Transformers ภาคล่าสุด

น่าตื่นเต้นจริง ๆ ที่ได้พูดถึง 'Transformers: Rise of the Beasts' เพราะมันพาโลกของหุ่นแปลงร่างไปไกลกว่าที่คุ้นเคย

ภาพรวมสั้น ๆ ของเรื่องคือหนังย้ายโฟกัสจากแค่ Autobots กับ Decepticons มาเจอกับเผ่าพันธุ์ใหม่อย่าง Maximals ซึ่งเป็นกลุ่มหุ่นที่แปลงร่างเป็นสัตว์ป่า ด้านมนุษย์มีตัวละครหลักที่ต้องร่วมมือกับบัมเบิ้ลบีและออพติมัสเพื่อต่อกรกับภัยคุกคามจาก Terrorcons ที่ตั้งใจจะใช้พลังบางอย่างเพื่อครอบงำหรือทำลายโลก

โทนของหนังผสานแอ็กชันไล่ล่ากับความผูกพันระหว่างคนกับหุ่นได้ดี ตอนดูฉันชอบที่หนังให้ความสำคัญกับความเป็นครอบครัวและการเสียสละของตัวละครมนุษย์มากกว่าการโชว์ฉากระเบิดอย่างเดียว อีกอย่างคือการใส่กลิ่นอายยุค 90s ลงไปทั้งเพลงและเสื้อผ้าทำให้มีบรรยากาศที่ต่างออกไปจากภาคก่อน ๆ และฉากที่ Maximals ปรากฏตัวครั้งแรกทำให้รู้สึกสดใหม่จริง ๆ

นี่เป็นข่าวที่แฟนหุ่นยนต์น่าจะตื่นเต้นกันพอสมควร — 'Transformers: Rise of the Beasts' เข้าฉายในไทยวันที่ 8 มิถุนายน 2566 (2023) ตอนนั้นฉันอยู่ในกลุ่มเพื่อนที่ไปดูรอบกลางคืนแล้วบรรยากาศคึกคักมาก เราเฮกันตอนเห็นตัวละครจากยุค Beast Wars โผล่มาเป็นครั้งแรกบนจอใหญ่ ฉากชิงไหวชิงพริบระหว่าง Autobots กับ Maximals ทำออกมาได้ดิบได้ดีจนคนในโรงร้องเฮตามหลายรอบ

การไปดูรอบแรกทำให้ฉันรู้สึกชัดเจนว่าภาคนี้ตั้งใจผสมความคลาสสิกกับสไตล์ภาพยนตร์สมัยใหม่ ไดนามิกของฉากแอ็กชันถูกตัดต่อไวแต่ยังคงรักษาจังหวะความตื่นเต้นได้ดี การออกฉายในไทยเป็นวันที่พอเหมาะกับช่วงหยุดยาวของบางคน เลยเห็นบรรยากรณ์คนเต็มโรงและมีการแต่งคอสเพลย์เล็กๆ ข้างหน้าโรงด้วย ความทรงจำแบบนี้ยังติดตรึงอยู่ในใจฉันจนถึงทุกวันนี้

ฉันชอบที่ภาคล่าสุดของแฟรนไชส์มีการเลือกนักแสดงที่เข้ากับบรรยากาศผสมแอ็กชันกับดราม่าจริงจัง รายชื่อนักแสดงหลักใน 'Transformers: Rise of the Beasts' ที่คนมักพูดถึงคือ Anthony Ramos กับ Dominique Fishback ซึ่งสวมบทเป็นคู่หูมนุษย์ที่พาเรื่องเดินหน้า ส่วนคนที่เติมชีวิตให้หุ่นยนต์คือเสียงของ Peter Cullen ซึ่งยังคงเป็น Optimus Prime และ Ron Perlman ที่รับบทเสียงของ Optimus Primal การวางคู่พระเอก–นางเอกแบบนี้ทำให้หนังมีมิติระหว่างความเป็นมนุษย์กับความยิ่งใหญ่ของหุ่นยนต์

ฉันยังรู้สึกว่าอีกชั้นหนึ่งที่ทำให้หนังเด่นคือนักแสดงสมทบอย่าง Lauren Vélez กับนักแสดงฮิปฮอปอย่าง Tobe Nwigwe ที่เข้ามาเติมสีสันให้ฉากเมืองและฉากไล่ล่า องค์ประกอบทั้งหมดช่วยให้ฉากใหญ่ ๆ อย่างการไล่ล่าบนถนนหรือฉากเปิดตัวหุ่นกลายเป็นช่วงเวลาที่หนักแน่น แต่ก็ยังมีพื้นที่ให้ฉากส่วนตัวของตัวละครหายใจได้ เหมือนกับว่าเรื่องไม่ได้ทุ่มแต่แอ็กชันอย่างเดียว ซึ่งเป็นเหตุผลที่ฉันรู้สึกว่าเสียงและการแสดงคนจริง ๆ สำคัญไม่แพ้กัน

ฉันยกให้ความมันส์ของ 'Transformers: Rise of the Beasts' มาจากเคมีของนักแสดงนำที่ชัดเจนและเข้มข้น — นักแสดงมนุษย์สองคนที่ชัดเจนคือ Anthony Ramos กับ Dominique Fishback ส่วนฝั่งหุ่นยนต์ก็ได้เสียงคลาสสิกจาก Peter Cullen และสีสันใหม่จาก Ron Perlman

Anthony Ramos รับบทเป็น Noah Diaz หนุ่มจากบรูคลินที่กลายเป็นศูนย์กลางของเรื่องราวมนุษย์ ทำให้เราเชื่อในมิติความเป็นคนกลางของหนัง ขณะที่ Dominique Fishback ในบท Elena Wallace ทำหน้าที่เป็นคู่คิดและแรงขับเคลื่อนของพล็อตในหลายฉาก

เสียงของ Peter Cullen ในบท Optimus Prime ยังคงมีพลังและความเที่ยงตรงของตัวละครรุ่นเก๋า ขณะที่ Ron Perlman ได้เป็น Optimus Primal — การเพิ่มหุ่นรบแบบ Maximal เข้ามาทำให้จังหวะการต่อสู้และความรู้สึกของภาพยนตร์สดขึ้น ชื่อเหล่านี้แหละคือแกนหลักที่ทำให้ภาคล่าสุดขยับจากหนังแอ็กชันสไตล์ระเบิดไปสู่เรื่องเล่าที่พอมีหัวใจอยู่บ้าง

เริ่มจากเรื่องที่เข้าถึงง่ายที่สุดจะช่วยไม่ให้สับสน

แนะนำให้เริ่มด้วย 'Bumblebee' เพราะหนังเรื่องนี้เน้นความสัมพันธ์ระหว่างหุ่นยนต์กับคน ไม่ได้โยนฉากระเบิดเต็มเรื่องจนคนดูงงเรื่องราวเบื้องหลังของจักรวาล การเล่าเรื่องแบบ intimate ทำให้เข้าใจว่า 'ออพติมัส' และกลุ่มทหารต่าง ๆ มีบทบาทอย่างไรโดยไม่ต้องตามดูเหตุการณ์ตั้งแต่ต้น จังหวะหนังช้ากว่าภาคยักษ์หลายเรื่อง จึงมีพื้นที่ให้ใจจดจ่อกับตัวละครและพื้นเพของหุ่นยนต์ตัวเด่น

ถัดมาถ้าชอบความเป็นหนังผจญภัยที่ขยายโลกแบบไม่ซับซ้อนมาก ให้ต่อด้วย 'Rise of the Beasts' เพราะภาคนี้เพิ่มสายพันธุ์และองค์ประกอบที่ต่างออกไปจากภาคหลัก ทำให้เห็นมุมกว้างของจักรวาลโดยไม่ต้องเรียนรู้ตำนานของทุกตัวละครก่อน อีกทั้งโทนเรื่องยังใกล้เคียงกันกับ 'Bumblebee' มากกว่าจะมาซับซ้อนเป็นทอด ๆ เหมือนบางภาคของแฟรนไชส์

สรุปคือเริ่มจากสองเรื่องนี้แล้วค่อยตัดสินใจว่าจะย้อนกลับไปดูภาคเก่าหรือไม่ จะช่วยให้ไม่งงและยังได้เพลิดเพลินกับความเป็นตัวละครของหุ่นยนต์โดยตรง เพราะฉันมองว่าเข้าใจพื้นฐานจากสองภาคนี้ก่อนจะทำให้การตามต่อในอนาคตสนุกขึ้นมาก

ลิสต์นี้ผมจะเรียงตามภาพยนตร์ฉบับคนแสดงที่ผมติดตามมาโดยตรง — นับเฉพาะฟีเจอร์หนังโรงที่เป็นจักรวาลคนแสดงแบบต่อเนื่อง

ผมมองว่าถ้านับเฉพาะภาพยนตร์คนแสดงหลักที่ออกฉายตามปีจริง ๆ จะได้ดังนี้: 'Transformers' (2007), 'Transformers: Revenge of the Fallen' (2009), 'Transformers: Dark of the Moon' (2011), 'Transformers: Age of Extinction' (2014), 'Transformers: The Last Knight' (2017). หลังจากนั้นมีภาพยนตร์แยกสายที่แม้จะไม่ต่อเนื่องตรง ๆ แต่ก็เข้ามาเป็นส่วนของเฟรนไชส์ ได้แก่ 'Bumblebee' (2018) ซึ่งเป็นสปิน-ออฟย้อนยุค และล่าสุดในแนวต่อยอดของแฟรนไชส์มี 'Transformers: Rise of the Beasts' (2023). รวมกันแล้วถ้านับทั้งชุดหลักและสปินออฟที่ออกฉายเชิงพาณิชย์ จะได้เจ็ดภาคที่ฉันนับว่าเป็นภาพยนตร์โรงเต็มตัว

มุมมองส่วนตัวคือชุดนี้มีความต่างของโทนชัดเจน: ช่วงแรกเป็นงานแอ็กชันบ็อกซ์ออฟฟิศแบบยิ่งใหญ่ ช่วงกลางพยายามต่อยอดแฟรนไชส์ให้กว้างขึ้น ส่วนงานสปิน-ออฟอย่างเรื่องที่เน้นตัวละครเดียวกลับให้ความรู้สึกอบอุ่นและมีหัวใจมากกว่าในบางจังหวะ ถ้าต้องไล่ลำดับตามปีฉายแบบชัดเจนก็ทำได้ง่าย ๆ ตามรายการด้านบน แต่ถ้าจะนับเฉพาะภาคที่อยู่ใน continuity เดียวกัน บางเรื่องอาจต้องแยกออกจากกันตามมุมมองคนดู

แนะนำให้เริ่มจาก 'Bumblebee' หากอยากเปิดประตูสู่โลกของหุ่นยนต์ยักษ์แบบไม่ซับซ้อนและอบอุ่น

เสน่ห์ของ 'Bumblebee' อยู่ที่โทนอ่อนโยนกว่า และโฟกัสที่ความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครกับหุ่นยนต์ ทำให้เราเข้าถึงอารมณ์ได้ไวโดยไม่ต้องรู้จักประวัติศาสตร์ทั้งจักรวาลก่อน ดูแล้วไม่รู้สึกว่าต้องตามต่อเนื่องของหนังภาคหลัก ช่วงเวลาที่เป็นยุค 80 และการวางตัวละครวัยรุ่นทำให้หนังมีทั้งมู้ดวินเทจและความสดใส ถ้าชอบซีนต่อสู้ก็ยังมี แต่จะไม่หนักท่วมเหมือนหนังฟอร์มยักษ์บางเรื่อง

เราเห็นว่ามันเหมาะสำหรับผู้เริ่มต้นเพราะเป็นเหมือนจุดเริ่มต้นแบบสแตนด์อโลน — เข้าใจง่าย ดูจบแล้วมีความรู้สึกอบอุ่นกับตัวละครหลัก ถ้าดูแล้วชอบคาแรกเตอร์ของบัมเบิลบี ก็สามารถขยับไปดูหนังหรือซีรีส์อื่นที่ขยายจักรวาลต่อได้ แต่ถาต้องการแค่ความบันเทิงและเรื่องราวที่จับต้องได้จริงๆ 'Bumblebee' ให้ทั้งหัวใจและแอ็กชันในสัดส่วนที่พอดี จบแล้วมักมีรอยยิ้มติดปาก ไม่ต้องเครียดกับลำดับภาคหรือคอนติเนิวิตีมากนัก

เริ่มจากภาพรวมกว้าง ๆ ก่อน: ถานะของภาพยนตร์คนแสดงชุด 'Transformers' จนถึงปัจจุบันมีทั้งหมดเจ็ดภาคหลักที่ออกฉายเชิงโรงภาพยนตร์ (นับถึงปี 2023) คือช่วงผลงานชุดแรกที่ทำให้คนรู้จัก และต่อด้วยสปิน‑ออฟ/รีบูตที่พยายามปรับโทนเรื่องราวให้เข้ากับคนดูยุคใหม่ ฉันคิดว่าแบบแยกง่าย ๆ คือมีชุดภาพยนตร์ของปี 2007–2017 ที่เน้นความยิ่งใหญ่ ระเบิดปูด และทีมงานคนเดิม จากนั้นมีภาพยนตร์ที่เป็นจังหวะเปลี่ยนโทนอย่าง 'Bumblebee' และล่าสุดที่พยายามขยายจักรวาลคือ 'Transformers: Rise of the Beasts'.

สำหรับคนไทยที่กำลังตัดสินใจว่าจะเริ่มดูจากภาคไหนก่อน ฉันมักแนะนำสองเส้นทางตามรสนิยม: ถ้าอยากรู้จักที่มาของกระแสและอยากเห็นฉากแอ็กชันยิ่งใหญ่ เริ่มจากภาพยนตร์ฉบับปีแรกน่าจะให้ความรู้สึกแบบเต็ม ๆ แต่ถ้าอยากให้เรื่องราวเข้าถึงง่าย อารมณ์ตัวละครมีน้ำหนักกว่าและจังหวะช้ากว่า 'Bumblebee' เป็นจุดเริ่มต้นที่ดีมาก — เป็นเหมือนประตูสู่จักรวาลที่ไม่ตื้อเกินไป และถ้าหากอยากเห็นการขยายแนวคิดของซีรีส์ไปทางอื่น ลองตามดู 'Transformers: Rise of the Beasts' เป็นตอนที่นำองค์ประกอบจากซีรีส์อื่น ๆ มาผสมจนได้ความสดใหม่

สรุปสั้น ๆ ว่า เจ็ดภาคหลักมีทั้งสไตล์บล็อกบัสเตอร์และสไตล์เน้นเรื่องตัวละคร ถ้าอยากเท่าทันวัฒนธรรมป็อปและเห็นต้นกำเนิดของกระแส เริ่มจากภาคแรก แต่ถ้าอยากเริ่มด้วยความอบอุ่นและไม่ต้องจำบริบทเยอะ ให้ลองเริ่มที่ 'Bumblebee' แล้วค่อยย้อนหรือไปต่อเอาตามชอบ

นี่คือสรุปพล็อตของภาคต้นๆ ของแฟรนไชส์ที่ผมนั่งดูวนบ่อย ๆ และอยากเล่าให้ฟังแบบรวบรัดแต่เห็นภาพชัด

เริ่มจาก 'Transformers' (2007) เรื่องราวพาไปกับการมาถึงของยานต่างดาวบนโลก ตัวละครหลักเป็นหนุ่มธรรมดาที่ชื่อแซม ผู้พบชิ้นส่วนของคิวบ์ทรงพลังที่เรียกว่าออลสปาร์ก (AllSpark) ซึ่งเป็นหัวใจแห่งการสร้างชีวิตของหุ่นยนต์ทั้งหลาย ฝ่ายออโต้บอตส์มาปกป้องมนุษย์ ขณะที่ดีเซ็ปติคอนต้องการออลสปาร์กเพื่อสร้างกองทัพ ผลสุดท้ายมีการปะทะกลางเมือง แซมต้องเสี่ยงใช้ของชิ้นนั้นเพื่อหยุดแผนร้ายและทำลายออลสปาร์กไปพร้อม ๆ กับพิชิตเมกาโทรน เหตุการณ์ทำให้มิตรภาพระหว่างคนกับหุ่นยนต์เริ่มต้นขึ้น

พอถึง 'Transformers: Revenge of the Fallen' (2009) โทนเรื่องเข้มขึ้น แซมกำลังเรียนต่อและกลายเป็นกุญแจสำคัญของทั้งสองฝ่าย เมื่อมีการเปิดเผยถึงผู้นำเก่าแก่ของดีเซ็ปติคอนที่เรียกว่า The Fallen เขาต้องการใช้พลังงานดวงอาทิตย์กับเครื่องมือชื่อ Sun Harvester เพื่อทำลายโลก ผสมกับการหักหลังครั้งใหญ่และการเสียสละของตัวละครสำคัญ ภาพรวมคือสงครามที่ขยายเป็นระดับโลกและราคาแห่งชัยชนะก็สูงขึ้น

จากนั้น 'Transformers: Dark of the Moon' (2011) ขยายตำนานไปถึงการค้นพบซากยานไซเบอร์ตรอนที่ตกลงบนดวงจันทร์ในยุคอพอลโล มีแผนลับที่เกี่ยวพันกับการฟื้นฟูโลกไซเบอร์ตรอนโดยใช้เครื่องมือโบราณ ผู้ทรยศในหมู่เพื่อนทำให้สถานการณ์ยิ่งซับซ้อน การต่อสู้ครั้งสุดท้ายเกิดขึ้นใจกลางชิคาโกและเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญที่ทำให้ทั้งโลกเห็นว่าเหตุการณ์นี้ใหญ่เกินกว่าที่มนุษย์จะคุมได้

พอไปถึง 'Transformers: Age of Extinction' (2014) โทนเปลี่ยนอีกครั้งเพราะโลกเริ่มล้างบางหุ่นยนต์ รัฐบาลกับบริษัทเอกชนจับมือสร้างหุ่นยนต์ของตัวเอง ตัวเอกคนใหม่เข้ามาเกี่ยวข้องเมื่อเขาพบออพติมัสที่ได้รับบาดเจ็บ ภาพรวมของภาคนี้ขยับจากสงครามระหว่างหุ่นเป็นการเปิดประเด็นเรื่องผู้สร้างของหุ่นยนต์และการตามล่าของสิ่งมีชีวิตจากดาวอื่น มันเป็นการปูทางให้กับเรื่องราวที่ใหญ่ขึ้นและทิ้งคำถามว่าสายพันธุ์นี้มีที่มายังไง — ผมชอบตรงที่แนะนำไดโนบอทเข้ามา ทำให้เวทีการต่อสู้มีรสชาติใหม่ ๆ

แนะนำว่าเริ่มจาก 'Bumblebee' จะเป็นประตูที่ดีที่สุดถ้าอยากรู้จักจักรวาลของทรานส์ฟอร์เมอร์แบบไม่ตาลายเพราะฉากบู๊ไม่เยอะจนเกินไปและเรื่องเน้นตัวละครมากกว่าเสียงระเบิด นี่เป็นมุมมองของคนที่โตมากับการ์ตูนเก่าแล้วค่อย ๆ เจอกับหนังฉบับคนแสดง — 'Bumblebee' ให้ความรู้สึกเป็นหนังวัยรุ่นผสมไซไฟ ดูง่าย เข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างคนกับหุ่นยนต์ได้ไว ไม่ต้องตามตำนานยาว ๆ ของจักรวาลก่อนจะสนุกกับมัน ช่วงเวลาในหนัง (ปลายทศวรรษ 1980) ยังแอบส่งกลิ่นอายคลาสสิกที่แฟนเก่าจะยิ้มได้ แต่คนใหม่ก็ไม่เสียสมาธิจากเนื้อเรื่องหลัก

จากมุมมองการดูต่อ ผมมักแนะนำให้แบ่งการชมเป็นสองเส้นทาง: เส้นทางสำหรับคนที่อยากสนุกกับอารมณ์และตัวละคร ให้เริ่มที่ 'Bumblebee' แล้วถ้าชอบค่อยขยับไปดูงานที่เน้นเล่าเรื่องยาวหรือภาพยิ่งใหญ่ตามชอบ เช่น ถ้าต้องการเห็นพัฒนาการของโลกและเทคโนโลยีในภาพยนตร์ ก็สามารถไล่ดูผลงานคนแสดงที่ตามมาเพื่อสัมผัสความต่างของวิสัยทัศน์ผู้กำกับ แต่ถ้าชอบกลิ่นอายการ์ตูนยุคคลาสสิก ผลงานอนิเมเก่า ๆ ของแฟรนไชส์ก็มีเสน่ห์มากและให้ความเข้าใจมิติของตัวละครบางตัวได้ดีกว่าแค่ฉากแอ็กชันล้วน ๆ

สิ่งที่สำคัญคือตั้งใจเลือกว่าต้องการอะไรจากการดู—หากอยากได้ไกด์ชัด ๆ สำหรับการเริ่มต้น 'Bumblebee' เป็นตัวเลือกที่อ่อนโยนต่อผู้ชมใหม่และน่าจะทำให้หลายคนติดใจจนอยากตามเก็บผลงานอื่น ๆ ต่อไป ตอนจบของเรื่องนั้นอบอุ่นและให้ความหวังกับทั้งแฟนเก่าและคนที่เพิ่งเข้ามา นั่นแหละคือเหตุผลที่ผมมักจะแนะนำเรื่องนี้เป็นอันดับแรก