คีร่าทำปากขมุบขมิบไม่ออกเสียง แอบเบะปากเล็กน้อยให้กับคำพูดของแสนสิงหา คำก็ว่าเธอจืดชืด สองคำว่าก็ว่าเธอไม่ใช่สเปก แสนสิงหาก็ไม่ใช่สเปกของเธอเหมือนกันนั่นแหละ สเปกของคีร่าต้องเป็นผู้ชายจิตใจดี พูดจาไพเราะ อยู่ด้วยแล้วทำให้เธอรู้สึกอบอุ่น ต้องรักเธอมาก ๆ ซึ่งคนคนนั้นไม่ใช่ผู้ชายหยาบกระด้างอย่างแสนสิงหาแน่ คีร่ายืนมองแสนสิงหาจัดอาหารใส่จานพลันกลืนน้ำลายลงคอระคนหิวโซ คีร่าไม่ได้กินข้าวตั้งแต่ตอนเที่ยง อีกทั้งหน้าตาอาหารที่แสนสิงหาซื้อมาก็เรียกน้ำย่อยได้อย่างง่ายดาย “คุณแสนซื้อมาให้หนูเหรอคะ” คีร่าถามเสียงใส แววตาทอประกายความหวัง “ซื้อมาให้หมา” แสนสิงหาตอบกระแทกแทรกหน้า หากแต่คีร่าหาได้สนใจไม่ ถ้าได้กินของอร่อยตรงหน้า คีร่ายอมเป็นหมาให้แสนสิงหาหนึ่งวัน “ยืนอยู่ได้ไม่คิดจะช่วยกันเลยหรือไง จะให้ฉันทำคนเดียวเลยใช่ไหม” “คุณแสนทำใกล้เสร็จแล้ว ก็ทำต่อไปสิคะ เดี๋ยวหนูตักข้าวรอ” ตอบลอยหน้าลอยตา ไม่รู้สึกสะทกสะท้านเลยสักนิด แม้ว่าจะโดนแสนสิงหามองด้วยสายตาเชือดเฉือนอยู่ก็ตาม “คุณแสนไม่ต้องกินข้าวเยอะหรอกนะคะ เก็บไว้ให้หนูกินคนเดียวก็พอ“ คีร่าจะเก็บข้าวไว้กินมื้อต่อไปจึงบอกแสนสิงหาไปแ
Terakhir Diperbarui : 2026-11-12
Masuk
