Anong Mga Sikat Na Karakter Ang Mga Kwento Ay May Simula Sa Gitna?

Tulad ng mga tao, ang mga pelikula ay may kanya-kanyang istilo at estratehiya upang mas mapanatili ang atensyon ng mga manonood. Isang magandang halimbawa ay ang pelikulang 'Pulp Fiction' ni Quentin Tarantino. Ang kwento nito ay hindi linear; para itong isang puzzle na kailangang buuin habang umuusad ang mga eksena. Minsang naglalakbay ang mga tauhan sa samahan ng mga kwento at nagkakaroon tayo ng pagkakataon na makita ang iba't ibang pananaw sa bawat sitwasyon. Itinataas nito ang excitement habang nagiging mas komplikado ang mga relasyon at sitwasyon ng mga tauhan. Napakahalaga na kahit nasa gitna na tayo ng kwento, tumutok pa rin sa detalye sapagkat marami pang twist ang darating! Isa pang halimbawa ay ang 'Eternal Sunshine of the Spotless Mind', kung saan ang kwento ay nagsisimula na sa isang kritikal na pangyayari: ang proseso ng pagtanggal ng alala ng dalawang karakter. Ang kanilang relasyon at mga naganap na pangyayari ay ibinabalik sa mga flashback, kaya't kahit na nasa gitna ng kwento, naiimpluwensyahan nito ang ating pag-unawa sa kanilang pagkatao at emosyon. Talagang kapana-panabik kung paano maari tayong mai-involve sa damdamin ng mga tauhan kahit hindi natin alam ang buong kwento sa simula. Ang mga ganitong uri ng pelikula ay gustung-gusto ko dahil nag-uudyok silang mag-isip nang mas malalim at timbangin ang mga pahayag at desisyon ng mga tauhan. Ang ganitong pagpili ng pagkukuwento ay nagbibigay-daan sa mga manonood na gumawa ng koneksyon sa mga tauhan at mas malalim na pag-unawa sa mensaheng nais iparating ng pelikula.

Isang napaka-cool na paraan ng pagkuwento sa mga libro ay ang simula sa gitna, o ‘in media res,’ na talaga namang nagbibigay ng instant na atensyon. Isang magandang halimbawa nito ay ang 'The Odyssey' ni Homer. Ang kwento ay nagsisimula sa isang mahalagang pangyayari — ang pakikialam ni Odysseus sa giyera at ang kanyang paglalakbay pabalik sa Ithaca. Sa halip na ipaliwanag ang mga dahilan o pinagmulan ng lahat ng ito, umaakyat tayo sa kalagitnaan ng kanyang mga pakikipagsapalaran, na agad na nagpapainit ng ating interes sa mga susunod na mangyayari. Napaka-epic ng dating, di ba? Teka, paano naman ang 'Inferno' ni Dante? Nagsisimula ang kwento nito sa mga pinagdaraanan ni Dante sa isang madilim na gubat. Walang paalam na pagsasalita, kundi paglitaw mismo sa gitna ng kanyang paglalakbay sa Inferno. Ang tunog ng takot at pag-aalala ay agad na nararamdaman ng mambabasa, at hindi na nila maiwasang magtanong kung ano ang mga nagdala sa kanya rito. Partners na tayo sa pag-unawa at pag-explore sa kanyang kwento! Anong mga kwento ang paborito mo na may ganitong estilo? Pinaubaya tayo sa kwento at nahanap na natin ang ating sarili sa gitna ng aksyon, na talagang nagbibigay-daan sa mas malalim na koneksyon sa mga tauhan. Mahalaga ang ganitong teknik sa mga modernong akdang tulad ng 'The Hunger Games.' Nagsisimula ito sa si Katniss Everdeen bilang isang contest participant sa Hunger Games na hindi kaagad nagbibigay ng background, kundi unti-unting lumalabas habang umuusad ang kwento. Ito ay isang mahuhusay na diskarte para mahuli ang interes ng mambabasa mula sa simula! Ang mga ganitong kwento ay talagang napaka-engaging!

Sa mga nobela, ang istilo ng pagsisimula sa gitna o 'in media res' ay may malalim na kahulugan at epekto sa kwento. Isipin mo ang mga kwento na biglang binubulabog ang ating atensyon sa isang kaganapan o tensyon na nagaganap. Hindi tayo tinutukso ng mga detalyadong introduksyon o background. Sa halip, inilalagay tayo ng mga manunulat sa gitnang laban, kaya agad tayong naaakit sa mga tauhan at sitwasyon. Ang isang halimbawa na tumatak sa aking isipan ay ang 'The Hunger Games' ni Suzanne Collins. Dito, agad tayong nalalapit sa intensyon ni Katniss na ipagtanggol ang kanyang sarili at ang mga mahal niya sa buhay, na nag-uudyok sa atin na mag-isip at magtanong kung bakit siya naroon sa una. Isang malaking bentahe ng pagsisimula sa gitna ay ang pagdagdag ng tensyon at interes. Habang natututo tayo tungkol sa mga tauhan at kanilang nakaraan, unti-unting nabubuo ang kuwento. Madalas na nagiging hamon ito sa mga manunulat, ngunit kapag naipapahayag ng maayos, nagiging mas patok at kapana-panabik ang kwento. Bukod dito, nagbibigay ito ng pagkakaiba-iba sa estilo ng pagsasalaysay. Ang mga manunulat ay gumagamit ng ganitong istilo upang lumikha ng isang dinamiko at nakakapukaw na naratibo, kung saan ang pag-ikot ng kwento ay hindi isinagawa sa tradisyonal na istilo o porma. Nakakatuwang isipin kung paano ang simpleng pagbabago sa simula ay nagiging daan sa mas masalimuot at nakakaintriga na kwento. Samakatuwid, ang 'in media res' ay hindi lamang simpleng isang pamamaraang literaryo, ito rin ay isang paraan upang iparating ang malalim na mensahe sa mabilis na takbo ng mga kaganapan sa buhay ng tauhan, na maaaring magkasundo sa ating mga sariling karanasan. Ang ganitong approach ay talaga namang nagbibigay sa akin ng mas malalim na appreciation sa mga nilikhang kwento na nagtatatampok ng kumplikadong damdamin at situwasyon, kaya lagi akong nagnanais na makita ito sa mga nobela na aking binabasa.

Maraming mga karakter sa anime at manga ang may sugat sa gilid ng labi, at isa sa mga pinaka-maimpluwensyang halimbawa ay si Zoro mula sa 'One Piece'. Ang kanyang lambat na anyo na may o walang sugat sa gawi ay isang simbolo ng kanyang matinding determinasyon at pagsusumikap. Kakaibang nakakaakit at cool ang kanyang karakter, at ang sugat sa kanyang labi ay parang badge of honor mula sa mga labanan na kanyang pinagdaanan. Ang ganitong mga katangian ay nagbibigay ng lalim sa characters, na ginagawang mas madaling makilala sa masa. Tila ang sugat ay tila isa sa mga dahilan kung bakit marami ang naiintriga sa kanya, kaya naman isa siya sa mga paborito ng mga tagahanga. Para sa akin, ang mga detalye na ito tungkol sa mga karakter ay nagbibigay ng realidad sa kanilang mga kwento at apoy sa imahinasyon ng mga tagahanga tulad ko. Isa pang karakter na madaling maisip ay si Ling Yao sa 'Fullmetal Alchemist'. Kadalasan ay nakikita siyang may sugat sa gilid ng kanyang labi, na nagiging simbolo rin ng kanyang matibay na pagkatao at misyon upang ipagtanggol ang kanyang pamilya. Ang kanyang karakter ay puno ng misteryo at nag-aalok ng natatanging pananaw sa kanyang mga layunin at prinsipyo. Para sa akin, ang kanyang sugat ay hindi lamang isang palatandaan ng labanan kundi pati na rin ng kanyang paglalakbay at mga pagsisikap na makamit ang kanyang mga pangarap. Minsan, nakakatakot talagang makita ang mga sugat sa mga karakter, ngunit ito rin ang nagiging dahilan kung bakit sila espesyal para sa atin. Kaya't maraming karakter mula sa iba't ibang kwento ang may ganitong mga sugat, isa na dito si Roy Mustang mula sa 'Fullmetal Alchemist'. Ang kanyang ginugol na Enerhiya at pakikidigma laban sa kaaway ay nag-iiwan ng mga palatandaan sa kanyang katawan, lalo na ang mga sugat at pinsala. Mahilig akong pag-usapan ito, dahil ang mga sugat na ito ay simbolo ng kanilang mga pagsubok sa buhay, hindi lamang sa laban kundi pati na rin sa kanilang mga personal na pakikibaka.

Naibahagi na ang mga kwento sa dulaw ay puno ng mga makukulay at iba't ibang karakter na talagang pumupukaw sa atensyon. Isang mahusay na halimbawa ay si 'Mickey Mouse', ang mascot ng Disney na naghatid ng saya at kasiyahan sa maraming henerasyon. Isa pa, hindi maikakaila na si 'SpongeBob SquarePants' ay isang popular na karakter na pinakapinag-uusapan sa mga bata at mata-review sa mga matatanda. Siya ay umiikot sa mga nakakatawang kwento at mga tawanan sa ilalim ng dagat. Ang kanyang kaibigan na si 'Patrick Star' ay isa ring iconic na karakter na nagdadala ng kakaibang tawanan. Sa mga nakatagong talas ng pananaw sa kanilang kwento, ang mga karakter na ito ay nag-akay sa atin sa mundo ng pagmumuni-muni at pagkakaibigan na puno ng mga leksyon sa buhay. Nariyan din si 'Doraemon', ang robotic cat mula sa hinaharap na marikit na nagdala ng mahika sa kanyang mga kaibigan sa iba't ibang pakikipagsapalaran. Tiyak na tampok siya sa puso ng mga tagahanga ng anime, at ang kanyang mga gadget na mula sa kanyang bulsa ay nagbigay inspirasyon sa mga kabataan na maging malikhain. At huwag kalimutang banggitin si 'Naruto', isang ninja na puno ng pangarap at determinasyon. Bagaman siya ay nahaharap sa maraming hamon, ang kanyang kwento ay nagtuturo sa atin ng kahalagahan ng pagkakaibigan, tiyaga at pagsisikap sa kabila ng mga pagsubok. Huli na banggitin si 'Goku' mula sa 'Dragon Ball' series, na nagpapakita ng kahanga-hangang takot at lakas. Ang kanyang paglalakbay mula sa pagiging isang batang Saiyan hanggang sa pagiging pinakamalakas na mandirigma ay talagang nakaka-engganyo, at ang kanyang pakikibaka ng mabuti laban sa masama ay tiyak na makikita sa puso ng mga tagahanga. Ang mga karakter na ito ay hindi lamang basta mga daliri ng kwento; silang lahat ay sumasalamin sa mga aral at inspirasyon na nagbibigay ng kulay sa ating buhay.

Obvious na ang 'Nausicaä of the Valley of the Wind' ay isa sa mga paborito ko pagdating sa temang buhay na nunal. Sa kwentong ito, pinapakita ang pakikibaka ng mga tao laban sa masasamang emeryos at ang pagsisikap na protektahan ang kalikasan. Ang karakter na si Nausicaä, na gustong makipag-kapwa sa mga nilalang, ay nagpapakita ng malaon nang pangarap na makamit ang balanseng ugnayan ng tao at kalikasan. Parang isipin mo, paano kung tayo rin ang may ganitong kaisipan? Ang kwento ay nagbibigay ng inspirasyon at nagpapaalala sa atin na sa kabila ng ating mga kasamaan, mayroon pa ring pagkakataong maunawaan ang ating mundo at ang mga nilalang dito. Kung talagang sisipatin ang mga elemento ng nobela, mararamdaman natin ang bigat ng responsibilidad natin sa kalikasan. Isang kwento na talagang tumatak sa akin ay 'The Wind Rises' ni Hayao Miyazaki. Dito, nakikita ang ambisyon at pagsusumikap ni Jiro Horikoshi na maging isang mahusay na designer ng eroplano. Masasabi mong mayroong elemento ng futility dito, lalo na’t isinilang ito mula sa mga pagsubok at pambansang hidwaan. Ang pagkakaroon ng 'buong buhay' na tema sa kwentong ito ay nagbibigay-diin sa mga pagsasakripisyo upang makamit ang mga pangarap sa kabila ng mga pagsubok. Ang mga parte kung saan siya ay nagdadala ng mga pangarap sa hangin ay tila isang simbolo ng mga pangarap ng tao na lumipad, ngunit may kasamang bigat ng realidad na hindi maiiwasan. Napakaganda ng istilo ni Miyazaki sa pagpapakita ng mga emosyon dito. Siyempre, huwag nating kalimutan ang 'My Neighbor Totoro' na hindi lang isang simpleng kwento kundi puno ng simbolismo at mensahe. Ang pagkakaibigan nina Satsuki at Mei kay Totoro ay hindi lamang tungkol sa kalikasan kundi pati na rin sa takot at pag-asa sa mga pighati ng buhay. Nakita natin kung paano ang misteryosong nilalang na ito ay nagbibigay gabay at kaginhawahan sa mga bata sa gitna ng kanilang mga pagsubok. Tila ipinapakita sa kwentong ito na sa kabila ng mga hirap, mayroong mga bagay na makapag-aangat sa ating damdamin, na parang nanliligaw sa ating mga alaala ng pagkabata. Isang magandang paalala na ang buhay, kahit simpleng kwento, ay puno ng kahulugan at pag-asa. Dapat ding banggitin ang kwento ni 'Fruits Basket.' Ang temang buhay na nunal dito ay talagang mahuhulaan. Binibigyang-diin nito ang mga sikolohikal na pakikibaka na dinaranas ng mga Tau na nabubuhay sa ilalim ng sumpa. Ang pagkakapareha ng mga karakter sa mga hayop ay simbolo ng mga tampok na personalidad at emosyon. Ang paglalakbay ng mga tao para sa pagtanggap sa kanilang sarili ay tila isang buhay na pagsusuri ng ating panlipunan. Kaya nga, sa bawat tao, may nakatagong kwento ng pakikibaka, pagkakaibigan, at pag-ibig na nakatago sa ating mga puso. Huli, hindi madalang isipin na 'Ano ang dapat nating itaas sa ating mga alalahanin?' Isang magandang halimbawa ay 'The Tale of the Princess Kaguya.' Ang buhay ni Kaguya, mula sa kanyang pagsilang hanggang sa kanyang paglisan, ay tila simbolo ng mga subliminal na mensahe tungkol sa pagkakatawang-tao. Isinasaad dito ang pisikal na pagsasakripisyo at kalungkutan na dala ng mga pinili upang sumunod sa mga inaasahan ng iba. Nagtatapos ang kanyang kwento sa hindi pag-ayon at kagustuhang mapanatili ang kalayaan, isang halimbawa kung paano kailangan tayong matuto mula sa mga sakripisyo at sumasalamin sa ating mga pag-desisyon.

Minsan, ang mga kwento ng pag-ibig ay nagiging mas absorbante dahil sa kanilang mga adaptation sa ibang anyo ng sining. Isang magandang halimbawa ay ang 'Pride and Prejudice' ni Jane Austen. Ang kwento ni Elizabeth Bennet at Mr. Darcy ay muling isinilang sa maraming pelikula at teleserye, ngunit ang 2005 na bersyon kasama si Keira Knightley ang talagang kumuhang atensyon ko. Ang paraan ng pagbibigay ng bagong buhay at emosyon sa klasikong kwento, pati na rin ang cinematography na nagbigay-diin sa mga damdamin, ay talagang kahanga-hanga. Bukod dito, istilo ng mga pag-uusap at ang banter ng mga tauhan ay sobrang nakakaengganyo! Sa bawat panonood, nakakaramdam ako ng bagong pananaw sa mga karakter at sa kanilang mga pagdiriwang ng pag-ibig sa kabila ng mga hamon. Ang ganitong mga kwento ay umaabot sa puso ng marami, hindi lang sa kanilang mga orihinal na anyo, kundi sa mga adaptasyon na bumubuo sa kanilang apela. Isang magandang halimbawa rin ay ang 'The Fault in Our Stars' ni John Green. Habang ito’y isang modernong kwento ng pag-ibig, ang bersyon ng pelikula ay naging napakalakas ng epekto. Nagustuhan ko talaga ang chemistry nina Shailene Woodley at Ansel Elgort—talagang tumatalab ang kanilang relasyon. Ang sinehan ay naging exposed sa mahihirap na tema ng pag-asa at pag-ibig sa harap ng mga pagsubok, na iniwan akong tahimik na nagmumuni-muni pagkatapos panoorin. Ang paminsan-minsan na pagkadurog ng puso ay talagang may hatid na kalakasan at inspirasyon. Ang bawat eksena ay puno ng emosyon, kaya’t ang nakakaapekto ay ang kanilang kuwento na puno ng tunay na pakikipaglaban sa buhay sa kabila ng mga pagsubok. Kahanga-hanga rin ang adaptation ng 'Your Name' na mula sa anime at naging isang malaking tagumpay sa buong mundo. Ito ay isang kwentong puno ng mga magagandang tanawin at emosyonal na koneksyon sa pagitan ng dalawang tauhan, sina Mitsuha at Taki. Ibinibigay nito ang pakiramdam ng pagkakaibigang lampas sa oras at espasyo. Para sa akin, ang pagpapakita ng kanilang pagsisikap na makilala ang isa’t isa sa kabila ng mga hadlang ay nagdulot ng sobrang malalim na pag-iisip tungkol sa ugnayan. Sinubukan kong pag-aralan and iba’t ibang tema ng pag-ibig, at ito’y tunay na nagsisilbing kapani-paniwala, na binigyang-diin ang koneksyon ng puso at kahalagahan ng pagkakataon. Upang tapusin, hindi ko maiiwasang banggitin ang mga adaptation ng kwento ni Nicholas Sparks, tulad ng 'The Notebook'. Ang romansa sa pagitan nina Noah at Allie ay talagang naging pandaigdigang paborito. Kilala ito sa masalimuot na kwento ng pag-ibig at alaala, na nag-udyok sa mga tao na maniwala sa lakas ng pag-ibig sa paglipas ng panahon. Madaming tao ang nakakarelate sa kanilang kwento dahil sa mga pagkakabuhol ng bawat init ng damdamin at pagninilay sa mga alaala. Ang ganitong mga kwento ay dumarating sa iyo, nagbibigay ng tawag sa mga damdamin, at ang mga adaptation ay nagbibigay-diin sa kahalagahan ng mga masalimuot na ugnayan.

Tila ang mga akda ng mga kwentong madalas sumasalamin sa makupad at masalimuot na mga karakter ay madalas na likha ni Haruki Murakami. Ang kanyang estilo ay tila sumusunod sa mga tema ng pag-ibig, pag-iisa, at existential na krisis. Nakakaengganyo ang kanyang mga kwento, tulad ng 'Norwegian Wood' at 'Kafka on the Shore', na nag-uugnay ng mga makukulay na karanasan ng mga tauhan sa kanilang mga internal na laban. Isa siya sa mga manunulat na kaylangan talagang pag-isipan; hindi bumababa sa tradisyonal na naratibo ang kanyang istilo kundi nagsasaliksik sa mas malalim na kahulugan ng pagkatao. Ang kanyang pagkukuwento ay puno ng simbolismo at tila direksiyon ng kanyang mga tauhan ay tila hindi tiyak, na naglalarawan ng tunay na buhay na puno ng mga pagsubok at hindi inaasahang mga pangyayari. Sa isang ibang pananaw, may kakayahan din si Gabriel Garcia Marquez na dalhin ang mga mambabasa sa mga kwento ng magic realism, kung saan ang makupad ay sinasamahan ng hiwaga at fantastical na elemento. Sa kanyang obra tulad ng 'One Hundred Years of Solitude', ang pag-usad ng kwento ay nababalot sa mga simpleng gawain ng buhay, ngunit sa likod nito ay mga teorya ng sibilisasyon at kasaysayan. Tila ang bawat salita ay naglalaman ng mga layer ng kahulugan na nag-uugnay sa mga mambabasa sa mas malalim na konteksto, kaya’t sa lahat ng blind alleys ay may matutunan. Bagamat mas magaan ang tono ng kanyang mga kwento, hindi ito nagkukulang sa introspeksyon na kadalasang nauukol sa mga tauhan nito, kaya’t ang mga madamdaming kwento ay nagiging mas makulay at kahanga-hanga. Pangatlo, sa mas bata at makabago na pananaw, hindi maikakaila ang impluwensya ni N. K. Jemisin. Ang kanyang mga akda, gaya ng 'The Fifth Season', ay naglalaman ng masalimuot na world-building at mga karakter na higit pa sa makupad na kahulugan. Ang kanyang pagkukuwento ay puno ng hindi pagkakapantay-pantay, opresyon, at labanan ng sarili, na tila nagpapakita ng mga realisasyon na nakakaugnay sa ating panahon. Her narratives are steeped in social commentary yet navigate effortlessly through deeply personal struggles, making her work resonate with a diverse audience. Ang lahat ng ito ay patunay na kahit gaano pa man kabigat ang ating pinagdadaanan, may kwento tayong lahat na nararapat ipagmalaki at ipasa sa susunod na henerasyon.

Ang pagsisimula ng isang fanfiction ay talagang may malaking epekto sa buong kwento. Kapag may magandang simula, para bang hinihila ka agad sa mundo ng kwento, tila ba nakadarama ka ng matinding koneksyon sa mga karakter at sitwasyon. Isipin mo ang isang kwentong nagsimula sa isang dramatic na eksena, kung saan ang pangunahing tauhan ay naguguluhan sa kanyang mga damdamin. Madali tayong ma-engganyo, dahil nagiging interesado tayo sa kung paano niya lalampasan ang mga pagsubok na iyon. May mga kwento namang nagsisimula sa isang mas tahimik na sandali, kaya nakakagawa tayo ng anticipation sa mga bagay na maaaring mangyari sa hinaharap. Para sa mga tagahanga, ang mga ganitong simula ay nagbibigay-diin sa ating pagkakaalam sa mga tauhan, kaya’t nakikita natin ang mga posibilidad na bumubuo sa kwento. Isipin mo rin ang mga simula na hindi agad nagpapahayag ng main plot pero puno ng misteryo at intrig. Halimbawa, kung ang isang kwento ay nagsimula sa isang pangkaraniwang araw sa buhay ng isang tauhan mula sa 'Naruto', subalit may tahimik na tensyon na nararamdaman sa hangin, tiyak na magdadala ito ng mga katanungan sa ating isip. Ano ang mangyayari? Ano ang susunod na hakbang ng tauhan? Dahil dito, nagsisilbing hook ang simula sa paghihintay sa mga susunod na pangyayari. Nakaka-engganyo talagang isipin na ang isang tila simpleng panimula ay nagdadala sa atin sa mas malalim na pagsisiyasat ng kwento at karakter. Sa huli, ang simula ay pundasyon; ito ang nagtatakda sa tono at direksyon ng fanfiction, kaya ito’y dapat pagtuunan ng pansin ng sinumang gustong lumikha ng masining na kwento na tunay na umaantig. Isang halimbawa ng magandang simula ay ang kwento kung paano nagkikita ang dalawang tauhan sa isang di-inaasahang pagkakataon; ito’y nagdadala ng bagong damdamin at rivalry. Kaya’t talagang mahalaga ang bawat detalye sa simula ng kwento upang mapanatili ang interes ng mambabasa mula simula hanggang dulo.

Nasa ilalim ng magulong kalangitan ng mitolohiya, masisilayan ang mga tauhan na mas matigas pa sa mga dyos. Isang halimbawa nito ay si Zeus mula sa mitolohiyang Griyego, ang hari ng mga diyos. Minsan maririnig mo siyang tinatawag na 'ng diyos ng kidlat' dahil sa kanyang kakayahang magpabagsak ng kidlat mula sa kanyang kamay. Pero ang gusto ko talagang pag-usapan ay kung paano siya naging simbolo ng kapangyarihan at responsibilidad sa mga tao. Sa kanyang mga desisyon, madalas siyang nahuhulog sa mga nakatagong suliranin at moral na dilemmas na tila kasing bigat ng kanyang trono. Tila naiwan sa isang balanse na walang katapusan sa pagitan ng kanyang mga personal na interes at ng kapakanan ng mga mortals. Isang puso-hanggang-mitolohiya na tauhan ay si Odysseus mula sa ‘Odyssey’. Ang kanyang paglalakbay ay hindi lamang pisikal kundi emosyonal din, puno ng mga pagsubok at tuksuhan mula sa mga diyosa at halimaw. Ang kanyang talino at kakayahang mag-imbento ng mga solusyon sa problema, tulad ng paglikha ng Trojan Horse, ay nagbigay sa akin ng inspirasyon na kahit anong laban, kailangan maging matalino at mapanlikha. Ibang-iba ang kanyang ugali kumpara kay Zeus dahil sa pati yun, makikita mo na ang realistikong boses sa likod ng mga engkanto. Sa mga mas modernong mitolohiya, maaari ring isama si Harry Potter sa kanyang mundo ng mahika. Mahirap kalimutan ang kanyang paglalakbay mula sa pagiging isang orpahan hanggang sa maging susi ng laban sa kadiliman, lalo na sa kanyang hindi matitinag na pagkakaibigan kay Ron at Hermione. Ang mga tauhang ito ay hindi lang nagbigay ng kwento kundi nagturo rin ng mga aral ng pag-ibig, pagkakaibigan, at pagtanggap kahit anong hamon ng buhay.