Tous les chapitres de : Chapitre 1 - Chapitre 5

MIA POVTatlong taon na ang nakalipas simula ng umalis ako sa Pilipinas para pagbigyan ang gusto ni lola.Tatlong taon na nakalipas noong nakatayo ako sa airport na umiiyak habang magkahawak ang kamay namin ni Dominic na para bang ayaw namin bitawan ang isa’t isa.At ngayon matapos ang tatlong taon ay uuwi na ako.Tahimik akong nakatingin sa bintana ng eroplanong sinasakyan ko. Masaya at excited na ako, pero mas lamang ang kaba na nararamdaman ko.Dahil ang pag uwi ko ay hindi lang dahil sa makikita ko na ang mga magulang ko kundi pati si Dominic.Dahan dahan kung hinahawan ang suot kung silver bracelet na ibinigay niya sa akin noon.Halos hindi ko na matandaan kung ilang beses kung kinakausap ang bracelet na ito. Saksi din ito sa lungkot, hirap, pangungulila at pag iyak ko sa loob ng taon na malayo ako. Ingat na ingat ako na hindi ito mawala dahil isa ito sa patunay ng pangako na binitawan namin sa isa’t isa ni Dominic.Biglang pumasok sa isip ko yung araw na binigay niya ‘to sa akin

MIA POVMaaga akong nakatulog kahapon dahil sa pagod kaya maaga din akong nagising ngayon. Excited na din ako dahil makikita ko na si Dominic at the same time ay kinakabahan din ako.Hindi ko alam kung ano ang magiging reaksyon ko kapag nagkita ulit kami. Dominic is not only my childhood sweetheart, my bestfriend, my first love, and the person who had promised to wait and marry me.“Kinakabahan ka.” Saad ni Elara ng makapasok siya sa kwarto ko."I'm not.""Na para bang hindi ko nakita kung ilang beses kana nagpalit ng damit."“Is that a bad thing? I am choosing what to wear that will look good on me.” Paliwanag ko."If you say so. We are only going to a cafe to have some coffee.”"I know.” Sagot ko.“And you’re preparing as if you’re going to a party.”"Why not?"“Ewan ko sayo Mia.”I laughed.Tumunog ang phone ko at nakita kung may message si daddy. We're having lunch at the Sterling residence today.Biglang bumilis ang tibok ng puso ko ng mabasa ito. Kanina ay nagpaplano pa lang ak

ADRIAN POV “Mahaba ang tatlong taon Mia.” Saad ko hahang nakatingin sa pinsan ko.“Alam ko. Kung makapagsalita ka para naman inabandona ko kayo.”“Hindi ba?” Umirap ito. “Nag aaral ako.”“I know. But there are so many good universities here.” Giit ko.“Do I have a choice? That’s what lola wants.”“You’re being dramatic Adrian.” Singit naman ni Dylan na nasa gilid ko.“I’m just telling the truth.” Sabi ko."She' s already here now.”“Right? Hindi ko alam kung anong inaarte nitong pinsan ko.” Anas naman ni Mia.Dylan laughed.Masaya akong makita at makasama ang dalawang ‘to kahit alam kung busy sila sa trabaho. Sila ang matatalik na kaibigan ni Dominic.“So nagkita na ba kayo ni Dominic?” Tanong ng pinsan ko.Tumango naman ako. “Ilang beses na.” “Kumusta naman?” Tanong ni Dylan.“Siya na lang ang tanungin niyo.” Saad ko.“Bakit siya pa? Eh ikaw ang kasama namin. At saka alam naman namin nangyayari sa buhay niya.”“I know,” I said softly.“Oh, great.” Mahinang bulalas ni Dylan kaya sab