Kapag pumapasok sa mundo ng kwentuhan, napaka-engganyo ng pagtuon sa mga pangunahing elemento na bumubuo sa isang kwento. Isipin mo ang isang mahusay na kwento bilang isang masining na pagkakatawang-tao na may mga tiyak na bahagi na nagtutulungan upang lumikha ng isang abot-kayang karanasan. Ang pangunahing elemento ay ang mga tauhan, kung saan nagmumula ang puso ng kwento. Dito natin nakikilala ang ating bida, mga kontrabida, at iba pang mga tauhan na nagdadala ng mga saloobin, hidwaan, at paglalakbay. Tila ang mga tauhan ang nagsisilbing boses ng awit, na nagpapahayag ng mga nagpapalutang na tema sa kwento.
Kasunod nito, mayroong plot, na siyang mapa ng kwento. Ang plot ay naglalahad ng sunud-sunod na pangyayari na bumubuo ng kwento. Dito natin nakikita ang simula, ang pagbuo ng problema, ang mga pag-aaklas, at ang pinakahuli—ang resolusyon. Isa itong paglalakbay na puno ng mga twist at turn na nagbibigay-diin sa emosyonal na konteksto ng kwento. Kadalasan, ito ang parte na nagtutulak sa atin para manatiling nakatutok at sabik na malaman ang susunod na mangyayari.
Sa kabila ng mga tauhan at plot, hindi natin dapat kalimutan ang setting. Ang setting ang bumubuo sa konteksto ng kwento, mula sa lokasyon hanggang sa panahon na nagaganap ang kwento. Ang mga detalyeng ito ay mahalaga sapagkat nakakabuo ito ng isang mundong nakakagising sa ating imahinasyon. Ang partikular na setting ay kadalasang naglalarawan ng kultura at mga aspeto ng buhay na makakatulong sa pag-unawa sa kwento.
Huli sa listahan pero hindi sa kahalagahan, ang tema. Ang tema ang mensaheng nais ipahayag ng kwento—maaring pag-ibig, sakripisyo, o kahit pakikibaka sa lipunan. Sa pamamagitan ng mga pangyayari at tauhan, ang tema ang nag-uugnay sa kabuuan ng kwento. Ang tunay na kahulugan nito ay nagiging kulay sa mga damdaming ating nararanasan habang binabasa ang kwento. Kapag nagkasama ang lahat ng elementong ito, lumalabas ang isang kwento na puno ng lalim at kahulugan na nag-iiwan ng tatak sa ating isipan at puso.