หลังเลิกงาน เธอขี่รถสาธารณะมาลงที่เชิงเนิน แล้วเดินขึ้นไปยังจุดที่เธอมักมาพัก — ที่ซึ่งมีกังหันลมหลายตัวยืนอยู่ท่ามกลางหมอ เสียงใบพัดหมุนรัวเบาๆ ผสมกับเสียงลม เธอนั่งลงบนหญ้าเย็นๆ ไม่ได้ตั้งใจจะรอใคร แค่อยากหนีความเหนื่ลายและความคิดที่วนไปวนมาในหัว เธอมีกำแพงสูงจากเรื่องราวในอดีต ไม่เคยเปิดใจให้ใครได้ง่ายๆ ไม่นานมีเสียงจักรยานดังเข้ามา ชายคนหนึ่งผลักจักรยานมาหยุดไม่ไกลจากเธอ เขาสวมเสื้อสีเทา มีเหงื่อเล็กน้อยบนหน้าผาก เขามองไปทางกังหันลม ไม่ได้รีบพูดทักทาย “มาพักเหมือนกันเหรอ ?” เธอเป็นคนพูดก่อน ด้วยเสียงที่เบา เขาหันมามองเธอ ค่อยๆ คำตอบ : “ชอบปั่นมาที่นี่ ที่นี่เงียบดี” พวกเขาไม่ได้เล่าเรื่องลึกซึ้งในตอนแรก แค่คุยเรื่องเส้นทางปั่นจักรยาน ลม และกังหันลมที่หมุนไปเรื่อยๆ เธอรู้สึกได้ว่าเขาก็มีบางอย่างซ่อนอยู่ในใจ เช่นเดียวกับตัวเอง แต่ทั้งสองก็ยังไม่กล้าถามเข้าไปลึกกว่านั้น เมื่อแสงอาทิตย์เริ่มจางลง เขาก็ลุกขึ้นเตรียมกลับ : “ฉันต้องกลับแล้ว” เธอแค่ค่อยๆ คำตอบ : “อืม… ขับกลับดีๆ นะ” เขาเดินผลักจักรยานไป เธอยังนั่งอยู่ที่เดียว มองรอยเท้าที่เขาทิ้งไว้ ไม่รู้ว่าจะได้พบกันอีกเมื่อไหร
Last Updated : 2026-11-03 Read more