Anong Mga Anime Ang Tumatalakay Sa Karalitaan?

Isang walang katapusang paglalakbay ang pagtalakay sa mga pangarap sa buhay, at sa mundo ng anime, maraming kwento ang nagbibigay-inspirasyon ukol dito. Isa sa mga pinakapaborito kong serye na talagang naglalarawan ng paksa ay ang 'Shingeki no Kyojin' o 'Attack on Titan'. Huwag kayong mag-alala, hindi ito isang kwento tungkol sa mga higante lamang; sa likod ng malupit na laban at masasalungat na sitwasyon, may mga tema ng pagsasakripisyo, pag-asa, at pag-abot sa mga pangarap. Ang mga tauhan dito ay may kanya-kanyang hangarin at pananaw, gaya ni Eren Yeager, na umaasam na makita ang labas ng mga pader at maabot ang kalayaan. Amazing kung paano nakakaapekto ang kanilang mga pangarap sa kanilang mga desisyon at relasyon sa isa’t isa. Sa ibang banda, ang 'Haikyuu!!' naman ay nagdadala sa atin sa mundo ng volleyball. Ang kwento ng mga bata sa Karasuno High School na naglalakbay mula sa pagiging underdogs patungo sa pambansang entablado ay talagang nagbibigay-inspirasyon. Ang determinasyon ni Hinata Shoyo at ang mga pagsusumikap nilang makamit ang kanilang mga pangarap ay nag-uudyok hindi lamang sa mga manlalaro kundi pati na rin sa mga manonood. Hindi lang ito tungkol sa wrestling sa bola kundi tungkol sa pagkakaroon ng pangkat at pagtulong sa isa’t isa, na isa sa mga pinakamahalagang aral sa buhay. Minsan naiisip ko, nakakatuwa talaga kung paano ang mga simpleng bagay tulad ng sports ay puwedeng maging daan para ma-realize natin ang ating mga ambisyon at pangarap sa buhay. Kaya't ang mga anime tulad ng 'Shingeki no Kyojin' at 'Haikyuu!!' ay ilan lamang sa mga paborito ko na puno ng inspirasyon, bilang tagapanood, parang nai-inspire na rin akong ipursige ang aking mga pangarap. Ang paglalalayong ito sa mga kwentong ito ay tugma sa mga hamon na hinaharap natin sa totoong buhay. Kahit na sa kabila ng mga hadlang, dapat tayong walang takot na mangarap at lumaban, dahil sa huli, ang ating paglalakbay ay higit pa sa patutunguhan.

Nasa isip ko ngayon ang serye na 'Shiki', na talagang nagpapakita ng labanan sa pagitan ng mga tao at mga nilalang na may pangangaluluwa. Ang kwento ay nakatayo sa isang maliit na bayan kung saan ang mga tao ay unti-unting nagiging biktima ng mga demanding na ‘Shiki’. Ang mga desisyon ng mga tauhan ay nagpapakita ng mga moral na dilemma ukol sa kalikasan ng buhay at pagkamatay. Napakahirap palang isipin na ang isang simpleng bayan ay puno ng mga takot at sikolohikal na tensyon. At sa bawat episode, nagkakaroon tayo ng mas malalim na pag-unawa sa kung ano ang kumakatawan sa pagkatao at kaluluwa. Minsan pag inaalala ko, parang napapaisip ako kung gaano talaga kalalim ang ating pagkakaunawa sa buhay at kamatayan. Ang 'Shiki' ay hindi lamang isang horror anime, kundi isa ring pagninilay sa kung ano ang kahulugan ng tunay na buhay. Tiyak na hindi mo maiiwasan ang 'Mushishi', na puno ng kahiwagaan at talinghaga. Dito, ang mga 'Mushi' ay tila naglalakad na kaluluwa na kumakatawan sa iba't ibang aspeto ng kalikasan. Ang bawat episode ay kwento ng pakikipagsapalaran niyang nananawagan sa ating pagkaunawa sa ugnayang mayroon ang tao sa kalikasan. Ang bawat paglalakbay ni Ginko ay nagpapakita ng mga koneksyon at lessons kung paanong kahit ang mga payak na pagkatao ay may malalim na koneksyon sa mundo sa paligid nila. May mga pagkakataon pang mapapaisip ka, “Paano kaya ako ikokonekta sa kalikasan?”, talagang nagbibigay ng kaalaman ang bawat episode. Huwag din nating kalimutan ang 'Anohana: The Flower We Saw That Day'. Kahit na hindi ito purong thriller, ang tema ng kaluluwa at mga nawalang kaibigan ay tila pumasok sa puso ng lahat. Sinusubukan ng mga tauhan na harapin ang mga alaala at emosyon na dulot ng pagkamatay ng kanilang kaibigan. Ang malalim na pagkukwento at mga pagaguhit ng emosyon sa anime na ito ay talagang nakakaramdam. Pinaaalalahanan tayo nito na ang mga alaala at pagmamahal sa mga nawala sa atin ay nananatili sa ating mga kaluluwa. Maganda at nakakaiyak talaga ang kwento, kaya’t join ako sa bawat episode!

Sa dami ng mga pelikulang naglalarawan ng karalitaan, masasabi kong isa sa pinaka-maimpluwensyang pelikula ay ang 'Paano kita Iibig', na umakyat hindi lamang sa box office kundi pati na rin sa puso ng mga tao. Ang pagatake ng pelikula sa mga sosyal na isyu, na nakatuon sa paghahanap ng pagmamahal sa mga hindi kapani-paniwalang kondisyon, ay nagbibigay ng maliwanag na pagsisilip sa buhay ng mga taong nakakaranas ng hirap. Mula sa mga diyalogo nito hanggang sa mga eksenang nagbibigay-diin sa reyalidad ng kalagayan ng lipunan, ang pelikula ay nagpapakita ng masalimuot na koneksyon sa pagitan ng pag-ibig at kahirapan. Dito, hindi lang natin nakikita ang krisis kundi pati na rin ang katatagan ng tao, na tila isang panggising sa ating lahat na kahit gaano pa man kalalim ang ating mga problema, may pag-asa pa rin. Isang pelikula ring dapat banggitin ay ang 'Kinatay.' Bagamat ito ay isang hindi gaanong kaakit-akit na pagtingin, ang paraan ng paglalarawan sa kasakiman at kabuktutan ng ilang mga tao sa ilalim ng ilaw ng karalitaan ay talagang nakakapangilabot. Minsan, ang katotohanan ay mas masakit namang panuorin kaysa sa fiction, at 'Kinatay' ay talagang nagpapakita kung paano ang sistema ay madalas na bumubulaga sa mga may hina at walang boses. Ang 'Huling Birhen' ay isang documentary-style na pelikula na naglalarawan ng araw-araw na buhay ng mga kababaihan sa mga komunidad ng maralitang bayan. Ang mga kwento ng mga pangunahing tauhan ay puno ng dramang nakakaantig at nagbibigay-diin sa kanilang lakas at pag-asa, kahit sa harap ng labis na hirap. Kakaiba ang presentasyon ng pelikulang ito dahil pinapakita nito ang isang mas personal na pananaw. Sa bawat eksena, ramdam ang pakikibaka at pag-asa ng mga tao na nagpapamanhid sa mga manonood tungkol sa essential na halaga ng pagkakaisa. Maaaring hindi maraming tao ang nakakaalam sa pelikula, ngunit ang 'Sana Dati' ay talagang nagbibigay ng napakapersonal na salamin sa karalitaan sa ating lipunan. Ang tema ng tamang desisyon sa buhay ay pinagsama sa kwento ng pag-ibig. Isang magandang paraan ng pagpapakita na kahit na sa gitna ng mga pagsubok, may mga pagkakataon at desisyon tayong dapat gawin para sa ating sarili at sa mga taong mahalaga sa atin. Walang masyadong kaakit-akit na kwento tulad ng 'Metro Manila,' na nakatuon sa buhay ng isang pamilya mula sa probinsya na lumipat sa Maynila upang maghanap ng mas magandang oportunidad. Ang kanilang kwento ay puno ng pagsubok at sakripisyo, na naglalaman ng mga aspeto ng kabuhayan, aspeto sa pagtatrabaho, at mga hamon sa pagsasama ng pamilya sa isang mas matao at masalimuot na kalikasan. Napakaraming aspeto na naiwan nang walang kasagutan, ngunit ang mga luha at ngiti ng pamilya ay nagbibigay ng liwanag sa kabila ng madilim na katotohanan.

Ang mundo ng anime ay puno ng mga kwento na tumatalakay sa iba't ibang tema at katesismo. Isang sikat na halimbawa ang 'Neon Genesis Evangelion', na hindi lamang isang mecha anime kundi isa ring malalim na pagninilay-nilay sa eksistensyalismo at mga tanong tungkol sa pagkatao. Sa kwento, makikita ang mga karakter na pinagdaraanan ang mga internal na hidwaan at pagdududa sa kanilang misyon at layunin sa buhay. Ang simbahan at mga simbolismong Kristiyano ay matatagpuan sa buong serye, na nagdadala ng mga tanong tungkol sa kaligtasan, pagsisisi, at pananampalataya. Sinusubukan ng anime na ipakita kung paano ang mga paniniwala at katesismo ay nakakaapekto sa mga desisyon ng bawat indibidwal, na nagbibigay-diin sa kahalagahan ng pag-unawa sa sarili sa gitna ng kaguluhan. Isang ibang halimbawa ay ang 'Serial Experiments Lain', na nagbubukas ng usapan sa pagitan ng realistiko at digital na mundo, na may mga sanggunian sa mga relihiyosong simbolismo at katesismo. Dito, ang ating bida, si Lain, ay naliligaw sa mga ideya ng koneksyon, pagkakahiwalay, at pagkakaroon/pagkawala ng diyos sa mundo ng teknolohiya. Ang mga katanungan tungkol sa kanilang pagkakaroon sa mundo at ang kanilang espiritwal na paglalakbay ay nagiging pangunahing tema sa serye. Palaging may katanungan ukol sa tunay na likas ng ating realidad, na nagsasanhi ng pagsasaliksik sa ating mga pananaw ukol sa espiritwalidad at katesismo. Huwag kalimutan ang 'Baccano!', na dosenang kwento ng mga buhay na nag-intersect sa isang pangyayaring supernatural kung saan ang mga concepto ng imortalidad at estadong Diyos ay mahigpit na pinag-uusapan. Ang mga tauhan dito ay may iba't ibang pananaw, at ang mga katanungan ukol sa ating daan patungo sa walang katapusang buhay ay kitang-kita sa kanilang mga desisyon at interaksyon. Sa kabuuan, ang katesismo sa mga anime ay talagang nag-aalok ng isang malalim na pagninilay-nilay sa mga katanungan ng pananampalataya at espiritwalidad, kaya't masaya akong ibahagi ang mga ito sa sinumang tagahanga ng genre na ito. Huwag mag-atubiling mag-research at magbabad sa mga temang ito, dahil napakayamang talakayin ng mga paksang ito sa mundo ng anime.

Habang nag-iisip tungkol sa mga libro na tumatalakay sa buhay sa karalitaan, isang akdang agad na pumasok sa isip ko ay ang 'Mga Bahay na Bato' ni Genoveva Edroza-Matute. Ang kwentong ito ay nagpapakita ng matitinding pagsubok at pakikipagsapalaran ng mga tao sa mga barangay at kanilang pakikitungo sa mga suliranin sa buhay. Ang istilo ng pagsasalaysay ay tila nananawagan sa ating lahat upang pag-isipan ang mga realidad sa likod ng mga mukha ng mga karakter. Dito ko rin naramdaman ang pagnanais na maipatupad ang mga pagbabago sa ating lipunan. Isa pang halimbawa na talagang tumatalakay sa ganitong tema ay ang 'Noli Me Tangere' ni Jose Rizal, na hindi lamang nagpapakita ng karalitaan kundi pati na rin ng panlipunang kondisyon sa kanyang panahon. Sa kanyang paningin, masisilayan natin ang digmaan ng katarungan laban sa kaguluhan ng yaman at kapangyarihan.

Iba't iba ang mga aspekto ng kababalaghan na lumalabas sa mundo ng anime, at talagang nahuhumaling ako sa mga kuwento na naghahatid ng kakaibang karanasan. Isang magandang halimbawa nito ay ang 'Mob Psycho 100'. Ang kuwento ay nakatuon sa isang batang lalaki na may napakalakas na psychic abilities, ngunit labis na naguguluhan sa kung paano niya ito dapat gamitin. Ang ipinakikitang pakikisalamuha ng normal na buhay at supernatural na mga elemento ay nag-aalok ng isang malalim na pagsasalamin sa pagbuo ng katauhan. Ang kakaibang timpla ng comedy, aksyon, at emosyonal na lalim ay talagang umaakit sa akin, kaya’t napakaganda talagang ito ng kwento ng kababalaghan na tila tunay na nangyayari. Palibhasa’y kasangkot ang mga popular na paniniwala sa 'Mushoku Tensei: Jobless Reincarnation', isang kwento ng reincarnation, at talagang nailalarawan ang mga kababalaghan ng mundong puno ng magic at mga nilalang. Ang bawat episode ay may nakakaakit na pagsasalaysay kung paano ang pangunahing tauhan ay nagiging mas mabuting tao matapos muling ipanganak sa isang fantasy na mundo. Sa bawat kwento, nadarama ko ang mga labanan na kinahaharap ng tauhan sa kanyang bagong mundo, na puno ng mga kamangha-manghang nilalang at kakayahang mahika na tiyak na umaapaw sa mytical na tema. Isa pang halimbawa ay ang 'Fate/Zero'. Isang kwento ng labanan ng mga alagad sa isang masalimuot na digmaan para sa Holy Grail. Ang salin ng mga mitolohikal na bayani sa isang modernong setting ay nagdadala ng tensyon sa bawat eksena. Ang paghahalo ng mga ganitong klasikong elemento at TTC - turn-based combat ay bumubuo ng isang masiglang kwento na puno ng kababalaghan. Kung hinahanap mo ang mga kwentong kumakain sa iyong isipan at nagpapalawak ng iyong imahinasyon, tiyak na subukan ang mga anime na ito!

Sa mundo ng anime, may ilang palabas na nagbibigay-pagkilala sa kulturang Pilipino o kahit na direktang tumatalakay sa mga karanasan ng mga tao sa Pilipinas. Isang magandang halimbawa ay ang 'Trese', na batay sa komiks ng mga Pilipinong may-akda. Dito, makikita ang mga aswang at iba pang mitolohiya ng Pilipinas na tinalakay nang may lalim at sining. Ang palabas ay talagang nagbigay-buhay sa ating mga kwentong bayan at mitolohiya. Bukod diyan, ang pagkakaroon ng Filipino characters sa ilang mga anime, gaya ng 'Kaguya-sama: Love is War', ay nagpapakita na ang aming komunidad ay unti-unting nakikilala sa mas malawak na audience. Napaka espesyal ng aspetong ito na nag-uugnay sa aming kultura sa mas malawak na mundo ng anime. Ito ay tila nagbibigay-inspirasyon upang mas palakasin ang pagmamalaki ng bawat Pilipino sa ating rich cultural heritage. Gustong gusto ko rin ang mga anime tulad ng 'Wakako-zake', kung saan ang tema ay umiikot sa pagkain. Kahit hindi ito tahasan tungkol sa kahulugan ng Filipino culture, ang pagmamahal sa pagkain ay talagang isang bahagi ng ating pagkatao. May mga pagkakataon na tayo ay nagiging masaya sa simpleng pagkain kasama ang mga kaibigan at pamilya. Sa mga ganitong kuwento, naisip ko kung paano ang mga simpleng sandali sa buhay ay kadalasang nagbibigay ng mas malalim na pananaw sa ating sarili. Hindi maikakaila na ang mga matatalinong kwento ng mga Pilipino ay patuloy na umaabot sa mga mata ng marami. Isang magandang halimbawa nito ay ang 'Demon Slayer' at ang makulay na tema nito. Minsan, ang mga kwento ay may mga karakter na tila kumakatawan sa mga kaugaliang Pilipino tulad ng pagmamahal sa pamilya at sakripisyo para sa mga mahal sa buhay. Tila ito ay koneksyon na bumabalot sa atin, kahit na halata ang malalim na ugat ng kulturang Hapon. Ito ay isang paalala na ang mga aral sa buhay ay hindi nagtatapos sa hangganan ng bansa. Ang mga kwentong ito ay bumabalot sa universality ng pakikipagsapalaran, pagmamahal at sakripisyo. Gayundin, ang 'One Piece' ay mayroon ding mga elemento na nakakakonekta sa atin bilang mga Pilipino. Ang tema ng pangarap at pakikipaglaban para sa sariling mga layunin ay tumutukoy sa ating kultura ng 'Bayanihan' at pagtutulungan. Tila ang mga karakter na ito ay nagsasalamin ng ating mga pagsusumikap para sa pangarap na sama-samang naabot, at iyon ang hinahanap-hanap ko tuwing nanonood ako ng mga anime, ang koneksyon sa sarili at sa lipunan. Siyempre, hindi rin natin maikakaila ang epekto ng mga lokal na anime tulad ng 'Ang Panday' na na-adapt sa anime style, kung saan naisip ko na ang pag-leverage ng ating sariling kwento sa isang banyagang medium ay isang tamang hakbang. Ang pagkakaroon ng ganitong uri ng kwento ay parang nagsisilibing tulay sa atin at sa mga banyagang madla bilang pagbukas sa kultura ating bansa. Lahat ng ito ay nagbibigay-inspirasyon at tada-dahil matagumpay na nakikilala ang ating mga kwentong bayan sa mas malawak na audience.

Isang mundo ng damdamin at mga kwento ang bumabalot sa atin, at kapag sinabi mong kalungkutan, marami tayong may matutunan mula sa mga teleserye. Isang magandang halimbawa ay ang 'Your Lie in April'. Ang kwentong ito ay umiikot sa isang batang pianista na nawalan ng inspirasyon matapos ang pagkamatay ng kanyang ina. Sa kanyang pakikisalamuha sa isang masiglang violinist, natutunan niyang muling buksan ang kanyang puso at yakapin ang musika. Ang kakaibang pagsasama ng saya at lungkot sa kwento ay talagang tumatagos sa kaluluwa. Aaminin kong umiiyak ako sa ilang mga eksena, sapagkat nakakabighani ang paglalakbay ng mga tao sa pagtanggap sa kanilang mga sariling damdamin. Madalas akong magmuni-muni kung gaano kahalaga ang mga koneksyong ito sa buhay, at kung paano sila makapagbibigay liwanag kahit sa gitna ng pinakamadilim na mga sandali. May isang serye na di ko malilimutan, at ito ay 'Anohana: The Flower We Saw That Day'. Napakabigat ng tema nito, kung saan ang isang grupo ng mga kaibigan ay nahaharap sa mga sugat ng nakaraan pagkatapos ng pagkawala ng kanilang kaibigan. Ang paglalakbay ng pagtanggap sa pagkamatay at ang pakikisalamuha sa isa't isa ay nagbibigay ng malalim na mensahe tungkol sa pananabik at pagsisisi. Nakakainspire itong pag-isipan na hindi tayo nag-iisa sa ating mga pakik struggles. I think it's a beautiful yet heart-wrenching reminder na ang mga relasyon natin ay maaaring baguhin ang ating pananaw sa buhay. 'Rascal Does Not Dream of Bunny Girl Senpai' ay isa ring serye na tila naglalarawan ng teenage angst at kalungkutan sa mga hindi nakikitang mga strugglers sa buhay. Ang eksena kung saan ang mga karakter ay nahaharap sa kanilang mga emosyonal na pasakit sa kabila ng mga supernatural na pangyayari ay sobrang nakakaemotek. Ang distansya at mga takot ng mga kabataan ay talagang tunog na tunay, kaya't namumuo ang kanilang takot sa pag-ibig at pagkakahiwalay. Para sa akin, isang magandang pagninilay-nilay ang kwentong ito sa pakikipaglaban sa mga internal na kontra at ang hinanakit na dala ng pagkawala. Sa huli, ang 'March Comes in Like a Lion' ay isang tunay na hiyas pagdating sa pagtalakay sa kalungkutan. Ang pokus dito ay hindi lamang sa sachiness ng pagiging isang shogi player kundi pati na rin sa kanyang pagsusumikap na makahanap ng mga dahilan upang mangarap sa kabila ng mga mabibigat na hamon sa kanyang buhay. Natutunan ko mula sa seryeng ito na ang bawat pinakamaliit na tagumpay ay importante at dapat ipagdiwang. Sa pagtatapos, ang pagkilala sa ating mga damdamin at pagyakap sa mga ito ay isa sa mga pinakamahalagang hakbang sa pagbabago at pag-unlad.

Gusto kong ibahagi kung paano nagiging salamin at pampukaw ang anime sa mga isyung panlipunan—hindi lang basta aliwan kundi isang paraan para magtanong at magpahirap sa ating mga komportableng paniniwala. Madalas, ang paraan ng pagtalakay ay hindi diretso; gumagawa ang mga gumawa ng mundo na may kakaibang panuntunan o nilikha nilang krisis para maipakita ang mga dynamics ng kapangyarihan, diskriminasyon, at takot. May mga palabas na gumagamit ng alegorya—tulad ng paggamit ng higanteng nilalang sa 'Shingeki no Kyojin' para talakayin ang isolationism at xenophobia—habang may mga serye naman na literal at matapang sa pagharap sa batas at moralidad, gaya ng 'Death Note' o 'Psycho-Pass'. Nakikita ko rin na epektibo ang character-driven na approach sa pagpaparamdam ng bigat ng isyu. Sa 'Koe no Katachi' sumasalamin ang trauma at kahihiyan ng bullying sa isang paraan na nagiging personal—hindi abstract. Sa 'March Comes in Like a Lion', ang mabagal pero masinsinang pagtalakay sa depresyon at pag-iisa ay tinatangay ka nang unti-unti sa damdamin ng bida. May mga palabas na gumagamit ng speculative fiction para i-stretch ang implikasyon ng isang ideya: 'Parasyte' ang naglalagay sa atin sa gitna ng panic at debates tungkol sa pagiging tao at co-existence, habang ang 'Neon Genesis Evangelion' ay sumisid sa mental health at kolektibong trauma sa isang simbiyotikong, minsan magulo, paraan. Hindi lang sa kwento umiikot ang kapangyarihan ng anime—mahalaga rin kung paano ito sinasabi. Ang visual metaphor, color palettes, at music cues ay nagmo-mold ng audience reaction; halimbawa, ang paggamit ng katahimikan o mabagal na shot sa mga mahahalagang eksena ay nagpapalalim ng pakiramdam ng pangungulila o pagkakasala. Mayroon ding cultural filter: ang mga temang panlipunan ay naipapakita base sa konteksto ng bansang pinagmulan, at may panahon na kailangan pang i-localize o i-moderate ang nilalaman kapag dumating sa ibang merkado. Personal, marami akong naging midnight discussions sa mga kaibigan pagkatapos manood—mga debate tungkol sa hustisya, responsibilidad, at kung paano dapat tumugon ang lipunan sa mga marginalized. Ang pinakamaganda para sa akin ay kapag ang isang serye, sa kabuuan o sa isang karakter, ay nagiging spark para sa mas malalim na pakikipag-usap—hindi lang simpleng entertainment, kundi simula ng empatiya at reflection. Pagkatapos manood, madalas akong naiibang tumingin sa mga real-world issues; hindi nagbibigay ito ng madaling sagot, pero nagbibigay ng tanong na sulit pag-isipan.

Isang kamangha-manghang paksa talaga ang mga pelikula tungkol sa mga kulto sa Pilipinas. Kapag naiisip ko ito, agad na pumapasok sa isip ko ang 'Buy Bust'. Isa itong mapangahas na aksyon na pelikula na hindi lang naglalaman ng mga nakabibighaning laban kundi may malalim ding mensahe tungkol sa mga intriga sa lipunan. Sa kwento, maipapakita ang ilang aspekto ng isang kontrobersyal na kulto na may koneksyon sa mas malawak na sitwasyon ng droga sa bansa. Minsang nagtitipon ang grupo sa isang matatag na lugar, ipinapakita ng pelikula ang nangingibabaw na takot at hirap na dulot ng ganitong klase ng sistema, at puno ito ng mga twist na tunay na kapana-panabik. Hindi lang siya puro aksyon, kundi nag-aalok din ito ng pagninilay sa kung paano naaapektuhan ang mga piling tao sa ganitong uri ng pamumuhay. Sabik din akong pag-usapan ang 'Sila-sila'. Bagamat ito’y mas modernong pelikula, napaka-tamo nitong tinatalakay ang mga isyu sa relasyon at ang pagkakaroon ng mga pagtukoy sa mga sekta na parang nagiging sagabal sa tunay na layunin ng bawat tao. Ang estado ng mga tauhan na nagiging sanhi ng pagkahiwalay sa bawat isa ay nagpapakita rin ng ideya kung paano umaabot ang isang tao sa isang takdang grupo o kulto para sa ibat-ibang dahilan. Napakagandang panuorin at sabayang magmuni-muni sa pelikulang ito na madalas ay hindi ibinubukas ng tao ang tungkol sa kanilang karanasan na may kinalaman sa mga ganitong pagsasamahan. Huwag din kalimutan ang 'The Kissing Booth', na nakatuon sa isang kabataan na tila natutukso na hari ng kanyang sariling mundo, subalit sa likod nito ay may mga palatandaan ng pagkakaroon ng sekta na gumagambala sa kanyang mga desisyon. Sa itsura, ito ay isang romance-comedy, ngunit sa loob ng kwento ay nandoon ang mga tema ng pakikisalamuha at kung paano nahahadlangan ang ating mga pangarap sa pamamagitan ng mga taong hindi natin kilala. Ang mga ganitong elemento ay talagang nagbibigay-diin sa kahalagahan ng aming mga desisyon, at sa huli, maaaring ipakita kung paano nadidikta tayo ng mas malalaking pwersa sa ating buhay.