Ano Ang Tunggalian Sa Kwento Novels & Stories

At ang dating bahay na malamig at tahimik ay ngayon, punong-puno ng buhay, tawanan, at pagmamahal. Ito na siguro ang simula ng mas mahaba naming kwento. Kwentong may halong gulo at saya, luha at tawa, ngunit sa dulo… kwento pa rin ng isang pamilyang natagpuan ang isa’t isa sa gitna ng magulong mundo. Dito sa tahanang ito, sa piling ni Killian at Althea, natagpuan ko rin ang tunay na kahulugan ng salitang "uwi."

niya— isang taong lumaki sa paniniwalang magkaugnay ang dugo nila. Subalit sa pagdaan ng panahon, ang tadhana ay maghahasik ng damdamin na hindi dapat umusbong. Hindi ito kwento ng paglabag. Hindi ito kwento ng pagsuway. Ito ay kwento ng dalawang pusong sinusubok ng mundong malupit sa salitang “bawal.” Isang kwento kung saan: Pagkakakilanlan ang unang susubukin,

BABALA: Ang kwentong ito ay kathang-isip lang ng may-akda at hindi hinango sa tunay na buhay o karanasan. Anumang pagkakahawig sa ibang akda, sa pangalan ng mga tauhan, buhay man o patay, sa mga lugar at mga pangyayari sa kwentong ito ay nagkataon lamang at hindi sinasadya.

natatawa kong kwento. "'Yon din siguro ang dahilan ko kaya mula ng araw na 'yon hanggang sa pagtanda ay naalala ko, hindi ko nga alam kung nandidiri ka ba sa akin noon o natatawa kasi ang dungis dungis ko. Yung tingin mo hindi ko alam kung nang-iinsulto o nandidiri," mahina siyang natawa sa kwento ko kaya itinuloy ko.

Bad po yun– Minus point sa langit. Lahat po ng isinusulat ko ay pinag-isipan ko, ultimong tuldok at comma. Nakikinig din po ako sa suggestions ng mga readers, dahil minsan mas maganda yung ideas nyo. Kung dati ko na kayong readers, alam ninyong hindi ako nagpapahaba ng kwento. Lahat po nang nangyayari sa kwentong ito ay may dahilan para magtuloy tuloy sa magandang ending. Sa katunayan ay nasa last quarter na po tayo ng story (Bahala na kayong magcompute.) Tatapusin na natin ‘to dahil mukhang umay na kayo sa beauty ko…,

Nakakatawa lang isipin na may iba ring nag appreciate sa 'kin. One more thing… Kung may paligsahan lang ng story teller ay paniguradong panalo ang mga kasamahan ko. Hindi talaga sila nauubusan ng kwento. Tawa pa nang tawa. Pero kahit papa'no ay nakakatuwang masaya kaming lahat. Parang wala ng bukas kung tumawa. Sabagay, nakakatuwa naman talaga sila. Wala ng sasaya pa.

Tapos nakikita ito sa tuwing may kulog at kidlat… speaking of kulog at kidlat, naalala ko na naman si Tungkung Langit. Ilang buwan na nang marinig ko ang istoryang iyon galing sa kaniya. Halos isalaysay ko na nga sa sarili kong salita ang istoryang iyon dahil kusang mini-memorize ng utak ko ang istoryang iyon. Sauladong-saulado ko na at mukhang iyon na ang paborito kong kuwento tungkol sa pagmamahal. Hindi ko maitatanggi pero si Tungkung Langit ay, maliban sa literal na kakaiba, talagang kakaibang magmahal. At ang kuwentong iyon ay galing pa talaga sa isang hindi inaasahang tao. Akala ko puro pa-pogi lang siya, akala ko puro kayabangan sa katawan dahil sa sobrang yaman lang ang alam niya. Ma

Bakit ako ang sumalo ng sisi? Alam ko ang kwento dahil sa dami ng tsismosang kapitbahay. Una pa lang may gusto na si Marcela kay itay pero hindi naman ito pinapansin ng ama ko hanggang sa dumating sa buhay niya si Mama. Nagkagustuhan sila at tuluyan nang nabalewala ang nararamdaman ni Marcela ang kaso biglang iniwan ng ina ko ang ama ko. Noon naman bumalik sa bayan namin si Marcela mula sa Maynila dahil umalis ito nang malaman ang relasyon ng magulang ko. Sa kabila ng paglayo niya, hindi nawala ang pagmamahal niya sa ama ko at muli niya itong kinulit hanggang sa may mangyari sa kanila. Nabuntis si Marcela kaya pinakasalan ito ng ama ko. Iyon ang alam kong kwento.

Kung nasiyahan kayo sa kwentong ito, siguradong magugustuhan niyo rin ang aking mga susunod na kwento na puno ng **kilig, drama, at mga eksenang tatagos sa puso. Kaya **abangan niyo ang next story!** Sana, samahan niyo pa rin ako sa panibagong paglalakbay—mas maraming aral, mas maraming emosyon, at syempre, mas maraming kwento ng pag-ibig at pamilya. Muli, **maraming salamat** sa inyong oras, suporta, at pagmamahal. Hindi magiging buo ang kwentong ito kung wala kayo.

Ellena ay naakatayo lang sa may pinto, nakatingin sa amin na para bang nakita niya ang pinaka-makasalanang eksena sa buong buhay niya. “Explain this to me. Now.” Wala akong masabi. Hindi ko mahanap ang bises ko. Parang gusto kong lamunin ng sahig. Binalot ako ng matinding kahihiyan. Gusto kong magpaliwanag pero paano ko sasabihin na hindi ko rin alam kung paano nangyari ang lahat? Si Kaiven ang unang nagsalita. “This isn’t what it looks like.”