All Chapters of Secret คุณอาที่แปลว่าร้าย: Chapter 131 - Chapter 140

วันต่อมาวันนี้ฉันมาทำงานปกติ น้องซันฟื้นตัวจากการผ่าตัดได้ดี ผลชิ้นเนื้อที่ออกมาไม่ใช่เนื้อร้าย ถือว่าเป็นข่าวดีสำหรับเด็กน้อย แต่ก็ยังต้องติดตามอาการเป็นระยะ“คุณหมอคะ ฉันขอเวลาคุณหมอสักครู่ได้ไหมคะ” ระหว่างที่ฉันเข้ามาในลิฟต์แม่ของน้องซันก็ตามเข้ามาและรีบกดปิดลิฟต์“ค่ะ” ปรี่เข้ามาขนาดนี้ ไม่ทิ้งช่องว่างให้ฉันปฏิเสธ ฉันจะตอบอย่างอื่นได้เหรอ“เรื่องเมื่อวานนี้ขอโทษนะคะ ฉันควบคุมตัวเองไม่ได้ ฉันทำให้คุณรู้สึกแย่ ทำให้คุณอับอายอีกแล้ว” เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงและสีหน้าที่รู้สึกผิดจริง ๆ“ไม่เป็นไรค่ะ”“จะไม่เป็นไรได้ยังไงคะ เพราะฉันทำให้คุณต้องเสียใจ ฉันไม่น่า...” ฉันจับที่ต้นแขนของเธอทำให้เธอหยุดพูดและมองหน้าฉัน“ถ้ารู้สึกผิดจริง ๆ ต่อไปใช้ชีวิตให้ดี อย่าคิดทำร้ายตัวเองอีกนะคะ อย่าพูดว่าไม่น่ามีชีวิตอยู่ต่อ เพราะการที่คุณพราวมีชีวิตอยู่ต่อทำให้อาซานรู้สึกดีกว่าการที่คุณพราวจากไปค่ะ ช่วยมีชีวิตอยู่ต่อด้วยนะคะ อยู่เพื่อน้องซันเพื่ออาซานและเพื่อตัวคุณพราวเอง”“...”“เพื่อซนด้วยก็ได้ค่ะ” ฉันยิ้มให้ผู้หญิงที่กำลังมองหน้าฉันด้วยสายตารู้สึกผิด “คุณพราวไม่ได้ทำผิดอะไร ไม่ต้องโทษตัวเองนะคะ”“คุณหม

“อะไรนะ”“คุณชายรองหยางมาที่โรงพยาบาลครับ” คนสนิทของศรัณย์พูดอีกครั้ง แม้จะรู้ว่าเจ้านายได้ยินตั้งแต่รอบแรกก็เถอะ“มันกล้าดียังไงมาเหยียบที่นี่ หรือมันรู้แล้วว่าน้องซันเป็นลูกชายของมัน” ศรัณย์พูดเสียงฉุนถ้าเกี่ยวกับคุณพราวคงดีกว่านี้ แต่นี่เกี่ยวกับเจ้าของหัวใจคุณชายน้อย ดูท่าจะศึกใหญ่ “ไม่น่าใช่ครับ ดูเหมือนว่าการเดินทางเข้าประเทศไทยครั้งนี้ไม่ได้เกี่ยวกับคุณพราวครับ”“ยังไง พูดให้เคลียร์”“คือว่า” ลูกน้องลังเลว่าควรจะพูดดีไหม“พูด!” คนรอฟังตะคอก ไม่เข้าใจว่ามันจะอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ ทำไมนัก“ตอนนี้คุณชายรองหยางอยู่ที่โรงอาหารของโรงพยาบาลกับคุณหนูแสนซนครับ” เจ้านายกำลังจะไม่พอใจเขาจึงตัดสินใจรายงานอย่างรวดเร็ว“ฮะ!” แสนซนงั้นเหรอ แสนซนไปรู้จักไอ้เลวนั่นได้ยังไง“เท่าที่รู้มาเหมือนว่าทั้งคู่จะรู้จักกันที่อเมริกาครับ คุณหยางเคยอยู่อเมริกา คุณหนูแสนซนเคยรักษาอาการป่วยให้ คุณหยางปลื้มคุณหนูแสนซนมาก เขาพยายามตามจีบเธอมาหลายปีแล้วครับ ครั้งนี้ที่มาไทยก็เพราะคิดถึงคุณหนูแสนซน”“ทำไมไม่พูดให้เร็วกว่านี้!” ศรัณย์ลุกจากเก้าอี้อย่างเร็ว เขาเดินออกจากห้องทำงาน เข้าลิฟต์กดไปที่ชั้นของโรงอาหารพลาดเอง เข

การผ่าตัดของคนไข้รายหนึ่งผ่านพ้นไปเป็นที่เรียบร้อย ฉันใช้เวลาผ่าตัดไป 8 ชั่วโมง แล้วก็ผ่าตัดเคสฉุกเฉินเลือดคลั่งในสมองหนึ่งเคส กว่าจะได้ออกจากห้องฉุกเฉินท้องฟ้าก็มืดแล้ว ตอนนี้ฉันหิวมาก ๆ ง่วงนอนด้วย“มาทำอะไรคะ” เปิดประตูห้องทำงานเข้ามาฉันเจออาซานนั่งอยู่ที่เก้าอี้“มารอบี๋ เหนื่อยมากไหมครับ หิวหรือเปล่า” อาซานยื่นนมเปรี้ยวให้ฉันหนึ่งขวด เป็นยี่ห้อที่ฉันชอบ“อืม เหนื่อย หิวมาก ง่วงด้วย จะไม่ไหวแล้ว” ฉันรับนมเปรี้ยวมาดื่ม“เค้าไปส่ง”“แล้วไม่อยู่เป็นเพื่อนน้องซันเหรอ” ไหนว่าเป็นห่วงมาก ทำไมถึงจะไปส่งฉัน หึงขึ้นหน้างั้นเหรอ“ตอนนี้บี๋สำคัญที่สุด น้องซันเค้าให้พยาบาลพิเศษดูแลและให้การ์ดยืนเฝ้าหน้าห้อง”“ไม่เห็นต้องทำอะไรยุ่งยากแบบนั้นเลย ซานเป็นห่วงก็ไปเฝ้าด้วยตัวเองสิ จะได้ไม่กังวลไง เค้าไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย แค่เหนื่อยจากผ่าตัด นอนสักตื่นก็หาย เริ่มงานใหม่ได้แล้ว”“ตอนนี้บี๋ของเค้าสำคัญที่สุด ปะ กลับบ้านกัน วันนี้ย่าไปออกงานสังคม เดี๋ยวเค้าสั่งของกินให้ไปส่งที่บ้าน”“จะไปจริงเหรอ” สงสารน้องซันนะการผ่าตัดเพิ่งผ่านพ้นไป คงอยากให้มีคนอยู่ใกล้ ๆ“จริงสิ เค้าจะไปส่งบี๋ บี๋ห้ามขัด”“ค่ะ ตา

ตั้งแต่คุณหยางโผล่มาวันนั้น ฉันกับอาซานก็ตัวติดกันเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์แล้ว เรามาทำงานพร้อมกัน อาซานรอกลับบ้านพร้อมฉัน เรากินข้าวด้วยกัน จะห่างก็ช่วงที่ฉันทำงานเพราะมันคือช่วงที่ปลอดภัย คนทำงานจะมีเรื่องร้ายอะไรใช่ไหมล่ะ ฉันบอกเขาแบบนั้นเขาจะได้บ้าน้อยลง คือใครมันจะบ้าฝ่าดงบอดี้การ์ดเข้ามาทำร้ายฉัน ทำแบบนั้นเท่ากับรนหาที่ตายเลยนะ ถามว่าฉันเจอคุณหยางอีกไหม ฉันไม่ได้เจอเขา เขาไม่ได้โผล่มาให้เห็นฉันเองก็ไม่ติดต่อไป ไม่อยากยุ่งเกี่ยว ตั้งใจว่าจะปล่อยให้มันค่อย ๆ เลือนราง เขาเองก็น่าจะรู้แล้วว่าฉันกับอาซานเป็นอะไรกัน คงไม่อยากยุ่งกับฉันอีกมั้งแต่ว่าเขายังคงส่งของมาให้ฉันนะ ส่วนใหญ่เป็นพวกของกินเพื่อสุขภาพ เขาเอามาฝากไว้ที่ฝ่ายประชาสัมพันธ์ แบบนี้ไงถึงยังวางใจไม่ได้เพราะว่าเขายังไม่ลดความพยายามครืด ครืด“สวัสดีค่ะ”(แสนซนหรือเปล่า)“ใช่ค่ะ”(เราหยิ่นนะ)“อ่า สวัสดีค่ะหมอหยิ่น ไม่ได้คุยกันนานเลย”(นั่นสิ งานเรายุ่งมาก เราได้ยินว่าพี่ชายของเรามากวนหมอซนที่โรงพยาบาลใช่ไหม)“ไม่ใช่กวนค่ะ เฮียหยางแค่เข้ามาทักทายเท่านั้นเอง” ฉันกับหมอหยิ่นเป็นเพื่อนร่วมงานกันมาหลายปี เราเคยช่วยชีวิตคนไข้คนเดียวก

หมอหนุ่มดันร่างของจารวีเข้ามาในรถเรียบร้อยเขาก็นั่งประจำตำแหน่งคนขับแล้วรีบขับรถออกจากสถานที่แห่งนี้โดยไว เขาก็ไม่ได้อยากจะทำแบบนี้หรอกนะเพราะจารวีคือหมอที่ดี เธอมีความสามารถ น่าเสียดายจริง ๆ แต่จะทำยังไงได้ พี่ชายจะเป็นจะตายเพราะผู้หญิงคนนี้ ต่อให้ต้องฉุดเจ้าสาวคนอื่นแล้วมันยังไง คนอย่างเซียวหยิ่นจำเป็นต้องสนเรื่องพวกนี้ด้วยงั้นเหรอ คนอย่างเขาถ้าอยากได้ก็ต้องเอามาให้ได้ ต่อให้ยากแค่ไหนก็ไม่เกินความสามารถเซียวหยิ่นณ มุมทางออกของโรงพยาบาลพราวนภานั่งกอดเข่าหลบอยู่ซอกมุมหนึ่ง สองมือของเธอปิดใบหู หน้าตาลนลานด้วยความหวาดกลัว ก่อนหน้านี้เธอกำลังจะเดินไปที่ร้านกาแฟเพื่อซื้อขนมหวานให้ลูกชาย เธอที่กำลังเดินมองเห็นคุณหมอแสนซนอยู่ไกล ๆ เมื่อมองผู้ชายที่เดินเคียงข้างคุณหมอซนอาการของพราวนภาก็ไม่ปกติ เธอรีบหามุมหลุมเพื่อไม่ให้ผู้ชายคนนั้นสังเกตเห็นเธอ เห็นหน้าเขาแล้วเรื่องราวที่อยากลืมเริ่มผุด ผุด ผุด ผุดขึ้นมามากมายเหมือนดอกเห็ด น้ำเสียงชวนขนลุก ใบหน้าและรอยยิ้มชวนหวาดกลัว การกระทำต่ำทราม สารเลว มันคือไอ้คนสารเลว มันคือคนที่ทำให้ชีวิตของเธอเป็นแบบนี้ ถ้ามันเห็น ถ้ามันเห็นเธอมันต้องทรมานเธออีกแน่