon

Isang taon ang lumipas matapos ang unang araw ng maliit na pabrika sa likod ng kainan na may labing-dalawang mesa na may tatlong pugon na magkatabi - isang luma na may bitak at kalawang simula 1975, isang bago na makintab, at isang regalo ng 500 bata - na may 2,200 pirasong Adobo Pandesal at P6,600 kita sa unang araw at 500 matatanda na busog dahil sa 500 bata."Nay, Tay, isang taon na po ang maliit na pabrika natin! Isang taon na po mula nung 2,200 piraso lang at P6,600 lang ang kita sa unang araw! Tingnan niyo po ngayon!" masayang sigaw ni Elisa isang umaga habang binubuksan ang tatlong pugon na sabay-sabay pa ring umuusok sa loob ng pabrika.Tumango si Maya na nagtitimpla ng harina na simula 1975 pa ang timpla. "Anak, isang taon na pala! Dati, apat na mesa lang tayo, P500 lang ang puhunan, P300 kita, P200 noong bumaha. Tapos naging dalawang pugon, naging tatlong pugon, naging pabrika, 2,200 piraso, P6,600. Ngayon, isang taon na!"Lumapit si Romano at hinawakan ang tatlong pugon na

Tatlong taon ang lumipas matapos kumalat sa buong probinsya ang kwento ng tatlong pugon - isang luma simula 1975 na may bitak at kalawang, isang bago na makintab, at isang regalo ng 500 bata - at ng 500 bata na naging 5,000 bata sa sampung bayan na may 5,000 maliliit na pugon."Nay, Tay, tatlong taon na po ang pabrika natin! At 5,000 bata na po sa buong probinsya ang may maliliit na pugon at marunong gumawa ng Adobo Pandesal! Tingnan niyo po ngayon!" masayang sigaw ni Elisa isang umaga habang binubuksan ang tatlong pugon na sabay-sabay pa ring umuusok sa loob ng maliit na pabrika.Tumango si Maya na nagtitimpla ng harina na simula 1975 pa ang timpla. "Anak, tatlong taon na pala! Dati, apat na mesa lang tayo, P500 lang ang puhunan, P300 kita, P200 noong bumaha. Tapos naging dalawang pugon, tatlong pugon, pabrika, 3,000 piraso araw-araw, 500 bata, 5,000 bata sa buong probinsya."Lumapit si Romano at hinawakan ang tatlong pugon na magkatabi. "Elisa, itong lumang pugon na may bitak simula

Alas kwatro pa lang ng madaling araw, gising na silang tatlo. Sina Maya, Romano at Elisa.Si Maya, nag-aayos ng mga baon. Sinaing na puto, mainit pa. Nakabalot sa dahon ng saging, parang noong 1975 pa.Si Romano, chine-check ang truck. Isang lumang truck lang, pero matibay. Sa likod, nakatali ng mahigpit ang isang maliit na pugon. Hindi yung luma na may bitak. Hindi rin yung bago na makintab. Yung pangatlo - yung regalo ng 500 bata. Yun ang dadalhin nila sa Tondo.Si Elisa, hawak ang notebook at ang sulat ni Mara."Maya, Romano, sigurado ba kayo na sasama kayo?" tanong ni Elisa. "Malayo ang Tondo. Pwede naman ako na lang."Tiningnan siya ni Maya. Yung tingin na nanay pa rin kahit 50 years old na ang anak."Elisa, anak," sabi ni Maya, "Noong 1975, P500 lang puhunan natin. Apat na mesa lang. Ikaw, karga-karga pa kita noon habang nagtitinda ako ng puto na P300 lang kita at P200 lang natira nung bumaha. Ngayon, may pabrika na tayo na may tatlong pugon. Pero anak, hindi tayo yumaman para m