Buod Ng Nobelang Paglisan นิยาย & เรื่องราว

Ginugol nila ang bawat araw sa pagkilala sa isa’t isa nang mas malalim pa, sa pagbabahagi ng mga pangarap para sa kanilang kinabukasan, at sa pagpapatibay ng kanilang samahan. Nang dumating ang araw ng kanilang pag-alis, tumingin si Gabriel sa likuran, sa malawak na tanawin ng Baguio na unti-unting lumiliit habang bumababa sila sa kalsada. May lungkot sa kanyang mga mata, ngunit may ngiti rin sa kanyang mga labi. “Babalik tayo dito,” sabi niya kay Nosgel. “Sa susunod na panahon, at sa mga panahong darating pa.”

Chanden Kabuwanan na ni Noelle at lagi na siyang nakabestida para daw ready kapag manganganak na siya. Ayon sa kanyang doktor, anumang oras ay maaaring lumabas na ang aming munting anghel. Ramdam ko ang halo-halong emosyon. Kasabikan, kaba, at higit sa lahat, pagmamahal. Pero kahit anong saya ang nararamdaman ko ay kitang-kita ko na mas excited si Noelle. Para siyang batang hinihintay ang pinakainaasam niyang regalo tuwing Pasko.

sabi ko. Hinalikan niya ako sa noo habang ang huling sinag ng araw ay tumatama sa aming munting paraiso. Sa gabing ito, wala nang bilyonaryo at florist. Meron lang dalawang taong nagmamahalan, nagpapatawad, at sabay na bumubuo ng kinabukasan sa gitna ng kanilang Orchid Haven. “Kain na tayo! Nagluto ako ng adobo!” sigaw ni Nico mula sa loob.

BELLE'S POV: Pagod sana siya sa araw na yun pero wala cyang magawa kung gusto cyang k******n ng nobyo. Kasalukuyan silang nasa loob ng jacuzzi at patuloy na cya nito na niroromansa.

naudlot si chardon nang biglang itulak ng nobya ang kanyang mukha. Dahil nagsasalita, ay nakagat pa n'ya ang kanyang dila. Nasapo ng binata ang bibig at makikita ang pagluluha ng mga mata nito. Nakunsensiya si marigold at agad niyakap ang nobyo. "S-sorry! Ikaw naman kasi e.... "

may pagbabanta sa boses ni Lucil pero Hindi nagpatinag doon si Nolan. “Pakinggan mo muna ako.” Saad ni Nolan. “Pwedi bang kahit sa oras na ito magpanggap kang masaya na kasalo Ako? Pwedi bang magpanggap kang masaya ka na buo na ulit Tayo Ngayon at kumakain na magkakasalo?” Nangingilid ang luha sa mga mata ni Nolan habang sinasabi iyon.

] inis na sabi ni Valerio. ["Maganda lang naman ang babaeng 'yon dahil may makeup siya kaya hindi niya maipakita ang bare face niya. Kapag nakita ko ang lang talaga 'yon, ipapamukha ko sa iyo kung sino ang kinahihiligan mo ngayon."] singhal ni Noelle. Sige lang Noelle, ipakita mo hanggang kaya mo. Nandito ako para pigilan ka sa lahat ng gagawin mo.

naiusal nito. “Lakad na,” parang bata na ipinulupot ang dalawang kamay leeg at ganun din ang dalawang paa nito. Dahil may kapayatan lang siya ay kayang-kaya lang siya ng nobyo. Matangkad, guwapo at higit sa lahat ay maganda ang hubog ng katawan nito na animo'y laging batak sa gym. “Pasalamat ka at mahal kita,” usal ng nobyo at inayos ang pagkasampa niya rito at agad silang lumabas ng silid. “Naman,” hirit pa niya. Bago sila makalabas ng silid.

Naudlot ang pag-iisip ni Joy ng bulungan siya ng nobyo. "Sobrang na miss kita babes, alam mo ba yun?" nang-aakit na bulong nito sa kaniyang tainga. Tinayuan ng balahibo si Joy nang maramdaman ang hininga ng nobyo sa may punong tainga niya. Mabilis na nag-react ang katawan niya sa simpleng pagbulong pa lang nito.

sagot ni Nikolo. Matapos ang masayang pagkain, naglakad-lakad sila sa dalampasigan habang ang araw ay unti-unting lumulubog. “Abigail, look at that sunset! Ang ganda!” sabi ni Nikolo habang tinuturo ang maliwanag na langit. “Ang ganda! Parang painting,” sagot ni Abigail, na tila nahuhumaling sa tanawin. Maya-maya, nagpasya silang umupo sa buhangin at mag-relax. “Alam mo, ang mga ganitong sandali ang nagpapasaya sa akin. Parang ang sarap sa pakiramdam,” sabi ni Nikolo.