Anong Mga Pruweba Na Totoong May Zombie?

Ang mga zombie, kahit gaano pa naging sikat sa mga pelikula at laro, ay tila isa lamang talinghaga sa ating mga pangarap at takot. Tulad halimbawa ng ‘28 Days Later’ na nagpakita ng viral outbreak—hindi ba’t nagdadala ito sa atin sa isang mundong puno ng takot at kaguluhan? May mga pag-aaral din na nagtuturo na ang mga neurological disorder ay puwedeng magbigay ng mga sintomas na maihahambing sa mga karakter na ito. Ngunit ipakikita mo ang mga tao na pipi sa takot na tingnan ang kanilang mga sarili, mahihinuha mo lang na sa gitna ng mga pangyayaring ito, tayo pa rin ang ating nagiging ‘zombie’ sa ating mga problema at ang mga hikbi sa ating nakaraan.

Sa totoo lang, walang solidong batayan na nagtuturo sa atin na talagang may mga zombie. Pero isipin mo ito: ang mga kwento sa ‘Night of the Living Dead’ at ‘World War Z’ ay nag-ugat sa ating mga pangarap at mga takot sa misticisimo. Madalas tayong pumapasok sa mga teorya na nagpapakita kung paano ang sakit at epidemya ay nagiging sanhi ng pagkakaroon ng kakaibang pag-uugali. One way or another, nagiging tanyag ang mga bersyon ng zombie sa larangan ng entertainment pero wala talagang nakakapagpatunay na sila'y totoo.

Madalas niyo sigurong naririnig ang salitang 'zombie', pero sa katotohanan, wala talagang sapat na pruweba na mayroong nabubuhay na mga zombie. Minsan, nagiging bahagi na ng ating kultura ang mga kwentong ito. Sa maraming bansa, may mga misticong kwento tungkol dito, pero ang mga ito’y tila resulta lamang ng ating imahinasyon at takot sa karahasan at kawalang-katiyakan. Kaya kahit anong kwento ng zombie ang paborito mo, sa huli, ito ay isang reflection ng ating pagkatao.

Isang nakakabighaning tema ang mga zombie na talagang umaakit sa ating imahinasyon. Kadalasang sumasalamin ang mga zombie sa ating mga kinatatakutan—nasa anyo man ng mga epidemya, pagkakaroon ng kapangyarihan, o ang takot sa hindi kilalang hinaharap. Bagamat walang matibay na pruweba na may totoong zombie na naglalakad sa ating mundo, may ilang mga kwento at anecdote na nag-uugat mula sa mga kultura at paniniwala. Sa Pilipinas, halimbawa, may mga alamat tungkol sa mga ‘aswang’ at ‘manananggal’ na tila kauri ng mga undead. Tila ba ang mga kwentong ito ay bumabalik mula sa malalayong panaho sa ating mga tradisyon. Isang magandang halimbawa ay ang kwento ng “The Walking Dead” na nagpapakita kung paano ang isang zombie apocalypse ay maaaring lumantad hindi lamang sa pisikal na labanan kundi pati na rin sa emosyonal at sikolohikal na aspeto ng mga tao. Ang ganitong mga kwento ay nag-aanyaya sa atin na pagmuni-muni sa ating pagiging tao sa gitna ng kaguluhan.

Pagdating sa mga “scientific” na pruweba, may mga pag-aaral na nagsasabi tungkol sa mga virus, tulad ng rabies, na makakapagpabago sa ugali ng isang tao na tila magiging zombie. Kakaiba, di ba? Pero sa huli, ang ideya ng mga zombie ay tila isang metaporikal at hikbi ng ating malalim na takot sa kawalang-katiyakan. Hindi ba’t madalas nating makita ang ating mga sarili na napapaligiran ng mga ‘zombie’—mga tao na walang malasakit sa mundong ito? Sa isang paraan, lahat tayo ay maaaring maging ‘zombie’ sa ating mga sarili, nakakulong sa mga routine na walang kabuluhan, na umiikot sa ating mga isipan.

Siguradong masaya rin ang pag-usapan ang mga paboritong kwentong zombie na ating napanood o binasa. Kakatwa gaano tayo kakabighani sa violence at gulo ng isang ‘Resident Evil’ habang sabik na sabik tayong sumunod sa kwentong puno ng buhay at kamatayan. Sa huli, ang mga kwentong ito ay nagbibigay sa atin ng pagkakataon na tuklasin ang ating mga takot at ang ating pagkatao sa pinaka-undead na paraan.

Kaya't sa kabila ng lahat ng rumor at anecdotal evidence, tila ang pinaka-pruweba na mayroon sa zombie ay ang kanilang kahulugan sa ating kultura, ang mga pagsasalamin ng ating mga pangarap at takot—na sa bandang huli, ay mga kwentong hatid ng pagkakataon na muling pag-isipan ang ating kilalanin ang ating mga sarili.