All Chapters of Bound by Blood, Betrayed by Love: Chapter 1 - Chapter 5

“Binabati kita, Ms. Valderrama. Sa wakas, malaya ka na.”Tumingin ako sa divorce decree na hawak ng abogado ko. Pagkatapos ng labingwalong taong pagsasama, sa wakas ay wala na akong legal na ugnayan kay Adrian Montenegro.Wala nang Montenegro na maaaring magdikta kung paano ako mamumuhay. Wala nang biyenang magpaparamdam sa akin na isa akong hamak na katulong sa sarili kong tahanan. At wala nang asawang uuwi nang madaling-araw, amoy pabango ng ibang babae, pero umaasang sasalubungin ko pa rin siya nang nakangiti.“Salamat, Attorney,” mahinang sagot ko.“Sigurado kang ayaw mong humingi ng karagdagang settlement? Maraming ari-arian ang mga Montenegro.”Napangiti ako nang mapait. “Labingwalong taon kong hinabol ang pagmamahal ng asawa ko. Ayoko nang habulin ang pera niya.”Hindi ko na kailangang ipaliwanag na may sarili akong yaman. Ang apelyidong Valderrama ay hindi basta pangalan sa mga business directory. May mga negosyo ang pamilya namin, may lupa, at may mga koneksiyong hindi dapat

“Hindi ako papakasal kay Adrian, Papa. Kahit magalit pa ang buong angkan ng mga Montenegro, hindi ko na ibibigay sa kanila ang buhay ko!”Iyon ang unang sinabi ko nang makauwi ako sa bahay namin kinabukasan.Tahimik na nakaupo si Papa sa hapag-kainan, hawak ang tasa ng kapeng halos hindi na umuusok. Sa tabi niya ay ang kuya kong si Marco, na halatang hindi pa nakakapaghilamos, at ang bunso naming si Luis, na abala sa paghahanap ng natirang pandesal.“Sandali,” sabi ni Luis habang may nguya. “Hindi ka ba talaga magpapakasal kay Adrian? Ibig sabihin, wala nang libre sa mamahaling restaurant?”“Luis!” saway ni Marco.“Ano? Nagtatanong lang ako. Mahal kaya ang buhay natin.”Napailing ako. Kahit sa ganitong sitwasyon, hindi mawawala ang kakulitan ng bunso naming kapatid. Pero hindi tumawa si Papa. Ibinaba niya ang tasa at seryosong tumingin sa akin.“Anak, may nangyari ba sa mansiyon ng mga Montenegro?”Umupo ako sa tapat niya. Hindi nila ako tinanggap, Papa. O mas tama sigurong sabihin na

“Hindi kita papayagang pakasalan ang ibang lalaki, Lia. Lalo na kay Joaquin Salazar!”Napahinto ang kamay ko sa pagsusulat nang marinig ang pamilyar na boses mula sa pintuan ng pagawaan.Si Adrian Montenegro.Maayos ang suot niyang puting polo, plantsadong pantalon, at mamahaling relo. Sa likuran niya ay nakatayo ang dalawang tauhan ng pamilya nila. Mukhang hindi siya pumunta rito para makipagkuwentuhan.Ibinaba ko ang lapis at mahinahong tumingin sa kanya. “Magandang umaga rin sa iyo. Gusto mo ba ng kape o diretso na tayo sa problema mo?”Hindi siya natuwa sa biro ko. “Lia, kailangan nating mag-usap.”“Kung tungkol iyan sa kasal, nasabi ko na ang sagot ko.”“Hindi mo man lang ba ako bibigyan ng pagkakataong magpaliwanag?”“Binibigyan naman kita ng pagkakataon. Ilang beses mo nang ginamit. Ang problema, puro dahilan ang sinasabi mo.”Napatingin siya kay Marco, na kasalukuyang nag-aayos ng isang makina sa kabilang bahagi ng garahe. “Puwede ba tayong mag-usap nang kami lang?”“Hindi,” s