Tous les chapitres de : Chapitre 41 - Chapitre 50

56

Chapter 31 กลับมา ณ จุดเริ่มต้น

เจนภพตัดสินใจหักพวงมาลัยจอดข้างทางครู่หนึ่งเพื่อต่อสายหา คุณภาคิน ทันทีที่ปลายสายรับ เสียงของเจนภพก็สั่นเล็กน้อยด้วยความกังวล“คุณภาคิน ผมมาเจอคุณภัทรแต่สภาพเขาไม่ดีเลยครับ” เจนภพบอกเสียงเบา “เขาเหมือนคนเสียสติเอาแต่ร้องไห้แล้วพูดขอโทษซ้ำๆ”ปลายสายเงียบไปอึดใจใหญ่ เจนภพได้ยินเสียงถอนหายใจที่เต็มไปด้วยความหนักใจของคุณภาคินลอดมา“พาเขากลับบ้านเดี๋ยวนี้เลยเจนภพ ที่เหลือฉันจะจัดการต่อเอง”“ครับคุณภาคิน ผมจะรีบพาไปครับ”“ขอบใจมากนะเจนภพ ขอบใจจริงๆ ที่ช่วยดูมันมาตลอด ตั้งแต่เริ่มเรื่องจนถึงตอนนี้ ถ้าไม่ได้นาย ฉันคงลำบากกว่านี้มาก”เจนภพมองไปยังเจ้านายหนุ่ม แววตาของเขาฉายความอาทรอย่างปิดไม่มิด “ไม่เป็นไรครับคุณภาคิน ผมทำตามหน้าที่ อีกอย่าง ผมเห็นคุณภัทรมาตั้งแต่เขายังเด็ก สำหรับผมคุณภัทรไม่ใช่แค่เจ้านาย แต่เขาเป็นเหมือนน้องชายคนหนึ่ง”หลังจากวางสาย เจนภพเหยียบคันเร่งมุ่งหน้าสู่บ้านเหมหิรัญภักดิ์อย่างรวดเร็ว ตลอดทางภรัณภัทรยังคงจมอยู่กับความมืดมิดในใจ“เฮียขอโทษ เฌอ ลูก ขอโทษ…”เสียงพึมพำที่แผ่วเบาลงเรื่อยๆ จนเหลือเพียงเสียงสะอื้น เป็นภาพที่บีบหัวใจเจนภพจนเขาต้องเม้มริมฝีปากแน่น ความผิดพลาดคร
last updateDernière mise à jour : 2026-11-11
Read More

Chapter 32 เขาจะให้อภัยผมไหม

“ภัทร ได้ยินพ่อไหมลูก” ภาคินเอ่ยเสียงแผ่วพลางกุมมือลูกชายไว้“พ่อ” เสียงที่เปล่งออกมานั้นแหบพร่าและเบาจนแทบไม่ได้ยิน“ใช่ พ่ออยู่นี่” ภาคินยิ้มทั้งน้ำตา เขาดีใจจนมือสั่นเมื่อเห็นคนบนเตียงเริ่มมีสติรับรู้ภรัณภัทรมองเห็นความเหนื่อยล้าและรอยน้ำตาบนใบหน้าของผู้เป็นพ่อ ความรู้สึกผิดแล่นผ่านหัวใจ “ขอโทษครับ พ่อ อย่าร้อง”“ไม่เป็นไร ไม่ต้องขอโทษ พ่อไม่ได้โกรธแกเลย” ภาคินรีบปลอบพลางลูบหัวลูกชายด้วยความรัก ทว่าเพียงครู่เดียว แววตาของภรัณภัทรก็กลับไปเหม่อลอยอีกครั้ง เขากลับเข้าไปอยู่ในโลกส่วนตัวจนกระทั่งเข้าสู่วันที่ห้าของการรักษา สัญญาณที่ดีเริ่มชัดเจนขึ้น ภรัณภัทรตื่นขึ้นมาในช่วงสายของวันโดยไม่มีอาการลุกลี้ลุกลนหรือเหม่อลอยรุนแรงเหมือนวันก่อนๆ“หมอประเมินว่าอาการของคุณภรัณภัทรเริ่มทรงตัวแล้วครับ” แพทย์ผู้ดูแลรายงานด้วยสีหน้าผ่อนคลายขึ้น “แต่ลึกๆ เขายังมีความเศร้าและโทษตัวเองอยู่สูงมาก การที่จะให้เขากลับมาใช้ชีวิตปกติได้จริงๆ เขาต้องการ ความหวังที่เป็นรูปธรรมครับ”ภาคินพยักหน้ารับคำหมอ เขาเดินเข้าไปหาลูกชายที่นั่งพิงหมอนอยู่บนเตียง ภรัณภัทรดูซูบลงไปมาก แต่แววตาเริ่มมีประกายกว่าในช่วงสัปดาห์ท
last updateDernière mise à jour : 2026-11-11
Read More

Chapter 33 เจรจา

“ทั้งหมดก็เป็นผลจากสิ่งที่เขาก่อขึ้นเองค่ะ” เฌอร์ชีวาบอกน้ำเสียงเรียบเฉย เธอกลัวชายตรงหน้าอยู่บ้างแต่ไม่ใช่เหตุผลที่เธอจะต้องยอมอ่อนให้เขา“ใช่ฉันรู้ วันนี้ก็ไม่ได้มาเพื่อหาคนผิด แต่ฉันมาคุยเรื่องภรัณภัทร คุยกันดีๆ หาจุดที่จะเดินไปต่อด้วยกัน” ภาคินถอนหายใจยาว แววตาดูอ่อนลง “ฉันไม่ได้ขอให้เธอให้อภัยมันทันที แต่อย่างน้อย ช่วยรับฟังฉันหน่อยเถอะ”เฌอร์ชีวานิ่งงันไป คำพูดกึ่งขอร้องจากคนตรงหน้าทำให้หัวใจที่เธอคิดว่าเข้มแข็งกลับสั่นไหว“ค่ะ” เธอตอบรับเสียงแผ่ว“ฉันจำได้” ภาคินเว้นจังหวะครู่หนึ่งเหมือนกำลังนึกเรื่องที่จะพูดอยู่ “ช่วงเจ้าภัทรมันขึ้น ม.5 เป็นช่วงที่แม่ของมันเสียพอดี เจ้าภัทรมันเสียใจจนแทบไม่เป็นผู้เป็นคน แต่วันหนึ่งมันก็ค่อยๆ ดีขึ้น พูดกับฉันอย่างสนิทสนมแบบที่ไม่เคยทำมาก่อน มันบอกว่าที่โรงเรียนมีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งมาชอบมัน ชอบมันที่ไม่ได้โดดเด่นอะไรเลย” คุณภาคินหยุดไป เฌอร์ชีวาไม่กล้ามองดวงตาคมกริบของเขาเพราะพอจะเดาออกว่าเด็กผู้หญิงที่ชายกลางคนพูดถึงคือเธอ“แล้วรู้ไหม มันมีความสุขอยู่แค่ไม่กี่เดือน ก่อนจะเสียใจจนแทบบ้าตอนที่เด็กผู้หญิงคนนั้นบอกเลิกมัน บอกมันว่าที่ผ่านมาเป็นแค่เร
last updateDernière mise à jour : 2026-11-11
Read More

Chapter 34 เลื่อนลอย

ตั้งแต่ตอนเห็นพินัยกรรมที่ภรัณภัทรแอบทำไว้ ในใจเขาก็ไม่เคยสงบลงได้เลยในจังหวะที่หัวใจของคนเป็นพ่อกำลังจะแตกสลายด้วยความหวาดกลัว เขาก็เหลือบไปเห็นเฌอร์ชีวาที่อุ้มลูกแฝดเดินเข้ามาในโถงบ้านเสียก่อนภาคินชะงักกึก ทันทีที่เห็นว่าเป็นเธอเดินเข้ามาจริงๆ เขาก็ถึงกับกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่“ขอบใจนะ ขอบใจจริงๆ ที่มา ขอบใจที่ให้โอกาสมัน” ภาคินพูดพรางปาดน้ำตาที่ร่วงหล่นอย่างไม่อายสายตาใคร มือที่สั่นเทาเอื้อมไปจับแขนเฌอร์ชีวาไว้ราวกับเธอคือที่พึ่งสุดท้าย “กุญแจกำลังมา รออีกนิด เธอช่วยดึงมันกลับมาทีนะ”สถานการณ์หน้าห้องนอนใหญ่เต็มไปด้วยความตึงเครียดและบีบคั้นถึงที่สุด เฌอร์ชีวารู้ดีว่าวินาทีนี้คือช่วงเวลาแห่งความเป็นความตายของภรัณภัทรเธอหันไปส่งน้องปอนด์และหนูปันให้กับลูกน้องคนสนิทของคุณภาคินที่ยืนรอรับอยู่ ร่างยักษ์ในชุดสูทสีดำถึงกับทำตัวไม่ถูก สองมือที่เคยจับปืนกลับสั่นเทาขณะช้อนอุ้มเจ้านายน้อยทั้งสองไว้แนบอกด้วยท่าทางเก้ๆ กังๆ แต่เด็กแฝดทั้งสองกลับเก่งอย่างน่าเหลือเชื่อ พวกเขาไม่ได้ร้องไห้งอแงแม้แต่นิดเดียว เพียงแต่จ้องมองประตูบานหนาด้วยดวงตาแป๋วแหววราวกับรับรู้ว่าพ่อของพวกเขากำลังอยู่ข้างใน“กุญ
last updateDernière mise à jour : 2026-11-11
Read More

Chapter 35 พ่อบ้านใจ (ไม่) กล้า

“ในเมื่อเฮียภัทรอยากได้โอกาส เฌอก็จะให้ แต่มีเงื่อนไข เฮียต้องรีบกลับมาเป็นเหมือนเดิม แล้วจากนั้นเฌอจะให้เฮียเป็นคนเลี้ยงลูกเองทั้งหมด ต้องทำหน้าที่พ่อบ้าน ดูแลทุกอย่างในบ้าน ส่วนงานที่บริษัทเฮียภัทรก็ต้องทำให้ดี เพราะนั่นคือมรดกของลูก”“ส่วนเฌอจะกลับไปเรียนมหาวิทยาลัยให้จบตามที่เคยตั้งใจไว้ เฌอจะออกไปใช้ชีวิต เฮียภัทรต้องอดทนรอจนกว่าเฌอจะเรียนจบ ทำตัวให้ดีแล้ววันนั้น เฌอจะพิจารณาอีกทีว่าจะให้โอกาสเฮียภัทรได้เป็นสามีของเฌอไหม” เฌอร์ชีวาพูดทีเดียวยาวเหยียดภรัณภัทรพยักหน้ารับรัวๆ จนผมเผ้ากระเซิง มือหนากระชับกอดลูกแฝดไว้แน่นราวกับกลัวว่าทั้งหมดนี้จะเป็นเพียงความฝัน“เฮียตกลง เฮียยอมทุก จะให้เฮียเลี้ยงลูก ซักผ้า ถูบ้าน หรือทำอะไรเฮียยอมหมด ขอแค่เฌออย่าทิ้งเฮียไปอีก ขอแค่ให้เฮียได้มีโอกาสแก้ตัว”คุณภาคินที่ยืนสังเกตการณ์อยู่เงียบๆ ที่หน้าประตูห้อง เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดแล้วถึงกับถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก ความตึงเครียดที่แบกไว้บนบ่าสลายไปในทันที เขาก้าวเข้ามาในห้องมองดูลูกชายที่กลับมามีความหวังในการมีชีวิตอยู่อีกครั้ง“ถ้าอย่างนั้น ก็ย้ายมาอยู่ที่บ้านนี้ด้วยกันเสียให้หมดเลยสิ” คุณภาคินเอ่ย
last updateDernière mise à jour : 2026-11-11
Read More

Chapter 36 จากเสือกลายเป็นหมา

“ให้เฮียไปส่งเถอะ จะได้พาเจ้าแฝด ออกไปนั่งรถเล่นด้วย”เฌอร์ชีวามองหน้าเขาครู่หนึ่ง เห็นแววตาเว้าวอนที่ดูเหมือนสุนัขตัวโตๆ ของภรัณภัทรแล้วเธอก็ลอบถอนใจ “ก็ได้ค่ะ”หลังจัดการลูกๆ จนเรียบร้อย ภรัณภัทรจึงพาเด็กๆ ขึ้นนั่งประจำที่เบาะนั่งเด็กรถครอบครัวคันหรูที่ติดฟิล์มดำสนิทเคลื่อนตัวมาจอดหน้าตึกคณะ ภรัณภัทรรีบลงจากรถไปเปิดประตูให้เฌอร์ชีวาท่ามกลางสายตาของนักศึกษาคนอื่นๆ ที่พากันมองมาด้วยความสนใจ“ตั้งใจเรียนนะเฌอ ถ้าเลิกเร็วโทรบอกนะ เฮียจะมารับ” ภรัณภัทรบอกพร้อมรอยยิ้ม“แม่ บ๊ายบาย” หนูปันโบกมือหยอยๆ พลางส่งจูบผ่านฝ่ามือน้อยๆ เฌอร์ชีวาตามที่ภรัณภัทรแอบสอนเมื่อคืนก่อนนอนเฌอร์ชีวายิ้มกว้างให้เด็กๆ เธอเอื้อมมือไปลูบหัวลูกน้อยอย่างเอ็นดู “เป็นเด็กดี อย่าดื้อกับคุณพ่อนะค” เธอกลืนน้ำลายก่อนจะหันมามองภรัณภัทร“เฮียภัทร ขอบคุณนะคะ” หญิงสาวเอ่ย ในเมื่อตัดสินใจที่จะให้โอกาสกันแล้ว เฌอร์ชีวาจึงปฏิบัติต่อเขาด้วยความจริงใจและด้วยความรู้สึกดีวันแรกในบ้านเหมหิรัญภักดิ์ที่เฌอร์ชีวาไม่ได้อยู่บ้านกับลูกน้อยความบันเทิงที่แท้จริงก็บังเกิด ภรัณภัทรพาลูกๆ กลับมาที่บ้านและพยายามทำตามตารางเวลาที่วางไว้ แต่น้อง
last updateDernière mise à jour : 2026-11-11
Read More

Chapter 37 เจ้านายครับ อย่าต่อเยอะ

เช้าวันเสาร์ที่ท้องฟ้าสดใสเป็นพิเศษ ภรัณภัทรตื่นขึ้นมารับภารกิจใหม่ที่ได้รับมอบหมายจากเฌอร์ชีวา “ตู้เย็นว่างเปล่าแล้ว และลูกๆ ต้องกินผักสด”ปกติแล้วเรื่องอาหารการกินจะมีแม่บ้านจัดการให้เสร็จสรรพ แต่ตามข้อตกลง แต่เฌอร์ชีวาแค่อยากให้เขาได้ออกไปใช้ชีวิตร่วมกับคนอื่นบ้าง ตั้งแต่อาการของภรัณภัทรดีขึ้นก็ไม่ค่อยยอมออกไปไหนมาไหนโดยไม่มีเธอหรือลูกเลย“เฌอ เฮียพาลูกไปตลาดสดนะ เฌออยากได้อะไรพิเศษไหม” ภรัณภัทรเอ่ยถามขณะกำลังคาดเข็มขัดคาร์ซีทใหเด็กน้อยทั้งสองอย่างคล่องแคล่วเฌอร์ชีวาที่ออกมายืนส่งพวกเขาทำท่าคิดอยู่สักพัก “เอาตำลึงสดมาทำแกงจืดให้ลูกด้วยนะคะ แล้วก็ฟักทองค่ะ แล้วก็ใช้เงินให้เป็นนะคะ เงินมากก็จริงแต่อะไรประหยัดได้ก็ต้องประหยัดค่ะ”“รับทราบครับ เฮียจะต่อราคาให้แม่ค้าทึ่งไปเลย” ภรัณภัทรยิ้มร่า ก่อนจะหันไปขึ้นรถที่มีบอดี้การ์ดร่างใหญ่สามคนนั่งรออยู่ก่อนแล้วบรรยากาศตลาดสดยามเช้าที่พลุกพล่านไปด้วยผู้คนและเสียงตะโกนพ่อค้าแม่ค้าร่างสูงโปร่งของภรัณภัทรในชุดลำลองเดินลงมาจากรถพร้อมเป้อุ้มเด็กด้านหน้าที่มีหนูปันนั่งตาแป๋วอยู่ มือขวาที่จูงน้องปอนด์ซึ่งเดินเตาะแตะอย่างมั่นคงด้านหลังคือบอดี้การ์
last updateDernière mise à jour : 2026-11-11
Read More

Chapter 38 ส่งลูกสู่โรงเรียนอนุบาลวันแรก

บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะเบาๆ ก่อนที่เสียงเจี๊ยวจ๊าวจากห้องนั่งเล่นจะดังแทรกเข้ามาหลังทานของว่างเสร็จ ทั้งสามก็พากันเดินออกมาจากห้องครัว เฌอร์ชีวาจึงขอตัวไปทำการบ้านต่อพร้อมรพีและเขตต์ตะวันมองหน้ากันแล้วหันไปมองภรัณภัทรที่ขอบตาคล้ำลงเล็กน้อย“มึงไปนอนเถอะภัทร” พร้อมรพีเอ่ยเสียงนิ่งพลางถอดเสื้อสูทตัวนอกพาดไว้ที่พนักเก้าอี้ “เดี๋ยวกูดูหลานเอง”“เออเชื่อมือระดับเทพเจ้าแห่งความบันเทิงอย่างกูเถอะ” เขตต์ตะวันรีบเสริมพลางไถลตัวลงไปนั่งกับพื้นพรม “มึงไปงีบสักชั่วโมงเถอะเดี๋ยวหน้าแก่เกินเมียนะ”ภรัณภัทรหัวเราะเบาๆ เขาพยักหน้าขอบใจก่อนจะเดินไปทิ้งตัวลงบนโซฟายาวที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากคอกกั้นเด็กนักเมื่อภรัณภัทรยอมนอนลงอย่างว่าง่าย ทั้งสองคนค่อยหันมาสนใจเด็กแฝดหนูปันพยายามตะเกียกตะกายปีนขอบคอกกั้นเด็กอย่างเอาเป็นเอาตาย ขาสั้นๆ พาดข้ามขอบพลาสติกโดยมีน้องปอนด์นั่งแหมะ คอยส่งสายตาเชียร์พี่สาวอยู่อยู่ข้างๆ“โอ้โห สายลุยว่ะตัวแค่นี้” เขตต์ตะวันหัวเราะร่าพลางสอดมือเข้าใต้รักแร้อุ้มเด็กหญิงตัวน้อยลอยละลิ่วขึ้นมา “หน่วยก้านแบบนี้ต้องฝึกเป็นแดนเซอร์แล้วมั้ง”“เลอะเทะ ทรงนี้ต้องนักปีนเขาชั
last updateDernière mise à jour : 2026-11-11
Read More

Chapter 39 เฌอต้องรู้สึกซึ้งใจด้วยไหมคะ? พ่อ

เช้าวันต่อมาบรรยากาศหน้าโรงเรียนอนุบาลดูสดใสกว่าเมื่อวาน ภรัณภัทรทำตามสัญญา เขานั่งนิ่งอยู่ที่เบาะหลัง พยายามควบคุมมือไม่ให้เอื้อมไปหยิบกล้องส่องทางไกลที่วางอยู่เบาะข้างๆ ขณะมองเฌอร์ชีวาจูงแฝดเดินเข้าประตูรั้วไป“คุณภัทรครับ มือสั่นขนาดนั้น ลงไปเดินเล่นที่สนามหญ้าไหมครับ” เจนภพที่นั่งอยู่ประจำที่หลังพวงมาลัยเอ่ยขึ้น“เงียบไปเลยเจนภพ ฉันกำลังฝึกความอดทนอยู่” ภรัณภัทรตอบเสียงเข้ม แต่สายตายังไม่ละจากแผ่นหลังเล็กๆ ของลูกชายและลูกสาวที่หันกลับมาโบกมือลาเขาพร้อมรอยยิ้มแฉ่งในวินาทีนั้นเอง ภรัณภัทรรู้สึกว่าความสุขที่แท้จริงอาจไม่ได้มาจากการครอบครองโลกทั้งใบ แต่มันมาจากการที่เห็นโลกใบเล็กๆ ของเขา มีความสุขและปลอดภัยบรรยากาศเช้าวันเสาร์ภายในคฤหาสน์เหมหิรัญภักดิ์ดูมีชีวิตชีวา แสงแดดอ่อนทอดผ่านหน้าต่างบานสูงลงบนพรมผืนนุ่มในห้องนั่งเล่นที่บัดนี้เต็มไปด้วยของเล่นชิ้นน้อยใหญ่ของเจ้านายตัวน้อยทั้งสองเฌอร์ชีวานั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น ปล่อยให้หนูปันใช้กิ๊บติดผมสีหวานพยายามรวบผมของเธอไปมาอย่างสนุกสนาน ขณะที่น้องปอนด์นั่งนิ่งขรึมอยู่ข้างๆ ภรัณภัทร ทั้งคู่กำลังช่วยกันสร้างป้อมปราการจากตัวต่อไม้ที่ดูแน่นห
last updateDernière mise à jour : 2026-11-11
Read More

Chapter 40 ความจริงจากเฌอร์ชีวา

“เฌอต้องรู้สึกประทับใจด้วยไหมคะที่คุณอุตส่าห์เสียเวลาตามหาเฌอ คนที่ทิ้งเฌอกับแม่ไป คนที่เกือบเอาชีวิตเฌอมันต้องซึ้งยังไงคะ”“เฌอ... อย่าพูดแบบนั้น พ่อมาเพราะคิดถึงจริงๆ”“คิดถึง หรือต้องการอะไรอีก” เฌอร์ชีวาก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ความโกรธแค้นที่ถูกฝังไว้ลึกสุดใจระเบิดออกมาน้ำเสียงที่สั่นพร่า“คราวนี้มีอะไรล่ะ ต้องการไขกระดูกของเฌออีกหรือเปล่า หรือลูกรักของคุณอวัยวะส่วนไหนพังอีก ถึงได้ซมซานกลับมาหาอะไหล่มีชีวิตที่คุณเคยขุนไว้คนนี้”ภรัณภัทรที่ยืนฟังอยู่ถึงกับใจกระตุกวาบ ความจริงตรงหน้ากระแทกเข้ากลางความรู้สึกของเขาอย่างรุนแรง เขาจดจำภาพเฌอร์ชีวาในอดีตได้ ผู้หญิงที่เคยถูกมองว่าเจ้าเนื้อจนดูผิดตาในช่วงวัยรุ่น ความลับที่เขาไม่เคยเข้าใจว่าทำไมจู่ๆ เด็กสาวที่เคยสดใสถึงเปลี่ยนไปขนาดนั้น บัดนี้ความจริงที่แสนโหดร้ายกำลังปรากฏอยู่ตรงหน้า“เฮียภัทรรู้ไหม” เฌอร์ชีวาหันมามองเขาทั้งน้ำตาที่คลอเบ้า “สาเหตุที่เฌอต้องเรียนช้าไปเป็นปีๆ สาเหตุที่เฌอเคยอ้วนจนถูกคนหัวเราะเยาะ ไม่ใช่เพราะเฌอขี้เกียจหรือห่วงแต่กิน แต่มันเป็นเพราะพ่อคนนี้ เขากักขังเฌอไว้ในบ้านหลังนั้น บังคับให้เฌอกินอาหารตามตาราง ขุนร่างกาย
last updateDernière mise à jour : 2026-11-11
Read More
Dernier
123456
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status