Tous les chapitres de : Chapitre 21 - Chapitre 30

56

Chapter 13/1 อยากโง่รู้สึกเองช่วยไม่ได้

เฌอร์ชีวาค่อยๆ ลืมตาขึ้นช้าๆ เหมือนทุกอย่างในร่างกายหนักอึ้งไปหมด สายตาเลื่อนลอยเหม่อมองเพดานนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนความจริงจะค่อยๆ ย้อนกลับเข้ามาในความทรงจำหญิงสาวกะพริบตาถี่ๆ ไล่ความรู้สึกแตกสลายนั้นออกไป แต่สุดท้ายก็ทำไม่สำเร็จน้ำตาเอ่อขึ้นมาอีกครั้งเธอค่อยๆ ดันตัวเองลุกขึ้นนั่ง มือหนึ่งยกขึ้นกุมขมับความรู้สึกหน้ามืดเล็กน้อยเพราะไม่ได้กินอะไรตั้งแต่เมื่อวาน ท้องที่ว่างเปล่าบวกกับร่างกายที่อ่อนล้า ทำให้เธอต้องหลับตานิ่งอยู่พักหนึ่งเพื่อประคองตัวเองไม่ให้ล้มลงไปอีกครั้งแม้ท้องจะหิวจนกริ่วแต่เธอไม่มีความอยากอาหารเลยสักนิด แต่พอก้มลงมองหน้าท้องที่นูนออกมาน้อยๆ ก็ทนฝืนลุกขึ้นไปหาอะไรกินเฌอร์ชีวาเดินไปนั่งลงที่โต๊ะ ก้มมองอาหารตรงหน้าอย่างไร้ความรู้สึก นมหนึ่งกล่อง กับขนมปังหนึ่งก้อนเธอหยิบขนมปังขึ้นมากัดคำเล็กๆ ฝืนจนแทบจะกลืนไม่ลง น้ำตาค่อยๆ ไหลออกมาอีกครั้งในห้องที่เงียบงันนั้นมีเพียงเสียงเคี้ยวเบาๆ สลับกับเสียงสะอื้นที่พยายามกลั้นเอาไว้ของผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังพยายามอยู่ ทั้งที่โลกของเธอเพิ่งพังลงไปเมื่อวานนี้เองเสียงประตูถูกเปิดเข้ามาเบาๆ เฌอร์ชีวาที่นั่งก้มหน้าฝืนกินขนมปังอยู่ช
last updateDernière mise à jour : 2026-11-11
Read More

Chapter 13/2 อยากโง่รู้สึกเองช่วยไม่ได้

รู้ดีว่าการต้องใช้ชีวิตโดยไม่มีใครโดดเดี่ยวเพียงใด เพราะอย่างนั้นเธอไม่อยากให้ลูกของเธอต้องรู้สึกแบบเดียวกัน ลูกที่ยังไม่เกิดมาควรมีทั้งพ่อและแม่คอยให้ความรักแก่เขา“เฮียภัทรไม่ต้องรักเฌอก็ได้ แต่อย่างน้อยรักลูกของเราบ้างได้ไหมคะ”เฌอร์ชีวาก้มหน้าลง ปล่อยน้ำตาหยดลงบนพื้นทีละหยด เสียงสะอื้นหลุดออกมาเบาๆ อย่างกลั้นไม่อยู่ภรัณภัทรใจร้าย ใจร้ายมากจริงๆ เขายืนมองเธออยู่นิ่งๆ มองผู้หญิงตรงหน้า ทั้งน้ำตา ทั้งคำขอร้อง ทั้งความอ่อนแอที่ถูกเปิดเผยออกมาต่อหน้าเขาโดยไม่ปิดบัง เขาควรจะพอใจ ควรจะรู้สึกสะใจ แต่แปลกเหลือเกินข้างในอกของเขากลับหนักอึ้งไม่มีความสุข ไม่มีความสะใจอย่างที่คิดเอาไว้เลยสักนิด“พูดได้ดีนี่ ยอมได้ทุกอย่างเลยเหรอ” เขาเอ่ยขึ้นช้าๆ น้ำเสียงเแฝงด้วยความประชดประชันเฌอร์ชีวาสะอึกแต่ก็ยังพยักหน้ารับทั้งน้ำตา ภรัณภัทรขยับเข้าไปใกล้เธออีกก้าว ก้มลงเล็กน้อยจนสายตาอยู่ระดับเดียวกัน“งั้นก็เอาสิ”เฌอร์ชีวาชะงักไม่แน่ใจว่าที่ตัวเองได้ยินใช่ที่เขาพูดจริงๆ หรือเปล่าภรัณภัทรมองเธอนิ่งก่อนจะพูดต่อ“มารอดูกัน ว่าที่เธอบอกว่ายอมได้ทุกอย่าง จะยอมได้มากแค่ไหน”เขาเอียงหัวเล็กน้อย มองเธอเหมือนกำล
last updateDernière mise à jour : 2026-11-11
Read More

Chapter 14 อย่าทำร้ายลูกของเรา

บรรยากาศภายในคอนโดมิเนียมหรูช่วงเย็นวันนี้อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของอาหารที่เฌอร์ชีวาตั้งใจเข้าครัวทำด้วยตัวเอง แม้จะเหนื่อยแต่เธอก็ยังฝืนยิ้มปลอบตัวเอง หากเธอทำดีที่สุด หากเธอแสดงความรักให้เขาเห็น ภรัณภัทรอาจจะใจอ่อนลง ช่วงนี้เขาก็กลับห้องมาทุกวันแล้วไม่ใช่เหรอ บนโต๊ะอาหารถูกจัดวางด้วยเมนูโปรดของชายหนุ่ม เฌอร์ชีวานั่งรออยู่ที่เก้าอี้ตัวเดิม สายตามองไปที่ประตูห้องสลับกับนาฬิกาบนผนังเสียงเปิดประตูทำให้หญิงสาวสะดุ้ง เธอลุกขึ้นยืนทันทีเมื่อเห็นร่างสูงของภรัณภัทร เฌอร์ชีวารีบเดินเข้าไปหาเขาด้วยท่าทางประหม่า“เฮียภัทร” เธอเอ่ยเรียกเขาเสียงอ่อนหวาน “เหนื่อยไหมคะวันนี้ เฌอทำอาหารเย็นไว้รอ มีแต่ของโปรดเฮียทั้งนั้นเลย ไปล้างมือก่อนนะคะ เดี๋ยวมาทานข้าวด้วยกัน”เฌอร์ชีวาพยายามจะเอื้อมมือไปรับกระเป๋าทำงานของเขา แต่ภรัณภัทรกลับเบี่ยงตัวหลบอย่างรวดเร็ว ราวกับว่าสัมผัสของเธอนั้นเป็นสิ่งน่ารังเกียจ“ทำเองหมด” เขาแค่นยิ้มหยัน สายตากวาดมองไปที่โต๊ะอาหารด้วยความว่างเปล่า “ว่างมากนักหรือไงถึงได้มีเวลามานั่งปั้นหน้าทำตัวเป็นเมียที่ดีแบบนี้ หรือแอบไปทำอะไรไม่ดีมาล่ะ”คำพูดประชดประชันที่พุ่งเข้าใส่ทำให้รอยยิ้ม
last updateDernière mise à jour : 2026-11-11
Read More

Chapter 15 ครั้งสุดท้าย ที่ไม่มีคำลา

“ใช่ครับ เป็นครรภ์แฝด” คุณหมอตอบให้ความชัดเจนแก่หญิงสาวทั้งสองคน เฌอร์ชีวาและมินตราตื่นเต้นดีใจจนลืมคุณหมอไปชั่วคราว และเป็นมินตราที่นึกขึ้นมาได้ก่อน“ขอโทษค่ะคุณหมอ เมื่อกี้คุณหมอพูดถึงภาวะแท้งคุกคาม เป็นยังไงเหรอคะ”“ภาวะนี้มักเกิดจากหลายปัจจัย หนึ่งในนั้นคือความเครียดรุนแรงหรือร่างกายอ่อนล้าและการมีเพศสัมพันธ์อย่างรุนแรง” หมออธิบายต่ออย่างใจเย็น “สิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้คือการพักผ่อนให้มาก หยุดเรื่องนั้นไปก่อนลดการเคลื่อนไหว หลีกเลี่ยงความเครียดทุกชนิด”มินตราพยักหน้าอย่างตั้งใจฟัง“ต้องนอนพักเป็นหลัก งดกิจกรรมหนัก งดการกระทบกระเทือน และถ้ามีอาการเลือดออกเพิ่ม ปวดท้องมากขึ้น หรือเวียนหัว ต้องรีบกลับมาทันที”“แล้ว ลูกจะปลอดภัยไหมคะ” เฌอร์ชีวาถามเสียงสั่นหมอนิ่งไปเล็กน้อย ก่อนตอบอย่างตรงไปตรงมาแต่ไม่ทำร้ายความรู้สึก“ยังบอกไม่ได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ครับ แต่ถ้าดูแลตัวเองดี ลดปัจจัยเสี่ยง โอกาสที่การตั้งครรภ์จะดำเนินต่อไปก็มีสูง”คำตอบนั้นไม่ได้ให้ความมั่นใจทั้งหมด แต่ก็เพียงพอให้เธอเชื่อมั่นต่อตัวเองว่าจะสามารถดูแลสองชีวิตในท้องต่อไปได้แน่ๆหลังจากได้รับยาเพื่อช่วยพยุงครรภ์และลดการบีบตัวของม
last updateDernière mise à jour : 2026-11-11
Read More

Chapter 16 พื้นที่ว่างเปล่า

“เฌอไม่โกรธเฮียแล้วใช่ไหม” ภรัณภัทรก้าวเข้าไปหาคว้าตัวเธอเข้ามากอดอย่างรวดเร็ว แต่ทันทีที่แขนของเขาตวัดรวบ กลับสัมผัสได้เพียงความว่างเปล่าตรงนี้ไม่มีใครอยู่ ไม่มีเฌอร์ชีวา ไม่มีรอยยิ้ม มีเพียงความว่างเปล่า“เฌอ เฌอร์ชีวา ออกมานะ” ภรัณภัทรตะโกนลั่นด้วยความตื่นตระหนก เขาเริ่มวิ่งวุ่นไปทั่วห้องเปิดประตูห้องนอน ห้องน้ำ แม้แต่ตู้เสื้อผ้า เขารื้อค้นข้าวของด้วยความบ้าคลั่ง ในใจสั่นระรัวด้วยความกลัว เมื่อหาไม่เจออารมณ์โกรธก็โหมกระหน่ำ เขาคว้าแจกันราคาแพงเหวี่ยงอัดกำแพงจนแตกละเอียด“โธ่โว้ย ออกมาสิ บอกให้ออกมาไง” ชายหนุ่มตะโกนเสียงดังลั่น น้ำตาหยดหนึ่งไหลลงมาจากหางตา เสียงโครมครามดังสนั่นไปทั่วห้องตลอดทั้งคืน ภรัณภัทรทำลายทุกอย่างที่ขวางหน้า ราวกับว่าการพังทลายของสิ่งของจะช่วยบรรเทาการพังทลายในใจเขาได้เช้าวันรุ่งขึ้น เจนภพมารอรับที่หน้าคอนโดตามปกติ แต่เมื่อถึงเวลาเจ้านายกลับยังไม่ลงมา เขาโทรเข้าเครื่องแต่ภรัณภัทรไม่รับสาย เมื่อนึกถึงความผิดปกติในหลายวันนี้ของเจ้านายหนุ่มเขาก็อดไม่ได้ ตัดสินใจใช้กุญแจสำรองพุ่งขึ้นไปที่ห้องทันทีทันทีที่ประตูเปิดออก เจนภพถึงกับผงะ ซากข้าวของเครื่องใช้ ที่แตกห
last updateDernière mise à jour : 2026-11-11
Read More

Chapter 17 เพดานสีขาวและกลิ่นยาฆ่าเชื้อ

หน้าห้องพักผู้ป่วย ภาคินยืนมองลูกชายผ่านช่องกระจกเล็กๆ ด้วยหัวใจที่แตกสลาย ชายผู้เคยบ้างานและบงการชีวิตคนอื่นมาทั้งชีวิต กลับยืนห่อไหล่พิงกำแพงอย่างหมดสภาพ หยดน้ำตาที่หาได้ยากยิ่งร่วงหล่นลงบนชุดสูทราคาแพง“เป็นเพราะฉันเอง” ภาคินพึมพำเสียงแผ่วกับเจนภพที่ยืนอยู่ข้างๆในช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา ภาคินตัดสินใจทิ้งงานบริหารทั้งหมดที่ไต้หวันและไทยไว้เบื้องหลัง เขาสั่งการให้คนสนิทดูแลแทนทั้งหมด ส่วนตัวเองกลับมานั่งเฝ้าหน้าห้องลูกชายตั้งแต่วันแรกที่ส่งตัวเข้ามารักษาแม้เขาจะรู้ดีแก่ใจว่าการหันมาใส่ใจตอนนี้มันอาจจะสายเกินไป บาดแผลในใจของภรัณภัทรลึกเกินไปแล้ว แต่เขาก็ได้แค่บอกตัวเองว่า ก็ยังดีกว่าการที่ไม่เริ่มทำอะไรเลยภาคินเดินเข้าไปในห้องพักหลังจากที่หมอจัดการฉีดยาเสร็จแล้ว ชายวัยกลางคนนั่งลงบนเก้าอี้ข้างเตียง มองดูลูกชายที่นอนสลบไสล สภาพแย่ลงจนแทบไม่เหลือเค้าเดิม เขาเอื้อมมือไปกุมมือซูบผอมของลูกไว้แน่น“ภัทร พ่ออยู่นี่แล้วนะ” เขากระซิบ น้ำเสียงสั่นพร่า “พ่อจะไม่ไปไหน พ่อจะรอจนกว่าแกจะกลับมา ต่อให้ต้องแลกด้วยทุกอย่างที่พ่อมี พ่อก็จะเอาลูกชายคนเดิมของพ่อคืนมาให้ได้”ภรัณภัทรที่หลับไปเพราะฤทธิ์ยา ข
last updateDernière mise à jour : 2026-11-11
Read More

Chapter 18 เธออยู่ตรงนั้นและเจ้าก้อนทั้งสอง

ภรัณภัทรชะงักงัน มือที่ถือมีดสั่นระริกทันที เขาทนไม่ได้ที่หญิงสาวใช้สายตาแบบนั้นมองมาที่ตัวเอง“เฌอ” เขาเรียกชื่อเธอเสียงพร่า ก่อนจะโยนมีดทิ้งลงบนพื้นอย่างไม่ใยดี“พวกมึง เอามันไปจัดการต่อ” ภรัณภัทรหันไปสั่งลูกน้องเสียงเย็นชาลูกน้องชุดดำรีบกุลีกุจอเข้ามาลากเก้าอี้ที่มีร่างปวกเปียกของคนทรยศออกไปจากห้องทันที ทิ้งไว้เพียงความเงียบและภรัณภัทรที่ยืนนิ่งอยู่กลางห้อง เขาหันกลับไปมองที่มุมห้องอีกครั้ง แต่ตรงนั้นกลับว่างเปล่า“เฮียขอโทษ เฌออย่ามองเฮียแบบนั้นเลยนะ” เขากระซิบเบาๆ ใส่ความมืดหลายวันให้หลังโอกาสที่ภรัณภัทรรอคอยก็มาถึง วันที่ภาคินต้องบินไปต่างประเทศอีกครั้งอย่างไม่อาจเลี่ยง เขาอาศัยช่วงเวลานั้นสลัดการเฝ้าดูของลูกน้องกลับไปยังคอนโดที่เขาเคยอยู่ด้วยกันกับเฌอร์ชีวา ที่ๆ เขาถูกสั่งห้ามมาตลอดหลายเดือนชายหนุ่มยืนเหม่อลอยอยู่หน้าประตูห้อง มือหนาสั่นระริกขณะเปิดประตูเข้าไปทันทีที่ประตูเปิดออกตรงหน้าคือเฌอร์ชีวากำลังยืนยิ้มอยู่หน้าทีวี เธอถือหมอนอิงไว้ในอ้อมกอดและโบกมือให้เขา“เฮียภัทร กลับมาแล้วเหรอ เหนื่อยไหม”ภรัณภัทรน้ำตาไหลพราก เขาก้าวไปหาเธอด้วยความดีใจ“เห็นไหมล่ะ ใครก็พาเฌอไปไม่ไ
last updateDernière mise à jour : 2026-11-11
Read More

Chapter 19 สุดเอือมมือ

ภรัณภัทรบรรยายสรรพคุณลูกๆ ราวกับพนักงานขายมือทอง เขาหลงใหลในทุกการเคลื่อนไหวของแฝดชายหญิงคู่นี้จนโงหัวไม่ขึ้นเจนภพที่นั่งอยู่ตำแหน่งคนขับ ทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก เขาพยักหน้าหงึกหงักรับคำอย่างเสียไม่ได้ “ครับคุณภัทร เหมือนมากครับสำเนาถูกต้องเลยครับ”ในใจของเจนภพนั้นกู่ร้องด้วยความระเหี่ยใจอย่างที่สุด เขาเป็นคนสนิท เป็นมือขวาที่คุมงานมูลค่ามหาศาล แต่ตอนนี้เขากลับต้องมานั่งอุดอู้อยู่ในรถที่จอดแช่มาหลายชั่วโมง เพื่อมาเป็นเพื่อนเจ้านายทำตัวเป็นโรคจิตถ้ำมองที่เอาแต่แอบดูลูกเมียชาวบ้านผ่านกระจกติดฟิล์มดำ แต่ปากก็ได้แต่พูดว่า “คุณภัทร นายน้อยดูมีแววผู้บริหารตั้งแต่เด็กเลยครับ”“ใชไหมล่ะ ผมก็ว่าแล้ว” ภรัณภัทรยิ้มกว้างจนเห็นฟัน แววตาที่เคยหม่นแสงตอนนี้ประกายระยับด้วยความสุขที่เขาไม่ได้สัมผัสมานานแล้ว “เฌอเลี้ยงลูกเก่งมาก เก่งจริงๆ”เขาจ้องมองเฌอร์ชีวาที่รวบผมขึ้นเป็นมวยลวกๆ พลางก้มลงฟัดแก้มลูกสาวตัวน้อย ภาพความรักนั้นทำให้ภรัณภัทรทั้งอิ่มเอมใจและเจ็บแปลบในอก เขาอยากจะเปิดประตูรถพุ่งลงไปกอดทั้งสามคนไว้ แต่นึกถึงเรื่องเลวๆ ที่เขาเคยทำ ก็ได้แต่ข่มใจไว้“วันนี้แค่นี้ก่อน” ภรัณภัทรเอ่ยเสียงเศร้า
last updateDernière mise à jour : 2026-11-11
Read More

Chapter 20 เลือนราง

คืนนั้นหลังจากถูกขับไล่อย่างเย็นชาที่สวนสาธารณะ ภรัณภัทรกลับมาถึงคอนโดด้วยหัวใจที่บอบช้ำ ทันทีที่ประตูห้องปิดลง ความเงียบงันก็เข้าจู่โจมเขาเหมือนเช่นทุกครั้ง เงาร่างสายหนึ่งปรากฏขึ้นที่มุมห้อง เฌอร์ชีวาในจินตนาการคนเดิมที่เขาสร้างขึ้นยืนส่งยิ้มอ่อนหวานให้เขาแต่ครั้งนี้ ภรัณภัทรกลับเบือนหน้าหนี เขาหลับตาลงแน่นพรางสูดลมหายใจเข้าลึก“ไม่ใช่ เธอไม่ใช่เฌอ” เขาพึมพำกับตัวเองด้วยเสียงสั่นเครือ “เฌอตัวจริงไม่ได้ยิ้มให้แบบนี้ เฌอตัวจริงเขารังเกียจมึง เขาโกรธมึง”ภาพหลอนนั้นค่อยๆ เลือนหายไปเมื่อเขาไม่ให้ความสนใจ ภรัณภัทรตระหนักได้แล้วว่าเฌอร์ชีวาที่เขาสร้างขึ้นกับเฌอร์ชีวาในตอนนี้ต่างกันเหลือเกินตีห้าตรง เจนภพขับรถมาจอดหน้าคอนโดด้วยสภาพตาปรือปรอย แต่กลับต้องสะดุ้งสุดตัวเมื่อเห็นเจ้านายหนุ่มยืนกอดอกรออยู่หน้าตึกในชุดลำลองที่ดูทะมัดทะแมงผิดปกติ“มาช้านะเจนภพ” ภรัณภัทรเอ่ยทักเสียงเข้มทันทีที่ลูกน้องเปิดประตูรถให้“ช้าอะไรครับคุณภัทร นัดตีห้า” เจนภพท้วงพลางยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดู“ผมลงมารอตั้งแต่ตีสี่แล้ว” ภรัณภัทรก้าวขึ้นรถพลางสั่งการ “ออกรถเร็วเข้า เดี๋ยวเฌอพาลูกออกไปใส่บาตรจะดูไม่ทัน”เจนภพได้แต่
last updateDernière mise à jour : 2026-11-11
Read More

Chapter 21 ข้อตกลงที่จำยอม

เฌอร์ชีวายืนมองเขาจากหน้าต่างห้องครัวด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน เธอคิดว่าเขาจะทนไม่ได้และถอดใจไปในชั่วโมงแรก แต่ภรัณภัทรกลับกำลังถอดเสื้อเชิ้ตพับแขนเสื้อขึ้นเพื่อปัดกวาดห้องเก็บของแคบๆ“อยากจะรู้นัก ว่าจะทนได้สักกี่วัน” เธอพึมพำก่อนจะปิดม่านลงคืนนั้น ภรัณภัทรนอนลงบนเสื่อผืนบางที่เฌอร์ชีวาโยนมาให้ด้วยความสมเพช พื้นปูนที่แข็งและเย็นเยียบไม่ได้ทำให้เขาหลับยากเท่ากับความเงียบที่ปกคลุมบ้านหลังนี้ชายหนุ่มนอนมองเพดานห้องเก็บของ หูคอยเงี่ยฟังเสียงหัวเราะเบาๆ ของลูกแฝดที่ดังลอดมาจากในบ้านเป็นระยะมันอาจจะเป็นห้องที่แย่ที่สุดที่เขาเคยนอน แต่มันกลับเป็นที่ที่เขารู้สึกใกล้ความสุขที่สุดในรอบสองปีสามเดือน เฮียจะพิสูจน์ให้เฌอเห็น ชายหนุ่มหลับตาลงพร้อมกับความหวังเลือนลางในใจเช้าวันรุ่งขึ้น แสงแดดอ่อนๆ สาดส่องผ่านรอยแยกของบานหน้าต่างห้องเก็บของ ภรัณภัทรตื่นมาด้วยอาการปวดเมื่อยไปทั้งตัวเพราะพื้นปูนที่แข็งกระด้าง แต่ความเจ็บปวดทางกายกลับกลายเป็นเรื่องเล็กน้อยเมื่อเทียบกับความตื่นเต้นที่จะได้ใช้ชีวิตร่วมกันกับคนที่เขารักทั้งสามคนไม่นานนัก เฌอร์ชีวาก็เดินมาที่หน้าห้องเก็บของ ในมือของเธอถือแผ่นกระดาษและ
last updateDernière mise à jour : 2026-11-11
Read More
Dernier
123456
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status