Prologue

Prologue

Jerome Bustamante at Lalaine Custodio. Kapwa pinagtagpo ng pagkakataon kung saan walang tanging karamay kundi ang sarili.

Laman ng kalsada, batang lansangan. 'Yan ang nakamulatan ni Lala simula nang siya'y magka-isip. Laki sa hirap at hikahos sa buhay ang pamilyang nakagisnan ni Lala. Dahil sa mga magulang na sugarol kaya hindi naging madali kay Lala ang kabataan. Imbes na pag-aaral ay naging laman ito ng lansangan, upang maibsan lamang ang kumakalam na sikmura.

Naging palaban si Lala sa unang araw pa lang nito. Maka-ilang beses na itong nagtangkang tumakas ngunit lagi itong nahuhuli.

Dumating pa sa puntong muntik na siyang halayin at doon pumasok sa eksena si Jerome, kaya nakaligtas si Lala.

Naging magkaibigan ang dalawa at nagkaibigan. Hanggang tumuntong ang mga ito sa tamang edad kung saan kaya na nilang lumaban maisalba lamang ang sarili.

Nangarap ang dalawa na pagkatakas nila ay magsasama na sila at bubuo ng pamilya. Ngunit hindi nangyari, sa halip nagkahiwalay sila ng landas.

Makalipas ang ilang taon, nagkitang muli ang dalawa ngunit marami na ang nagbago: si Lala bilang Misis Ellis at si Jerome na isa nang bilyonaryo.

Ang minsan na pagkakasala'y naging madalas. Lahat gagawin ni Jerome bumalik lamang sa kanya ang babaeng mahal niya. Saan hahantong ang pagtitimpi ni Lala, gayong si Jerome lamang ang bukod-tanging nakapagbibigay-init sa mapaghanap na katawan na hindi maibibigay ng asawang si Ralph?

"You’re mine, Lala, only mine,” bulong nito sa akin bago napunta sa aking dalawang dibdib ang labi niyang matagal kong kinapapanabikan at hinanap-hanap.

“Jerome, ohhh.” Tuluyan akong napahalinghing nang ibinaba pa nito ang labi mula sa aking dibdib, papunta sa aking basa ng pagkababae na kanina pa nasasabik din sa kanya.

Nakatayo lamang ako sa makipot na banyo kung nasaan kami narito ngayon ni Jerome. Walang babala nitong ibinaba ang manipis na telang suot ko at isinampay sa balikat nito ang isa kong binti upang mas malaya nitong magawang muli ito sa akin.

"Jerome!" Impit kong ungol. Hindi ko malaman kung saan ako kakapit nang sinimulan na nitong pasadahan ng dila ang loob ng aking pagkababae. Nakakaliyo at nakakawala sa katinuan nang s******n at hagurin ng mainit nitong dila ang kaloob-looban nito. Kulang na lang ay dumugo ang aking labi dahil sa tindi ng aking pagpipigil na mapasigaw, lalo pa't nasa labas lang siya.

Nasa labas lang at naghihintay sa akin ang asawa ko.

Ilang minuto ding nakaluhod sa akin si Jerome hanggang sa tuluyan akong manginig. Hapong-hapo ako nang tumayo ito at bumulong muli sa akin.

“Ako lang, Lalaine ... ako lang ang may kakayahang magpanginig sa ‘yo ng ganyan. Una kang naging akin, at sisiguraduhin kong magiging akin ka namang muli.”

"Mali ito, Jerome, hindi maari, may asawa na ako't..."

"Asawa? Lala, alam na alam ko kung ano ang sitwasyon ninyo ng walang silbi mong asawa. Asawa mo lang siya sa papel at hindi sa kama. Magkita tayong muli sa susunod na linggo sa dating tagpuan, at patutunayan ko sa 'yo ang totoong kahulugan ng asawa."

Ako si Lalaine Custodio, o Lala kung tawagin ng mas nakararami. Larawan ng isang perpektong ina sa nag-iisang anak ko, at may mapagmahal na asawa sa katauhan ni Ralph. Masaya kami at kontento ako, hanggang magkita kaming muli ni Jerome.

Si Jerome ang lalaking una kong minahal at nag-iisang lalaking nakakapagbigay sa akin ng init na kailanman ay hindi maibigay ni Ralph.

Makasalanan ba akong maituturing? Tunghayan at alamin kung paano ako napunta sa sitwasyong ito—isang sitwasyong