แสงแดดยามบ่ายที่ส่องผ่านหน้าต่างร้านกาแฟค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีทองอ่อน เมื่อทั้งสองตัดสินใจเดินออกจากร้าน กลิ่นกาแฟยังคงติดอยู่บนเสื้อผ้า เสียงรถยนต์และผู้คนบนทางเท้าเข้ามาแทนที่ความสงบภายในร้านเขาเดินเคียงข้างเธอ ก่อนจะเหลือบมองแก้วลาเต้ในมือแล้วเอ่ยแซวขึ้น"ยังถือแก้วน้ำหวานของเธออยู่อีกเหรอ คิดว่าถ้าเติมความหวานเยอะ ๆ จะช่วยปกป้องหัวใจที่เปราะบางของเธอได้หรือเปล่า"เธอหันมามองเขา ก่อนจะยิ้มอย่างรู้ทัน"ลาเต้ร้อนไม่ได้มีแค่ความหวานนะ มันมีความอุ่นด้วยต่างหาก""อ๋อ อย่างนั้นเอง""ใช่สิ เธอนี่ไม่เข้าใจอะไรเลย"เขาหัวเราะเบา ๆ ก่อนที่ทั้งคู่จะเดินต่อไปตามทางเท้าระหว่างทาง สายตาของเธอสะดุดเข้ากับเหตุการณ์หนึ่ง ผู้หญิงคนหนึ่งกำลังตำหนิพนักงานเสิร์ฟเสียงดัง เพียงเพราะอีกฝ่ายทำน้ำหกลงบนโต๊ะเล็กน้อย เด็กเสิร์ฟก้มหน้าขอโทษซ้ำ ๆ ขณะที่คนรอบข้างเริ่มหันมามองเธอชะลอฝีเท้าลง"เขาอาจกำลังมีเรื่องทุกข์ใจมากก็ได้นะ ถึงได้โกรธจนควบคุมอารมณ์ไม่อยู่"เขาหันไปมองเหตุการณ์นั้น ก่อนจะตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่จริงจังขึ้น"เธออาจคิดถูกก็ได้ แต่ต่อให้เขามีเรื่องทุกข์ใจ มันก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะมีสิทธิ์ระบายค
Last Updated : 2026-11-14 Read more