Chapter 3 - The Reunion

MIA POV

Maaga akong nakatulog kahapon dahil sa pagod kaya maaga din akong nagising ngayon. Excited na din ako dahil makikita ko na si Dominic at the same time ay kinakabahan din ako.

Hindi ko alam kung ano ang magiging reaksyon ko kapag nagkita ulit kami. Dominic is not only my childhood sweetheart, my bestfriend, my first love, and the person who had promised to wait and marry me.

“Kinakabahan ka.” Saad ni Elara ng makapasok siya sa kwarto ko.

"I'm not."

"Na para bang hindi ko nakita kung ilang beses kana nagpalit ng damit."

“Is that a bad thing? I am choosing what to wear that will look good on me.” Paliwanag ko.

"If you say so. We are only going to a cafe to have some coffee.”

"I know.” Sagot ko.

“And you’re preparing as if you’re going to a party.”

"Why not?"

“Ewan ko sayo Mia.”

I laughed.

Tumunog ang phone ko at nakita kung may message si daddy. 

We're having lunch at the Sterling residence today.

Biglang bumilis ang tibok ng puso ko ng mabasa ito. Kanina ay nagpaplano pa lang akong makipagkita kay Dom tapos ngayon ay pupunta kami sa kanila?

“May problema ba?” Tanong ni Elara.

Umiling naman ako. “Pinaalala lang ni daddy na maglulunch kami sa Sterling.” 

"I see. Do I need to tell you a goodluck?”

“Shut up!”

****

At Sterling Residence…

Nang makarating kami sa kanila Dominic ay masasabi ko na wala pa din pinagbago ang bahay nila kung ano ito noong huling punta ko ay ganun pa din. Dumami lang lalo ang mga bulaklak kaya mas gumanda.

"Okay ka lang ba talaga?" Tanong ni Elara.

Tumango naman ako.

“Alam mo pwede ka naman siguro na hindi pumunta ngayon kung hindi ka handa.”

"At sino naman nagsabi na hindi? Excited nga ako diba? Sadyang kinakabahan lang ako.” Saad ko.

"Oh ano pang hinihintay mo? Bumaba kana at aalis na ako.”

“Para naman sinasabi mo na ayaw mo akong kasama.” Anas ko.

“Whatever!”

Nagpasalamat naman ako sa kanya at saka bumaba ng sasakyan. 

Kinakabahang pumasok ako sa loob ng bahay. Nandito na ang parents ko dahil nauna na silang pumunta sa akin at hinatid na lang ako ni Elara.

"My dearest Mia!" Sigaw ng mama ni Dominic ng makita ako.

“Tita!” Nakangiting saad ko.

"Oh, sweetheart!” She hugged me warmly. "Look at you now. You look pretty amazing!”

Natawa naman ako. "It's good to see you, Tita."

“Mas lalo kang gumanda.” Sabi nito ay iginiya ako papasok sa loob.

Naabutan namin sina mommy at daddy na kausap ang papa ni Dominic. Agad naman nila akong binati ng makita ako.

“Nandito ba si ate Hart?” Tanong ko.

“Nasa Canada siya ngayon at may inaasikaso pero pupuntahan ka noon pag nakauwi na siya.” Sagot ni Tita.

"Mia?"

Bigla akong nanlamig ng marinig ang boses na ‘yon.

Dahan dahan akong lumingon at nakita ko ang taong hinahanap ko na nakatayo doon.

Nakasuot ito ng kulay blue na suit at sigurado akong galing ito sa kompanya nila. 

"Dominic, look who's finally home." Masayang anas ni mommy niya.

Hindi nito inalis ang tingin sa akin kaya nakaramdam ako ng hiya.

"I see." Rinig kung saan nito.

Biglang nawala ang ngiti sa labi ko ng marinig ‘yon. Pero hindi ko pinahalata ang disappointment ko.

Napansin ko ang pagtingin niya sa bracelet na suot ko.

"Hi, Dom." Bait ko.

Tumango ito. "Hi."

“Wala ka bang ibang sasabihin man lang?” Tanong ko.

“Kagaya ng?”

Halos hindi ako makapaniwala sa sinasabi nito.

“Tatlong taon tayong hindi nagkita at hindi nagkausap. Hindi mo man lang ba ako tatanungin kung kamusta ako?” Saad ko.

"At alam ko din naman ang isasagot mo kapag tinanong ko.”

Ngumiti naman ako. “I miss you.” Saad ko.

Biglang nagbago ang ekspresyon sa kanyang mukha.Iba ibang emosyon ang nakikita ko sa kanyang mga mata.

Regret?

Longing?

Hindi ko makita ng malinaw kaya hindi ko masabi. 

May kung anong gustong sabihin sa akin ang mga mata niya, pero para bang pinipigilan niya itong lumabas. Hindi ko alam kung galit ba siya, nasasaktan, o sadyang wala na siyang nararamdaman. Mas madaling paniwalaan ang huling iyon kaysa umasa sa isang bagay na hindi niya naman sinasabi.

“Masyado lang akong busy.” Saad nito.

"Oh. I see.” 

"Anak ngayon lang ulit kayo nagkita ni Mia pagkatapos ng ilang taon." Singit ng papa nito.

“I know pa.” 

"What?"

"Then you could at least welcome her properly." Sabat naman ng mama nito.

Tumingin ito ulit sa akin bago ngumiti. “Welcome back! It’s good to see you again.” Saad nito saka nagpaalam na aakyat para magbihis.

Hanggang sa pagkain namin ay hindi ko masyado nagagalaw ang pagkain ko. Tila ba nawalan ako ng gana dahil sa nangyari.

Katabi ko sa mesa si Dominic pero hindi ito masyadong nagsasalita kung hindi ito tatanungin. Para bang ibang tao ang kasama ko ngayon.

Mas nakatuon pa ang atensyon niya sa kanyang phone na halos hindi niya na maalis ang tingin niya dito, ni hindi niya mailapag para kumain.

"Mia." Napatingin ako sa papa niya ng tawagin ako nito.

"Kumusta naman ang naging buhay mo sa abroad? Balita ko ay natupad mo na ang pangarap mo."

Ngumiti naman ako. “Mahirap noong una pero nakaya ko naman tito.” Sagot ko.

"Dito ka na ba mag iistay ngayon?” Tanong ng mama niya.

“Hindi ko pa alam tita. Hindi pa ako nakapag decide.” Sagot ko.

“Tutulong muna siya sa business namin habang nandito siya. At malay natin ay manatili na siya ng tuluyan dito.” Saad naman ni daddy.

“You're working so hard working iha. May business ka din na inaasikaso.” 

“Kaya ko naman ng multitask tita.” Natatawang sambit ko."That's wonderful."

“Bakit hindi mo samahan si Mia maglibot sa kompany Dominic.” Nagulat ako ng sinabi ‘yon ng papa niya.

"I don't think she'll be interested." He said.

“Why?” I asked.

"You have your own work."

"And? That’s not a reason for me not to go. I can still visit." Giit ko.

"If you want."

Inilapag ko ang hawak kung kutsara at tinidor. "Are you always this welcoming?"

Halos lahat ng nasa mesa ay hindi nakapagsalita.

“Anong ibig mong sabihin?” Tanong ni Dominic.

“I don’t know? I feel like you don’t want me here.” I said.

Nakita ko ang pag igting ng panga nito. “Wala akong sinabing ganyan.”

“Actions speak louder than words.” Seryosong turan ko.

"Mia anak.” Tawag sa akin ng mommy ko.

Yumuko naman ako. “I’m sorry.”

Ilang segundo na namayani ang katahimikan sa hapagkainan at biglang tumunog ang phone ni Dominic

"Excuse me, I have to take this." At mabilis itong tumayo.

Nakatingin lang ako sa kanya at narinig ko ang boses nito sa gilid.

"Hello?"

Pansin ko na naging kalmado at malambing ang boses nito. Hindi ko alam kung sino ang kausap nito at hindi ko din naririnig, tanging sa kanya lang.

Hindi ko naman alam kung sino ang nasa kabilang linya, at ayokong gumawa agad ng konklusyon. Pero masakit pa ring marinig ang lambing na matagal ko nang hindi naririnig mula sa kanya. Napayuko ako at pinaglaruan ang gilid ng napkin sa mesa, kunwari ay abala, kahit ang totoo ay sinusubukan ko lang itago kung gaano ako naapektuhan.

"Pagpasensyahan mo na si Dominic.” Saad ng mama nito.

Ngumiti naman ako ng pilit. “Okay lang po tita. Matagal kaming hindi nagkita kaya baka nag aadjust pa siya.”