Ano Ang Pinakasikat Na Nobela Na May Tema Ng Panimdim?

Sa mundo ng mga nobela, tiyak na may mga kwento na sumasalamin sa tema ng kasinungalingan at mga lihim na nakatago sa anino. Isang mahusay na halimbawa ay ang ‘Gone Girl’ ni Gillian Flynn. Sa kwentong ito, madidiskubre mo ang masalimuot na ugnayan ng isang mag-asawa at kung paano ang mga kasinungalingan ay nagiging sanhi ng pagkasira ng kanilang buhay. Ang narrative style nito ay sobrang engaging, na halos hindi mo maiiwasang pag-isipan ang mga tanong tungkol sa katotohanan at kung anong mga hakbang ang kayang gawin ng tao para protektahan ang sarili. Ang twist sa dulo ay tila nagbibigay liwanag sa kung paano ang bawat karakter ay may kanya-kanyang dahilan para sa kanilang mga kasinungalingan. Pag-usapan naman natin ang ‘The Great Gatsby’ ni F. Scott Fitzgerald, na pinalutang ang tema ng mga ilusyon at mga kasinungalingan sa mundo ng mga mayayaman. Dito, makikita ang mala-dibuhong buhay ni Jay Gatsby at ang kanyang walang hanggan na pagnanasa kay Daisy. Sa likod ng marangyang buhay na ipinapakita niya ay isang madilim na katotohanan na nagtatago sa kanyang mga kasinungalingan. Ang pagkakaroon ng 'American Dream' na nakabatay sa kasinungalingan ay talagang tumatalakay sa mas malawak na mensahe tungkol sa ating mga ambisyon. Huwag kalimutan ang ‘Big Little Lies’ ni Liane Moriarty, na naglalarawan ng mga babaeng nahuhulog sa isang gulo ng kasinungalingan at intriga. Sa likod ng kanilang tila perpektong buhay sa California, ang bawat karakter ay may kanya-kanyang sikreto na nagiging sanhi ng hindi pagkakaintindihan at gulo. Sa paraan ng pagkakabuo ng kwento, tila ang bawat kasinungalingan ay nag-uudyok pa sa iba na sumali sa laro, na patunay na ang mga kasinungalingan ay kayang magdala ng hindi inaasahang panganib sa karaniwang buhay. Sa madaling salita, ang paggalugad sa temang ito ay tila nagbibigay sa atin ng maling kasiyahan at likhang-isip na katulad ng mga karakter. Ang mga kwentong ito ay hindi lamang nakapagbibigay aliw, kundi mga paalaala din ng mga maaaring dulot ng mga kasinungalingan. Ang mga kwentong ito ay lumalarawan na ang katotohanan at kasinungalingan ay madalas na magkalapit, at ang mga hiwaga ay hindi nagtatago lamang, kundi nagpapakita rin sa ating paligid. Pinakamainam din kayong magbasa ng ‘Atonement’ ni Ian McEwan. Dito, ang pagkakamali at mga kasinungalingan ay nagiging puno ng city na nag-aambag sa pagbuo ng mga desisyon ng mga tauhan. Sa huli, ang kwento ay tila nagtuturo na ang mga kasinungalingan, kahit gaano kahusay ang pagkakaplano, ay palaging may kaakibat na resulta.

Sobrang nakakaantig ang mga nobela na may temang damay! Laging may mga kwento na talagang bumabalot sa puso at isip ng mga mambabasa. Isa na dito ang 'The Fault in Our Stars' ni John Green, na naglalaman ng kwento ng dalawang kabataang may kanser. Sa kabila ng kanilang mga sakit, ang pagmamahalan nila at ang kanilang paglalakbay ay nagpapakita ng napakalalim na tema ng damay at pagkakaroon ng malasakit sa isa’t isa. Ang kwentong ito ay hindi lang tungkol sa sakit, kundi sa mga aral ng buhay at kung paano natin dapat pasalamatan ang mga maliliit na bagay na mayroon tayo. Napakasensitibo ng tema, na nag-uudyok sa akin na pahalagahan ang bawat sandali kasama ang mga mahal sa buhay. Isang iba pang magandang halimbawa ay ang 'A Man Called Ove' na isinulat ni Fredrik Backman. Dito, ang pangunahing karakter na si Ove ay isang matandang lalaki na tila mapaghimagsik at mahirap likhain ng ugnayan. Ngunit sa pagpasok ng bagong kapitbahay sa kanyang buhay, unti-unti nating nakikita kung paano ang damay at pag-unawa sa isa’t isa ay kayang magpabago ng mga puso. Ang kwentong ito ay puno ng kulay mula sa matinding kawalang-interes ni Ove hanggang sa unti-unting pagkakaroon niya ng pahalaga sa mga tao sa paligid niya. Ang pagmamalasakit at pagtulong sa iba sa mga maliliit na paraan ay tunay na nagbibigay ng liwanag sa buhay. Huli, ‘A Little Life’ ni Hanya Yanagihara ay isa ring kahanga-hangang akda na naglalarawan ng masalimuot na kwento ng apat na kaibigan at ang mga pagsubok na kanilang kinahaharap. Ang pagdamay sa isa't isa sa gitna ng sakit at pagdurusa ay ang pangunahing tema ng kwento, kaya naman napakasakit ngunit napagpagaling din. Intrigued talaga ako sa kung paano ang mga karakter ay may kanya-kanyang pasakit, subalit natutunan nilang umalalay sa isa't isa, kahit pa minsan ay kay hirap. Ang ganitong mga kwento ay nagbibigay ng pag-asa at nagpapakita na sa kahit anumang pagsubok, hindi tayo nag-iisa.

Kapag binanggit ang mga nobela na may tema ng pagnanakaw, agad na pumapasok sa isip ko ang 'Les Misérables' ni Victor Hugo. Isang kwentong puno ng lingguhang laban, mga pagsubok, at pagmamakaawa ng isang tao para sa ikabubuti ng kanyang kapwa. Ang pangunahing tauhan, si Jean Valjean, ay naglalarawan ng masalimuot na puso habang siya ay nagtatangkang tumbasan ang kanyang nakaraang buhay bilang isang magnanakaw. Bukod dito, ang kanyang relasyon kay Fantine at Cosette ay nagdaragdag ng emosyonal na lalim sa kwento. Ang tema ng pagnanakaw ay hindi lamang nakatuon sa pisikal na pagnanakaw kundi pati na rin sa mga pagnanakaw ng oportunidad at pag-ibig - isang napaka-inspirational na kwento talaga! Isang mas modernong halimbawa ng ganitong tema ay ang 'The Great Gatsby' ni F. Scott Fitzgerald. Dito, ang pagnanakaw ay kumakatawan sa hindi lamang pera kundi pati na rin sa mga pangarap at mga alaala. Si Jay Gatsby, sa kanyang pagsisikap na makuha ang puso ni Daisy, ay gumagastos ng malaking yaman na nakamit mula sa mga ilegal na gawain. Ang kwento ay puno ng pagpapakita kung paano ang materyal na pagnanakaw ay maaaring magdulot ng mas malalim na pangungusap tungkol sa pagkakahiwalay ng mga tao sa kanilang mga pangarap at sa katotohanan. Sa mga kasalukuyang nobela, talagang nakakaintriga ang 'Heist Society' ni Ally Carter. Ang kwentong ito ay mas nakatuon sa mga kabataan, na nag-aalala sa isang grupo ng mga pinag-iba-ibang magnanakaw na dapat ibalik ang isang ninakaw na obra maestra. Ang kwento ay puno ng mga twist at turns, kung saan ang mga tauhan ay may natatanging kakayahan sa pagnanakaw at panlilinlang. Ang tema ng pagtutulungan, pagkakaibigan, at mga pagsubok ay lumalabas sa bawat kabanata, na talaga namang nakakatuwa at nakakaengganyo sa kanilang adventure. Sa konteksto ng mas makabago, hindi maikakaila ang impluwensya ng 'Ocean's Eleven' sa mga kwento ng pagnanakaw. Bagamat ito ay isang pelikula, ang kwentong ito ay nakaukit sa puso ng mga manunulat at likha sa mga nobela na sumundan. Ang ideya ng isang masalimuot na plano na may kasamang grupo ng mga anti-hero na nagtatangkang makuha ang ninakaw na kayamanan ay naging inspirasyon para sa maraming akda na sumusunod. Ang mga karakter at kanilang dinamika ay tiyak na nag-iiwan ng malaking marka sa mga mambabasa o manonood.

Iba talaga ang ginhawa kapag nakaupo ka sa beranda, habang ang hangin ay humahaplos sa iyong mukha at may hawak na libro. Sa mga panahong ito, ilan sa mga pinakasikat na nobela na bumihag sa puso ng mga Pilipino ay ang mga akda nina Jose Rizal, gaya ng 'Noli Me Tangere' at 'El Filibusterismo'. Ang mga kuwentong ito ay puno ng makasaysayang konteksto na nagpapakita ng ating pambansang pagkakakilanlan. Iba’t ibang tema ang hinabi dito; mula sa pag-ibig, sakripisyo, hanggang sa pagtutok sa hindi pagkakapantay-pantay sa lipunan. Nagdudulot ito ng malalim na pagninilay na talagang mahirap kalimutan. Maliban dito, ang mga kontemporaryong akda gaya ng 'Ang Paboritong Libro ni Hudas' ni Bob Ong ay talagang patok sa mga kabataan dahil sa pagmimiron nito sa ating kultura at mga karanasan sa buhay. Tanda ko pa, isa sa mga nobela na talagang pumukaw sa aking isip ay 'Dekada '70' ni Lualhati Bautista. Ang kwentong ito ay hindi lang puntirya ang pamilya, kundi ang pagsasakripisyo ng mga tao para sa bayan sa ilalim ng batas militar. Ang bawat pahina ay puno ng damdamin at ang tema ng pakikibaka ay talagang lagi kong naaalala kapag pinag-uusapan ang buhay at kahalagahan ng demokrasya. Minsan, naiisip ko na ang mga ganitong kwento ay magiging mahalaga sa mga susunod na henerasyon, para malaman nila ang mga pinagdaanan natin at kung bakit tayo narito ngayon. Malamang, hindi rin tayo maiiwasan ang mga urban fantasy tulad ng 'Ang Alchemist' ni Paulo Coelho, na kilala sa kanyang mga inspirasyonal na mensahe. Madalas na nagiging paborito ito ng mga tao dahil sa wakas ay natutunan nilang sundan ang kanilang mga pangarap. Kaya kapag tayo ay nasa beranda, hindi lamang natin nararanasan ang tahimik na paligid, kundi pati na rin ang mga kwentong nagbibigay liwanag sa ating landas. Kung isang libro ang pipiliin ko na kasalamuha ng mga tao, ito na ang ‘The Little Prince’ na nagbibigay ng simpleng mensahe tungkol sa pag-ibig at pagkakaibigan—tama ang pagtuturo sa mga mas simpler things in life. Sa kabuuan, ang pagiging masugid na mambabasa sa mga ganitong kwento ay nakakatulong sa ating hindi lamang bilang indibidwal, kundi bilang mga Pilipino na nagkakaintindihan sa ating mga karanasan at pakikibakang pinagdadaanan.

Sapagkat lagi tayong kinikilig sa mga kwento ng pag-ibig, isang napakagandang lunan ng mga nobela na siyang tumatalakay sa tema ng ‘wala na bang pag-ibig’ ay ang ‘A Walk to Remember’ ni Nicholas Sparks. Ang kwentong ito ay tungkol sa dalawang tinedyer na nagkaroon ng nakakainlab na relasyon ngunit nahaharap sa mga pagsubok at kakila-kilabot na katotohanan. Sa likod ng kanilang pagmamahalan ay ang mga pagkakasala at pag-asa na mahahanap pa rin ang pag-ibig sa kabila ng mga hadlang. Ipinapakita nito na kahit na ang pag-ibig ay tila nawawala, palaging may puwang para sa pagbabalik at pagbabago. Ramdam na ramdam ko ang naiibang damdamin ng pagkasira at pagkumpuni ng puso sa kwentong ito. Pinagmamasdan ko rin ang ‘Norwegian Wood’ ni Haruki Murakami, na napaka-emo pero sobrang malalim. Ang kwentong ito ay tungkol sa mga komplikadong relasyon at ang mga emosyonal na sugat na dala ng mga pagkamatay at panghihinayang. Dito, ang pag-ibig ay tila nagiging isang masakit na alaala habang patuloy na bumabalik sa nakaraan ang mga tauhan. Habang nagkakahalili ang mga alaala at pangarap, nabubuo ang katanungan sa isip: ‘Wala na bang pag-ibig na tunay?’ Ang pagkakaalipin sa dati at pagsubok na muling makahanap ng pag-ibig ay talagang nagdudulot ng hapdi at kilig. Subukan mo rin ang ‘The Fault in Our Stars’ ni John Green na naglalarawan sa tila naglalaho na pag-ibig sa mga sitwasyong puno ng sakit at karamdaman. Sa kwentong ito, ang mga pangunahing tauhan na sina Hazel at Augustus ay nahaharap sa kanilang sariling mga laban, at habang unti-unting nawawala ang kanilang lakas, seseho na tila walang pag-ibig na mananatili. Gayunpaman, makikita natin na kahit sa gitna ng sakit, ang tunay na pag-ibig ay nagbibigay liwanag sa pinakamadilim na oras. Narito ang isa pang para sa puso mo. Sa dulo ng listahang ito, hindi puwedeng mawala ang ‘One More Day’ ni Mitch Albom na talagang nakakaantig. Ang kwento ay umiikot sa tema ng pag-ibig sa pamilya at ang pagnanais sa mga taong namayapa. Habang nais magtanong ng ‘Wala na bang pag-ibig?’, ipinapakita ng kwentong ito na ang pag-ibig ay nananatili kahit sa mga alaala. Umaasa pa rin ang mga tauhan sa muling pagdating ng mga mahal sa buhay, at sa ganitong paraan, tila hindi talaga nagwawakas ang pag-ibig, kundi nagbabago lamang ito. Ang lakas ng mensahe ng kwentong ito ay talagang umaabot sa puso. Tila ‘yon ang mga kwentong talagang bumubulusok sa ating mga damdamin at nag-uudyok na muling isaalang-alang ang tunay na kahulugan ng pag-ibig. Ang mga tanong tungkol sa pag-ibig na tila nawawala ay maaaring magsabi sa atin na ito ay kahanga-hanga kahit sa gitna ng sakit. Kahit na tila naglalaho ang pag-ibig, palaging mayroong puwang at pagkakataon na muling makahanap ng pagmamahal, kahit sa pinaka-hindi inaasahang mga lugar.

Isang bagay na likas na kapansin-pansin sa maraming nobela na may temang mahapdi ay ang kanilang kakayahang lumapit sa puso ng mga mambabasa. Isang magandang halimbawa dito ay ang 'Norwegian Wood' ni Haruki Murakami. Ang nobelang ito ay naglalaman ng masakit na pakikitungo sa pagkawala at pag-ibig. Makikita sa kwento ang isang batang lalaki na nakatali sa kanyang alaala ng isang dating kasintahan na nagpakamatay, na nagbibigay ng masalimuot na pananaw sa kalungkutan. Ang pagsasalaysay ni Murakami ay puno ng damdamin, ginagamitan ng mga simbolismo at musika na tumutukoy sa mga naganap na karanasan, kaya talagang nahahawakan ang puso ng sinumang mambabasa. Kadalasan, ang mga nobelang puno ng sakit ay hindi lamang oto na nakikilala sa kanilang mga tema. Isang magandang halimbawa ay ang 'The Fault in Our Stars' ni John Green. Ang kwentong ito ay tungkol sa pag-ibigan ng dalawang kabataan na may kanser. Habang umiikot ang kwento sa kanilang positibong pananaw sa buhay sa kabila ng kanilang mga sakit, ang diwa ng pag-asa at sakit ay parehong mararamdaman. Nag-iiwan ito ng mga tanong sa ating isipan tungkol sa kahulugan ng buhay at pag-ibig, na mahirap talikuran. Kung nais mong maranasan ang mga temang mahapdi, huwag palampasin ang 'A Thousand Splendid Suns' ni Khaled Hosseini. Ang kwentong ito ay bumabalot sa buhay ng dalawang babae sa Afghanistan na nagtutulungan upang makaligtas sa isang masakit na mundo. Ang kwento ay puno ng pagdurusa at trahedya, samahan mo pa ng diwa ng katatagan at pagkakaibigan na lumalabas sa kanilang kwento. Talagang masakit pero dapat na basahin, dahil nagbigay ito ng boses sa mga kababaihan sa isang lipunang puno ng pagsugpo. Napaka-emosyonal din ng 'The Bell Jar' ni Sylvia Plath. Ang nobelang ito ay naglalarawan ng paglalakbay ng isang kabataan na nahuhulog sa depression. Ang mga deskripsyon ni Plath ng separasyon mula sa kanyang sarili at sa mundo ay masakit ngunit napaka-totoo. Ganito ang mga kwentong nagbibigay-diin sa tunay na sakit at pagsubok, na dapat basahin kung tunay na interesado kang maisalamin ang mahapding bahagi ng ating pagkatao. Sa anumang tema, ang mga ganitong kwento ay hindi lamang nagpapahayag ng sakit, kundi nagbibigay din ng mga mahalagang aral at nag-uugnay sa ating lahat. Laging mahalaga ang mga kwentong ito, dahil nagsisilbing alaala ang mga ito ng ating mga pagsubok at tagumpay sa buhay.

Sino ang hindi nakatagpo ng isang kwentong nananatili sa puso natin kahit na matapos ang huli nitong pahina? Isang magandang halimbawa ng makupad na kwento ay ang 'Norwegian Wood' ni Haruki Murakami. Ang kwentong ito ay puno ng nostalgia at lungkot, naglalarawan ng pag-ibig at pagkawala sa isang napakabagal na tempo. Ang mga tauhan ay may mabigat na damdamin at ang kanilang mga kwento ay unti-unting bumubuo sa isang malalim na pagsasalamin kung paano natin hinaharap ang mga trahedya sa ating buhay. Sa bawat pahina, damang-dama mo ang bawat sakit at pagninilay, na parang ikaw na rin ang dumaan sa mga karanasang iyon. Narito ang isang kwento na hindi nagmamadali, at sa halip, hinahayaan tayong magsimulang magmuni-muni sa masalimuot na kalikasan ng tao. Pagdating naman sa isang mas tuwid na kwento, ang 'The Road' ni Cormac McCarthy ay tiyak na hindi rin nabibigo. Ang tema ng paglalakbay sa post-apocalyptic na mundo ay tumutok sa relasyon ng ama at anak. Sa kabila ng matinding pagsubok, ang kanilang kwento ay nagiging simbolo ng pag-asa kahit sa mga pinakamasalimuot na pagkakataon. Ang tempo ng kwento ay mabagal, isa itong paglalakbay na nagsusulong ng mga makatawag-pansin na tanong tungkol sa moralidad, buhay, at pag-asa. Habang binabasa mo ito, naramdaman mong sabik at natatakot sa bawat hakbang na kanilang ginagawa. Ang bawat hakbang ay tila mahalaga, at walang madali. Isang kwentong tuwid, ngunit napaka-emosyonal at puno ng kahulugan. Sa isang mas magaan na nota, ang 'My Year of Rest and Relaxation' ni Ottessa Moshfegh ay isa ring kwento na puno ng makupad na tema. Ang kwento ay tumatalakay sa isang batang babae na nagdesisyong magpahinga at magpakatulog sa isang taon upang makalimutan ang mga problemang bumabalot sa kanyang buhay. Ang tempo nito ay tila napaka-ritmo ng buhay na puno ng pangarap at pag-iwas sa realidad. Ang mga pasakit at kalungkutan ng buhay ay ipinaabot sa madalas na tila hindi nagmamadaling paraan, na nagpapakitang minsan, ang pagtakas ay tila solusyon para sa mga komplikadong sitwasyon. Ang kwento ay hindi lamang tungkol sa pagsasawa sa buhay kundi pati na rin sa paghanap ng ating lugar sa mundo, kahit pa sa likod ng mga malalalim na pag-iisip at hindi agarang pagkilos.

Hindi ko maiwasang isipin ang mga nobelang nakakabighani na puno ng emosyon, at ang isa sa pangunahing mga akdang nabanggit ay ang 'Norwegian Wood' ni Haruki Murakami. Ang kwentong ito ay tila isang pagsisid sa malalim na karagatan ng pag-ibig, pagkalumbay, at alaala. Dahil sa makulay at kumplikadong mga karakter, talagang napaka-emosyonal ang bawat bahagi ng kwento. Sabik kong hinangad ang bawat pahina, lalo na sa mga eksenang puno ng pananabik at lungkot. Isang damdamin ang bumabalot sa akin sa bawat pagkakataon na namamayani ang mga alaala ng mga tauhan. Ang paglalakbay ng bida habang siya ay nagmumuni-muni sa kanyang nakaraan ay nagpakita kung paano ang mga alaala ay hindi lamang yumayakap sa atin ngunit kadalasang nagbibigay ng sakit at kasiyahan at kung paano nag-ugma ang mga ito sa ating pag-unlad. Isang nobela ring nagsisilbing magandang halimbawa ay ang 'A Walk to Remember' ni Nicholas Sparks. Abot-tanaw ng damdamin dito ang kwento ng pag-ibig at sakripisyo. Ang pagkakaroon ng mga tauhan na mula sa magkaibang mundo at pagbuo ng isang relasyon habang lumalaban sila sa mga hamon ng buhay ay talagang makabagbag-damdamin. Hindi mo lang basta sinasaksihan ang kanilang relasyon, ngunit ramdam din ang bigat ng kanilang mga pagsubok at tagumpay. Ang kwento ay nakakaantig at nagbibigay ng pag-asa, sa kabila ng sakit na dulot ng mga pangyayari. Para sa maraming tao, ito ay tila isang paalala ng kahalagahan ng pag-ibig at ng mga taong ito sa ating buhay, na kahit na anong mangyari, laging may liwanag sa dulo ng madilim na lagusan. Minsan, sa pag-uusap tungkol sa mga emosyonal na nobela, hindi maiiwasang banggitin ang 'The Fault in Our Stars' ni John Green. Ang kwentong ito ay puno ng sakit at saya, na naglalakbay sa mga tema ng kabataan, pag-ibig, at buhay sa gitna ng sakit. Ang mga karakter na sina Hazel at Gus ay hindi lamang mga tauhan para sa akin; sila ang mga kaibigan na napanood kong naglalakbay sa isang mundo na puno ng komplikasyon. Ang tindi ng kanilang koneksyon at ang mga kasabay na suliranin ay nagbigay-diin sa pagiging mahalaga ng bawat sandali. Habang binabasa ko, puno ako ng emosyon, mula sa tawanan hanggang sa mga luha. Talagang naglalaro ang kwento sa puso ko, at maraming tao ang nakaka-relate dito. Ang pakikisalamuha sa mga tauhan ay tila nagbigay daan sa pagiging matatag at sa kakayahang umibig sa kabila ng mga balakid.

Tapos tuloy ang mundo sa isang pangungusap — ganun ako napahinto nung unang beses kong nabasa ang huling talata ng isang nobela. Sa paningin ko, ang pinakasikat na pahimakas ay nagmumula sa 'The Great Gatsby'. Hindi lang dahil maganda ang sinulat, kundi kasi may kakaibang timpla ng pag-asa at lungkot sa isang linya na parang sumasabi: kahit anong subok, tuloy pa rin tayo. Naalala ko noong kabataang ako, napaiyak ako hindi sa eksaktong salita kundi sa damdamin na naiwan pagkatapos basahin iyon. Mahal ko rin kung paano naka-outline ang buong nobela patungo sa huling linya — parang lahat ng maliit na piraso nagbubuo ng malakas na hulma. Marami ring tumutukoy sa linya ng 'The Great Gatsby' bilang paborito dahil madalas itong gamitin sa kultura: pelikula, essays, at memes pa nga. Para sa akin, ang isang pahimakas ay hindi lang maganda; dapat ito ay may bigat at muling magbabalik sa puso ng mambabasa kahit matapos ang aklat, at yun ang nagagawa ng nobelang ito. Nakakakilig at nakakaiyak sa parehong sandali, at yan ang klase ng pagtatapos na hindi mo malilimutan.

Walang mas masaya kaysa sa makahanap ng isang nobela na tunay na pumapasok sa tema ng bahagyang, kung saan ang salita at damdamin ay tila nagsasayaw sa isang masining na kasangkapan. Isa sa mga paborito kong nabasa ay ang 'The Great Gatsby' ni F. Scott Fitzgerald. Ang pagkakaiba-iba ng mga karakter at ang kanilang mga magulo at kumplikadong motto ay lumalabas talagang kagilas-gilas. Dito, nilalarawan ang mga hangganan ng pag-ibig at paghahambog sa makulay na panahon ng Jazz Age, na nagbigay sa akin ng mas malalim na pag-unawa sa mga panlipunang estruktura at ang mga matinding pakikibaka ng tao sa pook na panlipunan. Ang bahagyang tema na lumalabas mula sa mga pagpipilian ng mga karakter, mula kay Gatsby na nagmamasid mula sa malayo sa kanyang 'green light' hanggang sa kanyang pagkaubos, ay patunay ng mga pagsubok na nararanasan ng tao sa kanilang mga pangarap at pag-asa. Isa pang halimbawa na nagbigay inspirasyon sa akin ay ang 'Norwegian Wood' ni Haruki Murakami. Ang kwento ay puno ng mga naiibang damdamin at pagninilay-nilay. Sa paglalakbay ng pangunahing tauhan na si Toru Watanabe, ang tema ng bahagyang ay lumabas sa kanyang mga ugnayan, pagkadaig sa pag-ibig, at ang pagharap sa pagkasira ng puso. Ang mga karakter ay sumasalamin sa pagkakahiwalay at pagkapalayo sa isa't isa, na nagpapakita ng likas na katangian ng buhay at ang mga ugnayang ipinanganak mula dito. Ang istilo ni Murakami sa pagsasalaysay ay nagtutulak sa mga mambabasa na sapantahin ang kumplikadong kalikasan ng mga tao, nag-iwan ng pakiramdam na huwag malimutan ang mga detalye at kahulugan sa likod ng kanilang mga desisyon. Kung ipapahayag ko ang isang mas modernong bersyon na may temang bahagyang, 'The Fault in Our Stars' ni John Green ay isa sa mga bukambibig. Sa kwentong ito, ang pagmamahalan ni Hazel at Augustus ay puno ng mga pagsubok at pagdududa, dahilan kung bakit ipinapaabot ang mensahe na ang buhay, kahit gaano ito kabilis na magbago, ay nagtuturo ng mga aral na maaaring magsanib at magtagalyan sa kaisipan ng mambabasa. Ang tema ng pag-asa sa kabila ng mga pagsubok ay malinaw at tumatalab. bawat pahina ay tila may ganap na punto ng paguukit ng mga damdamin. Sa wakas, may mga nobela na nananatili sa mensahe ng pag-iisip at introspeksyon, katulad ng 'The Bell Jar' ni Sylvia Plath. Ang paglalarawan sa paglalakbay ni Esther Greenwood patungo sa mental na pagkawasak at ang kanyang pagnanais na makaalis sa mga inaasahan ng lipunan ay nakaka-engganyo at tumutukoy. Ang paksa ng pagkahiwalay at ang pangangailangan na maunawaan ang sarili ay hinuhubog ang tema ng bahagyang na makikita sa kahilingan ni Esther na makahanap ng kahulugan sa kanyang sariling buhay. Ang mga tema ng emosyonal na sakit ay bumukal sa mga mambabasa mula sa sining ni Plath na makaakit nang walang duda, kaya’t nandiyan ang mga leksyong natutunan sa likod ng kanyang makabagbag-damdaming kwento.