All Chapters of PINAGPALIT SA KABIT AT BARKADA: Chapter 81 - Chapter 90

Isang buwan na nagte-training si Chef Antoine sa gitna ng 10 ektaryang lupa sa Coron!Walang aircon, walang mamahaling French oven, walang ginto sa ibabaw ng tinapay. Pugon lang na gawa sa bato, pawis na tumutulo, at kwento ni Lola Pacing tuwing alas singko ng umaga."Chef Antoine, sa Paris, 10 Michelin stars ka. Dito sa Coron, 0 stars ka muna. Magmamasa ka ng harina ng niyog galing sa puno na itinanim ng lola ko noong 1940s. Gamit kamay mo, hindi makina," sabi ni Lola Pacing sa unang araw.Noong una, nahirapan si Chef Antoine. Yung kamay niya na sanay sa mamahaling croissant na P1000 per piece, ngayon namumula sa init ng pugon na bato!"Bonjour Lola, ang init! Sa Paris, aircon ang kitchen ko!" reklamo ni Chef Antoine sa Day 1 habang pinapawisan.Tawa si Aling Nena from Dubai, si Kuya Jose from Canada at si Ate Liza from Tokyo — yung 10 pamilya na bumalik para turuan si Chef."Chef, kami nga from Dubai, 50 degrees sa desyerto, nagtitinda ng pan de coco! Kaya mo yan!" sabi ni Aling Nen

Isang buwan matapos magbukas ang 10 branches nina Chef Gordon, Chef Maria at Chef Hiroshi, tahimik na ulit ang 10 ektaryang lupa sa Coron.Pero hindi tahimik ang laptop ni Sofia Clara."Lola... Maya... Marel... Miguel... hindi ako makahinga..." bulong ni Sofia Clara habang nanginginig ang kamay.Lumapit silang apat — Lola Pacing, Maya, Marel at Miguel — at tiningnan ang screen.Sa screen, may numero: *P1,000,000,000!**P1 BILYONG PISO SA ISANG BUWAN!*"Lola, P1 Bilyon na kita natin sa isang buwan! 61 branches sa buong mundo! Lahat gamit ang 1945 recipe!" sigaw ni Sofia Clara na napaluhod!Breakdown:Dubai P80M, Canada P100M, Tokyo P80M, Paris P90M, London P90M, New York P100M, Italy P50M, Spain P50M, Korea P50M, Australia P50M, at 51 branches sa Pilipinas P260M!*P1 BILYON!*Si Lola Pacing, 80 years old na, napaluhod sa lupa at hinawakan ang lupa na itinanim ng lola niya noong 1940s."Lola Ising... Ma... dati P500 lang kita natin sa Batanes... pinagtawanan pa tayo... ngayon P1 Bilyon

Kinabukasan, hindi na bumangon si Lola Pacing."Marel! Marel! Si Lola!" sigaw ni Junjun sa tabi ng balon.Tumakbo silang apat — si Marel, si Junjun, si Ana, si Carlo. Nakahiga si Lola Pacing sa papag, hawak pa rin ang 1945 recipe na galing sa balon. Nakangiti, pero pagod na pagod."Lola, okay ka lang po?" iyak ni Marel habang hinahawakan ang kamay ni Lola na malamig na.Ngumiti si Lola Pacing: "Marel, anak, pagod na ang lola. 80 years old na. Mula Batanes hanggang Coron, mula P500 hanggang P2 Bilyon. Masaya na ako."Umiiyak silang apat sa tabi ng papag. Sa labas, ang 100 pamilya nasa video call pa rin — Dubai, Canada, Tokyo, Paris, London, New York, Italy, Spain, Korea, Australia, at buong Pilipinas. Lahat umiiyak."Mga anak," bulong ni Lola Pacing, "may pamana ako sa inyong apat. Hindi pera."Tinawag niya si Junjun: "Junjun, sa iyo ang 20 ektaryang paaralan. Gawin mong 100 ektarya. Para sa lahat ng batang walang paaralan sa Coron.""Anak, gagawin ko po," iyak ni Junjun."Ana, sa iyo

At sa bulsa ni Marel, may sulat pa pala si Lola Pacing na hindi niya pa nabubuksan.Simula nung nawala si Lola Pacing, hindi niya binubuksan. Takot siya. Takot siyang may nakasulat na paalam na."Marel, buksan mo na," sabi ni Junjun sa tabi ng bagong balon sa Batanes."Paano kung paalam na?" iyak ni Marel.Lumapit si Ana at Carlo: "Kasama mo kami. Hindi ka namin iiwan, tulad ng hindi natin iniwan si Lola."Dahan-dahang binuksan ni Marel ang sulat. Sulat-kamay ni Lola Pacing. Nanginginig. May amoy ng balon pa.Nakalagay:"Mga apo ko, Marel, Junjun, Ana, Carlo,Kung binabasa niyo ito, wala na ang lola. Pero huwag kayong iiyak ng matagal ha.Marel, salamat kasi ikaw ang kasama ko mula Batanes hanggang Coron. Ikaw ang may hawak ng susi ng balon. Huwag mong bitawan.Junjun, yung 20 ektaryang paaralan, gawin mong 100 ektarya. Alam ko kaya mo. Kasi matalino ka at mabait.Ana, yung museum ng balon, ikaw bahala. Ikaw magkukwento ng 1945 recipe sa buong mundo. Na dati tinago ko lang sa takot, n

"Para kay Marel lang."Nanginginig ang kamay ni Marel habang hawak ang maliit na papel na nakatupi sa ilalim ng kahon sa lumang balon sa Batanes.Si Junjun, si Ana, si Carlo — tumabi sila. "Marel, buksan mo. Para sa iyo lang yan. Kami andito lang sa tabi mo."Dahan-dahang binuksan ni Marel. Sulat-kamay ni Lola Pacing, pero mas bago — hindi 1945, parang 2025 lang sinulat.Nakasulat:"Marel, apo ko,Ikaw lang makakabasa nito ha. Kasi ikaw lang ang kasama ko mula Batanes hanggang Coron. Ikaw lang ang hindi ako iniwan nung P500 pa lang tayo.Marel, may tinatago ako sa iyo. Hindi ko sinabi sa tatlo. Kasi ikaw lang makakaintindi.Sa ilalim ng lumang balon sa Batanes, sa pinakailalim, hindi lang pangarap ang tinago ko noong 1945. May isa pa.May maliit na bote. Sa loob ng bote, may buto.Buto ng malunggay na tinanim ko noong 1945 nung wala na akong makain. Buto na sabi ko, 'Kung tutubo ito, may pag-asa pa.'Marel, hanapin mo yung bote. Itanim mo sa tabi ng bagong balon ng Branch 101. Kasi ik