Mag-log inเมื่อแม่เล้าที่ตายโดยอุบัติเหตุได้ตกลงทำสัญญากับท่านเทพให้ย้อนเวลาไปอีกมิติที่ตอนนี้มีปัญหาเรื่ององค์ชายทั้ง 7 พระองค์ไม่สามารถหลับนอนกับสตรีนางใดได้เนื่องจากปัญหาด้านสุขภาพ จึงต้องเป็นแม่เล้าอย่างนางจัดการ!
view more“หญิงบาปเช่นเจ้า สมควรยิ่งนักที่จะไปเกิดเป็น สัตว์เดรัจฉาน”
น้ำเสียงหนักแน่นด้านบน ทำให้วิญญาณผู้หญิงอายุ 45 ที่คุกเข่าอยู่ด้านล่างสั่นเทาด้วยความหวานกลัว ‘เหมย’ อดีตแม่เล้าที่ตายเพราะอุบัติเหตุ สิ่งที่เธอทำบนโลกส่งผลทำให้วิญญาณของเธอต้องมาชดใช้กรรมที่นี่ หลังจากทรมานกับการใช้กรรมแล้ว วันนี้เป็นวันตัดสินว่าเธอจะได้ไปเกิดอีกครั้งเป็นอะไร แต่ประโยคที่พูดออกมาด้านบนมันหมายความว่า เธอต้องไปเกิดเป็น สัตว์เดรัจฉาน !!!!
“เทพซีห่าว หญิงบาปที่ท่านว่า ข้ากำลังต้องการตัวยิ่งนัก ยกนางให้ข้าดีหรือไม่เล่า”
เสียงหนึ่งดังจากด้านหลังของนางพูดขึ้น เหมย ก้มหน้าลงได้แต่ภาวนาให้คนผู้นั้นตกลง เธอยอมทุกอย่างไม่ว่าเขาต้องการเธอไปทำอะไร แค่ไม่ไปเกิดเป็นสัตว์ก็พอ
“ท่านเทพ คิดใหม่ดีหรือไม่ นางหญิงบาปผู้นี้ ชาติชั่วยิ่งนัก และยังหมกมุ่นในโลกีย์ มิอาจช่วยอะไรท่านได้หรอก”
“ภารกิจของข้า ต้องเป็นนางเท่านั้น ข้าต้องการผู้หญิงที่มักมากในกาม ลุ่มหลงในโลกีย์ เช่นนาง”
เหมยที่ฟังอยู่เงียบ ๆ เธอก้มหน้านิ่งไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าหรือเอ่ยอะไรออกไป ทั้งสองคุยกันได้สักพักก็เงียบไป ก่อนที่นางจะถูกพาตัวมาที่ที่หนึ่ง นางเดินตามท่านเทพเข้าไปในจวน แต่ที่นี่ดูเงียบสนิท ไม่มีใครเลย ท่านเทพนั่งลงก่อนหันหน้ามาทางนาง ทำให้นางเห็นใบหน้าท่านเทพถึงกับตาค้าง เขาว่ากันว่าเทพมักมีรูปร่างหน้าตาที่หล่อเหลาท่าจะจริง
“เอาละ ในเมื่อข้าช่วยเจ้าแล้วถึงเวลาที่ เจ้าต้องตอบแทนข้าแล้ว”
“ได้ตอบแทนอะไร ฉันยอมหมด”
เหมยพูดออกไป ยอมหมดนั้นหมายถึงแม้พลีกายตอบแทนก็ยอม
“ดี แต่เทพอย่างข้าไม่เอาเปรียบวิญญาณบาปเช่นเจ้าหรอกมิต้องกังวล หากเจ้าทำภารกิจที่ข้ามอบให้สำเร็จ ข้าจะให้เจ้าได้เกิดเป็นมนุษย์อีกครั้ง และเป็นมนุษย์ที่มีฐานะร่ำรวยเหมือนที่เจ้าต้องการว่าไงข้อเสนอข้าน่าสนใจดีหรือไม่”
“ฉันต้องทำอะไร”
“ข้าจะส่งเจ้าไปมิติอื่น หน้าที่ของเจ้าแค่ทำให้องค์ชายทั้ง 7 ยอมนอนกับสตรีและเกิดบุตร”
“นอนกับใครก็ได้ ถึงแม้จะไม่ใช่ฉันก็ได้งั้นหรอ แล้วถ้าฉันเอากับพวกองค์ชายนี่จะมีผลอะไรไหม”
“หญิงชั่วยังไงก็คือหญิงชั่ว เจ้าสามารถทำตามความต้องการได้ แค่ทำให้พวกเขามีบุตรกับสตรีนางใดก็ได้ หรือกับเจ้าก็ได้เช่นกัน”
“ไม่เอาละถ้าถึงขั้นมีลูก ฉันแค่แอบแซ่บก็พอ ได้ฉันตกลง”
หลังจากได้ยินคำพูดตกลง ท่านเทพฉินยกยิ้มมุมปากทันทีเมื่อรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะชนะพนันที่พนันกับเทพองค์อื่นไว้ ด้วยเรื่องการมีบุตรของเหล่าองค์ชาย ดูเหมือนข้าจะเลือกหมากถูกตัวเสียด้วยสิ
“แล้วท่านเทพไม่คิดจะมีอะไรให้ติดตัวไปหรือไง เป็นถึงเทพขนาดนี้”
“บ๊ะ!!! นังหญิงละโมบ ข้าคิดไว้แล้วถึงแม้มันจะมากเกินไปสำหรับหญิงละโมบเช่นเจ้า เจ้าจะได้เกิดในร่างหญิงสาวบริสุทธิ์ที่มีร่างกายดังทอง ไม่ว่าเจ้าจะบาดเจ็บหรือโดนพิษ ร่างกายเจ้าก็จะกลับมาปกติดังเดิม เลือดของเจ้าจะเป็นยาที่รักษาได้ทุกโรคแม้คนที่กำลังจะตาย เหตุที่ร่างกายเจ้าพิเศษเพราะเจ้าของร่างเดิมเป็นเทพ นางแค่อยากลงไปเล่นสนุกนางจึงลงไปเกิดเป็นมนุษย์พร้อมดอกบัวสวรรค์ จึงทำให้ร่างกายนางมีค่ายิ่งนัก แต่ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาที่นางต้องมาทำหน้าที่ของนางแม้นางเองจะเบื่อหน่ายโลกมนุษย์เต็มทน พอถึงเวลานางจะยกร่างในโลกนั้นให้เจ้า ความทรงจำของนางในโลกมนุษย์เจ้าจะค่อย ๆ รับรู้เอง”
“งั้นตอนนี้ฉันต้องอยู่ที่นี่กับท่านสินะ”
เหมยยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนจะเดินไปปัดของที่อยู่บนโต๊ะด้านหน้าฉินซี ก่อนจะลงไปนอนบนโต๊ะอย่างยั่วยวน
“แล้วระหว่างรอให้ถึงเวลา เราจะทำอะไรกันดีละ ข้าอยากตอบแทนท่านตอนนี้เลย”
เหมยใช้มือรูปไล้ไปบนร่างกาย ก่อนจะมองทอดสะพานไปทางคนด้านหน้าอย่างเชิญชวน
“หญิงชั่ว ยั่วยวนข้าไม่ได้ผลหรอก”
“มาพนันกันไหม ข้าได้ข่าวว่าท่านชอบพนัน มาพนันว่าข้าสามารถยั่วยวนท่านได้”
“แล้วข้าจะได้อะไรจากการพนันนี้”
“งั้นถ้าท่านชนะข้าจะยอมทำภารกิจให้ท่านฟรี ดีไหมเจ้าคะ”
เหมยมั่นใจมาก ๆ ว่าเธอสามารถยั่วคนตรงหน้าสำเร็จแน่ ๆ
“ได้”
“งั้นช่วยเปลี่ยนร่างนี้ให้กลับ 24 หน่อยสิเจ้าคะ”
ท่านฉินซีโบกมือร่างของเธอก็เปลี่ยนเป็น ตัวเองในวัย 24 ทันที พร้อมทั้งชุดจีนโบราณสีแดงบางที่เธอสวมอยู่ตอนนี้ เหมือนที่นางคณิกาใส่ไม่มีผิด
“ข้าให้ชุดเจ้าด้วยเพราะคิดว่าเจ้าน่าจะต้องการ แต่ก็เถอะนะยังไงก็ไม่เป็นผล”
ท่านเทพฉินเองก็มั่นใจมาก ๆ เพราะเขาเองก็มีบรรดาผู้หญิงมากมายเข้ามาหา แต่เขาเองก็ไม่ได้สนใจอะไร ก็แค่หญิงบาปคนหนึ่ง มีหรือจะทำอะไรเขาได้ เขารอแค่นางเท่านั้น ภรรยาของเขาที่ซุกซนไปเที่ยวบนโลกมนุษย์
“ว่าแต่ที่นี่เงียบไปหรือเปล่าเจ้าคะ ตั้งแต่เข้ามาไม่เห็นมีใครเลย”
“ข้าไม่ชอบคนเยอะ ที่นี่มีแค่เจ้ากับข้า”
เหมยคิดในใจแบบนี้ก็ถือเป็นเรื่องที่ดี จะได้ไม่มีใครมาขัดจังหวะ เหมยขึ้นไปนั่งคล่อมท่านเทพฉินก่อนจะมองด้วยสายตาหวานซึ้ง
“เทพฉิน ข้าว่าท่านคิดใหม่ดีไหม เรื่องหญิงชั่วที่ท่านขอข้าไป”
เสียงเทพซี ดังขึ้น ก่อนจะเงียบลง เทพซีมองเหมยที่กำลังนั่งคร่อมอยู่บนเทพฉินนิ่ง มันทรยศนาง!!!!
“ท่านขอนางมาเพราะแบบนี้หรอ เหอะฟานเซียนไม่น่าเลือกท่านแทนข้าเลย ส่วนเจ้าหญิงชั่วไม่รู้จักสำนึกความผิด หญิงเช่นเจ้าอันตรายนัก กลับไปรับโทษกับข้าเดี๋ยวนี้!!!!”
เหมยมองเหตุการณ์ก่อนจะประมวลผล ที่แท้ท่านเทพฉินก็มีภรรยาอยู่แล้ว ส่วนท่านเทพหน้าตาหล่อคมที่อยู่ตรงหน้าคือคนที่ทรมานเธอสินะ จากที่ฟังประโยคเมื่อกี้หมายความว่าทั้งคู่รักผู้หญิงคนเดียวกันสินะ ชักสนุกแล้วสิ
“ท่านเทพฉิน ท่านช่วยนั่งเฉย ๆ สักครู่นะเจ้าคะ หากข้าทำอะไรท่านจงอย่าตกใจนะเจ้าคะ ถือว่าเป็นการยั่วยวนท่านในแบบของข้า”
เหมยลุกขึ้นก่อนจะเดินไปทางเทพซี ท่านเทพซีมองเหมยที่กำลังเดินมาหาก่อนจะพบว่านางใบหน้าเยาว์วัยกว่าเมื่อตอนเจอครั้งแรก แถมชุดที่นางใส่ตอนนี้บางซะจนเขามองเห็นเนินอก ชวนให้ใจสั่น สมชื่อหญิงที่หมกมุ่นในกามดีแท้
“ท่านเทพซีข้าขอพูดอะไรได้หรือไม่เจ้าคะ”
“อะไร”
“ท่านว่าข้าเป็นหญิงอันตราย ท่านจงจับดูเจ้าค่ะ ข้าไม่มีอาวุธที่เป็นอันตรายเลย”
เหมยทำเป็นใสซื่อไม่เข้าใจความหมายหญิงอันตรายที่เทพซีพูดก่อนจะเดินเข้าไปใกล้ๆ และจับมือเทพซีลูบไล้ตามร่างกายนางไปมา นางลงน้ำหนักมือให้เขาได้บีบลูบคลำตามใจ เทพซีเองก็เผลอบีบตามแรงอย่างเอาแต่ใจ
“อ่า ข้าบอกแล้วใช่ไหมเจ้าคะว่าไม่มีอาวุธ”
เหมยแกล้งครางเบา ๆ อย่างไร้เดียงสา ทำให้เทพซีได้ใจ เลื่อนมือขึ้นมาบีบคลึงนมทั้งสองข้างของนางผ่านเนื้อผ้าที่บางจนรู้สึกถึงเนื้อได้ เทพซีบีบคลึงนมของเหมยแรงขึ้น ส่วนมืออีกข้างก็ลูบไล้ไปที่ดอกไม้สาวของเหมยลงน้ำหนักมือบางช่วง เหมยในตอนนี้ครางออกมาด้วยความเสียวจริง ๆ อย่าลืมตัว
“ร่าน อยากโดนจนตัวสั่นนะสิ”
“อ่า ใช่อยากโดนกระแทกแรง ๆ ”
“ร่านดีจริง ๆ อีหญิงชั่ว”
เหมยแอ่นสะโพกสู้มือของเทพซี เทพซียิ้มอย่างถูกใจ ก่อนจะมองไปที่เทพฉินที่ตอนนี้มองทั้งสองไม่วางตา
“ข้ากำลังจะเสพสมนางหญิงชั่ว ร่านสวาทคนนี้ เจ้าจะออกไปรอหรือจะอยู่ดูก็ตามใจ”
พูดจบเทพซีก็ผลักเหมยลงไปนั่งคุกเข่ากับพื้นก่อนจะงัดท่อนเอ็นขึ้นมาชักขึ้นลง เหมยมองท่อนเอ็นอย่างพอใจ เหมยหันไปมองเทพฉินที่ตอนนี้ยังไม่ออกไปแต่กลับนั่งจ้องอยู่
“มึงยังร่านไปสนใจคนอื่นอีกหรอ กูจะเอามึงแท้ ๆ ”
เทพซีจับหัวเหมยให้หันไปทางท่อนเอ็น เหมยมองท่อนเอ็นที่จ่อปากก่อนจะค่อย ๆ อม เทพซีที่เห็นแบบนี้เลยกระแทกท่อนเอ็นเข้าไปในปากพร้อมทั้งกดหัวเหมยให้อมจนสุดโคน
“อ่า ดีร่านดีนัก แดกของกูซะ”
เทพซีกระแทกท่อนเอ็นเข้าปากเหมยอย่างพอใจ ส่วนเหมยเองก็ดูดท่อนเอ็นอย่างเอาใจ ถูกใจเธอนักใหญ่คับปากไปหมด เทพซีกดหัวเหมยขึ้นลงอย่าพอใจ เหมยช่างอมเก่งถึงใจเขาจริง ๆ จนเขาเผลอครางออกมาอย่าลืมตัว
“อ่า ดูดของกูใหญ่เลยนะ หิวละสิ”
“ของพี่ซีอร่อยมาก เมียชอบ”
เหมยเปลี่ยนคำเรียกทำให้ซีห่าว ถูกใจยิงนัก ซีห่าวจับเหมยนอนลงบนโต๊ะตรงหน้าฉินซี พร้อมจะฉีกเสื้อผ้าเหมย ออกจนหมด ซีห่าวเสกเชือกสีแดงออกมาก่อนจะจับเหมยมือทั้งสองข้างติดกัน เขาใช้นิ้วแหย่เข้าไปในรูสวาททำให้น้ำใสใสติดตามนิ้วมา ซีห่าวป้ายเข้าปากอย่างไม่รังเกียจ พร้อมเอาท่อนเอ็นถูกลีบดอกไม้สาวของเหมยไปมา
“อยากมากล่ะสิ”
“เขามาในตัวเมียเถอะ พี่ซี เมียไม่ไหวแล้ว”
“เอาไงดีละท่านฉิน ข้าทำตามที่นางร้องขอเลยดีไหม”
ซีห่าวเอาท่อนเอ็นตีดอกไม้สาวของเหมยไปมา ก่อนจะมองฉินซีที่มองดอกไม้สาวของเหมยไม่วางตา ฉินซีพยักหน้า ทำให้ซีห่าวกระตุกยิ้ม ก่อนจะดันท่อนเอ็นเข้าไปในรูสวาทในทีเดียวมิดด้าม เหมยครางออกมาด้วยความเสียว ยิ่งมองหน้าฉินซีตอนท่อนเอ็นซีห่าวเสียบคาดอกไม้สาวเธอแบบนี้ยิ่งเสียวมาก ๆ
“แน่นเหลือเกิน รัดชิบหาย”
ซีห่าวมาระบายความเสียวกับหน้าอกของเหมย ทั้งบีบทั้งดูด ก่อนจะเริ่มกระแทกท่อนเอ็นแรง ๆ ซีห่าวยิ่งมีอารมณ์มากขึ้นถ้าฉินซีมองพวกเขาแบบนี้
“เสียวไปหมด แรงอีก เอาให้พังไปเลย”
ซีห่าวเร่งจังหวะ ก่อนมือจะเอื้อมไปบีบคอเหมย ยิงเห็นเหมยทรมาน ซีห่าวยิ่งรู้สึกมีอารมณ์ เหมยที่มองซีห่าวก็รู้ทัน เธอเป็นแม่เล้ามาก่อน ผ่านผู้ชายมาทุกประเภททำไมจะไม่รู้ซีห่าวต้องการอะไร
“พี่ซี จะตีข้าก็ได้นะ หรือกระแทกข้าแรงกว่านี้ก็ได้”
“เจ้ามันนน ร่านจริง ๆ ”
ซีห่าวจับให้เหมยยืนขึ้นก่อนจะเสียบท่อนเอ็นเข้าไปในรูสวาทจากทางด้านหลัง พร้อมกระแทกแรงขึ้น ทำเอาเหมยสะดุ้ง ซีห่าวหัวเราะในลำคออย่างพอใจ เขาเลียตามไหล่ของเธอก่อนจะกัดที่ไหล่ของเธออย่างหื่นกระหาย
“อ่า ดิบเถื่อนสมเป็นพี่ซีจริง ๆ”
“เจ้าเป็นคนแรกที่ยอมให้ข้าทำ อ่า หญิงชั่ว ร่าน ข้าจะให้กระแทกให้เข้าลึกกว่านี้”
ซีห่าวอุ้มเหมยหันหน้าไปทางฉินซีพร้อมฉีกขาขึ้นโดยที่ท่อนเอ็นยังเชื่อมอยู่ เหมยขมิบรูสวาทตอดรั่ว ๆ ซีห่าวหันไปมองฉินซีก่อนจะกระตุกยิ้ม
“ทนไม่ไหวแล้วหรือไง”
ซีห่าวพูดขึ้นเมื่อเห็นฉินซีกำลังชักท่อนเอ็นขึ้นลงมองเขากับเหมยอย่างไม่วางตา เหมยมองฉินซีก่อนจะครางดังขึ้นเหมือนจงใจยั่ว ซีห่าวเองก็พอใจ เร่งจังหวะ จนท่อนเอ็นเข้าลึกชนหมดลูกเหมย
“พี่ซี ข้าจะแตกแล้ว”
“ข้าก็เหมือนกัน”
เสียงเนื้อกระทบกันกับเสียงครางดังทั่ว ไม่นานเสียงครางจะหยุดไป ฉินซีเองก็ไม่ไหว เขาชักเองจนเสร็จ จะเป็นยังไงนะถ้าท่อนเอ็นของเขาเข้าไปในรูสวาทเหมยบ้าง เขามองเหมยที่ตอนนี้คุกเข่า อยู่กับพื้นโดยซีห่าวชักท่อนเอ็น พร้อมเอาท่อยเอ็นตีแก้มเธอ
“แลบลิ้นออกมา จะแตกแล้ว”
ซีห่าวพูดขึ้นก่อนน้ำสีขุ่นจะฉีดออกมาจากส่วนปลาย พ่นใส่หน้าและปากของเหม่ย ซีห่าวจับท่อนเอ็นตีปากเหมย ยิ้มอย่างพอในผลงาน นี่เขาหลงกลหญิงชั่วอย่างนาง เหมยดูดเลียปลายลำให้เขาก่อนจะหันไปทางฉินซีที่พึ่งเสร็จเหมือนกัน
“พี่ฉินมานี่สิ ข้าจะทำความสะอาดให้”
ฉินซีเดินจับท่อนเอ็นมาหาเหมยกลายเป็นว่าเธอกำลังดูเลียทำความสะอาดท่อนเอ็นทั้งสองอย่างตั้งใจ ซีห่าวและฉินซีมองหน้ากัน ทั้งสองคิดตรงกันว่าชั่งเป็นภาพที่น่ามองอะไรเช่นนี้
“พวกท่านเคยมีเอากับใครพร้อมกันไหมเจ้าคะ”
“เจ้าพูดโง่อะไร ใครเขาทำกันมีก็มีทีละคนอย่าละโมบ” ซีห่าว
“เจ้ากำลังพูดถึงสิ่งใด” ฉินซี
“ก่อนข้าจะไปอีกโลก เรามาเสพสมกันแบบ 3 คนผัวเมียดีไหม ข้าคิดถึงความรู้สึกนั้นจังเลยอยากทำอีกสักครั้ง ได้ไหมเจ้าคะ”
“ ร่าน”
ตอนพิเศษ เหตุเกิดเพราะความจำเสื่อม [ท่านเทพฉินซี-จางลู่เสียน]“ฟางเซียน เหตุใดนางทำกับข้าเช่นนี้”ลู่เสียนเท้าคางมองท่านเทพฉินซีที่เมามายด้วยฤทธิ์ของสุรา เขาเอาแต่พร่ำเพ้อหาแม่นางฟางเซียน ตลอดสองวันที่อยู่ที่นี่ในยามที่เขาเมาก็มักเป็นเช่นนี้ นางอยากรู้จริง ๆ ผู้หญิงแบบไหนถึงทิ้งคนที่รักนางได้“ลู่เสียน ข้าดีไม่พอหรือ”“ท่านดีพอแล้ว”“แล้วเหตุใดนางถึงทำเช่นนี้ล่ะ นางไม่อยู่แล้ว นางมักนั่งดื่มสุราเป็นเพื่อนข้าในยามนี้ไม่มีนางแล้ว”“งั้นวันนี้ข้าจะเป็นฟางเซียนให้ท่านเอง มาเถิดข้าจะเมาเป็นเพื่อนท่านเอง”ลู่เสียนยิ้มออกมา ก่อนจะหยิบจอกสุรามาดื่ม ทั้งสองดื่มสุราและพูดคุยเรื่องต่าง ๆ มากมาย อาจจะเพราะไม่ชินในฤทธิ์ของสุราของแดนสวรรค์ เลยทำให้ลู่เสียนเกิดอาการเมาอย่างรวดเร็ว นางดื่มสุราจอกสุดท้ายก่อนฟุบหลับกับโต๊ะทันที“เหตุใดจึงคออ่อนเช่นนี้”ท่านเทพฉินที่ยังพอมีสติมองไปที่ลู่เสียน เขาวางจอกเหล้าลง ก่อนเดินไปอุ้มนางทันที กลิ่นดอกบัวที่เขาคุ้นเคยลอยโชยขึ้นมาจนได้กลิ่น แม้จะเป็นดอกบัวสวรรค์เหมือนกันแต่ กลิ่นกับต่างกันโดยสิ้นเชิง กลิ่นดอกบัวของลู่เสียนในตอนนี้ ทำให้เขารู้สึกผ่อนคลาย สบายใจ“เจ้า
ตอนพิเศษ คืนเข้าหอ [องค์ชายใหญ่-ลี่อิน]“ฝ่าบาทเสด็จ”เสียงดังจากหน้าประตูตำหนักดังขึ้น ฮองเฮาที่กำลังยืนรออยู่ได้แต่กลอกตามองบน นางมองบุรุษที่กำลังเดินเข้ามาในตำหนักด้วยสีหน้าบอกบุญไม่รับไม่ต่างจากนาง เมื่อทั้งสองสบตากันก็แสร้งยิ้มออกมา“ฮองเฮาของข้า มาเถิดเข้าไปด้านใน ข้าเกรงว่าเจ้าจะป่วย”“เพคะ”ทั้งสองโอบกอดกันด้วยรอยยิ้มก่อนจะพากันเดินเข้าไปในตำหนัก บรรดานางกำนัลและขันที ต่างมีสีหน้ายิ้มแย้ม ที่ทั้งสองรักกันเช่นนี้ แต่ใครเลยจะรู้ความจริง“พวกเจ้าออกไปให้หมด ข้าต้องการอยู่กับฮองเฮารักของข้า”ฮองเฮาที่ได้ยินเช่นนั้นก็แสร้งทำสีหน้าเขินอาย เมื่อนางกำนัลและขันทีออกไป ทั้งสองก็ผละออกจากกันทันที“อี๋ ออกไปห่าง ๆ ข้าเลย”“แหวะ ข้าอยากจะอ้วก”ทั้งสองมองหน้ากันอีกครั้งก่อนจะเกิดอาการคลื่นไส้ ให้ตายเถอะอย่างไรก็ไม่ชิน ไม่ใช่ว่านางไม่ชื่นชอบบุรุษ แต่ว่าให้มากอดจูบบุรุษตรงหน้ามันช่าง......“ให้ตายเถอะรีบทำให้มันจบ ๆ ”ทั้งสองพยักหน้า ฮองเฮาเดินไปจุดกำยานที่ลู่เสียนเคยให้มา ก่อนจะนั่งลงที่เก้าอี้ ตรงข้ามฝ่าบาท“เจ้ารักลู่เสียน”“ใช่”ฮองเฮาพูดออกมา ก่อนจะจิบน้ำชาที่ผสมยาบำรุงสำหรับการมีบุตร“ท
ตอนพิเศษ มาเป็นฮูหยินข้า [ลู่จื้อ-ถิงถิง]ถิงถิงวัย 4 ขวบ“ถิงถิง ถ้าโตข้าจะแต่งเจ้าเข้าจวน”“แต่งเข้าจวนคืออะไร”“ข้าเองก็ไม่รู้ ท่านแม่บอกเพียงว่าให้แต่งกับคนที่ข้ารัก”“แล้วคนที่รักคืออะไร”ถิงถิงเด็กสาวเอียงคอถาม คุณชายที่อายุห่างจากนางเพียงสองปี“ข้าเองก็ไม่รู้ แต่ลู่เสียนเคยบอกว่า ต้องเป็นคนที่เห็นแล้วดีใจเมื่อได้เจอ”“ถิงถิงดีใจที่เจอคุณชาย เช่นนั้นถิงถิงก็รักคุณชาย คุณชายชอบเอาขนมอร่อย ๆ มาให้ถิงถิง”ถิงถิงวัย 8 ขวบ“ถิงถิง ข้ารู้มาว่าเจ้าจะไปรับใช้ลู่เสียนเหรอ”“เจ้าค่ะคุณชาย”“คุณชายอะไรกัน ข้าบอกให้เจ้าเรียกว่าพี่ลู่จื้อไง”ถิงถิงยิ้มออกมา ลู่จื้อเองเมื่อเห็นรอยยิ้มนางก็หน้าแดงก่ำ แต่สายตาเหลือบไปเห็นมือนางที่มีรอยแดง“มือเจ้าไปโดนอะไรมา”“ข้าซุ่มซ่ามทำน้ำชาหก ไม่เป็นอะไรเจ้าค่ะ โชคดีที่คุณหนูใจดีไม่เอาเรื่องข้า”ลู่จื้อจับมือถิงถิงขึ้นมาประคองก่อนก้มลงเป่าเบา ๆ“หากมือเป็นแผล แล้วท่านแม่ไม่ชอบเจ้าจะทำเช่นไร ข้าก็จะแต่งเจ้าได้ลำบาก ตามข้ามาข้าจะหายาทาให้”“คุณชาย จะแต่งข้าจริง ๆ หรือเจ้าคะ”“ถิงถิงน้อย ย่อมต้องเป็นเจ้า”ถิงถิงวัย 18 ปี“ถิงถิง ข้าชอบเจ้า”“คือว่าข้า.....”“
“เจ้าเป็นลูกของถิงถิงหรอ”“อาหญิง ข้าจะเป็นลูกของนางได้อย่างไรกัน ท่านแม่ของข้าคือฮองเฮาส่วนท่านพ่อเป็นถึงฮ่องเต้เชียวนะ”“ลูกของลี่อิน???”ลู่เสียนมองสำรวจใบหน้า ที่มีส่วนคล้ายฝ่าบาทอยู่หลายส่วนพลางยิ้มออกมา“เจ้าคล้ายท่านพ่อของเจ้ามาก”“มีแต่คนบอกว่าข้า รูปงามเช่นท่านพ่อและท่านอา”ลู่เสียนลูบหัวคนตรงหน้า“อาหญิง ท่านงดงามนัก”หลีหมิ่นซบหน้าลงที่หน้าท้องลู่เสียนพลางลูบท้องนางเบา ๆ“ท่านอาหญิง”“หืมว่าไง”ลู่เสียนที่นั่งพิงขอบเตียง ก้มหน้าลงมองเด็กตรงหน้าอย่างเอ็นดู“ข้าอยากมีน้องสาว.....”“น้องสาว???”“ท่านแม่บอกข้าว่านางมีให้ข้าไม่ได้แล้ว เพราะนางป่วย เช่นนั้นอาหญิงช่วยมีให้ข้าได้หรือไม่”ลู่เสียนไม่ได้ตอบอะไร นางเพียงครุ่นคิดหากนางมีบุตรจริง ๆ จะเป็นเช่นไร ในเมื่อนางเลือกจะอยู่ที่นี่แล้วย่อมต้องวางแผนสำหรับการใช้ชีวิตในชาตินี้ พลางนึกถึงยามก่อนที่จะเข้าร่าง ท่านเทพฉินซีให้นางเลือก จะกลับมา หรือไปเกิดใหม่ และนางเลือกจะกลับมา....เพล้ง!!!!เสียงของแตกดังขึ้น ลู่เสียนหันหน้าไปมองทางต้นเสียงพบว่าเป็นถิงถิง ที่มองนางอยู่“คะ...คะ..คุณหนู….”ถิงถิงน้ำตาคลอ มองหญิงสาวในชุดสีฟ้าที่นั่งยิ้ม


![ภรรยาเช่นข้าหาได้ยากยิ่ง [ตัวประกอบ]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


