Tous les chapitres de : Chapitre 31 - Chapitre 40

56

Chapter 22 สถานะหน้าที่พ่อ (ชั่วคราว)

ชายหนุ่มจัดการชงนมใหม่ตามสัดส่วนที่แอบดูเฌอร์ชีวาทำเมื่อเช้า ภรัณภัทรนั่งพิงโซฟา ให้ลูกชายหนุนตักซ้าย ลูกสาวหนุนตักขวา มือหนาทั้งสองข้างถือขวดนมป้อนลูกอย่างทุลักทุเล สายตามองใบหน้าเล็กๆ ที่กำลังดูดนมอย่างขะมักเขม้นด้วยความรู้สึกตื้นตันใจ“หน้าเหมือนพ่อจริงๆ ด้วยนะเราสองคน” เขากระซิบพลางใช้นิ้วหัวแม่มือลูบแก้มใสของเด็กน้อยเบาๆ “ถ้าพ่อของหนูไม่โง่ ป่านนี้เราคงได้นอนกอดกันบนเตียงนุ่มๆ ไปแล้ว”ความเงียบปกคลุมอยู่ครู่หนึ่ง จนกระทั่งกลิ่นบางอย่าง เริ่มโชยเข้าจมูก ภรัณภัทรชะงัก กลิ่นฉุนรุนแรงนี้ทำให้เขาหน้าถอดสี“น้องปอนด์ หนูทำอะไรลูก”ชายหนุ่มค่อยๆ แกะผ้าอ้อมสำเร็จรูปของลูกชายออก สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าทำเอาแทบจะเป็นลม ของเสียที่ลูกน้อยปลดปล่อยออกมามันช่างเกินบรรยาย ภรัณภัทรสูดหายใจลึก พยายามกลั้นใจหยิบทิชชูเปียกมาเช็ดทำความสะอาดอย่างเงอะงะ“เหม็นหน่อยนะลูกนะ พ่อจะรีบทำ อึ๊บ”ระหว่างที่เขากำลังยกขาน้องปอนด์ขึ้นเพื่อเช็ดตัว หนูปันที่นอนอยู่ข้างๆ ก็ดันพลิกตัวมาปัดโถน้ำที่เขาเตรียมไว้จนหกเลอะเสื้อเชิ้ตราคาแพงของเขาจนชุ่ม ภรัณภัทรหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก เขาอยู่ในสภาพผมกระเซิง เสื้อเลอะคราบนมและ
last updateDernière mise à jour : 2026-11-11
Read More

Chapter 23 ส่วนเกิน

“ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้” เฌอร์ชีวาสะบัดตัวออกแล้วหันไปสนใจหนูปันที่กำลังตีน้ำจนกระเด็นเปียกไปทั่วภรัณภัทรยิ้มกริ่ม เขาหันไปฟัดแก้มยุ้ยของหนูปันจนเด็กน้อยหัวเราะร่า“ปันครับ ดูสิ” ชายหนุ่มทำหน้าตลกให้ลูกสาวตัวน้อยดูการอาบน้ำที่ควรจะเสร็จในสิบนาทีกลับล่วงเลยไปเกือบครึ่งชั่วโมงเพราะความพยายามช่วยของภรัณภัทรเมื่อจัดการลูกๆ จนตัวหอมฉุยเสร็จแล้ว ภรัณภัทรก็อาสาอุ้มเด็กแฝดไปแต่งตัวด้านนอก ทิ้งให้เฌอร์ชีวายืนถอนหายใจอยู่ในห้องน้ำคนเดียว“น้องปอนด์ หนูปันช่วยพ่อจีบแม่หน่อยนะลูก คืนนี้พ่อจะเล่านิทานให้ฟังเยอะๆ เลย” เขาพูดพลางขยิบตาให้ลูกชายตัวน้อยที่ดูเหมือนจะเข้าใจความหมายของคนเป็นพ่ออยู่ไม่น้อยเลยทีเดียวเช้าวันใหม่ภรัณภัทรตื่นขึ้นมาด้วยอารมณ์ที่ไม่ค่อยดีนัก เขาคิดถึงหลายวันที่ผ่านมา เฌอร์ชีวาอาจจะพูดคุยกับเขาได้เหมือนคนปกติคุยกัย แต่เขาสัมผัสได้ความห่างเหินและความชิงชังที่เธอเผลอแสดงออกมาโดยไม่รู้ตัว ความรู้สึกเหล่านั้นกำลังกัดกินใจเขาอยู่ภรัณภัทรสะบัดศีรษะไล่ความคิดฟุ้งซ่านออกไป จัดการตัวเองเสร็จเรียบร้อยแล้วค่อยออกไปห้างสรรพสินค้าใกล้ๆ เขาหอบหิ้วของเล่นชุดใหญ่ ของกินสุดโปรดของเด็กๆ และเค้กก้
last updateDernière mise à jour : 2026-11-11
Read More

Chapter 24 พื้นที่ตรงนี้ มีใครบางคนเข้ามาแทนที่แล้ว

แสงแดดรำไรเป็นสัญญาณของเช้าวันใหม่ เฌอร์ชีวายืนกอดอกพิงกรอบประตูห้องครัว ดวงตาคู่สวยราบเรียบเธอกำลังจ้องมองแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่มที่กำลังคุกเข่าอยู่บนพื้นพรม ภรัณภัทรกำลังตั้งอกตั้งใจประกอบคอกกั้นเด็กอันใหม่ที่เขาเพิ่งซื้อมาให้ลูกในวันเกิดเมื่อวาน“เสร็จแล้วครับน้องปอนด์ หนูปัน เข้ามาเล่นข้างในนี้ได้เลยลูก พ่อบุนวมไว้หนามาก ไม่เจ็บแน่นอน” ภรัณภัทรหันไปยิ้มให้ลูกแฝดที่นั่งมองตาแป๋ว รอยยิ้มของเขาดูอ่อนโยนจนหากเป็นคนอื่นคงใจอ่อนระทวยไปแล้วแต่สำหรับเฌอร์ชีวา ภาพตรงหน้ากลับซ้อนทับกับภาพในอดีตอย่างน่ารังเกียจคุณมันแสดงเก่งอยู่แล้ว ภรัณภัทร เธอกระซิบด่าเขาในใจ ความรู้สึกรังเกียจตีตื้นขึ้นมาในอกจนเธอต้องเบือนหน้าหนี เธอยังจำได้ดี เขาเข้ามาในชีวิตเธออีกครั้งทั้งแสนดีและอ่อนโยน เขาเคยทำแบบนี้ เคยเอาใจเธอ ตามใจเธอ ทำในสิ่งที่เธอชอบและประคองกอดเธอราวกับเธอเป็นของล้ำค่าที่สุดในโลก ในตอนนั้นเธอโง่เขลาจนเชื่อสนิทใจว่าผู้ชายคนนี้คือพรจากสวรรค์ เธอเปิดใจให้เขาจนหมดสิ้น ยอมมอบทั้งตัวและหัวใจให้เขาเหยียบย่ำ ภรัณภัทรใช้ความอ่อนโยนเป็นกับดักหลอกล่อให้เธอตายใจ ก่อนจะเฉลยความจริงที่โหดร้ายให้เธอค่อยๆ เ
last updateDernière mise à jour : 2026-11-11
Read More

Chapter 25 รู้สถานะตัวเองด้วย

เฌอร์ชีวากำลังยืนอยู่ใกล้กับหมอนัท ทั้งคู่กำลังช่วยกันสอนน้องปอนด์ต่อจิ๊กซอว์ตัวใหญ่บนโต๊ะอาหาร จังหวะหนึ่งหมอนัทเอื้อมมือไปช่วยประคองมือน้องปอนด์ ทำให้มือของเขาเฉียดเข้ากับมือของเฌอร์ชีวา ทั้งคู่สบตากัน หมอนัทยิ้มให้เธออย่างอ่อนหวาน และเฌอร์ชีวาก็ไม่ได้หลบสายตานั้น ซ้ำยังยิ้มตอบกลับไปอย่างอบอุ่นเปลวไฟแห่งความหึงหวงลุกโชนขึ้นในอกของชายหนุ่ม เขาลืมสิ้นทุกสัญญา ลืมสถานะผู้อาศัยที่เธอมอบให้ ความเป็นเจ้าของที่เคยมีมาตลอดชีวิตพุ่งพล่านจนไม่อาจควบคุมตัวเองภรัณภัทรก้าวพรวดเข้าไปท่ามกลางคนทั้งสี่ เขาแทรกตัวลงระหว่างเฌอร์ชีวาและหมอนัทอย่างรุนแรงจนหมอนัทต้องเซถอยหลังไป“เฌอ เย็นมากแล้วนะ เฮียว่าแขกควรจะกลับได้แล้วมั้ง” ภรัณภัทรเอ่ยเสียงเข้ม แววตาคมปลาบดุร้ายจ้องเขม็งไปที่หมอนัทราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ“คุณมีสิทธิ์อะไรมาไล่แขกของฉัน” เฌอร์ชีวาถามกลับเสียงแข็ง สีหน้าเปลี่ยนเป็นความโกรธทันที“สิทธิ์ความเป็นผัวไง” ภรัณภัทรขาดสติ เขาตวัดแขนแกร่งโอบรัดเอวบางของเฌอร์ชีวาไว้แน่น กระชากร่างของเธอเข้าหาอกแกร่งเพื่อประกาศความเป็นเจ้าของต่อหน้าศัตรูหัวใจ “และสิทธิ์ของพ่อแฝดด้วย ผมไม่อนุญาตให้ผู้ชายหน้าไห
last updateDernière mise à jour : 2026-11-11
Read More

Chapter 26/1 นับถอยหลัง

เวลาสามเดือนที่เป็นโอกาสสุดท้ายเริ่มนับถอยหลังอย่างเงียบเชียบในบ้านหลังเดิม เพิ่มเติมคือความอึดอัดที่แผ่ซ่านไปทุกตารางนิ้ว แม้ภายนอกจะดูเหมือนท้องฟ้าหลังลมพายุสงบก็ตามภรัณภัทรพยายามทำทุกอย่างเพื่อหวังชดเชยความผิดในอดีตที่เคยสร้างบาดแผลในใจของเฌอร์ชีวา แต่ทุกความดีที่เขาหยิบยื่นให้ กลับถูกมองเป็นเพียงภาระที่เธอต้องจำใจรับไว้เพื่อรักษาโลกใบเล็กของลูกแฝดให้สมบูรณ์ที่สุดเท่าที่จะทำได้บ่ายวันอาทิตย์ที่แดดร้อนระอุ ภรัณภัทรอยากจะพาลูกๆ ไปห้างสรรพสินค้าเพื่อคลายร้อนและหาอะไรทาน เฌอร์ชีวานิ่งไปอึดใจหนึ่งก่อนจะพยักหน้าตกลง ไม่ใช่เพราะอยากไปกับเขา แต่เพราะเห็นน้องปอนด์แอบปาดเหงื่อและหนูปันที่เริ่มงอแงเพราะอากาศอบอ้าวภายในร้านไอศกรีมชื่อดังที่ตกแต่งด้วยโทนสีลูกกวาด ภาพที่คนนอกมองเห็นคือครอบครัวพ่อแม่ลูกที่น่ารักจนน่าอิจฉา ภรัณภัทรในชุดลำลองดูสะอาดตานั่งฝั่งตรงข้ามกับเฌอร์ชีวา โดยมีเด็กแฝดนั่งขนาบข้างคนละฝั่ง“ปอนด์ครับ อ้ำๆ” ภรัณภัทรเอ่ยหยอกพลางหยิบทิชชู่ซับมุมปากให้ลูกชายอย่างเบามือ“แม่ หม่ำๆ” หนูปันตักไอศกรีมรสสตรอว์เบอร์รี่คำโตส่งให้เฌอร์ชีวา หญิงสาวชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะโน้มตัวลงไปงับไอศก
last updateDernière mise à jour : 2026-11-11
Read More

Chapter 26/2 นับถอยหลัง

เฌอร์ชีวานิ่งไปนาน สายตาจดจ้องไปที่ถนนเบื้องหน้า“ฉันคงไม่เล่าอะไรที่เป็นคำโกหกให้ลูกฟังหรอกค่ะ” เธอตอบด้วยน้ำเสียงที่ไร้อารมณ์ “ถ้าลูกถามว่าพ่อไปไหน ฉันก็จะบอกว่าคุณไปในที่ที่คนอย่างคุณควรจะไป และฉันจะสอนให้ลูกเป็นคนที่มีค่า เป็นสุภาพบุรุษ ไม่ทำร้ายใครเหมือนที่คุณทำกับฉัน”ภรัณภัทรพยักหน้ารับอย่างจำนน “ขอบคุณนะเฌอ ขอบคุณที่อย่างน้อยเฌอก็ยังจะบอกลูกว่าเฮียคือพ่อของเขา”“อย่าเข้าใจผิดค่ะ ฉันบอกเพราะมันคือความจริงที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ไม่ได้บอกเพื่อให้ลูกรักคุณ” เฌอร์ชีวาตบท้ายด้วยคำพูดที่บาดลึกเส้นตายสามเดือนขยับเข้ามาใกล้จนน่าใจหาย เช้าวันนั้น ภรัณภัทรตัดสินใจหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลที่เขาเก็บไว้อย่างดีออกมาอีกครั้ง หนังสือรับรองบุตรเอกสารที่เขาปรารถนาจะให้เฌอร์ชีวาเซ็นยินยอม เพื่อให้เขาได้มั่นใจว่าต่อให้เขาต้องจากไป เธอและลูกๆ ก็ยังได้ทุกอย่างจากเขาโดยชอบธรรม“เฌอ เฮียขอโทษ” เขาพูดมองหน้าหญิงสาวที่กำลังตั้งใจชงนมให้ลูกน้อยเฌอร์ชีวาปรายตามองเขา แววตาของเธอวาวโรจน์ขึ้นมาวูบหนึ่งก่อนจะเปลี่ยนเป็นความเรียบเฉยที่น่ากลัว เธอวางขวดนมลงเสียงดังก่อนจะเงยหน้าสบตาเขาตรงๆ“ฉันบอกคุณไปกี่ครั้งแล้ว ว
last updateDernière mise à jour : 2026-11-11
Read More

Chapter 27 สำนึกได้แล้วเหรอมึง

เมื่อถึงคาเฟ่เด็ก ความโกลาหลที่แสนมีความสุขก็เริ่มต้นขึ้น เขตต์ตะวันทำหน้าที่เป็นหัวหน้าแก๊งเด็กพาน้องปอนด์วิ่งเข้าบ้านลม สไลเดอร์ และบ่อบอล เสียงหัวเราะของหนึ่งผู้ใหญ่ใจเด็กกับหนึ่งเด็กชายตัวน้อยดังลั่นไปทั่วบริเวณ“ไอ้เขตต์ ระวังลูกกูหัวโหม่ง” ภรัณภัทรตะโกนสั่งพลางวิ่งตามไปดูแลความปลอดภัยในขณะที่ฝั่งของพร้อมรพี เขานั่งอยู่นอกบ่อบอลกับหนูปัน ชายหนุ่มมาดนิ่งกำลังใช้สมองระดับอัจฉริยะของเขาช่วยหลานสาวต่อจิ๊กซอว์ไม้รูปสัตว์อย่างใจเย็น“อันนี้ ยีราฟใช่ไหมครับหนูปัน” พร้อมรพีถามเสียงเรียบ“ยับ ยับ “ หนูปันตอบเสียงใสพลางวางชิ้นส่วนลงในช่องได้ถูกต้อง พร้อมรพียกนิ้วโป้งให้ “เก่งมากครับ”ภรัณภัทรเดินกลับมานั่งพักข้างๆ พร้อมรพี มองดูภาพเพื่อนรักทั้งสองที่พยายามทำหน้าที่ลุงอย่างเต็มที่“มึงโอเคไหมภัทร” พร้อมรพีถามขึ้นโดยไม่ละสายตาจากจิ๊กซอว์ภรัณภัทรถอนหายใจยาว “อึดอัดว่ะ”“มึงก็ทำหน้าที่พ่อให้ดีที่สุดไปก่อน” พร้อมรพีแนะ “เฌอเขาไม่ใช่คนใจร้าย ถ้ามึงเปลี่ยนสันดานได้จริงๆ เขาก็คงเห็นเองแหละ แต่อย่าไปกดดันเขา ความเชื่อใจมันใช้เวลาสร้างนานกว่าความโกรธเยอะ”“เออ กูรู้”“เฮ้ย พวกมึงดูนี่ ปอนด์เต้นท่า
last updateDernière mise à jour : 2026-11-11
Read More

Chapter 28 สิงโตตัวนั้นมันไม่มีวันจะอยู่กับครอบครัวกระต่ายได้หรอกค่ะ

“เฮียไม่ได้ทำเพื่อลูกอย่างเดียว เฮียทำเพื่อเฌอด้วย” เฌอร์ชีวานิ่งอึ้งไม่ตอบคำ ภรัณภัทรเองก็ไม่ได้รุกเร้าอีกเมื่อแดดเริ่มแรงขึ้นในช่วงสาย ภรัณภัทรก็เตรียมเสื่อผืนใหญ่และตะกร้าปิกนิกออกมาวางใต้ต้นหูกระจงขนาดใหญ่ที่แผ่กิ่งก้านเป็นร่มเงา เขาเตรียมน้ำส้มคั้นเย็นฉ่ำและผลไม้ปอกพร้อมทานไว้เสร็จสรรพเด็กๆ ที่เริ่มเหนื่อยจากการปลูกต้นไม้ วิ่งมาทิ้งตัวลงนอนบนเสื่อ ภรัณภัทรนอนลงข้างๆ น้องปอนด์ ส่วนเฌอร์ชีวานอนลงข้างหนูปัน ภาพครอบครัวสี่คนนอนเรียงกันใต้ร่มเงาไม้ช่างดูอบอุ่นและสมบูรณ์แบบจนภรัณภัทรอยากจะหยุดเวลาไว้ตรงนี้“นิทาน” น้องปอนด์อ้อนเสียงอ่อยภรัณภัทรนิ่งไปครู่หนึ่ง เขาไม่ค่อยสันทัดเรื่องนิทานเด็กเท่าไร แต่เขาก็เริ่มแต่งเรื่องขึ้นมาสดๆ “กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีสิงโตตัวหนึ่งที่เคยดุร้ายและหยิ่งผยองมาก มันคิดว่าตัวเองยิ่งใหญ่ที่สุดในป่า จนวันหนึ่งมันหลงทางไปเจอครอบครัวกระต่ายที่แสนอ่อนโยน”ภรัณภัทรเล่าเรื่องสิงโตที่พยายามจะพิสูจน์ตัวเองให้กระต่ายยอมรับ เล่าถึงความอดทนและการเรียนรู้ที่จะรักคนอื่นมากกว่าตัวเอง เฌอร์ชีวานั่งฟังอยู่ข้างๆ เธอรู้ดีว่าสิงโตในเรื่องคือใครเล่ายังไม่ทันจบ เด็กๆ ก็ผล
last updateDernière mise à jour : 2026-11-11
Read More

Chapter 29 ซ้ำรอยเดิม NC

ภรัณภัทรไม่ได้ฟังคำอ้อนวอนของเธอ มือหนาเชยคางมนขึ้นบังคับให้สบตาคมที่วาวโรจน์ด้วยเพลิงโทสะ ก่อนจะบดเบียดริมฝีปากลงมาอย่างจาบจ้วงและรุนแรง จูบที่ไร้ซึ่งความอ่อนโยนมันคือการแสดงความเป็นเจ้าของที่ป่าเถื่อน ลิ้นหนาสอดแทรกเข้าไปเกี่ยวกระหวัดรัดรึงลิ้นเล็กอย่างดุดัน บดขยี้จนเฌอร์ชีวารู้สึกถึงรสคาวเลือดจางๆ ในปาก เสียงอื้ออึงในลำคอของเธอถูกกลืนกินหายพร้อมกับลมหายใจที่ถูกเขาช่วงชิง“อื้อ อึก”ในขณะที่ริมฝีปากยังคงรุกรานไม่หยุด มือหนาก็เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว เขาคว้าคอเสื้อของเธอแล้วกระชากออกเพียงครั้งเดียว กระดุมเสื้อกระเด็นหายไปหลายเม็ด สาบเสื้อแยกออกเผยให้เห็นผิวเนียนละเอียดที่สั่นสะท้านภายใต้แสงไฟ ภรัณภัทรละริมฝีปากออกมา ก่อนจะซุกไซ้ลงไปที่ลาดไหล่เนียน เขาขบกัดเบาๆ จนเป็นรอยแดงก่อนจะไล่ลงมาที่เนินอกอิ่มมือแกร่งดึงรั้งบราลูกไม้ลงไปกองอยู่ที่เอวอย่างไม่ใยดี ความอวบอิ่มสีสวยเด้งตัวเด่นตระหง่านท้าทายสายตา ยอดอกสีกุหลาบที่หดตัวสั่นระริกเพราะความเย็นของอากาศและความหวาดกลัวถูกเขาครอบครองด้วยปากร้อนรุ่มในทันทีภรัณภัทรทั้งดูดดึงและใช้ลิ้นรัวถี่ปัดป่ายไปบนส่วนยอดอย่างหิวกระหาย สลับกับการใช้มือหนาบ
last updateDernière mise à jour : 2026-11-11
Read More

Chapter 30 พังทลาย

“คิดจะฆ่าคนอื่นเพื่อกลบเกลื่อนความเลวของตัวเองเหรอ”เสียงหวานที่ดังขึ้นจากด้านหลังทำให้ภรัณภัทรสะดุ้งสุดตัว เขารีบกดวางสายแล้วหันกลับมามอง เฌอร์ชีวายืนพิงกรอบประตูระเบียงอยู่ ร่างกายเธอสวมเพียงเสื้อคลุมอาบน้ำที่ปิดบังรอยช้ำไม่มิด ใบหน้าหวานไร้สีเลือด แววตาที่มองเขาคล้ายมองสิ่งของที่ไม่มีความหมาย“เฌอ ตื่นนานหรือยัง” ภรัณภัทรพยายามปรับเสียงให้ปกติแต่กลับสั่นพร่า“นานพอที่จะรู้ว่าคุณไม่ได้มีความสำนึกผิดในสิ่งที่ทำลงไปเลยแม้แต่นิดเดียว” เฌอร์ชีวาก้าวเข้ามาหาเขาช้าๆ “สั่งคนของคุณให้หยุดเดี๋ยวนี้นะภรัณภัทร ถ้าพี่หมอนัทเป็นอะไรไป ฉันจะเป็นคนไปแจ้งความจับคุณด้วยตัวเอง”“อ้อ ปกป้องมันขนาดนี้เชียว ได้กับมันไปแล้วหรือไง” ภรัณภัทรตวาดกลับอย่างลืมตัวความโกรธทำให้เขาขาดสติอีกครั้ง ภรัณภัทรปราดเข้าไปคว้าต้นแขนเรียวทั้งสองข้างแล้วกระชากร่างบางเข้าหาตัวอย่างแรง ก่อนจะก้มลงบังคับจูบที่ริมฝีปากบวมช้ำของหญิงสาวเขาอยากสั่งสอนให้เธอรู้ว่าเธอเป็นของเขา ต้องเป็นของเขาเท่านั้นเฌอร์ชีวาไม่ได้ดิ้นรนขัดขืนอย่างที่ควรจะเป็น เธอยืนให้เขาจูบนิ่ง นิ่งเสียจนภรัณภัทรสัมผัสได้ถึงความผิดปกติชายหนุ่มถอนริมฝีปากออกมา
last updateDernière mise à jour : 2026-11-11
Read More
Dernier
123456
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status