Wallace From Wallace And Gromit

ในอาณาจักรที่ความมืดและแสงสว่างต่างต่อสู้กันเพื่อครองอำนาจ ไรอัน อีวานส์ ชายหนุ่มผู้มีพลังควบคุมธาตุน้ำ ได้ละทิ้งหน้าที่นักรบของตระกูลเพื่อค้นหาความจริงเกี่ยวกับอดีตและพลังที่เขามี ในขณะที่เขาพยายามวิ่งหนีจากความรู้สึกผิดที่ละทิ้งหน้าที่ ไรอันได้พบกับลีอา เซเรน่า หญิงสาวผู้มีพลังสื่อสารกับธรรมชาติที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและความหวัง ความรักที่เกิดขึ้นระหว่างไรอันและลีอาไม่ได้เกิดขึ้นง่ายดาย ทั้งสองต้องเผชิญกับอุปสรรคจากลูเซียส ไนท์ฟอล อดีตเพื่อนสนิทของไรอันที่ตอนนี้กลายเป็นศัตรูผู้ทรงพลัง ลูเซียสมีพลังเงามืดที่สามารถทำลายล้างทุกสิ่ง และความแค้นที่เก็บซ่อนไว้ในใจทำให้เขามุ่งมั่นที่จะใช้พลังนี้ในทางที่ชั่วร้าย เมื่อหมู่บ้านของลีอาถูกทำลาย ไรอันและลีอาตัดสินใจร่วมเดินทางด้วยกันเพื่อหยุดยั้งลูเซียสและค้นหาความหมายที่แท้จริงของพลังที่พวกเขามี ระหว่างการเดินทาง ไรอันต้องเผชิญหน้ากับความรู้สึกผิดในอดีตและความกลัวที่จะสูญเสียคนที่เขารัก ขณะที่ลีอาพยายามดิ้นรนเพื่อค้นพบความจริงเกี่ยวกับพลังของเธอและแก้แค้นให้กับครอบครัว แต่เมื่อไรอันได้เผชิญหน้ากับลูเซียส เขากลับพบว่าความมืดที่ลูเซียสได้รับนั้นเกิดจากการทรยศและความเจ็บปวดในอดีต ไรอันเริ่มตระหนักว่าเป้าหมายของเขาไม่ควรเป็นการล้างแค้นเพียงอย่างเดียว แต่ควรเป็นการเยียวยาและนำพาความสงบสุขกลับคืนสู่จิตใจของตัวเองและผู้อื่น ไรอันและลีอาจะสามารถเอาชนะความมืดและนำทางลูเซียสกลับสู่แสงสว่างได้หรือไม่? ความรักของพวกเขาจะสามารถผ่านพ้นอุปสรรคที่ยิ่งใหญ่ที่สุดนี้ไปได้หรือเปล่า? เรื่องราวของความรัก การเสียสละ และการค้นหาความหมายที่แท้จริงในชีวิตกำลังจะเริ่มต้นขึ้นใน "The Light and Shadow : เงาทมิฬ"

ความรู้สึกทั้งรัก และ เกลียดน่ะ มันมีอยู่จริงๆนะ ตัวฉันน่ะ ทั้งรัก และทั้งเกลียดเขาในเวลาเดียวกันเลยล่ะ ฉันเกลียดเขา แต่ทว่า….ก็เลิกรักเขาไม่ได้เหมือนกัน

[ทะลุมิติมาในนิยาย + ใช้ชีวิตไปวัน ๆ + ทรราช + วิชาอ่านใจ + พลิกชะตา] “อยู่ในตำหนักเย็น เพิ่งใช้บัวลอยสาโทเพียงถ้วยเดียว ก็มัดใจปากท้องของทรราชได้แล้ว” งานเลี้ยงเทศกาลไหว้พระจันทร์ในวัง เจียงหวนผู้ที่ใช้ชีวิตไปวัน ๆ และกลัวการเข้าสังคม ถูกผลักให้ออกไปแสดงความสามารถต่อหน้าทรราช เบื้องหน้านางคือฮ่องเต้หน้าตาดุร้าย โกรธจนควันออกหู เจียงหวนพลันตระหนักได้ว่าชีวิตน้อย ๆ ของตนคงยากจะรักษาไว้ได้! แต่แล้วข้างหูของนางกลับมีเสียงนึกคิดของใครบางคนดังขึ้น [ถวายสุราอวยพร เอาแต่ถวายสุราอวยพร ข้าไม่ได้กินข้าวเลยทั้งคืน ดื่มไปตั้งสิบกว่าจอกแล้ว เหตุใดพวกเจ้าไม่ดื่มจนข้าตายไปเลยล่ะ?] [ไม่ช้าก็เร็ว ข้าจะตัดหัวคนในวังหลังพวกนี้ให้หมด!] เจียงหวน : ...? ที่แท้ทั่วทั้งวังหลัง มีแค่ข้าคนเดียวที่ได้ยินเสียงบ่นในใจของทรราชอย่างนั้นหรือ? เจียงหวนเข้าใจแล้ว นับแต่นั้นมา มือซ้ายของนางถือบัวลอย มือขวาก็ถือเนื้อย่าง ยามทรราชจะตัดหัวคน นางก็จะยื่นดาบให้ ยามทรราชด่าทอเกรี้ยวกราด นางก็จะหาอาหารมาเติมให้ ขณะที่เหล่าสนมมัวแต่แก่งแย่งชิงดีกันในวัง นางกลับมุ่งมั่นกับการหาของกินมาป้อน : “ฝ่าบาท น้ำบ๊วยช่วยแก้เลี่ยนได้ เนื้อย่างต้องกินคู่กับกระเทียมนะเพคะ” ด้วยฝีมือการทำอาหารชั้นเลิศ เส้นทางการใช้ชีวิตไปวัน ๆ ของเจียงหวนก็ได้รับการเลื่อนขั้น เลื่อนขั้น และเลื่อนขั้น เมื่อลูกหลานของนางถามถึงเรื่องราวความรักระหว่างนางกับฮ่องเต้—— คำตอบก็คงประมาณว่า ใครจะไปคิดเล่าว่าทรราชที่ทำให้ผู้คนหวาดกลัวจนตัวสั่น ที่แท้ก็แค่หิวเท่านั้นเอง

เป็นเพราะข้าเผลอสบตาหญิงงามนางหนึ่งแต่ด้วยความขัดแย้งจึงไม่อาจบอกว่าข้ามีใจภายนอกที่เห็นจึงดูเหมือน..ไร้ซึ่งหัวใจ..

“อย่างไรเจ้ายังน่ารังเกียจเช่นเดิมเมื่อใดจะเลิกใช้วิธีการสกปรกเช่นนี้เสียที ข้าบอกเจ้าไปหลายครั้งแล้วว่าถึงอย่างไรงานหมั้นหมายระหว่างเราก็ไม่มีทางเกิดขึ้น ต่อให้เจ้าจะพยายามมากเพียงใดก็ตาม” “เขาพูดอะไรของเขากันน่ะ ใครจะหมั้นกับเขากันตาขี้เก๊กเอ๊ย” “ข้าพูดกับเจ้าอยู่นะว่านเยว่เฟย!!” “เป็นอะไร เจ้ากำลังเปลี่ยนไปเล่นบทใสซื่อบริสุทธิ์อยู่งั้นหรือ เจ้าไม่คิดว่าหลังจากเหตุการณ์ที่เจ้า…ลอบเข้าไปหาข้าที่ตำหนักสองเดือนก่อนนั่นผู้คนจะหลงลืมงั้นหรือ "สตรีน่ารังเกียจแห่งต้าหยวน" อย่าคิดว่าแกล้งตกน้ำแล้วจะเรียกร้องความสงสารจากเสด็จพ่อเพื่อบีบบังคับให้ข้ารับเจ้ามาเป็นพระชายา ชาตินี้ต่อให้เหลือเจ้าเป็นสตรีเพียงคนเดียว ข้าก็ไม่มีทางที่จะ…." “ท่านพล่ามพอหรือยัง” “อะไรนะ” “คิดว่าเป็นองค์ชายแล้วแน่นักหรือ ใหญ่มาจากไหนก็แค่มังกรน้อยลูกของฮ่องเต้ไม่ใช่หรืออย่างไรมีสิทธิ์อันใดมาต่อว่าผู้อื่น...” “หุบปาก!!”

หยางเพ่ยเพ่ย​แพทย์​ทหารจากศตวรรษ​ที่21 เธอเสียชีวิตขณะปฏิบัติหน้าที่​ แต่ที่น่าแปลกคือทำไมเธอกลับฟื้นขึ้นมาได้ แถมยังกลายมาเป็นชายาเอกของท่านอ๋องจอมโหดที่ใครๆ ต่างรู้ว่าเขามีนางในดวงใจอยู่แล้วเนี่ยสิ