Ano Ang Mga Paboritong Nobela Na May Tema Ng Walang Gana?

Kapag pinag-uusapan ang mga soundtrack na may tema ng walang gana, agad na pumapasok sa isip ko ang mga atin ng ‘Your Lie in April’. Halos bumuhos ang emosyon sa bawat nota, na talaga namang lumalarawan sa kalungkutan at pagkalumbay na dinaranas ng ating pangunahing tauhan. Ang masening na klase ng piano at violin na may mga melodiya na tila naglalarawan ng mga naiwan at pag-asa ay talagang nagpapaalala sa atin ng mga pagkakataon sa buhay na tila walang saysay. Ang mahusay na pagkakasunod-sunod ng bawat kanta ay patunay na ang musika at damdamin ay magkasabay na naglalakbay. Bukod dito, may ‘March Comes in Like a Lion’ din na ang mga tugtugin ay may malalim na pagsasadula sa pagkakahiwalay at paglalakbay patungo sa pagtanggap. Ang mga mas madamdaming piraso nito ay nagpapalutang ng hirap na hinaharap ng mga tauhan. Sa bawat sulok, parang naririnig mo ang mga hinaing sa buhay na mahirap iwasan. Hindi rin dapat palampasin ang ‘The Garden of Words’. Ang libro at anime na ito ay puno ng mga visual at audio na naglalarawan ng kawalang-malay at kalungkutan na nararamdaman ng mga tauhaan. Nakakabighani ang mga boses at tunog na nakapaligid dito, na nagpaparamdam sa atin na kasama nating nag-iisa ang mga karakter. Nakatutuwang isipin kung paano maipapahayag ang damdamin sa pamamagitan ng musika. Talagang mahirap makahanap ng mas angkop na salitang ilalarawan ang mga piraso. Mayroon din akong pagmamahal sa mga soundtrack mula sa ‘Cloud Atlas’. Kahit na walang ganap na kuwento, tila lumilipad ang mga tunog at naglalarawan ng mga panahon at emosyon na tila umaabot sa wala. Ang bawat nota ay tila may sariling kwento, na nagpapahayag ng kalungkutan at pag-asa na kahit tayo ay nag-iisa, may partido chalara sa likod ng bawat alaala. Ang mga tunog ay tila nagbibigay-diin na sa kabila ng lahat, may mga kulang na narinito upang ipakita ang ating kwento. Maraming mga tunog ang maaaring tukuyin, pero ang karanasan ng pakikinig sa mga ito ay tiyak na nag-aalok ng malalim na pagmuni-muni sa buhay, na puno ng mga ups and downs. Kaya naman, kung wala kang ganang makipagsapalaran, baka magandang subukan ang mga ito at madama ang emosyon sa bawat himig.

Minsan, mahirap talagang iwasan ang pakiramdam ng walang gana sa buhay, at may mga aklat na talagang nailalarawan ang ganitong emosyon. Isang magandang halimbawa ay ang 'Norwegian Wood' ni Haruki Murakami. Sa kwentong ito, sumusunod tayo kay Toru Watanabe na nahuhulog sa napaka-mahirap na sitwasyon ng pag-ibig at pagkawala. Ang kanyang pakikibaka sa kanyang sariling kalungkutan at pagkilalang pulos ipinapakita ang pag-aalinlangan at kawalang gana sa paligid. Bukod sa kanyang madamdaming paglalakbay, masisilayan ang mga tema ng pag-iisa at pag-ibig na may kaunting pag-asa. Nagsisilbing salamin ito ng maraming tao sa ating lipunan na nahahawakan ng mga ganitong damdamin, na talagang nakakaengganyo at nakakaantig. Sa isa pang bahagi naman, hindi maikakaila ang 'The Bell Jar' ni Sylvia Plath na naglalarawan sa pagkakaiba ng pananaw sa buhay at sikolohiya. Si Esther Greenwood, ang pangunahing tauhan, ay nakakaramdam ng sobrang walang gana na umaabot sa pagkakalumbay. Ang kanyang munting mundo na puno ng mga inaasahan at paminsan-minsan na pangarap ay parang nagkakahiwalay na mga piraso, na tinatalakay ang masakit na realidad ng pakikibaka sa mental na kalusugan. Minsan, sa pag-usad ng kwento, makikita ang kanyang mga pagdududa at pag-aalinlangan sa mga moralidad at paniniwala na ang lahat ay tila mahirap isipin. Umaabot tayo sa mga masalimuot na damdamin na ating maiisip at maunawaan, na tila nagpapaalala na hindi tayo nag-iisa sa ating panganib na nararamdaman. Hindi rin maikakaila ang 'The Catcher in the Rye' ni J.D. Salinger na tila pumapaimbulog sa atin sa isang paglalakbay kasama si Holden Caulfield. Ang kanyang walang gana sa mundo ay nababalot sa kanyang pag-ugong ng pagnanasa na protektahan ang mga bata mula sa mga problemang nararanasan niya sa buhay na may sanhi ng pagkawala at kawalang-katiyakan. Habang naglalakbay siya sa kanyang sariling pagkatao sa New York City, madalas siyang naguguluhan sa paligid at sa mga tao na tila may mga maskara sa kanilang mukha. Puno ito ng kasiyahan at lungkot, at hatiin ang mga asal ng isang kabataan na ayaw ng umangkop sa mundong puno ng “phony.” Isang bagay na napaka-historikal ay ang talagang pag-iral ng mga aklat na ito. Sobrang relatable sa mga tao, at isa itong simbolo ng paghahanap ng sagot sa masalimuot na mundo. Ang bawat kwento ay nagbigay-lakas at nag-udyok sa maraming mambabasa upang harapin at unawain ang kanilang mga sariling laban sa buhay.

Sapagkat lagi tayong kinikilig sa mga kwento ng pag-ibig, isang napakagandang lunan ng mga nobela na siyang tumatalakay sa tema ng ‘wala na bang pag-ibig’ ay ang ‘A Walk to Remember’ ni Nicholas Sparks. Ang kwentong ito ay tungkol sa dalawang tinedyer na nagkaroon ng nakakainlab na relasyon ngunit nahaharap sa mga pagsubok at kakila-kilabot na katotohanan. Sa likod ng kanilang pagmamahalan ay ang mga pagkakasala at pag-asa na mahahanap pa rin ang pag-ibig sa kabila ng mga hadlang. Ipinapakita nito na kahit na ang pag-ibig ay tila nawawala, palaging may puwang para sa pagbabalik at pagbabago. Ramdam na ramdam ko ang naiibang damdamin ng pagkasira at pagkumpuni ng puso sa kwentong ito. Pinagmamasdan ko rin ang ‘Norwegian Wood’ ni Haruki Murakami, na napaka-emo pero sobrang malalim. Ang kwentong ito ay tungkol sa mga komplikadong relasyon at ang mga emosyonal na sugat na dala ng mga pagkamatay at panghihinayang. Dito, ang pag-ibig ay tila nagiging isang masakit na alaala habang patuloy na bumabalik sa nakaraan ang mga tauhan. Habang nagkakahalili ang mga alaala at pangarap, nabubuo ang katanungan sa isip: ‘Wala na bang pag-ibig na tunay?’ Ang pagkakaalipin sa dati at pagsubok na muling makahanap ng pag-ibig ay talagang nagdudulot ng hapdi at kilig. Subukan mo rin ang ‘The Fault in Our Stars’ ni John Green na naglalarawan sa tila naglalaho na pag-ibig sa mga sitwasyong puno ng sakit at karamdaman. Sa kwentong ito, ang mga pangunahing tauhan na sina Hazel at Augustus ay nahaharap sa kanilang sariling mga laban, at habang unti-unting nawawala ang kanilang lakas, seseho na tila walang pag-ibig na mananatili. Gayunpaman, makikita natin na kahit sa gitna ng sakit, ang tunay na pag-ibig ay nagbibigay liwanag sa pinakamadilim na oras. Narito ang isa pang para sa puso mo. Sa dulo ng listahang ito, hindi puwedeng mawala ang ‘One More Day’ ni Mitch Albom na talagang nakakaantig. Ang kwento ay umiikot sa tema ng pag-ibig sa pamilya at ang pagnanais sa mga taong namayapa. Habang nais magtanong ng ‘Wala na bang pag-ibig?’, ipinapakita ng kwentong ito na ang pag-ibig ay nananatili kahit sa mga alaala. Umaasa pa rin ang mga tauhan sa muling pagdating ng mga mahal sa buhay, at sa ganitong paraan, tila hindi talaga nagwawakas ang pag-ibig, kundi nagbabago lamang ito. Ang lakas ng mensahe ng kwentong ito ay talagang umaabot sa puso. Tila ‘yon ang mga kwentong talagang bumubulusok sa ating mga damdamin at nag-uudyok na muling isaalang-alang ang tunay na kahulugan ng pag-ibig. Ang mga tanong tungkol sa pag-ibig na tila nawawala ay maaaring magsabi sa atin na ito ay kahanga-hanga kahit sa gitna ng sakit. Kahit na tila naglalaho ang pag-ibig, palaging mayroong puwang at pagkakataon na muling makahanap ng pagmamahal, kahit sa pinaka-hindi inaasahang mga lugar.

Napakaraming pelikula ang lumalapit sa konsepto ng walang gana, at minsan nakakatagpo ako ng mga kwento na talagang tumatama sa akin. Isang paborito ko ay ang ‘Eternal Sunshine of the Spotless Mind’. Ang mga tauhan dito ay nagdesisyon na burahin ang mga alaala ng isang masakit na relasyon. Naglalarawan ito ng kung paano ang mga tao ay kadalasang nagiging walang gana sa mga emosyonal na karanasan at kung gaano kahirap ang proseso ng paglimot. Para sa akin, ito ay isang makabagbag-damdaming kwento tungkol sa pagkasira ng mga alaala, at kung paano pa rin tayo nahihirapang bumangon mula sa mga sakit na dulot ng pag-ibig. Isang magandang halimbawa rin ay ang ‘The Graduate’ kung saan makikita ang pakikibaka ng isang tao sa kanyang pagkakahiwalay at pagkawalang ganang harapin ang hinaharap. Minsang umaabot tayo sa mga puntong tulad ng bida, tila nababalutan tayo ng kawalang-interes sa mga bagay sa paligid. Ang pelikulang ito ay nagpapakita ng mga pagdadaanan ng isang tao sa paghahanap ng kanyang layunin at ang mga malalim na tanong na maaaring umikot sa ating isipan. Sa ‘Lost in Translation’, talagang nailalarawan ang pagkapagod at walang gana na nararamdaman ng mga bida habang sila ay naglalakbay sa Tokyo. Ang pagkakamagkaiba ng kultura at pagkahighlight ng loneliness kahit nasa ibang lugar ay napakalalim, nagwagi ito ng aking puso. Para bang sinasabi na sa kabila ng pagkakaroon ng maraming tao sa paligid, maaari pa rin tayong makaramdam ng pagkakahiwalay. Isa pang kahanga-hangang film ay ang ‘Waking Life’, kung saan nagpapakita ito ng iba't ibang panorama ng mga ideya tungkol sa buhay at pag-iral. Ang pagkawalan ng gana sa kwento ay tinalakay sa pamamagitan ng mga panaginip at pilosopiya, na nagpapalawak ng pananaw tungkol sa ating pag-iisip at mga damdamin. Ang mga ganitong uri ng pelikula ay nagbibigay-diin sa proseso ng introspeksyon. Lahat ng mga pelikulang ito ay nagbibigay ng mahusay na pag-unawa sa masalimuot na karanasan ng buhay, at kung paano ang nakaraang mga alaala ay nakakaapekto sa ating kasalukuyan. Palagi akong bumabalik sa mga ito kapag nais kong magnilay-nilay at tulungan ang sarili kong makahanap ng saysay kahit na sa mga sandaling tila walang gana.

Kapag binanggit ang mga nobela na may tema ng pagnanakaw, agad na pumapasok sa isip ko ang 'Les Misérables' ni Victor Hugo. Isang kwentong puno ng lingguhang laban, mga pagsubok, at pagmamakaawa ng isang tao para sa ikabubuti ng kanyang kapwa. Ang pangunahing tauhan, si Jean Valjean, ay naglalarawan ng masalimuot na puso habang siya ay nagtatangkang tumbasan ang kanyang nakaraang buhay bilang isang magnanakaw. Bukod dito, ang kanyang relasyon kay Fantine at Cosette ay nagdaragdag ng emosyonal na lalim sa kwento. Ang tema ng pagnanakaw ay hindi lamang nakatuon sa pisikal na pagnanakaw kundi pati na rin sa mga pagnanakaw ng oportunidad at pag-ibig - isang napaka-inspirational na kwento talaga! Isang mas modernong halimbawa ng ganitong tema ay ang 'The Great Gatsby' ni F. Scott Fitzgerald. Dito, ang pagnanakaw ay kumakatawan sa hindi lamang pera kundi pati na rin sa mga pangarap at mga alaala. Si Jay Gatsby, sa kanyang pagsisikap na makuha ang puso ni Daisy, ay gumagastos ng malaking yaman na nakamit mula sa mga ilegal na gawain. Ang kwento ay puno ng pagpapakita kung paano ang materyal na pagnanakaw ay maaaring magdulot ng mas malalim na pangungusap tungkol sa pagkakahiwalay ng mga tao sa kanilang mga pangarap at sa katotohanan. Sa mga kasalukuyang nobela, talagang nakakaintriga ang 'Heist Society' ni Ally Carter. Ang kwentong ito ay mas nakatuon sa mga kabataan, na nag-aalala sa isang grupo ng mga pinag-iba-ibang magnanakaw na dapat ibalik ang isang ninakaw na obra maestra. Ang kwento ay puno ng mga twist at turns, kung saan ang mga tauhan ay may natatanging kakayahan sa pagnanakaw at panlilinlang. Ang tema ng pagtutulungan, pagkakaibigan, at mga pagsubok ay lumalabas sa bawat kabanata, na talaga namang nakakatuwa at nakakaengganyo sa kanilang adventure. Sa konteksto ng mas makabago, hindi maikakaila ang impluwensya ng 'Ocean's Eleven' sa mga kwento ng pagnanakaw. Bagamat ito ay isang pelikula, ang kwentong ito ay nakaukit sa puso ng mga manunulat at likha sa mga nobela na sumundan. Ang ideya ng isang masalimuot na plano na may kasamang grupo ng mga anti-hero na nagtatangkang makuha ang ninakaw na kayamanan ay naging inspirasyon para sa maraming akda na sumusunod. Ang mga karakter at kanilang dinamika ay tiyak na nag-iiwan ng malaking marka sa mga mambabasa o manonood.

Sa mundo ng mga nobela, tiyak na may mga kwento na sumasalamin sa tema ng kasinungalingan at mga lihim na nakatago sa anino. Isang mahusay na halimbawa ay ang ‘Gone Girl’ ni Gillian Flynn. Sa kwentong ito, madidiskubre mo ang masalimuot na ugnayan ng isang mag-asawa at kung paano ang mga kasinungalingan ay nagiging sanhi ng pagkasira ng kanilang buhay. Ang narrative style nito ay sobrang engaging, na halos hindi mo maiiwasang pag-isipan ang mga tanong tungkol sa katotohanan at kung anong mga hakbang ang kayang gawin ng tao para protektahan ang sarili. Ang twist sa dulo ay tila nagbibigay liwanag sa kung paano ang bawat karakter ay may kanya-kanyang dahilan para sa kanilang mga kasinungalingan. Pag-usapan naman natin ang ‘The Great Gatsby’ ni F. Scott Fitzgerald, na pinalutang ang tema ng mga ilusyon at mga kasinungalingan sa mundo ng mga mayayaman. Dito, makikita ang mala-dibuhong buhay ni Jay Gatsby at ang kanyang walang hanggan na pagnanasa kay Daisy. Sa likod ng marangyang buhay na ipinapakita niya ay isang madilim na katotohanan na nagtatago sa kanyang mga kasinungalingan. Ang pagkakaroon ng 'American Dream' na nakabatay sa kasinungalingan ay talagang tumatalakay sa mas malawak na mensahe tungkol sa ating mga ambisyon. Huwag kalimutan ang ‘Big Little Lies’ ni Liane Moriarty, na naglalarawan ng mga babaeng nahuhulog sa isang gulo ng kasinungalingan at intriga. Sa likod ng kanilang tila perpektong buhay sa California, ang bawat karakter ay may kanya-kanyang sikreto na nagiging sanhi ng hindi pagkakaintindihan at gulo. Sa paraan ng pagkakabuo ng kwento, tila ang bawat kasinungalingan ay nag-uudyok pa sa iba na sumali sa laro, na patunay na ang mga kasinungalingan ay kayang magdala ng hindi inaasahang panganib sa karaniwang buhay. Sa madaling salita, ang paggalugad sa temang ito ay tila nagbibigay sa atin ng maling kasiyahan at likhang-isip na katulad ng mga karakter. Ang mga kwentong ito ay hindi lamang nakapagbibigay aliw, kundi mga paalaala din ng mga maaaring dulot ng mga kasinungalingan. Ang mga kwentong ito ay lumalarawan na ang katotohanan at kasinungalingan ay madalas na magkalapit, at ang mga hiwaga ay hindi nagtatago lamang, kundi nagpapakita rin sa ating paligid. Pinakamainam din kayong magbasa ng ‘Atonement’ ni Ian McEwan. Dito, ang pagkakamali at mga kasinungalingan ay nagiging puno ng city na nag-aambag sa pagbuo ng mga desisyon ng mga tauhan. Sa huli, ang kwento ay tila nagtuturo na ang mga kasinungalingan, kahit gaano kahusay ang pagkakaplano, ay palaging may kaakibat na resulta.

Kahanga-hanga ang mga nobela na kayang talakayin ang kumplikadong tema ng pagkabalisa, at isang magandang halimbawa nito ay ang 'Norwegian Wood' ni Haruki Murakami. Ipinapakita ng kwentong ito ang emotional turmoil at existential na mga tanong ng mga tauhan. Isang matinding pagsalamin sa pagkakaroon ng bigat ng depression at ang pagnanais na makahanap ng koneksyon sa isang mundo na puno ng kalungkutan. Ang malalim na pag-uusap sa pagitan ng mga tauhan ay nagbibigay ng isang bukas na espasyo upang talakayin ang kanilang mga damdamin, at sa proseso, nadarama mo mismo ang kanilang pagkabagabag. Kung ikaw ay isang fan ng mga pahayag na puno ng damdamin, tiyak na magugustuhan mo ito. Dito, nagiging kahanga-hanga ang paraan ng pagkakalahad ni Murakami, at ang istilo niya ng pagsasalaysay ay talagang mahusay sa pag-explore ng tema ng pagkabalisa. Isang masining na piraso na hindi mo dapat palampasin ay ang 'The Bell Jar' ni Sylvia Plath. Ang nobelang ito ay isang semi-autobiographical na kwento ng isang batang babae na ume-eksperimento at nakakaranas ng pagkabalisa at depresyon. Ang pagninilay sa kanyang karanasan ng pagkakahiwalay sa mga tao at pakikibaka upang maging normal sa lipunan ay nagiging sanhi ng isang napakalalim na pag-unawa sa mga pagkabalisa na nararanasan ng marami sa atin. Ang makahanap ng ginhawa sa kanyang mga saloobin ay tila nagbibigay ng isang kamalayan na hindi tayo nag-iisa sa ating mga laban. Ang kadakilaan ni Plath sa pagpapahayag ng mga damdamin at pag-unawa sa mental na kalusugan ay nagbibigay ng liwanag sa madilim na lugar na kadalasang dinaranas ng mga tao. Sa huli, huwag palampasin ang 'Thirteen Reasons Why' ni Jay Asher. Bagamat ito ay nakatuon sa suicide, ang pagtalakay dito ay puno ng matinding emosyon at nagtatampok ng napakaraming tema. Ang disenyo ng kwento ay nakabatay sa pagkabalisa na dala ng pakikitungo sa trauma at ang epekto nito hindi lamang sa sarili kundi pati na rin sa mga tao sa paligid. Sa pamamagitan ng iba't ibang perspektibo ng mga tauhan, naipapakita ang eksaktong tila hindi matinding pagdaranas ng mga kabataan ngayon. Ito ay isang nobela na nag-uudyok sa mga mambabasa na pahalagahan ang kanilang mga relasyon at mas mabuting umunawa sa ating mga kaibigan. Ang bawat kwento ay isang hagdang makaka-connect sa mga tao, kaya't hindi maikakaila ang bigat ng mensahe na dala nito.

Hindi ko maiwasang isipin ang mga nobelang nakakabighani na puno ng emosyon, at ang isa sa pangunahing mga akdang nabanggit ay ang 'Norwegian Wood' ni Haruki Murakami. Ang kwentong ito ay tila isang pagsisid sa malalim na karagatan ng pag-ibig, pagkalumbay, at alaala. Dahil sa makulay at kumplikadong mga karakter, talagang napaka-emosyonal ang bawat bahagi ng kwento. Sabik kong hinangad ang bawat pahina, lalo na sa mga eksenang puno ng pananabik at lungkot. Isang damdamin ang bumabalot sa akin sa bawat pagkakataon na namamayani ang mga alaala ng mga tauhan. Ang paglalakbay ng bida habang siya ay nagmumuni-muni sa kanyang nakaraan ay nagpakita kung paano ang mga alaala ay hindi lamang yumayakap sa atin ngunit kadalasang nagbibigay ng sakit at kasiyahan at kung paano nag-ugma ang mga ito sa ating pag-unlad. Isang nobela ring nagsisilbing magandang halimbawa ay ang 'A Walk to Remember' ni Nicholas Sparks. Abot-tanaw ng damdamin dito ang kwento ng pag-ibig at sakripisyo. Ang pagkakaroon ng mga tauhan na mula sa magkaibang mundo at pagbuo ng isang relasyon habang lumalaban sila sa mga hamon ng buhay ay talagang makabagbag-damdamin. Hindi mo lang basta sinasaksihan ang kanilang relasyon, ngunit ramdam din ang bigat ng kanilang mga pagsubok at tagumpay. Ang kwento ay nakakaantig at nagbibigay ng pag-asa, sa kabila ng sakit na dulot ng mga pangyayari. Para sa maraming tao, ito ay tila isang paalala ng kahalagahan ng pag-ibig at ng mga taong ito sa ating buhay, na kahit na anong mangyari, laging may liwanag sa dulo ng madilim na lagusan. Minsan, sa pag-uusap tungkol sa mga emosyonal na nobela, hindi maiiwasang banggitin ang 'The Fault in Our Stars' ni John Green. Ang kwentong ito ay puno ng sakit at saya, na naglalakbay sa mga tema ng kabataan, pag-ibig, at buhay sa gitna ng sakit. Ang mga karakter na sina Hazel at Gus ay hindi lamang mga tauhan para sa akin; sila ang mga kaibigan na napanood kong naglalakbay sa isang mundo na puno ng komplikasyon. Ang tindi ng kanilang koneksyon at ang mga kasabay na suliranin ay nagbigay-diin sa pagiging mahalaga ng bawat sandali. Habang binabasa ko, puno ako ng emosyon, mula sa tawanan hanggang sa mga luha. Talagang naglalaro ang kwento sa puso ko, at maraming tao ang nakaka-relate dito. Ang pakikisalamuha sa mga tauhan ay tila nagbigay daan sa pagiging matatag at sa kakayahang umibig sa kabila ng mga balakid.

Walang mas masaya kaysa sa makahanap ng isang nobela na tunay na pumapasok sa tema ng bahagyang, kung saan ang salita at damdamin ay tila nagsasayaw sa isang masining na kasangkapan. Isa sa mga paborito kong nabasa ay ang 'The Great Gatsby' ni F. Scott Fitzgerald. Ang pagkakaiba-iba ng mga karakter at ang kanilang mga magulo at kumplikadong motto ay lumalabas talagang kagilas-gilas. Dito, nilalarawan ang mga hangganan ng pag-ibig at paghahambog sa makulay na panahon ng Jazz Age, na nagbigay sa akin ng mas malalim na pag-unawa sa mga panlipunang estruktura at ang mga matinding pakikibaka ng tao sa pook na panlipunan. Ang bahagyang tema na lumalabas mula sa mga pagpipilian ng mga karakter, mula kay Gatsby na nagmamasid mula sa malayo sa kanyang 'green light' hanggang sa kanyang pagkaubos, ay patunay ng mga pagsubok na nararanasan ng tao sa kanilang mga pangarap at pag-asa. Isa pang halimbawa na nagbigay inspirasyon sa akin ay ang 'Norwegian Wood' ni Haruki Murakami. Ang kwento ay puno ng mga naiibang damdamin at pagninilay-nilay. Sa paglalakbay ng pangunahing tauhan na si Toru Watanabe, ang tema ng bahagyang ay lumabas sa kanyang mga ugnayan, pagkadaig sa pag-ibig, at ang pagharap sa pagkasira ng puso. Ang mga karakter ay sumasalamin sa pagkakahiwalay at pagkapalayo sa isa't isa, na nagpapakita ng likas na katangian ng buhay at ang mga ugnayang ipinanganak mula dito. Ang istilo ni Murakami sa pagsasalaysay ay nagtutulak sa mga mambabasa na sapantahin ang kumplikadong kalikasan ng mga tao, nag-iwan ng pakiramdam na huwag malimutan ang mga detalye at kahulugan sa likod ng kanilang mga desisyon. Kung ipapahayag ko ang isang mas modernong bersyon na may temang bahagyang, 'The Fault in Our Stars' ni John Green ay isa sa mga bukambibig. Sa kwentong ito, ang pagmamahalan ni Hazel at Augustus ay puno ng mga pagsubok at pagdududa, dahilan kung bakit ipinapaabot ang mensahe na ang buhay, kahit gaano ito kabilis na magbago, ay nagtuturo ng mga aral na maaaring magsanib at magtagalyan sa kaisipan ng mambabasa. Ang tema ng pag-asa sa kabila ng mga pagsubok ay malinaw at tumatalab. bawat pahina ay tila may ganap na punto ng paguukit ng mga damdamin. Sa wakas, may mga nobela na nananatili sa mensahe ng pag-iisip at introspeksyon, katulad ng 'The Bell Jar' ni Sylvia Plath. Ang paglalarawan sa paglalakbay ni Esther Greenwood patungo sa mental na pagkawasak at ang kanyang pagnanais na makaalis sa mga inaasahan ng lipunan ay nakaka-engganyo at tumutukoy. Ang paksa ng pagkahiwalay at ang pangangailangan na maunawaan ang sarili ay hinuhubog ang tema ng bahagyang na makikita sa kahilingan ni Esther na makahanap ng kahulugan sa kanyang sariling buhay. Ang mga tema ng emosyonal na sakit ay bumukal sa mga mambabasa mula sa sining ni Plath na makaakit nang walang duda, kaya’t nandiyan ang mga leksyong natutunan sa likod ng kanyang makabagbag-damdaming kwento.

Sa pag-iisip tungkol sa mga nobela na talaga namang tumatalakay sa kalungkutan, ang 'Norwegian Wood' ni Haruki Murakami ang unang pumasok sa isip ko. Ang kwento ay nakatuon sa isang binata na naglalakbay sa kanyang mga alaala ng pagmamahal at pagkawala. Ang paraan ng pagkakaayos ng mga character at kanilang mga emosyon ay mahalaga, at talagang ramdam mo ang bigat ng kanilang pakikibaka, hindi lang sa pag-ibig kundi pati na rin sa paghahanap ng sarili. Ang artistikong pagsasalarawan ng kalungkutan ay talagang nakakaapekto sa puso. Nakakabighani kung paano pinag-uugatan ng mga damdaming ito ang mga desisyon at pag-uugali ng mga tauhan. Madalas akong bumalik sa nobelang ito, lalo na kapag gusto kong maramdaman ang lalim ng emosyon. Isang ibang klaseng nobela ay ang 'The Bell Jar' ni Sylvia Plath. Ang kwento ni Esther Greenwood ay tila isang paglalakbay sa madilim na bahagi ng ating isip. Ginugugol niya ang kanyang mga araw sa pakikibaka sa depresyon at pagkakahiwalay mula sa mundo. Siguradong masakit ngunit napaka-totoo nito sa maraming tao. Para sa akin, napakahalaga ng nobelang ito hindi lamang sa pagkilala sa mga damdaming iyon kundi pati na rin sa pag-unawa na hindi tayo nag-iisa. Isa pang makabagbag-damdaming kwento ay 'A Little Life' ni Hanya Yanagihara. Minsan, naiisip ko kung gaano kalalim ang kalungkutan na nararamdaman ng mga tauhan na nagsasalamin sa mga likha natin. Natutunan ko rito na may mga kwentong hindi talaga nagiging masaya, pero narito sila upang i-highlight ang mga hirap ng buhay na tayo mismo ay nakakaranas. Ang relasyon ng mga tauhan ay napaka-chatty ngunit puno ng mga galit at takot na sa kabilang banda, nakaka-engganyo at nakaka-inspire. Ipinapakita nito na kahit na may kalungkutan, may mga tao pa ring handang magsuportahan; talagang isang napakapayak na aral. Huwag nating kalimutan ang 'The Book Thief' ni Markus Zusak. Ang kwento ay nakasilip sa mga workings ng kalungkutan sa panahon ng digmaan. Ang batang si Liesel ay bumubuo ng kanyang buhay sa mga salitang kanyang binabasa, kahit na ang mundo sa paligid niya ay puno ng panganib at damdaming wala sa lugar. Kailanman, ang pagbasa ng mga salita ay nagbibigay sa kanya ng kaligtasan mula sa kanyang mga alalahanin. Ito ay isang kwento ng pag-asa at kalungkutan na nagtuturo sa atin na kahit saan, ang kaalaman at kulturang dala ng mga libro ay pwedeng maging ilaw sa pinakamadilim na mga sandali.