Chapter 5 - The Woman Beside Her

ADRIAN POV 

“Mahaba ang tatlong taon Mia.” Saad ko hahang nakatingin sa pinsan ko.

“Alam ko. Kung makapagsalita ka para naman inabandona ko kayo.”

“Hindi ba?” 

Umirap ito. “Nag aaral ako.”

“I know. But there are so many good universities here.” Giit ko.

“Do I have a choice? That’s what lola wants.”

“You’re being dramatic Adrian.” Singit naman ni Dylan na nasa gilid ko.

“I’m just telling the truth.” Sabi ko.

"She' s already here now.”

“Right? Hindi ko alam kung anong inaarte nitong pinsan ko.” Anas naman ni Mia.Dylan laughed.

Masaya akong makita at makasama ang dalawang ‘to kahit alam kung busy sila sa trabaho. Sila ang matatalik na kaibigan ni Dominic.

“So nagkita na ba kayo ni Dominic?” Tanong ng pinsan ko.

Tumango naman ako. “Ilang beses na.” 

“Kumusta naman?” Tanong ni Dylan.

“Siya na lang ang tanungin niyo.” Saad ko.

“Bakit siya pa? Eh ikaw ang kasama namin. At saka alam naman namin nangyayari sa buhay niya.”

“I know,” I said softly.

“Oh, great.” Mahinang bulalas ni Dylan kaya sabay kaming napatingin ni Adrian sa kanya.

“Anong problema mo?” Tanong ko pero hindi ito sumagot at nanatili ang tingin sa entrance ng cafe kaya napasilip na din ako na sana hindi ko na lang ginawa.

Papasok si Dominic kasama si Elise. Noong una ay hindi ko alam kung anong meron sa kanila pero ilang beses ko ng narinig ang pangalan nito na kausap ni Dominic noong nag lunch kami sa bahay nila. Hanggang sa sinubukan kung mag search sa internet dahil alam kung may makukuha ako lalo na’t tungkol ito sa CEO ng Sterling. 

Nang mapansin ni Dominic ang mesa namin, saglit na natigil ang hakbang niya. Nagtagpo ang mga mata namin, at sa isang iglap ay nawala ang pagiging kampante sa mukha niya. Mabilis din iyong nawala nang magsalita si Elise sa tabi niya, pero nakita ko iyon. Hindi ko alam kung nagulat lang siyang makita ako o may iba pang dahilan kung bakit tila may gusto siyang sabihin pero piniling manahimik.

“Mia,” Adrian said quietly.

Napansin kong hindi agad inalis ni Adrian ang tingin kay Dominic. Hindi lang simpleng inis ang nasa mukha ng pinsan ko; may pag-aalala rin siyang pilit itinatago para hindi ako lalong mailang. Si Dylan naman ay tahimik na naghihintay sa magiging reaksyon ko, handang sumabay kung gusto kong umalis. Kaya lalo akong nagpakatatag. Ayokong maramdaman nilang kailangan nilang bantayan ako sa bawat sandaling makita ko si Dominic.

Ngumiti ako. “I'm fine.”

“Gusto mo bang umalis na lang tayo?” Tanong ni Dylan.

Umiling naman ako. “Bakit naman natin gagawin ‘yon? Nauna tayo dito.”

Napapansin ko ang mahinang pagbulong bulong ng pinsan ko. “Anong sinasabi mo?” Tanong ko.

“Wala.”

“Hmmm.”

“Nagtataka lang ako kung bakit dito pa na cafe sila nagpunta.

“Huh?” Takang tanong ko.

“Ang dami daming cafe dito sa city.”

“Adrian huwag mong simulan.” Suway ni Dylan.

“What? I am not doing anything.” Giit nito.

“Pwede bang tumahimik kayong dalawa? Sinabi ko ng okay lang ako. Alam kung concern kayo sa akin. Hindi ko pa man alam ang lahat pero alam ko na ang tungkol sa kanilang dalawa.” Pumagitna na ako dahil baka sila pa ang mag away.

“Fine. But if you want to leave, just say so.”

Nagpatuloy na lang kami sa pag uusap tungkol sa mga buhay namin. Alam kung ginagawa nilang dalawa ang lahat para lang hindi ko mapansin ang dalawang malapit lang sa amin.

“Guys?” Sabay kaming naparingin na tatlo ng marinig namin ang boses ng babaeng kasama ni Dominic.

“Nandito din pala kayo. Ngayon ko lang napansin.” Dagdag pa nito.

“Just catching up.” Si Dylan ang sumagot.

“Oh I see. Sino ang kasama niyo?”

“She’s Mia.” Sabi ni Adrian.

“Mia? Wait. You mean Mia Laurent?” Tanong nito at sabay naman tumango ang dalawa.

“Nakauwi na pala ang bestfriend mo Dominic.” Baling nito sa kanyang katabi. 

“Yeah. Last week.” Sagot naman nito.

“Hello. Nice to finally meet you. I heard many things about you.” Ngumiti ito sa akin.

“Hi! Nice to see you and I hope it’s all good things.” Sagot ko naman.

Napatingin naman si Dominic sa mga kasama ko.

Tumango si Dylan. “Dom.”

“Sterling.” Anas naman ni Adrian.

Tinaasan niya ito ng kilay. “Talagang ‘yan na ang tinatawag mo sakin?”

“Why not? You’re still giving me the reason to do it.”

“Adrian.” Pinandilatan ko ito ng mata.

“What? I said hi.” Saad naman nito.

Tumawa naman si Elise, mukhang hindi niya napapansin ang tensyon na nangyayari.

“Masaya akong makita na magkakasama na ulit kayo.” Sabi ni Elise.

“Same. We’re happy that Mia is back.” Sabat ni Dylan.

Before the silence could grow uncomfortable, Elise touched Dominic's arm.

“It was nice seeing you guys. Maybe we can all have dinner together sometime. Since I and Dominic needs to go somewhere.”

“Let's see,” I replied.

She smiled and looked at Dominic. “Let’s go?”

Tumango naman ito pero bago sila tuluyang umalis ay nakita ko pang tumingin sa table namin si Dominic.

“Do you want to leave now?”

Umiling naman ako. “Ilang beses niyo na ba tinanong ‘yan? At saka bakit pa tayo aalis eh wala naman na sila.”

Nagkatinginan naman silang dalawa at hindi na umimik. Kilala ko sila, alam kung kahit na gusto nilang magtanong tungkol sa nararamdaman ko ay hindi nila ito ipipilit.

Hindi ko alam kung ilang oras kaming nanatili na tatlo sa cafe bago pumunta sa mall dahil nagpasama ang mga ito. 

Hanggang ngayon ay hindi pa rin nagbabago ang mga ito. Kapag nandyan ako at may mga bibilhin sila ay itatanong muna nila sa akin kung bagay ba o hindi. 

Gabi na ng makauwi ako sa bahay at kahit nakakapagod ang araw na ito ay masaya pa din ako.

Pagdating ko sa kwarto ay halos isalampak ko na sa kama ang katawan ko. Kinuha ko ang phone ko at tiningnan ang mga litrato namin kanina.

Hanggang sa bigla ko na naman maalala si Dominic.

Three years ago, he promised he'd wait until I came back. 

But promises made by two people who loved each other could not always survive the lives they built apart.

Maybe I needed to stop looking for the boy I had left behind and I needed to accept the man standing in his place.

Siguro nga kailangan ko ng tumigil sa pagtatanong sa sarili ko kung mahal niya pa rin ba ako. Kasi mas may mahalagang kailangan na tanong kung gusto niya pa din ba ako na maging parte ng buhay niya?