All Chapters of ข้าเป็นดอกบัวขาว...ซะเมื่อไหร่: Chapter 21 - Chapter 30

"เจ้าหมายความว่าอย่างไร""ข้าเพียงคิดว่า การช่วยเหลือผู้อื่นไม่จำเป็นต้องนำมาเปรียบเทียบกันว่าใครให้มากกว่าผู้ใดเจ้าค่ะ""เจ้ากล้าสั่งสอนข้าหรือ!"หว่านซินยอบกายเล็กน้อย"มิกล้าเจ้าค่ะ ข้าเพียงแสดงความคิดเห็นเท่านั้น"บรรยากาศรอบข้างเงียบลง คุณหนูเฉินกัดริมฝีปากอย่างไม่พอใจ แต่ยังไม่ทันกล่าวอะไร เสียงนางกำนัลก็ดังขึ้น"ไทเฮาทรงมีรับสั่งให้ทุกท่านเข้าเฝ้า"ทุกคนจึงรีบจัดเสื้อผ้าและเดินตามนางกำนัลเข้าไปด้านในภายในตำหนัก ไทเฮาประทับอยู่บนพระแท่น บรรดาสตรีที่ได้รับเชิญต่างถวายความเคารพตามลำดับหว่านซินปฏิบัติตามธรรมเนียมอย่างระมัดระวัง ก่อนนั่งลงในตำแหน่งที่จัดไว้หลังทรงสนทนากับผู้ร่วมสนับสนุนงานสงเคราะห์หลายคนแล้ว ไทเฮาจึงทอดพระเนตรมาทางหว่านซิน"เจ้าคือไป๋หว่านซินหรือ"หว่านซินรีบลุกขึ้นถวายความเคารพ"เพคะ หม่อมฉันไป๋หว่านซิน""ได้ยินว่าเจ้าเปิดร้านสมุนไพร""เพคะ""เหตุใดจึงคิดทำการค้า"หว่านซินตอบอย่างนอบน้อม"หม่อมฉันต้องการหาเลี้ยงชีพด้วยตนเองเพคะ อีกทั้งมารดาเคยสอนให้รู้จักสมุนไพรอยู่บ้าง จึงคิดว่าควรนำความรู้ที่มีมาใช้ให้เกิดประโยชน์"ไทเฮาทรงพยักพระพักตร์"แล้วเหตุใดจึงนำสมุนไพร

และในเวลานั้นเอง หว่านซินยังไม่รู้เลยว่า ชื่อเสียงของร้านสมุนไพรไป๋เหรินที่เริ่มแพร่หลาย จะทำให้คนบางกลุ่มหันมาสนใจกิจการเล็ก ๆ ของนางโดยเฉพาะผู้ที่กำลังมองหาช่องทางใหม่ในการเคลื่อนย้ายสินค้าและปกปิดเส้นทางการค้าผิดกฎหมาย เงาของแผนการครั้งใหม่กำลังค่อย ๆ เคลื่อนเข้ามาหลายวันผ่านไปนับตั้งแต่ไป๋หว่านซินได้รับพระราชทานรางวัลจากไทเฮา ชื่อเสียงของร้านสมุนไพรไป๋เหรินก็เริ่มแพร่หลายไปทั่วเมืองหลวง ผู้คนต่างกล่าวถึงหญิงสาวผู้เปิดร้านค้าด้วยตนเอง ทั้งยังมีน้ำใจบริจาคสมุนไพรให้สถานสงเคราะห์ที่ไทเฮาทรงอุปถัมภ์ทว่าเจ้าของร้านกลับไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปจากเดิมแม้แต่น้อย"คุณหนู วันนี้มีลูกค้าใหม่มาซื้อสมุนไพรอีกหลายคนเลยเจ้าค่ะ" สาวใช้กล่าวอย่างดีใจ ขณะจัดห่อสมุนไพรลงบนชั้นไม้หว่านซินเงยหน้าจากสมุดบัญชี ก่อนยิ้มบาง ๆ"เช่นนั้นก็ดี แต่ต้องตรวจดูด้วยว่าสินค้าใดใกล้หมด จะได้สั่งซื้อเพิ่มทันเวลา""เจ้าค่ะ""แล้วสมุนไพรที่รับมาเมื่อเช้า ตรวจครบแล้วหรือยัง""ครบแล้วเจ้าค่ะ มีอยู่สองห่อที่บ่าวแยกไว้ เพราะกลิ่นไม่เหมือนห่ออื่น"หว่านซินพยักหน้าอย่างพอใจ"ดีมาก อย่าเพิ่งนำขึ้นขาย เดี๋ยวข้าจะตรวจอีกครั้ง"ส

หลี่โม่หยวนหัวเราะ"เจ้าช่างคิดถึงความคุ้มค่าอยู่เสมอ""แน่นอนเจ้าค่ะ" นางตอบอย่างจริงจัง"เวลาของข้าก็มีค่าเหมือนกัน"เขาหัวเราะออกมาอีกครั้ง เมื่อกลับถึงจวนฉินอ๋อง หลี่โม่หยวนเรียกองครักษ์เข้าพบทันที"ตรวจสอบหอค้าเหิงซุ่น""พ่ะย่ะค่ะ""ดูว่ามีสัญญาจัดซื้อสมุนไพรให้กองทัพรายการใดบ้าง โดยเฉพาะรายการที่มีการเปลี่ยนจุดรับส่งสินค้า"องครักษ์รับคำ"กระหม่อมจะให้คนตรวจสอบพ่ะย่ะค่ะ""อีกอย่าง เปรียบเทียบรายชื่อผู้เกี่ยวข้องกับบัญชีที่เรากำลังตรวจสอบในคดีจางเหวินเต๋อ""ท่านอ๋องทรงสงสัยว่าเป็นกลุ่มเดียวกันหรือพ่ะย่ะค่ะ""ยังสรุปไม่ได้" หลี่โม่หยวนตอบ"แต่ชื่อหอค้าและรูปแบบการทำบัญชีมีบางอย่างคล้ายกัน""พ่ะย่ะค่ะ""ตรวจสอบให้ชัดก่อน อย่าเพิ่งกล่าวหาผู้ใด"องครักษ์ประสานมือ"รับทราบพ่ะย่ะค่ะ"หลี่โม่หยวนมองเอกสารบนโต๊ะ หากข้อมูลของหว่านซินถูกต้อง เครือข่ายนี้อาจใช้เอกสารรับส่งสินค้าเท็จเพื่อเบิกเงินหลวงมานานแล้ว แต่สิ่งที่เขากังวลมากกว่า คือเหตุใดคนเหล่านั้นจึงเลือกใช้ร้านไป๋เหริน เพราะร้านมีชื่อเสียงดีเพียงอย่างเดียว หรือมีผู้จงใจเลือกหว่านซินเป็นเป้าหมายสามวันต่อมา พ่อค้าเฉากลับมาที่ร้านอีกค

หว่านซินกำลังตรวจสมุนไพรชุดใหม่ โดยไม่รู้เลยว่าอีกด้านหนึ่งของเมืองหลวง มีคนกำลังจัดทำเอกสารรับส่งสินค้าที่ระบุชื่อร้านของนางเอกสารเหล่านั้นจะกลายเป็นชนวนของแผนใส่ร้ายครั้งใหม่และครั้งนี้ ศัตรูของนางไม่ได้มีเพียงคนในสกุลไป๋อีกต่อไปความล้มเหลวของพ่อค้าเฉาแห่งหอค้าเหิงซุ่น มิได้ทำให้เครือข่ายทุจริตที่อยู่เบื้องหลังยอมรามือ ตรงกันข้าม การที่ร้านสมุนไพรไป๋เหรินปฏิเสธไม่ยอมลงชื่อรับรองสินค้าที่ยังไม่เคยส่งมอบ กลับทำให้คนกลุ่มนั้นสูญเสียช่องทางสำคัญในการปกปิดบัญชีเบิกจ่ายเงินหลวงยิ่งไปกว่านั้น การตรวจสอบของทางการยังเริ่มสาวถึงผู้เกี่ยวข้องหลายราย จนผู้บงการระดับกลางไม่อาจนิ่งเฉยได้อีกต่อไปภายในเรือนลับแห่งหนึ่ง ชายวัยกลางคนในชุดคลุมสีเข้มกำลังยืนมองเอกสารที่วางกระจัดกระจายอยู่บนโต๊ะ สีหน้าของเขาเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด"พ่อค้าเฉายังถูกสอบสวนอยู่หรือ""ขอรับ" ลูกน้องคนสนิทตอบ"ทางการยังไม่ยอมปล่อยตัว เพราะพบเอกสารรับส่งสินค้าที่มีจำนวนไม่ตรงกันหลายรายการ""แล้วเอกสารที่เกี่ยวข้องกับเราเล่า""บางส่วนถูกตรวจสอบแล้วขอรับ แต่ยังไม่มีหลักฐานสาวมาถึงนายท่านโดยตรง"ชายวัยกลางคนถอนหายใจอย่างหง

การตรวจสอบดำเนินต่อไปอีกหลายวัน เจ้าหน้าที่สอบถามผู้ค้าส่ง คนขนสินค้า และผู้ที่ทำงานอยู่บริเวณใกล้ร้านไป๋เหรินพยานหลายคนยืนยันว่าไม่เคยเห็นการขนส่งสมุนไพรจำนวนหกสิบหีบเข้าร้านตามวันที่ระบุในเอกสารคนขนสินค้ารายหนึ่งยังนำบันทึกการเดินทางมาแสดง ซึ่งระบุว่าในวันดังกล่าวเขาอยู่คนละเส้นทางกับที่เอกสารอ้างถึงนอกจากนี้ เมื่อเจ้าหน้าที่นำตราประจำร้านของจริงมาเปรียบเทียบกับรอยประทับบนเอกสาร ก็พบความแตกต่างบางจุด รอยเส้นบริเวณขอบตราและรูปแบบตัวอักษรไม่ตรงกันเมื่อสอบถามผู้จัดทำเอกสารเพิ่มเติม ผู้เกี่ยวข้องรายหนึ่งจึงเริ่มให้การรับสารภาพ"ข้า... ข้าเพียงทำตามคำสั่ง!"เจ้าหน้าที่ถามเสียงเข้ม"คำสั่งของผู้ใด"ชายผู้นั้นก้มหน้า"ข้าได้รับคำสั่งให้ใส่ชื่อร้านไป๋เหรินลงในเอกสารรับส่งสินค้า ทั้งที่ไม่มีการส่งสินค้าจริง""ใครสั่งเจ้า" เขาลังเลอยู่นาน ก่อนยอมบอกชื่อผู้ควบคุมงานระดับกลางคนหนึ่ง คำให้การดังกล่าวทำให้เจ้าหน้าที่เริ่มสาวถึงผู้เกี่ยวข้องเพิ่มเติม แต่ยังไม่สามารถระบุตัวผู้บงการสูงสุดได้ระหว่างตรวจสอบเอกสารของหอค้าเหิงซุ่น เจ้าหน้าที่กลับพบความเชื่อมโยงที่น่าสนใจอีกประการหนึ่งเอกสารรับรองบ