จวนจะสว่างแล้ว แม่ถึงเพิ่งส่งข้อความมาประโยคหนึ่ง“ไม่ต้องโทรมาอีกแล้วนะ แค่เนี่ยนอันเห็นเบอร์ของแกก็จะพลอยไม่สบายใจไปด้วย”ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ฉันเลยทำตุ๊กตาตัวเล็กสี่ตัวขึ้นตามแบบพวกเขามาไว้ข้างกายให้คอยอยู่เป็นเพื่อนฉันตอนกินข้าวและตอนนอนคอยรับฟังทุกก้าวที่ฉันพัฒนาขึ้น และรับฟังความเสียใจที่ฉันไม่อาจระบายให้ใครฟังได้ทว่าวินาทีนี้ที่น้ำตาร่วงหล่น ฉันกลับไม่ได้คว้าพวกมันมากอดอีกแล้วเมื่อต้องเดินลำพังในความมืดมิดมานาน ในที่สุดฉันก็มีความกล้าที่จะก้าวเดินต่อไปโดยไม่หันหลังกลับ……ฉันยืนนิ่งอยู่ที่เดิม กวาดตามองห้องเช่าที่ตัวเองอาศัยอยู่มาตลอดหนึ่งปีอย่างพินิจพิเคราะห์เป็นครั้งแรกสีทาผนังหลุดล่อนออกเป็นแผ่น ๆ เผยให้เห็นเนื้อปูนสีเทาซีดด้านในผ้าม่านผ่านการซักจนเนื้อผ้าแข็งกระด้าง ตามขอบมุมยังมีคราบราดำที่ซักไม่ออกติดอยู่แอร์เก่าคร่ำครึเหนือศีรษะส่งเสียงดังหึ่ง ๆ แต่ลมที่เป่าออกมากลับมีเพียงลมร้อนช่วงไม่กี่เดือนที่อากาศร้อนที่สุดระหว่างเตรียมตัวสอบ ฉันต้องนั่งทำโจทย์อยู่หน้าโต๊ะหนังสือทุกวันแค่ทำข้อสอบเสร็จชุดเดียว เหงื่อที่ไหลออกมาก็มากพอจะอาบน้ำได้ถึงสองรอบแล้วทั
Read more