All Chapters of สัมพันธ์ร้าย วิศวะคลั่ง: Chapter 1 - Chapter 10

56 Chapters

Chapter 1/1 หึ น้องเค้าก็น่ารักดี

วันเปิดภาคเรียนวันแรกเสียงจอแจที่เต็มไปด้วยความมีชีวิตชีวาดังระงมไปทั่วบริเวณคณะวิศวกรรมศาสตร์ ทั้งเสียงหัวเราะ เสียงทักทาย และเสียงประกาศที่ดังออกมาจากลำโพงที่แทบไม่มีใครตั้งใจฟังเฌอร์ชีวาที่มีเรียนคาบแรกตอนสายตั้งใจมามหาวิทยาลัยเร็วกว่าเวลาเข้าเรียนหญิงสาวเดินก้มหน้าก้มตาผ่านกลุ่มคนเหล่านั้นไปอย่างรวดเร็ว หัวใจเต้นแรงกว่าปกติเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะตื่นเต้นกับการได้เข้าเรียนมหาวิทยาลัย แต่เป็นเพราะสายตาหลายคู่ที่มองผ่านเธอไป แล้ววกกลับมามองอีกครั้งริมฝีปากอวบอิ่มเม้มแน่นโดยไม่รู้ตัว มือข้างหนึ่งกำชายกระโปรงนักศึกษาไว้หลวมๆ พยายามดึงให้ยาวลงไปอีกนิด ทั้งที่ก็อยู่ในความยาวที่ถูกระเบียบทุกอย่าง เป็นความไม่มั่นใจเธอรู้ดีว่าตัวเองไม่เหมือนเดิม ไม่เหมือนเด็กผู้หญิงคนนั้นในอดีตที่เคยดูดีเป็นจุดสนใจ ใครหลายคนพากันชื่นชม ตอนนี้ไม่มีใครจำภาพนั้นได้แล้วแม้แต่ตัวเธอเอง มีแค่เฌอร์ชีวาที่ตัวอ้วนกลมและขาดความมั่นใจในตัวเอง“ขอโทษครับ ขอทางหน่อยได้ไหม” เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นใกล้ๆ โดยไม่ทันตั้งตัวเฌอร์ชีวาสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะขยับหลบโดยอัตโนมัติ แต่ยังไม่ทันที่เธอจะก้าวพ้นจากจุดนั้นกลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ก
last updateLast Updated : 2026-11-11
Read more

Chapter 1/2 หึ น้องเค้าก็น่ารักดี

“ไม่อยากให้เรียกเหมือนคนอื่น”คำตอบที่ชวนใจสั่น เหมือนภรัณภัทรกำลังจะบอกว่าสำหรับเขาเธอพิเศษกว่าคนอื่น แต่เฌอร์ชีวาไม่กล้าคิดเข้าข้างตัวเอง มองดูเธอตอนนี้ รูปร่างอวบอ้วนไม่มีความมั่นใจใจตัวเองเหมือนแต่ก่อน อย่าว่าแต่ภรัณภัทรเลย คนอื่นก็คงไม่มาชอบคนแบบเธอ“ค่ะ เฮียภัทร” แต่หญิงสาวก็ยังคงทำตามที่อีกคนขอ เธอรู้ภรัณภัทรไม่เคยหยุดหากยังไม่ได้ในสิ่งที่ต้องการ“กินเถอะ” เขาบอกอารมณ์ดี เมื่อหญิงสาวยอมทำตามที่ขออย่างเชื่อฟัง“กินไม่ลงเหรอ” ภรัณภัทรถาม เมื่อเห็นเฌอร์ชีวานั่งเขี่ยข้าวในจานไปมาไม่ยอมตักเข้าปากสักทีเฌอร์ชีวาสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อถูกทัก หญิงสาวก้มมองจานข้าวของตัวเองอีกครั้ง“เปล่า ก็แค่เฌอยังไม่ค่อยหิว” เธอตอบเสียงเบา ทั้งที่รู้ตัวดีว่าโกหกภรัณภัทรไม่พูดอะไรต่อในทันที เขาเพียงมองเธอนิ่ง ๆ เหมือนกำลังอ่านอะไรบางอย่างจากสีหน้าและท่าทางของเธอ การถูกมองแบบนั้นทำให้เฌอร์ชีวารู้สึกเหมือนถูกเปิดโปง ทั้งที่เธอยังไม่ได้พูดอะไรออกไปเลยสักคำ“หรือเพราะนั่งกับเฮียเลยไม่สบายใจ” ภรัณภัทรถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง ไม่มีวี่แววล้อเล่นมือที่เขี่ยข้าวในจานไปมาของเฌอร์ชีวาชะงัก เธอเงยหน้าขึ้นมองเขา“ไม่ใช
last updateLast Updated : 2026-11-11
Read more

Chapter 2/1 เล่นกับใจมากเกินไป

วันนี้ฝนตกตั้งแต่เช้า เม็ดฝนกระทบหลังคาตึกเป็นจังหวะสม่ำเสมอ เสียงดังพอจะกลบความวุ่นวายในคณะไปครึ่งหนึ่ง อากาศเย็นลงกว่าทุกวัน ลมชื้นพัดเอากลิ่นดินเปียกเข้ามาในอาคารเรียนเฌอร์ชีวานั่งอยู่ในห้องเลคเชอร์ แต่สมาธิของเธอไม่ได้อยู่กับกระดานหรือคำอธิบายของอาจารย์แม้แต่นิดเดียว หญิงสาวก้มหน้ามองสมุด มือจับปากกาค้างอยู่กลางบรรทัดเฌอร์ชีวา เธอควรจะถอยออกมา ไม่ควรไปยุ่งกับเขาอีก หญิงสาวบอกตัวเองซ้ำๆครืด โทรศัพท์ที่ปิดเสียงไว้ สั่นแจ้งเตือนข้อความเข้า หัวใจเธอกระตุกมือหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเร็วกว่าความคิด‘อยู่ไหน’ ข้อความจากภรัณภัทร หลังจากวันเปิดเทอมเธอได้เจอเขาอีกหลายครั้ง ชายหนุ่มบังคับแลกเบอร์โทรกันไว้ ภรัณภัทรเป็นรุ่นพี่ปีสี่ที่เทอมนี้ทั้งเทอมควรจะยุ่งอยู่กับโปรเจกต์จบ แต่กลับมีเวลามา บังเอิญ เจอเธอหลายครั้งในสองสัปดาห์เฌอร์ชีวาจ้องหน้าจอโทรศัพท์อยู่สักพัก นิ้วอวบลอยอยู่เหนือแป้นพิมพ์ จะตอบหรือไม่ตอบ“แล้วทำไมต้องลังเลด้วย” เธอพึมพำเบาๆ ก่อนจะพิมพ์‘เรียนอยู่’ กดส่งแล้ววางโทรศัพท์ลงพยายามไม่คิดอะไร แต่ไม่ถึงนาที โทรศัพท์ก็สั่นอีกครั้ง‘เลิกกี่โมงครับ’‘บ่ายสาม’ หญิงสาวกัดริมฝีปาก‘เดี๋ยว
last updateLast Updated : 2026-11-11
Read more

Chapter 2/2 เล่นกับใจมากเกินไป

ร้านเสื้อผ้าเล็ก ๆ หลังมหาวิทยาลัยเงียบเหงาแทบไม่มีคน เฌอร์ชีวามองรอบๆ อย่างงงๆ“เฮียภัทรพาเฌอมาที่นี่ทำไม”“ซื้อกระโปรงใหม่ครับ” คำตอบสั้น ไม่ถามความเห็นเธอ“ไม่ต้องก็ได้” หญิงสาวรีบปฏิเสธ“ไปลองตัวนี้ดูครับ” ภรัณภัทรหยิบกระโปรงตัวหนึ่งขึ้นยื่นตรงหน้า โดยไม่สนใจเสียงคัดค้านของเธอ“แต่ว่า...”“เฌอร์ชีวา อย่าดื้อ” เขาเรียกชื่อเธอ แล้วมองสบตาอย่างมีความหมายหญิงสาวเงียบ สุดท้ายก็หยิบกระโปรงที่เขายื่นให้เดินเข้าห้องลองไปเฌอร์ชีวาเปิดประตูออกมากระโปรงตัวใหม่ยาวกว่าของเดิมเล็กน้อย ปิดต้นขาได้มากกว่า“หันมาให้เฮียดูหน่อยครับ” เสียงเขาสั่งเบา ๆภรัณภัทรมองเหมือนกำลังพิจารณา ก่อนจะพยักหน้า “แบบนี้ค่อยดูดีหน่อย”อีกแล้ว คำพูดของเขามักจะทำให้หัวใจของเธอ เต้นแรง“เอาตัวนี้ แล้วก็แบบนี้อีกสามตัว” ชายหนุ่มพูดกับพนักงาน ไม่ถามความเห็นเธอเมื่อได้ของที่ต้องการเขาพาเธอเดินออกมาเพียงสองช่วงตึก คาเฟ่เล็ก ๆ ใกล้มหาวิทยาลัยเงียบกว่าที่คิด อาจเป็นเพราะฝนที่กำลังโปรยลงมาไม่ขาดสาย เสียงหยดน้ำกระทบกระจกใสด้านนอกเป็นจังหวะสม่ำเสมอ คล้ายเสียงพื้นหลังที่ช่วยกลบความวุ่นวายจากโลกภายนอกไว้จนหมดบรรยากาศภายในร้านอ
last updateLast Updated : 2026-11-11
Read more

Chapter 3/1 ไม่ได้โกหกกันใช่ไหม

ฝนยังไม่มีวี่แววว่าจะซาลง เฌอร์ชีวาที่เดินหนีออกมาเลยได้แต่ยืนหลบฝนอยู่ข้างๆ คาเฟ่ เธอกำลังชั่งใจว่าจะเดินฝ่าฝนออกไปดีหรือไม่ แต่อีกใจก็ไม่อยาก เธอไม่ชอบฝนเพียงไม่นานภรัณภัทรก็ตามออกมา เขายืนอยู่ข้างเธอเงียบๆ ลมเย็นพัดผ่านเบาๆ เฌอร์ชีวารู้แต่ไม่กล้ามองหน้าเขา ภาพเหตุการณ์เมื่อครู่ยังติดอยู่ในหัวชัดเกินไป“ยังโกรธอยู่เหรอครับ” เสียงเขาดังขึ้น ใกล้อีกแล้ว“ก็สมควรโกรธไม่ใช่เหรอคะ ที่เฮียภัทรทำมันเกินไป” เธอตอบเบา ๆภรัณภัทรมองเธอนิ่ง ก่อนจะยกมือขึ้นแตะผมเธอเบาๆ จัดให้เข้าที่“เฮียไม่ได้ทำกับใครแบบนี้นะ” คำพูดนั้นทำให้ฌอร์ชีวาเงยหน้าขึ้นทันที สายตาสบกัน“หมายความว่ายังไง” เสียงเธอเบาลง เหมือนกลัวคำตอบ“ก็หมายความตามนั้น” ภรัณภัทรยิ้มตอบ เขาไม่อธิบายเพิ่ม แต่สายตาที่มองเธอ ชัดเจนพอแล้วหัวใจเฌอร์ชีวาเต้นแรงขึ้นอีกครั้ง ความโกรธในตอนแรกก็เหมือนจะน้อยลงแล้ว“ทำไมต้องเป็นเฌอ”ชายหนุ่มเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบ“ไม่รู้” คำตอบสั้น แต่จริงใจ หรืออย่างน้อย ก็ฟังดูจริงใจ “อาจจะเพราะเป็นเฌอ แล้วเฮียชอบแบบนั้น” เขาพูดต่อประโยคสุดท้าย เหมือนถูกโยนเข้ามาในใจเธอ เฌอร์ชีวาพูดไม่ออก“ไปครับ เฮียไปส่ง”
last updateLast Updated : 2026-11-11
Read more

Chapter 3/2 ไม่ได้โกหกกันใช่ไหม

ดาดฟ้ากว้างเงียบสงบ มองเห็นท้องฟ้ายามค่ำคืนที่เปิดออกอย่างไร้ขอบเขต ดาวเล็กๆ กระจายตัวอยู่เต็มฟ้าเฌอร์ชีวาหยุดยืนอยู่ตรงนั้นชั่วครู่เหมือนลืมหายใจ นานแล้วที่เธอไม่ได้ใส่ใจเงยหน้ามองท้องฟ้ายามค่ำคืน ที่ผ่านมาท้องฟ้าก็สวยงามแบบนี้ตลอดไหมนะภรัณภัทรเดินนำไปก่อน ทิ้งตัวลงบนเก้าอี้นอนก่อนจะเอียงหน้ามามองเธอ“เฌอครับ มานั่งตรงนี้” เขาว่าเฌอร์ชีวาเดินเข้าไปนั่งลงข้างเขาบนเก้าอี้ตัวเดียวกัน ใกล้จนสัมผัสได้ถึงความอุ่นของอีกฝ่ายผ่านผิวกาย“เฮียอยากพาเฌอมารู้จักโลกของเฮีย อยากให้เฌอได้รู้จักทุกอย่างที่เป็นเฮีย”เฌอร์ชีวาไม่ได้ตอบคำมองเขาอยู่อย่างนั้น“เฌอชอบดูดาวไหม” ภรัณภัทรถามเมื่อเห็นว่าหญิงสาวเอาแต่นั่งมองเขาเงียบๆ เสียงทุ้มเบาลงกว่าปกติ คำถามที่ไม่ได้ต้องการคำตอบจริงๆ“ดวงนั้น ดาวศุกร์”เธอเงยหน้าขึ้นมองตามนิ้วที่เขาชี้“แล้วตรงนั้นล่ะ” เธอถามบ้าง“ดาวพฤหัสครับ” เขาพูดไปเรื่อยๆแต่เฌอร์ชีวาไม่ได้ฟังชื่อดาวทั้งหมด หญิงสาวชอบดวงดาวแต่ไม่ได้ชอบมากขนาดนั้น เธอชอบฟังเสียงของเขามากกว่า เสียงที่ดังอยู่ใกล้ๆ ใกล้จนหัวใจเธอเต้นไม่เป็นจังหวะลมพัดผ่านแผ่วเบา ผมของเธอปลิวไปแตะแก้มเขา มือของเขาก็ยกขึ
last updateLast Updated : 2026-11-11
Read more

Chapter 4/1 โกโก้ หวานมากครับเด็กดี

หลังจากวันนั้นบนดาดฟ้า เฌอร์ชีวาก็กลายเป็นแฟนเขาแล้วจริงๆ ภรัณภัทรตามใจเธอมากกว่าเดิม เอาใจเธอมากกว่าเดิมตอนเย็นชายหนุ่มจะพาเธอไปที่คอนโดของเขา ใช้เวลาด้วยกันและจะไปส่งเธอกลับบ้านก่อนสี่ทุ่ม มักจะเป็นแบบนี้เสมอในวันที่เขามีเวลาว่างวันนี้ฝนตั้งเค้ามาตั้งแต่บ่ายแต่จนตอนนี้ใกล้เย็นแล้วก็ยังไม่ตกลงมา ทันทีที่เสียงกริ่งเลิกเรียนดังขึ้น เฌอร์ชีวาก็รีบเก็บของมืออวบยัดสมุดลงกระเป๋าอย่างลวกๆ ฟ้ามืดขนาดนั้น ฝนอาจจะตกลงมาตอนไหนก็ได้ เธอไม่อยากเปียก“มิน เราไปก่อนนะ” เฌอร์ชีวาบอกลาเพื่อน ก่อนจะรีบออกจากห้องเรียน เดินลงตึกไปอย่างรวดเร็วเพียงก้าวพ้นออกจากตัวตึกสายฝนก็เทลงมา เฌอร์ชีวาวิ่งหลบฝนเข้ามาที่ทางเชื่อมระหว่างอาคารเรียนและลานจอดรถ แต่สายฝนเทลงมาอย่างหนัก เสื้อนักศึกษาสีขาวเปียกชุ่มลู่ไปกับผิวกาย เนื้อผ้าบางแนบเนื้อจนเห็นเสื้อชั้นในลายลูกไม้และเนินเนื้ออวบอิ่มเฌอร์ชีวารีบนำกระเป๋าผ้ามากอดไว้แน่นเพื่อปิดบังความน่าอายจากสายตารอบข้างที่มองมายังเธอเป็นระยะ“อุ๊ย นั่นคนหรือพะยูนน๊า” คำพูดล้อเลียนของนักศึกษาหญิงคนหนึ่งดังขึ้นเรียกเสียงหัวเราะสนุกสนานจากกลุ่มเพื่อนของเธอ และสายตาที่มองดูเรื่องสน
last updateLast Updated : 2026-11-11
Read more

Chapter 4/2 โกโก้ หวานมากครับเด็กดี

แสงไฟจากท้องถนนที่วูบผ่านเข้ามาในรถเป็นระยะ เผยให้เห็นเสี้ยวหน้าคม มือหนาบังคับพวงมาลัยด้วยท่าทางผ่อนคลาย ต่างจากเฌอร์ชีวาที่นั่งตัวเกร็ง หัวใจยังเต้นไม่เป็นจังหวะจากเหตุการณ์ที่เพิ่งผ่านพ้นมา“เฮียภัทร ไม่รังเกียจเฌอเหรอคะ ที่เฌอ อ้วนแบบนี้” อยู่ๆ เฌอร์ชีวาที่เงียบมาตลอดก็ถามขึ้น เธอถามเขาอีกครั้ง วันนั้นบนดาดฟ้าเธอเคยถามคำถามแบบเดียวกันนี้กับเขาแล้ว แต่ตอนนี้เหมือนคำตอบของเขาเลือนลางไปแล้ว เธอไม่มั่นใจเพราะความฝันที่กัดกินกันเมื่อไม่กี่นาทีก่อนภรัณภัทรชะลอรถติดสัญญาณไฟแดง ชายหนุ่มหันมามองคนข้างกาย สายตาคมกริบไล่มองใบหน้ากลมมนที่ยังมีคราบน้ำตาจางๆ ก่อนจะเลื่อนลงไปมองรูปร่างอวบอัดที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อของเขา มุมปากของเขาหยักยิ้มขึ้นมาเพียงนิด“คนอื่นจะว่ายังไงมันก็เรื่องของเขา เฌอแค่เป็นในแบบที่ตัวเองเป็นอยู่และเป็นในแบบที่เฮียชอบ แค่นั้นก็พอแล้วครับ”คำพูดตรงไปตรงมาของเขาทำให้หัวใจเธอเหมือนกลับมาเต้นอีกครั้งภรัณภัทรฉวยโอกาสที่สัญญาณไฟจราจรยังไม่เปลี่ยนเป็นสีเขียวโน้มตัวหอมแก้มหญิงสาวเร็วๆ ครั้งหนึ่งเฌอร์ชีวาตกใจเงยหน้ามองเขา ดวงตาคู่สวยแดงก่ำสบเข้ากับดวงตาคมคู่นั้นที่มองเธออย่างสื่อค
last updateLast Updated : 2026-11-11
Read more

Chapter 5 เฮียอย่าแกล้งหนู

ภรัณภัทรใช้มือหนึ่งประคองแผ่นหลังคนตรงหน้าให้แอ่นขึ้นจนหน้าอกอิ่มทั้งสองข้างลอยเด่นกว่าเดิม มืออีกข้างดึงรั้งเสื้อชั้นในตัวน้อยลงจนหน้าอกขาวทั้งคู่ดีดผึงสะท้อนขึ้นลงน้อยๆ ตามจังหวะหายใจของหญิงสาวเฌอร์ชีวาใบหน้าแดงก่ำด้วยความเขินอาย ริมฝีปากเม้มเข้าหากันแน่นอย่างสะกดกลั้นเมื่อภรัณภัทรโจมตีเม็ดสีชมพูเล็กๆ ที่แข็งเป็นไตบนยอดอกข้างหนึ่ง ลิ้นร้อนสะกิดแผ่วเบาอย่างหยอกเย้าแล้วค่อยๆ เปลี่ยนเป็นเร็วระรัว สลับใช้ริมฝีปากดูดเลียปรนเปรอจนหญิงสาวร่างกายสั่นระริกภรัณภัทรใช้มืออีกข้างบีบขยำหน้าอกที่ว่างอยู่เต็มไม้เต็มมือ ทั้งบีบทั้งขยำจนขึ้นรอยมือสีแดงระเรื่อ“อื้อ เฮียภัทร” สองมือขาวจับไหล่เขาแน่นอย่างหาที่ยึดเหนี่ยวภรัณภัทรมองหญิงสาวที่เกิดอารมณ์จนแสดงท่าทางยั่วยวนออกมา สติที่เหลืออยู่น้อยนิดโจมตีสำนึกของเขาจนชะงัก“อึก ขอโทษครับ” เขาหยุดการกระทำแสนลามก เอ่ยบอกรั้งร่างอวบที่ท่อนบนเกือบเปลือยเปล่ามากอดไว้แนบอก ทรุดตัวลงนั่งพิงไปกับโซฟา ภรัณภัทรสงบสติอารมณ์อยู่ไม่นาน ก็ค่อยๆ คลายอ้อมแขนออก พลิกตัวร่างอวบให้หันไปอีกทาง แล้วรวบเอวของเฌอร์ชีวาให้นั่งลงบนตักแกร่งแทน“ปี๊บ ๆ”“เฮียอย่าแกล้งหนู~”ใบหน้
last updateLast Updated : 2026-11-11
Read more

Chapter 6 ได้ไหมครับ NC

ภรัณภัทรมอบจูบที่เร่าร้อนและเต็มไปด้วยความต้องการครอบครองต่ออีกฝ่ายทันที เขาไม่ต้องการรอแล้ว การกระทำที่ทั้งเร่าร้อนทั้งชวนสั่นไหวของภรัณภัทรพัดพาเอาความขัดเขินของเธอให้มลายหายไป เหลือเพียงความวาบหวามที่ค่อยๆ แผ่ซ่านไปทั่วร่างมือหนาที่เคยโอบกระชับเริ่มซุกซน ไล้หายเข้าไปในขอบกางเกงนอนของคนรัก ภรัณภัทรสัมผัสส่วนอ่อนไหวของเฌอร์ชีวาผ่านเนื้อผ้าบางๆ ของกางเกงชั้นในตัวน้อย เพียงแค่นั้นก็ทำให้หญิงสาวสั่นสะท้านไปทั้งตัวปลายลิ้นร้อนเกี่ยวกระหวัดหยอกเย้าในโพรงปากเล็กอย่างจาบจ้วง ดูดดุนแลกเปลี่ยนน้ำหวานสีใส จนบางส่วนไหลย้อยตามมุมปากบาง เฌอร์ชีวาตกอยู่ในภวังค์แห่งความเสียวซ่านที่เขามอบให้ จนไม่รู้ตัวว่าทั้งกางเกงนอนและกางเกงชั้นในลายลูกไม้ของตัวเองตอนนี้ถูกดึงลงไปกองอยู่ที่หัวเขาแล้ว ยามเมื่อนิ้วร้ายสำรวจร่องรักที่ปิดสนิทของเธออย่างย่ามใจจึงเป็นเวลาที่เธอรู้ตัว“อ๊ะ เฮียภัทร” เสียงหวานครางประท้วงเพราะสัมผัสแปลกใหม่ที่คนพี่มอบให้ภรัณภัทรค่อยๆ ผละริมฝีปากออกจากความหวานล้ำอย่างอ้อยอิ่ง สายตาคมกริบจดจ้องใบหน้ามนที่กำลังหอบหายใจด้วยแรงอารมณ์ ปลายนิ้วร้อนผ่าวลูบไปตามรอยแยกที่ปิดสนิทแผ่วเบาไปมา ก่อนจ
last updateLast Updated : 2026-11-11
Read more
PREV
123456
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status