ผมให้ความสำคัญกับนักพากย์ที่สามารถควบคุมไดนามิกของน้ำเสียงได้ละเอียด ทั้งการกระซิบที่ทำให้เกิดความลุ้น และการตะเบ็งที่ยังคงชัดเจนไม่หลุดคาแรกเตอร์ บุคคลแบบนี้จะทำให้ฉากความขัดแย้งภายในของ 'K2' มีความหนักแน่นทางอารมณ์และไม่รู้สึกปลอม ตัวอย่างที่ชื่นชอบคืองานพากย์ที่ทำให้ฉากเศร้าลงไปถึงแก่นอารมณ์เหมือนงานพากย์ไทยของซีรีส์ดราม่าบางเรื่องเช่น 'The Last of Us' เวอร์ชันพากย์จะเห็นชัดว่าการแสดงเสียงที่ละเอียดช่วยยกระดับเรื่องราวได้มาก
โมเน่หญิงสาวที่ผิดหวังในความรักจึงประชดชีวิ ตด้วยการไปนั่งดื่มที่บาร์หรูคนเดียวจึงได้เจอกับดราก้อนมาเฟียหนุ่มที่ทำงานอยู่ที่นั้นในคืนนั้น
"รู้จักไหม one night stand ?"
"....ทนให้ได้แล้วกันเพราะฉันจะไม่หยุด!"