Se connecterเตอร์ หนุ่มเซอร์ นักมวยตกงาน ถูกรถบรรทุกชนเข้าอย่าจัง และฟื้นขึ้นมาพบว่าตัวเองอยู่ในร่างของวิคเตอร์ หนุ่มร่างบางที่กำลังจะแต่งงานกับนนท์ ซึ่งนนท์ไม่พอใจกับการถูกบังคับแต่งงานในครั้งนี้ และทุกอย่างที่นนท์แสดงออกมากับวิคเตอร์ ทำให้เตอร์ที่อยู่ในร่างของวิคเตอร์ได้แต่เอือมระอาแต่ต้องอนทนเอาไว้ เตอร์เข้าใจว่าการแต่งงานจะเป็นเพียงการแต่งในนามเพราะนนท์ตั้งแง่รังเกียจตลอด แต่สิ่งที่เขาคิดกลับไม่ใช่เพราะนนท์ขอส่งตัวก่อนวันแต่งงานซะอย่างนั้น เมื่อวันแต่งงานมาถึง นนท์บอกออกมาทันทีว่าจะแต่งงานเพียง 2 ปีเท่านั้น แต่ระหว่างนี้วิคเตอร์ต้องทำหน้าที่เมียให้ดีที่สุดไปด้วย และเมื่อสิ่งที่เตอร์คาดไม่ถึงคือ การตั้งท้อง แต่นนท์กลับบอกว่า จะไปยากอะไร...มึงก็ไปเอาออกสิ เตอร์ได้แต่...อ้าว...ไอ้...ค...สัตว์ยังรักลูก ส่วนมึงโคตรเลวเลยนนท์ แล้วการตัดสินใจของเตอร์จะเป็นยังไงและอิพี่นนท์จะได้รับความโบ้อย่างสาสมไหม ปมที่ร่างของวิคเตอร์จะยินยอมให้เตอร์อยู่ได้ตลอดไปไหม เจ้าของร่างคือ วิคเตอร์ วิญญาณของเขาอยู่ที่ไหน มาหาคำตอบกันนะคะ
Voir plusCALLIE IVIANNA
Finally! Graduate na ako! I am already done with all the hardships na kinaharap ko sa kolehiyo. Worth it lahat ng pagpupuyat ko sa simula pa lang, ang pagsusunog ko ng kilay, lahat. And now, I can say na deserve ko ang sumaya at magpakasaya. Deserve ko ang party na ito na inorganisa ng dalawa kong matalik na kaibigan na sina Kyra at Lauren para sa aming tatlo. The three of us graduated with a bachelor's degree in Management. We were at Skye W Highstreet dito sa BGC. This is not just an ordinary bar na makikita mo dito sa lugar na ito. This place transforms into a party club sa tuwing sumasapit na ang gabi. Weekend ngayon kaya marami-rami rin ang taong nandito ngayon. There's also a DJ who plays music na talaga namang mapapaindak na rin. Kyra and Lauren paid for everything. Deserve ko daw ng isang magarang celebration because I graduated as Cum Laude in our batch.To be honest, I missed partying. The last time I got wasted, sobrang tagal na noon. I was in my junior year back then, at inaya ko ang dalawang kaibigan ko na uminom sa Xylo dahil sobra akong stressed sa isang major class ko. Kaya naman, I am very much thankful for my friends na naisipan nila ang ganitong klaseng selebrasyon.Lauren handed me a glass of Bacardi and I immediately took it from her with a smile on my face. "Thanks, Lau," I uttered, at agad kong nilagok ang alak na bigay niya.Kyra stood up from her seat and raised her glass. Sumunod naman akong tumayo at pati na rin si Lauren. "Congratulations to us!" She exclaimed. "This is just the beginning of our journey, guys. Grabe!""I still couldn't believe we successfully got out from hell," ani Lauren as she took a sip of her drink. She then wiped her lips at nagpatuloy sa pagsasalita. "Next hell ulit natin ay ang magiging work natin, tsk."I chuckled and patted her back. "Let's just set aside that topic for the mean time," sambit ko sa kanila. "We must enjoy this night! Come on! Ngayon lang ulit ako nakapag-walwal, huh!""Cheers!" bulalas naming tatlo, at sabay-sabay naming tinungga ang alak na nasa mga baso namin. I winced a bit dahil naramdaman ko agad ang init ng alak sa katawan ko. It's been a while, really. Mukhang hindi na rin sanay ang katawan ko sa alak.
The night got deeper. Mas lalong dumami ang mga tao dito sa Skye W. Karamihan sa mga nandito ay mga kabataan and most of them are totally wasted na rin. Ang ibang mga tao ay nakikisabay na rin sa musika na itinutugtog ng DJ.
Sunod sunod ang pagtatagay ni Kyra sa mga baso namin ng alak kaya naman ilang oras pa lang ay nakakaramdam na rin ako ng pagkahilo. I sat down on the couch and I lightly massaged my head. "Shit," I said. Naparami na ata ako ng nainom.
I got startled when Lauren suddenly shouted na para bang nakakita siya ng isang multo. "Oh my fucking god! THE Jameson Kye Velasco is here!"
I furrowed my eyes as I looked at my friend. "Who?" Tanong ko sa kanya dahil hindi ko masyadong narinig ang sinasabi niya. Bigla naman niya akong hinampas sa braso ko kaya naman napahiyaw ako. "Ouch! Lauren, ano ba!?" "He's freaking hot as hell as well as his friends! Oh, gosh!" Kyra said habang nakatingin sa pitong lalaking kakarating lang dito sa Skye W. Mas tinititigan nila ang isang lalaki kaya naman napatingin na lamang din ako doon. My eyes slightly widened in surprise.
Jameson Kye Velasco. He is a famous actor and a student din in Ateneo. Batchmate ko siya, and yes, he graduated na rin. I was kinda amused dahil nakapag-graduate siya despite of his busy schedules. Hindi biro ang pagiging artista at estudyante at the same time.
Maraming babae ang halos tumitili sa kanya, lalo na kapag nasa university siya. Kabilang sa mga babaeng baliw na baliw sa kanya ang mga kaibigan ko. He's handsome and tall. He's got a baby face with pretty doe eyes, pointed nose and a red thin lips. He also has a perfect body proportion. Parang nasa kanya na ata ang lahat. Nasalo niya lahat ng biyaya. He was wearing a plain white rolled up sleeves dahilan para makita ang kanyang tattoos sa right arm niya. Medyo hapit din sa kanya ang suot niyang black jeans partnered with leather shoes pa. Halos lahat ng tao dito ay napatingin sa gawi niya kasama ang kanyang mga kaibigan. Kilala ko rin ang isa sa mga kasama niya, si Caelan Terrell Alcantara. His family and my family are business partners, but we aren't that close. I was taken aback nang magtama ang mga mata naming dalawa ni Jameson. I gulped at agad akong nag-iwas ng tingin sa kanya. Napainom na lang din ako bigla ng Bacardi na nasa baso ko dahil sa hiya at kaba. Ilang oras na ang nagdaan, and my friends were already wasted. Medyo nahihilo na rin ako kaya nanatili lamang akong nakaupo while Lauren and Kyra were having the time of their lives. Panay na ang sayaw nila rito at kung minsan naman ay may lumalapit sa kanilang mga lalaki pero hindi naman nila pinapansin kaya agad naman itong umaalis. I told my friends na kailangan ko munang pumunta sa restroom dahil naiihi na ako at pakiramdam ko ay nasusuka na rin ako. They wanted to come with me para may kasama ako pero tinanggihan ko agad sila."Balik ka, ah?" bulalas ni Kyra na agad ko namang tinaasan ng kilay. "Baka mamaya hindi ka na makabalik, eh. Iba na pala kasama mo."
"Iihi lang ako! Gosh, ang judgemental huh," sagot ko naman sa kanya and I rolled my eyes. Hindi ko na maituwid ang paglalakad ko dahil sa pagkahilo. Minsan ay napapahinto pa ako saglit at kinurap-kurap ang mga mata ko. "Oh goodness, hilong hilo na ako," I said to myself.Malapit na ako sa restroom when I accidentally bumped into someone. Hindi ko iyon namalayan dahil bukod nga sa nahihilo ako ay madilim din ang daan papunta rito. Napahawak ako sa kanyang dibdib habang siya naman ay nakahawak sa aking bewang.
As I looked up, my eyes literally grew bigger. It was Jameson Kye! I bumped into him! Oh, my god. Pilit kong pinapakalma ang sarili ko. My heart started to race when he suddenly smirked. Mapupungay na ang kanyang mga mata, senyas na lasing na rin ito. Ang tapang ng amoy niya. Amoy alak. Ngunit humahalo rin naman ang amoy ng kanyang perfume. Bvlgari. I came back to my senses and I apologized for what I did. "I-I'm sorry. I d-didn't mean to---" Natigilan ako sa pagsalita because he smirked once again. Damn, that smirk. Ang hot niyang tignan. "It's okay," he uttered in a husky voice na agad na nagdulot ng mainit na sensasyon sa buong katawan ko. Ramdam ko rin ang pag-iinit ng aking magkabilang pisngi. Our position was kinda awkward and so I tried to stand up straight but he aggressively grabbed my waist kaya napasubsob ako sa dibdib niya. Oh shit, I thought to myself. Kakaiba na ang naging pakiramdam ng katawan ko dahil sa naging agresibong galaw ni Jameson. Napaangat uli ako ng tingin sa kanya. I suddenly bit my lower lip because what the heck, kinakabahan na talaga ako! Hindi na maganda ang pakiramdam ko. He was still holding me onto my waist. He suddenly leaned closer to me kaya naman napaatras ako. "I think we met before," he uttered while looking straight into my eyes. I gulped bago pa man ako nakapagsalita. "W-We're batchmates in Ateneo," I replied. "a-and uh, I guess nagkakasalubong tayo sa university." He let out a chuckle but in a split second ay balik sa pagiging seryoso ang kanyang mukha. He was intensely looking at me. Dumapo ang kanyang mga titig sa mga labi ko and I witnessed how he gulped and bit his lower lip. Shit! I don't like what I am feeling right now! Fuck alcohol! "You're... gorgeous," aniya saka niya pinadausdos ang kanyang hintuturo sa aking pisngi and he then lifted my chin. Hindi ko alam kung ilang beses na akong napapalunok ng aking laway dahil sa sobrang kaba na nararamdaman ko ngayon. Nalimutan ko na rin kung saan ba talaga dapat ako pupunta. "T-Thank you." I was stuttering. Ayoko na dito, oh my goodness! Nalipat bigla ang kanyang tingin sa aking likuran. Namilog ang kanyang mga mata at nagmadali siyang kumilos papasok sa pang-lalaking rest room na kasama ako! What the fuck!?
We went inside sa isa sa mga cubicle dito at mabilis niya ring inilock ang pinto. My back touched the cold wall of the cubicle. He then looked at me at agad niyang tinakpan ang aking bibig gamit ang kanyang kamay.
"Don't make any noise, babe," he murmured. "Where the hell is Jameson?" Hindi ko alam kung sino ang nagmamay-ari ng boses na iyon. Nanatili pa ring nakatakip ang aking bibig. Si Jameson naman ay kanina pa nakakunot ang noo habang pinakikinggan ang pag-uusap ng mga kaibigan niya. "Sigurado ka bang hindi pa siya umuwi? Gago yun," sambit naman ng isang lalaki. "Yung lalaking yun, nakabingwit na naman ata ng isda." We heard their chuckles. Jameson suddenly smirked saka tumingin sa akin. Gulat naman ako ng bigla siyang kumindat sabay kinagat muli ang kanyang ibabang labi. Gusto ko nang umalis dito! Hindi na ako natutuwa sa nararamdaman ng katawan ko ngayon! "Hayaan niyo na muna yun. Let him enjoy this night," the other one said. "Bumalik na muna tayo sa table natin and mag-enjoy nalang din!" Narinig naman ang mga yapak ng mga kaibigan ni Jameson palabas ng restroom. Hindi pa rin nagbabago ang pwesto naming dalawa rito sa loob ng cubicle. Patuloy pa rin ang pagkabog ng aking dibdib. Nang mapagtanto niyang wala na ang kanyang mga kaibigan ay saka niya lamang tinanggal ang kanyang kamay sa bibig ko. I heaved out a huge sigh dahil mukhang kanina pa ako hindi makahinga ng maayos sa sobrang lapit ni Jameson sa akin. Nakaramdam naman ako ng pagkailang when I figured out that he was still looking at me. I looked down but he suddenly lifted my chin up dahilan para magtama ang mga mata naming dalawa. He bit his lower lip at mahina siyang napabuntong hininga. "I-I'm sorry babe, but I can't take this anymore." I was shocked because of what he said. "W-What do you---" Agad akong natigilan nang bigla niya akong sinunggaban ng halik. Halos dumoble ang pamimilog ng aking mga mata. He was kissing me aggressively kaya hindi ko na rin maiwasang gantihan ang kanyang halik. Lalong nag-init ang katawan ko. Hindi ko na maintindihan ang nangyayari sa akin ngayon. My body was getting hotter and wild. Damn this. His right hand traveled around my back as I wrapped my arms around his neck dahilan para mas lumalim pa ang kanyang mga halik.
The night was getting deeper and deeper, kagaya ng mga agresibo niyang halik sa iba't ibang parte ng katawan ko. Para akong nababaliw sa sensasyong dinudulot nito. Para bang ayoko siyang huminto sa kanyang ginagawa. I don't want this to stop. Saglit kong nakalimutan ang lahat. I forgot my friends na sigurado akong kanina pa naghihintay sa akin. I forgot kung bakit nga ba ako napadpad rito. Nawala ang pagkahilo ko, at agad itong napalitan ng kakaibang feeling. We were both sharing soft moans as we became one. This feeling right now... it's driving me crazy. I really don't want him to stop. Parang ayoko nang matapos ang gabing ito. "Shit!" he suddenly exclaimed as we both reached our orgasm.
Bigla akong nanghina pagkatapos. That was insane! He was so good! But then, agad kong napagtanto na this was also a fucking mistake! A huge mistake! Goddamn it! Bakit ko ba hindi pinigilan ang sarili ko? Bakit hindi na lang ako tumakbo palayo? Bakit mas sinunod ko ang init ng katawan na naramdaman ko? Nagmadali akong ayusin ang sarili ko, samantalang siya ay kalmado lamang na inaayos ang kanyang mga damit. He looked at me and smirked. "That was good, baby. Damn, you're so good," aniya as he caressed my cheek and he gave me a quick kiss on my lips. "I had so much fun tonight. Thank you." Pagkatapos nun ay agad na siyang lumabas ng cubicle. Tuluyan na siyang naglakad palabas ng restroom habang ako naman ay nanatiling nakatulala. What the hell did I just do!? Callie Ivianna, you are so stupid!
นนท์เอามือโอบเอวเตอร์แน่น ประคองออกจากแดนซ์ฟลอร์แบบไม่สนสายตาคนในผับที่เริ่มหันมามองตามแล้วกระซิบกัน“เห้ย เดี๋ยว ๆ กูยังไม่เมานะ” เตอร์เดินงง ๆ นนท์หันมามองใกล้มากจนแทบจะแตะหน้ากากเสียงทุ้มกดต่ำจนขนลุก“กูรู้… แต่กูก็จะพาเมียกูออกไปแบบนี้แหละ”“จะหึงอะไรนักวะ กูก็มากับมึงมากับกับเพื่อน” เตอร์บ่นเบา ๆ เหมือนงอน“กูก็จะหวงแบบนี้แหละ… เมียกู ไม่อยากให้ใครมองทั้งนั้น ” นนท์ยื่นหน้าเข้าไปใกล้หูจนลมหายใจร้อน ๆ กระทบผิวเตอร์หน้าแดงเป็นมะเขือเทศ แม้พยายามไม่ยิ้มก็ยิ้มจนแก้มปริ ถูกผัวลากออกจากฟลอร์อย่างคนแพ้แต่ยอมแพ้ด้วยความเต็มใจด้านหลังน้ำใสส่งไลน์ทันที…สติ๊กเกอร์โชคดีนะเพื่อนพร้อมหน้าเจ้าเล่ห์…เตอร์เห็นตอนขึ้นรถก็ได้แต่สบถในใจ…คืนนี้กูโดนแน่…เตอร์ทำอะไรไม่ถูกเพราะเขาไม่ได้คิดว่าจะทำให้นนท์หึงขนาดนี้ ร่างสูงดันตัวเตอร์เข้าไปในรถเบาๆแล้วเขากดสตาร์ทพร้อมเปิดแอร์เย็นฉ่ำไว้รอ ก่อนที่จะเดินอ้อมเข้ามาในรถฝั่งคนขับแล้วปรับเบาะถอยออกจนสุด ก่อนจะรั้งตัวเตอร์ขึ้นมานั่งตักตัวเอง“มึงจะทำอะไรนนท์” นนท์ทำตาโตใส่เตอร์แบบกวนๆแล้วยิ้มเจ้าเล่ห์“ไม่บอกแต่ขอจูบหน่อย ”นนท์ประกบริมฝีปากของเตอร์อย่างอย่าง
ไฟสีส้มสลับม่วงกระพริบเป็นจังหวะเหมือนหัวใจที่เต้นรัวช่วงใกล้ปล่อยผี ตรงชั้นสองของผับกำลังวุ่นพอ ๆ กับสนามรบ พนักงานหลายคนยืนห้อยฟักทองพลาสติกสลับหัวกะโหลกเชือกผูกไฟ LED จนทั่วฝ้าเพดานเหมือนเป็นรังของซอมบี้ EDM สักตัว นนท์ยืนกอดอกพิงราวกั้น มองลงไปด้วยสายตาแบบ…ถ้าใครติดไฟผิดตำแหน่งกูจะเดินไปจัดเองแล้วนะธามเดินขึ้นบันไดมาพร้อมเสียงบันไดไม้ดังอ๊อดแอ๊ด มือถือในมือยังเปิดภาพฮาโลวีนอยู่ เขาเดินมาหยุดข้าง ๆ นนท์แบบสบาย ๆ“นี่ ตามที่คุยกันนะเว้ย โครงหัวกะโหลกต้องอยู่ฝั่ง EDM เพราะมันมีไฟสโตรบ ไม่งั้นภาพรวมจะเละ”“เออ เดี๋ยวเพิ่มธีมลอยกระทงไปด้วยเลยมั้ยวะ รวมกันไปเลย ฮาโลวีน EDM กับลอยกระทง จัดหนักไป” นนท์พยักหน้าช้า ๆ เหมือนกำลังสแกนอีกสิบจุดในหัว“เห้ย เออว่ะ เข้าท่า!”ธามหันขวับมามองทำตาโตแล้วทำหน้าเหมือนค้นพบอเมริกาใหม่อีกรอบก่อนหัวเราะฮึ ๆ“แนวจัด”ทั้งคู่ยืนกอดอกพร้อมกันเหมือนเป็นหัวหน้าฝ่ายตรวจคุณภาพผีหลุดโลก พนักงานมองแบบเกร็ง ๆ แต่ก็พยายามติดของต่อ…ระหว่างกำลังตรวจผี ธามก็ทำเสียงจริงจังขึ้นมาซะงั้น“มึง… ลูกสาวมึงเป็นไงวะ เห็นว่าเข้าโรงพยาบาล” นนท์หันไปมอง ขมวดคิ้วแน่น“ก็ไข้หวัดธร
หนึ่งปีผ่านไปอย่างรวดเร็วจนแทบไม่รู้ตัว ชีวิตหลังมีลูกเหมือนถูกปั่นจนวันเวลาวิ่งเร็วขึ้นครึ่งหนึ่ง เสียงหัวเราะเด็ก เสียงงอแง ไหนจะงาน ไหนจะการเลี้ยงดู เข้ามาปะปนกันจนเหนื่อยแต่สุขแบบบอกไม่ถูกวันนี้เป็นวันเข้าพรรษา อากาศร้อนอบอ้าวเล็ก ๆ แต่ลมก็ยังพอพัดช่วยให้ไม่อึดอัดนัก หน้าโบสถ์คนเดินกันแน่น เสียงแม่ค้าขายดอกไม้ เสียงเด็กวิ่ง เสียงระฆังวัดที่ดังแผ่ว ๆ อยู่ไกล ๆ ทำให้บรรยากาศดูคึกคักแบบที่เห็นแล้วรู้สึกชื่นใจนนท์อุ้มลูกชายวัยเกือบสองขวบเนตั้นขึ้นมาประคองบนสะโพก เด็กน้อยแก้มกลม ผมเส้นนิ่มยาวปิดหูเล็กน้อย ใส่เสื้อยืดลายการ์ตูนกับกางเกงขาสั้นที่เขาชอบนักหนา อยู่ในท่าเกาะคอพ่อพลางมองไปรอบ ๆ แบบตาใสเป็นพิเศษ“เดินดี ๆ นะครับตัวแสบ” นนท์ก้มลงพูดกับลูก พลางใช้มืออีกข้างลูบหัวเบา ๆอีกด้านหนึ่งของครอบครัวเล็ก ๆ นี้ เตอร์เดินนำอยู่ ข้างแขนมีพานดอกไม้ ธูปเทียนสำหรับไหว้พระครบชุด หน้าตาเขาดูสดใสกว่าปีที่ผ่านมา เหมือนความเหนื่อยล้าหลายอย่างถูกแทนที่ด้วยความสงบที่ค่อย ๆ ก่อตัวขึ้น“เร็ว ๆ มานี่ เดี๋ยวคนแน่น” เขาหันมาบอกด้วยรอยยิ้มอ่อน ๆ ที่มีแต่ตอนอยู่กับนนท์และลูกเท่านั้นทั้งสามเดินผ่านหน้าวั
เสียงแป้นคีย์บอร์ดดังถี่เหมือนเครื่องจักรที่กำลังเร่งรอบแปะ ๆ ไม่หยุด ทุกตัวอักษรที่ถูกพิมพ์เหมือนพุ่งออกมาปะทะอากาศหนัก ๆแสงจากหน้าจอคอมส่องเข้าหน้าของนนท์จนเห็นใต้ตาคล้ำเป็นปื้น ผมที่เคยจัดทรงเรียบร้อยตอนเช้าตอนนี้ชี้มั่วไปหมด ริมฝีปากเม้มตึง ขากระตุกอยู่ใต้โต๊ะเพราะความเครียดที่สะสมมาหลายสัปดาห์แปดเดือนแล้วหลังมีลูกแต่กลับรู้สึกว่าทุกวันมันเหนื่อยขึ้นเรื่อย ๆ เนื่องจากเตอร์ได้กลับไปเรียนอีกครั้ง โดยเฉพาะช่วงนี้จะเป็นช่วงเริ่มฝึกงานและโปรเจกต์ที่ดันประจวบเหมาะมากองพร้อมกันจนเหมือนชีวิตไม่มีปุ่มหยุดหายใจเตอร์นั่งอุ้มลูกอยู่ที่โซฟาใกล้ ๆ แค่ระยะเอื้อมถึง เขามองนนท์ด้วยสายตาเป็นห่วงจนหัวใจตัวเองอึดอัดไปหมด เด็กน้อยในอ้อมแขนเพิ่งกินนมเสร็จหน้าแดงนิด ๆ ง่วงนอนกำลังจะหลับ แต่เตอร์กลับไม่กล้าจะลุกเพราะกลัวรบกวนคนตรงนั้นที่ทำงานจนไหล่แข็งไปหมดเขาเองก็เหนื่อยเหมือนกัน…เขาก็อดนอน…เขาก็อยากได้คำถามว่า “ไหวไหม” บ้างเหมือนกัน… เตอร์คิดแต่ไม่พูดออกไป เขาไม่อยากเป็นภาระให้นนท์ในช่วงที่อีกฝ่ายเครียดจนแทบระเบิดอยู่แล้วเมื่อเด็กหลับสนิท เตอร์ก็ลุกขึ้นอย่างเบามือที่สุด เขาค่อย ๆ วางลูกลงในแปล ผ้
เช้าวันต่อมา หลังจากทานอาหารเช้าที่บ้านของวิคเตอร์แล้ว นนท์ก็ขอพาวิคเตอร์กลับมาอยู่ที่คอนโดกับเขา ความตื่นเต้นเริ่มซาตัวลง นนท์รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้น โทรหาเพื่อนสนิท ธาม โดม นัท ผ่านวิดีโอคอล เสียงสัญญาณดังขึ้น และภาพเพื่อน ๆ ปรากฏทันที“ไอ้นนท์… มีอะไร” ธามถามด้วยน้ำเสียงตกใจ“กูมีอะไรจะประกาศ…พวกม
“แม่จ๋า...มาทางนี้”เตอร์สะดุ้งเฮือก ทำหน้าตกใจสุดชีวิต ใจเต้นแรงจนเกือบออกนอกอก เขาเดินตามเสียงนั้นทีละก้าวเหมือนถูกดึงดูด แต่เมื่อเข้าไปใกล้ กลับไม่เห็นใคร มีเพียงแสงสีขาวสว่างลอยอยู่ไกล ๆ แต่อารมณ์บอกเขาว่า เสียงเด็กนั้นต้องการเขาหัวใจเต้นแรงขึ้นเรื่อย ๆ มือสั่น น้ำตายังคงไหล แต่เตอร์ไม่กลัวแล้
ถ้าวิคเตอร์กลับมาร่างเดิมเต็มตัว… นั่นแปลว่าเตอร์เตอร์...ไปไหน“พี่… ผมขอโทษนะครับ สำหรับทุกอย่าง”“อืม...กูให้อภัยมึงทุกอย่าง”“ขอบคุณนะครับ”เมื่อปลายสายวางสายไป นนท์หลับตาลงสุดที่จะกลั้นน้ำตาไม่ให้ออกมา ภายในคอนโดที่เงียบสงบมีเสียงสะอื้นไห้ของเขาอย่างไม่อาย คนที่เขาคุยด้วย หัวเราะด้วย ทะเลาะด้ว
เวลาล่วงเลยไปเกือบสี่ชั่วโมง เตอร์ตื่นขึ้นบนเตียงของตัวเอง ร่างกายยังคงอ่อนแรงแต่สีหน้าดูสดชื่นขึ้นกว่าตอนเช้า แสงอ่อน ๆ จากหน้าต่างสาดเข้ามาทำให้เห็นฝุ่นลอยละล่องในอากาศ เตอร์พยายามลืมตาช้า ๆ สูดลมหายใจลึก ๆ รู้สึกว่าร่างกายฟื้นตัวขึ้นบ้าง แต่ทันทีที่สายตาปรับโฟกัส เขาก็พบว่ามีใครบางคนยืนกอดอกจ้อ