Captain Vampire กัปตันแวมไพร์

Captain Vampire กัปตันแวมไพร์

last updateLast Updated : 2026-03-10
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
11Chapters
207views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เรือคือบ้าน มหาสมุทรคือมารดร หากแต่ชายฝั่งคือขุมทรัพย์ กองโจรสลัดประจำเรือแบล็กคาเคนจึงมุ่งหมายที่จะปล้นสะดมคฤหาสน์เก่าของตระกูลลอร์ดแห่งหนึ่งประเทศอังกฤษ แต่ผู้ใดจะรู้เล่า ว่าหีบสมบัติที่พวกเขาปล้นขึ้นเรือมาจะเป็น...โลงศพของแวมไพร์? แค่ถูกทางกองทหารหมายหัวลงบัญชีดำก็ว่าหนักหนาแล้ว เมื่อต้องมาเจอกับ ลอร์ดเกรแฮม แวมไพร์ที่มีอายุมากกว่าห้าร้อยปี เห็นทีว่าชีวิตของลูกเรือคงจะหาไม่กันในวันนี้ เดือดร้อนถึง กัปตันออเดรย์ แบรล์ ที่ต้องเสียสละตัวเอง เพื่อรักษาชีวิตลูกน้องจากการถูกลงมติเสียงข้างมากให้พลีกายแทนทุกชีวิต มันใช่เรื่องที่เขาจะต้องมาเสียสละเหรอ!? โชคดีที่ลอร์ดเกรแฮมไม่ได้กระหายเลือดถึงขนาดกล้ากัดกัปตันโจรสลัดรูปงามแต่โสโครกซกมกตรงหน้าได้ ทว่า...ไม่ได้หมายความว่าจะไม่ กิน ต่อให้ไม่ได้กระหายเลือดแต่ก็กระหายรัก ความปรารถนาที่เก็บกลั้นมากกว่าหลายร้อยปีถูกปลดปล่อยในครานี้ โดยมีกัปตันจอมกะล่อนเป็นที่รองรับอารมณ์ คอยดูเถอะ ถึงฝั่งเมื่อไร ข้าจะเอาลิ่มไม้ตอกเจ้าให้จมดิน! ออเดรย์สาบานไว้กับตัวเองว่าจะต้องเอาคืนแวมไพร์มากราคะนี้อย่างสาสมแน่นอน!

View More

Chapter 1

Prologue

02/04/2027 - New York, Manhattan, Upper East Side.

"Aya Millenis, do you take Iuri Stevens to be your husband, to honor and respect him, in joy and in sorrow, in wealth and in poverty, in health and in sickness, promising fidelity until death do you part?"

She smiled at the pastor's question, with all eyes focused on us. My fiancée looked at me, tears of happiness welling up in her eyes, a wide smile on her face, warming my heart with joy. I never thought I would experience this moment, a dream I believed would never materialize outside the realm of imagination—a world I had created when I was six years old.

I never imagined that one day, the facade of my cold, selective persona would be shattered by the very woman I had imagined to shield myself from others. Throughout my life, I have been in love with only one woman—the woman who held my world together when it was falling apart, later tearing it apart herself, and then, after several more years, rebuilding it once again. Our journey has been arduous, but deep down, I always knew she was the right woman for me, no matter how much I tried to deny those feelings or resist the idea that things could be different.

I recall everything we have endured to reach this point today—the hurtful words we both endured, she from her parents and I from her. Even though her words broke me, I couldn't leave her at the mercy of the world. So, I chose to walk away, concealing everything I felt for her until we crossed paths once more, leading me to commit an act I still regret to this day, but will carry to the grave. Today, none of that matters. I am determined to do my utmost to ensure she never cries in pain again. I will give her the world.

"I, Aya Millenis, take Iuri Stevens to be my husband, and I promise to honor and respect him, in joy and in sorrow, in wealth and in poverty, in health and in sickness, and pledge fidelity until death do us part."

My heart overflows with joy, sensing her trembling hands within her gloves. I, more than anyone else, understand her shyness, her fears, her traumas, her dreams, her aspirations, and her warm, loving heart. I am her greatest admirer, captivated by both her inner and outer beauty. I love seeing her violet eyes gleaming with joy.

"Iuri Stevens, do you accept Aya Millenis as your wife, and do you promise to honor and respect her, in joy and in sorrow, in wealth and in poverty, in health and in sickness, vowing fidelity until death do you part?"

It's impossible to conceal my smile—I am living one of the best days of my life! A montage of everything we have lived through flashes before my eyes. Our story began like this:

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
11 Chapters
Prologue
กล่าวกันว่าสำหรับพวกโจรสลัดแล้ว พวกมันเชื่อว่าเรือคือบ้าน มหาสมุทรคือมาดร หากแต่ชายฝั่งคือขุมทรัพย์ จึงไม่แปลกหากเหล่าโจรสลัดผู้กระหายในสมบัติเงินตราจะออกล่าขุมทรัพย์ไปทั่วน่านน้ำของทะเลแคริบเบียน ทั้งปล้นชิง ทั้งไล่ฆ่า อาจหาญปล้นไม่เว้นแม้แต่กองเรือของทางรัฐ ทำเอาผืนทะเลอันกว้างใหญ่แปรสภาพเป็นดินแดนอันตรายที่ไม่มีผู้ใดกล้าย่างกราย หรือแม้แต่ชายฝั่งในบางแห่งซึ่งต้องกลายเป็นพื้นที่รกร้างด้วยถูกเหล่าโจรสลัดระรานจนไม่มีผู้ใดทนอยู่ได้ไหวเรียกได้ว่ามันเป็นศตวรรษแห่งกลียุค...แม้ว่าทางกองเรือของรัฐบาลของนานาประเทศในน่านน้ำนี้จะพยายามอย่างยิ่งที่จะปราบปรามเพียงใด แต่ก็หาได้ทำให้โจรสลัดโสมมเหล่านั้นลดจำนวนลงได้เลยสักนิด จึงได้แต่ออกอุบายให้เหล่าโจรสลัดไล่ประหัตประหารกันเองด้วยการวางฆ่าหัวของโจรสลัดที่มีชื่อเสียงเรื่องความร้ายกาจไว้เป็นสิ่งล่อใจกัปตันเรือโจรสลัดแบล็กคราเคนเองก็เป็นหนึ่งในผู้ที่มีรางวัลค่าหัวสูงเป็นอันดับต้นๆ โดยการประกาศจับของรัฐบาลอังกฤษกัปตันออเดรย์ แบรล์...ในแถบทะเลแคริบเบียนนี้ไม่มีผู้ใดไม่เคยได้ยินชื่อเขา ชายหนุ่มซึ่งขึ้นมารับช่วงเป็นกัปตันเรือโจรสลัดแทนบิดาบุญธรรมที่
Read more
Chapter 1: Treasure - 1
Chapter 1: Treasureทิวาอันตรธาน ราตรีกาลมาเยือน เหล่าโจรสลัดที่แฝงกายซุ่มรอจังหวะในการเข้าโจมตีชายฝั่งของพอร์ตรอยัลเตรียมพร้อมรอรับคำสั่งจากผู้เป็นกัปตัน ออเดรย์ยังคงนิ่ง ดวงตาสีฟ้าน้ำทะเลจับจ้องไปยังอาคารหลังหนึ่งเบื้องหน้ามันเป็นคฤหาสน์ของท่านข้าหลวงแห่งพอร์ตรอยัล...ท่านข้าหลวงที่ขูดรีดภาษีประชาชน คนซึ่งเป็นชนวนเหตุแห่งความอัปยศในชีวิตของเขาคืนนี้เขาจะเข้าปล้นที่นี่!รอจังหวะจนกระทั่งเห็นว่าพวกทหารยามที่ประจำการอยู่ละแวกนั้นเริ่มง่วงเหงาหาวนอน พลันกัปตันหนุ่มก็โบกมือให้สัญญาณ เหล่าโจรสลัดค่อยๆ หย่อนตัวจากเรือเล็กลงไปในน้ำ เดินย่ำเข้าชายฝั่งก่อนที่ทุกสิ่งจะกลายเป็นหายนะเมื่อพวกมันเริ่มปล้นฆ่าอย่างเลือดเย็น“โจรสลัด! โจรสลัดบุกปล้น!”เสียงของทหารยามนายหนึ่งตะโกนก้อง ก่อนที่จะถูกปลิดชีพราวกับใบไม้แห้งถูกเด็ดขั้วร่วงหล่น กองโจรสลัดของออเดรย์พุ่งทะยานไปข้างหน้า ปล้นฆ่าไม่ละเว้น มือข้างหนึ่งสังหารเหล่าทหารของรัฐ มืออีกข้างเผาสิ่งก่อสร้างละแวกนั้นจนวอดวาย เหล่าทหารข้าหลวงรีบขอกำลังเสริมไปอย่างรวดเร็ว แต่ดูแล้วคงจะไม่ทันการ เพราะการที่โจรสลัดแบล็กคราเคนบุกปล้นนั้น... ไม่ได้ยกพลมาแค่เรือ
Read more
Chapter 1: Treasure - 2
การปล้นชายฝั่งของพอร์ตรอยัลและคฤหาสน์ของท่านข้าหลวงในราตรีนี้สำเร็จลุล่วงเป็นอย่างดี ทรัพย์สมบัติมากมายที่ถูกปล้นชิงมา ออเดรย์สั่งให้แจกจ่ายแบ่งปันกันไปถ้วนหน้า เสียงสรรเสริญยกยอกัปตันเรือดังขึ้นก้องทั่วทั้งทะเลไม่หยุดหย่อน ขณะที่งานเลี้ยงฉลองชัยชนะกำลังดำเนินไป ออเดรย์กลับไม่ได้พึงใจที่สร้างความเดือดร้อนให้แก่ผู้ที่เคยกระทำกับตนจนเป็นเหตุให้ต้องมีชีวิตเช่นนี้สักเท่าไรนักในหัวของเขาเอาแต่คิดวุ่นเรื่องหีบนั้นไม่หยุด...หีบนั่น...มีอะไรกันนะ“จอห์น”คิดแล้วก็ออกปากเรียก จอห์นที่กำลังดื่มร่ำสุรากับพลพรรคจนเมามายไปส่วนหนึ่งแล้วหันมามองพลางส่งเสียงอ้อแอ้“ขอรับกัปตัน”“ให้กะลาสีไปขนหีบนั่นมาที่นี่ที ข้าจะเปิดมัน”“ได้ขอรับ”จอห์นไม่ปฏิเสธใดๆ เขาเองก็อยากจะรู้เช่นกันว่าในนั้นมันมีอะไร ก่อนที่จะร้องตะโกนบอกดังไปทั่วทั้งเรือ ไม่นานหีบก็ถูกลากมาที่กลางดาดฟ้าเรือ ออเดรย์ก้าวมาหยุดตรงหน้า สำรวจหีบนั้นอยู่อีกครู่หนึ่งหีบนั่น...น่าจะเป็นหีบที่มีความสำคัญจริงๆ นั่นแหละ เพราะนอกจากจะมีทั้งแม่กุญแจและโซ่พันธนาการอยู่แล้ว ที่ฝาของหีบยังมีการสลักตราประทับประจำตระกูลของลอร์ดผู้นั้นไว้อีกด้วย แต่อะไรก็
Read more
Chapter 2: Pirates of Black Kraken ship - 1
Chapter 2: Pirates of Black Kraken shipหัวสมองของออเดรย์ยังประมวลผลอยู่ เขายังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับสถานการณ์ตอนนี้ ที่รู้อย่างแน่นอนคือลูกเรือของเขาหลายคนกลายเป็นร่างไร้วิญญาณและถูกโยนลงทะเลไปแล้ว แต่อะไรก็ไม่สำคัญเท่ากับการที่ตอนนี้เขาจะต้องเผชิญหน้ากับผู้ชายคนนั้นมือทั้งสองข้างจับข้อมือเย็นเยียบของอมนุษย์ไว้มั่น พยายามแกะออกจากลำคอของตัวเองขณะที่ร่างของเขาค่อยๆ ถูกยกขึ้นสูงทีละนิดจนเท้าไม่ติดพื้น“ถูกจับขังในหีบนั่นให้หลับใหลกว่าหลายร้อยปี ได้ออกมาที ไม่คิดเลยว่าจะโผล่มาบนเรือโจรสลัด”ว่าพลางกลอกดวงตาสีแดงโลหิตไปรอบข้าง ออเดรย์กลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอเท่าที่จำได้...ผู้ชายคนนี้มีดวงตาสีฟ้าน้ำทะเลแบบเดียวกับเขาไม่ใช่หรือ? แล้วทำไม...ไม่น่าถาม ก็ในเมื่อชายผู้นี้เป็นอมนุษย์ จะมีดวงตาสีใดก็ไม่สลักสำคัญทั้งนั้น ที่สำคัญคืออมนุษย์ตนนี้ต้องการสิ่งใดต่างหาก“ปีนี้ปีไหนแล้ว”อีกฝ่ายยังคงถามด้วยท่าทางและน้ำเสียงสบายๆ หากแต่หาได้มีผู้ใดกล้าที่จะตอบ แม้แต่จะหายใจยังแทบไม่กล้าด้วยซ้ำ จะมีก็แต่ชายผมบลอนด์ผู้นั้นที่ถามเองตอบเอง“คงจะประมาณห้าร้อยปีได้แล้วกระมังที่ข้าถูกขังอยู่ในหีบนั่น” จ
Read more
Chapter 2: Pirates of Black Kraken ship - 2
“ส่งเจ้าพวกไร้ประโยชน์ไป”หลังจากหารือกันแล้ว ออเดรย์ก็ออกคำสั่งเช่นนั้นด้วยเห็นตรงกันว่าในเมื่อเวลานี้ยังไม่มีโอกาสที่จะหนีได้ เพราะหนึ่ง...พวกเขายังอยู่กลางทะเล และสอง...มันเป็นเวลากลางคืน แวมไพร์ซึ่งมีชีวิตอยู่ภายใต้เงารัตติกาลย่อมตามไปกระชากวิญญาณออกจากร่างพวกเขาได้อย่างแน่นอนถ้าคิดจะหนีเอาชีวิตรอดกันในเวลานี้ ดังนั้นคนที่ไร้ประโยชน์ที่สุดบนเรือจึงต้องถูกสังเวยเพื่อเป็นเหยื่อหนึ่งในนั้น...คือกะลาสีเด็กที่เพิ่งจะขึ้นเรือมาได้ไม่นาน โดยปกติแล้วจะมีหน้าที่ทำความสะอาดดาดฟ้าเรือและช่วยงานในครัวช่วยงานในครัว... อย่างนั้นก็เหมาะเลย ทำอาหารเป็นประจำอยู่แล้ว คงจะทำตัวเองให้ดูน่าอร่อยได้ไม่ยาก!พลันเด็กหนุ่มคนนั้นก็ถูกส่งเข้าไปในห้องกัปตันเรือทันที ออเดรย์ออกจะหัวเสียอยู่ไม่น้อยที่เห็นแวมไพร์ตนนั้นนอนเอกเขนกอยู่บนเตียงของเขาเจ้านั่น... ทำอย่างกับว่าเป็นกัปตันเรือแบล็กคราเคนอย่างไรอย่างนั้นแหละ!แต่อีกฝ่ายจะสนใจสิ่งใดกัน นอกจากปรายตาสำรวจมองอาหารของตนที่กำลังร้องไห้ละล่ำละลักด้วยความหวาดกลัว ก่อนที่จะเบ้หน้าออกมา“สกปรกโสโครกเช่นนั้นน่ะรึที่พวกเจ้าส่งมาเป็นอาหารของข้า”“...”ไร้ซึ่งเสียงต
Read more
Chapter 3: Lord Graham and his man - 1
ออเดรย์ดิ้นพล่านเมื่อถูกหามหัวหามท้ายเข้ามาในห้องกัปตัน จอห์นพยักหน้าเป็นสัญญาณบอกให้ลูกเรือวางชายหนุ่มที่ยังคงถูกมัดอยู่ลงบนพื้น ก่อนที่จะต้องถูกสายตาดุดันของออเดรย์จ้องมองอย่างเคียดแค้น“จอห์น! เจ้ามันคนทรยศ!”คนที่คิดจะทิ้งลูกเรือแล้วหนีไปคนเดียวก็เรียกว่าคนทรยศเหมือนกันนั่นล่ะ!แต่คนถูกบริภาษไม่คิดที่จะตอบโต้ นอกจากจะเอ่ยกับผู้เป็นนายคนใหม่ตรงหน้า“นี่ขอรับท่านลอร์ด หนุ่มรูปงามที่ท่านต้องการ”ไม่รู้จะเรียกอีกฝ่ายว่ากัปตันหรือลอร์ดดี แต่สุดท้ายก็เลือกที่จะเรียกด้วยยศตำแหน่งที่สูงสุด ส่วนสรรพนามที่ใช้เรียกออเดรย์นั้น พูดไปแล้วก็กระดากปาก ออเดรย์เป็นหนุ่มรูปงามที่สุดในเรือก็จริง แต่ก็หาใช่ว่าจะน่าพิสมัยเสียหน่อย โดยเฉพาะนิสัยที่น่าชวนให้จับแขวนคออย่างนั้นน่ะเกรแฮมซึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้ เอาขาพาดโต๊ะพร้อมกับสวมหมวกกัปตันของออเดรย์ที่จอห์นเอามาให้เหลือบมอง เห็นร่างกายเปียกปอนของชายหนุ่มซึ่งเพิ่งจะถูกยึดเรือไปแล้วก็เชิดใบหน้าขึ้นเล็กน้อย“อดีตกัปตัน...” พูดเท่านั้นก็เคลื่อนไหวด้วยความรวดเร็ว พริบตาเดียวก็มานั่งยองๆ อยู่ตรงหน้าของออเดรย์แล้ว “พออาบน้ำอาบท่าแล้วก็ดูเป็นผู้เป็นคนขึ้นมาหน่อย
Read more
Chapter 3: Lord Graham and his man - 2
เกรแฮมเลิกคิ้วสูงกับคำขู่นั้น“ข้าต้องกลัวหรือไม่?”ออเดรย์พูดไม่ออกไม่...ไม่จำเป็นต้องกลัว เพราะมนุษย์อย่างเขาไม่สามารถที่จะต่อกรกับแวมไพร์ได้ ถ้าทำได้ เขาคงไม่ตกที่นั่งลำบากอย่างนี้หรอก“ถ้าไม่จำเป็นต้องกลัว เห็นทีข้าก็คงจะไม่เกรงใจ”สิ้นเสียงก็พุ่งเข้ามาหาอดีตกัปตันเรือทันที ออเดรย์สะดุ้งเฮือกจนหน้าถอดสีเมื่อเห็นว่าเกรแฮมมาปรากฏอยู่ตรงหน้าในระยะประชิด ก่อนที่จะถูกอีกฝ่ายจัดการแบกขึ้นพาดบ่า โยนลงบนเตียงที่เต็มไปด้วยผ้าสีตุ่นๆ เป็นที่เรียบร้อยโยนอย่างเดียวไม่ว่า โถมร่างขึ้นมาทาบทับอีกด้วย มิหนำซ้ำยังว่าเสียงหวานกระเส่า“ทำตัวให้น่ารัก เหยื่อของข้า...”จากนั้นก็ซุกปลายจมูกลงบนซอกคอ มีเสียงสูดลมหายใจทั้งที่ไม่มีลมหายใจมาให้ได้ยิน ปลายลิ้นที่เย็นชืดราวกับน้ำแข็งถูกลากไล้ไปทั่วลำคอแกร่ง แสดงความกระหายออกมาอย่างไม่ปกปิดว่าต้องการอีกฝ่ายแค่ไหน ทั้งคำพูด ทั้งน้ำเสียง อีกทั้งยังการกระทำเพราะนอกจากที่เขาจะละเลียดชิมผิวกายของคนใต้ร่างด้วยปลายลิ้นแล้ว มือทั้งสองข้างก็ถอดชุดกรุยกรายบนร่างกายตัวเองออกอีกออเดรย์พรึงเพริดยิ่งเสียกว่าตอนได้เห็นอีกฝ่ายในหีบสมบัตินั่นครั้งแรก มองร่างไร้ซึ่งอาภรณ์ขอ
Read more
Chapter 4: Make love as plan - 1
Chapter 4: Make love as planไม่เลวร้ายบ้าบออะไรกัน!ความคิดนั้นเป็นความคิดชั่ววูบของคนโง่เขลาที่เผลอหลงใหลไปกับรสสัมผัสทางกามารมณ์ต่างหาก ไม่ใช่ความรู้สึกนึกคิดที่แท้จริงของออเดรย์สักหน่อย!อดีตกัปตันหนุ่มแค้นใจยิ่งนัก เพราะหลังจากที่ถูกลูกเรือรวมหัวกันจับมัดส่งให้กับแวมไพร์ตนนั้นได้เชยชมแล้ว เกรแฮมก็กลืนกินเขาตลอดทั้งคืนจนกระทั่งรุ่งสางทั้งที่ปากบอกว่าจะอ่อนโยนแท้ๆ แต่ก็ทำเอาเสียสะโพรกครากจนลุกจากที่นอนไม่ได้ มันอ่อนโยนอย่างไรกัน!บาดแผลฉกรรจ์จากการต่อสู้กับกองเรือของสหราชอาณาจักรหรือโจรสลัดด้วยกันยังไม่หนักหนาเท่ากับการถูกกระแทกกระทั้นอย่างไม่หยุดหย่อนเลยแท้แต่น้อย ขยับทีหนึ่งก็โอดโอยที ขยับอีกทีก็เบ้หน้าเหยเกไปหมดปวดร้าวไปทั้งร่างเช่นนี้ เห็นทีเขาคงจะต้องตายก่อนที่แวมไพร์ตัณหากลับนั่นจะดูดเลือดเขาแล้วล่ะ!แต่ก็ยังดีที่เกรแฮมไม่ได้บ้าคลั่งถึงขนาดจะให้เขาร่วมรักในตอนกลางวันด้วย เพราะทันทีที่อรุณรุ่งมาถึง แวมไพร์หนุ่มก็มีคำสั่งให้จอห์นพาบรรดาลูกเรือนำไม้สำหรับซ่อมแซมเรือเข้ามาในห้อง และสั่งให้ตอกปิดทุกร่องที่จะนำแสงผ่านมายังข้างในได้เขาแพ้แสงแดด...นอกจากไม้กางเขนและลิ่มไม้แล้ว ก็
Read more
Chapter 4: Make love as plan - 2
ที่ออเดรย์ผูกใจเจ็บไม่ใช่แค่เรื่องถูกแวมไพร์ตนนั้นล่วงเกิน แต่เขาเจ็บใจที่ตนเองเผลอหลงใหลเคลิบเคลิ้มไปกับรสสัมผัสของเกรแฮมต่างหาก อย่างที่รู้กันว่าตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ เกรแฮมนั้นเป็นนักรัก อีกทั้งยังเป็นเทพบุตรจากสวรรค์ลงมาเดินดินด้วยรูปร่างหน้าตาของเขางดงามเกินกว่าที่บุรุษใดจะพึงมี แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าจะเป็นปัจจัยที่ทำให้ออเดรย์เผลอไผลจนยอมพลีกายให้อีกฝ่ายโดยง่ายเสียหน่อย!ต้องมีเวทมนตร์...เจ้าแวมไพร์นั่นต้องมีเวทมนตร์อย่างแน่นอน!ออเดรย์พยายามบอกกับตัวเองว่าอย่างนั้น หากแต่ในความเป็นจริงก็ต้องยอมรับว่าที่เผลอไผลไปคงเป็นเพราะลีลารักของเกรแฮมมากกว่า ไหนจะรูปร่างหน้าตาที่แลดูจะยั่วยวนทั้งชายและหญิงให้ติดกับโดยง่ายนั่นเองเขาตกหลุมกับดักที่เกรแฮมทั้งที่อีกฝ่ายไม่ได้ทำอะไรเลยต่างหากเล่า!แต่คืนนี้เขาจะไม่ปล่อยให้ตัวเองเผลอไผลเคลิบเคลิ้มไปกับใบหน้าหล่อเหลาและสัมผัสจากฝ่ามือหยาบกร้านเย็นเยียบของเกรแฮมอีกแล้ว ในเมื่อตัดสินใจเช่นนั้น ออเดรย์จึงเป็นฝ่ายชิงลงมือก่อนทันที“เกิดสิ่งใดขึ้นอย่างนั้นรึ เจ้าถึงได้ร้อนรนอยากจะเอาใจข้านัก”เสียงแหบห้าวของเกรแฮมดังขึ้นระคนกระเส่า สายตาทอดมองไปยัง
Read more
Chapter 5: Return - 1
Chapter 5: Returnมันก็น่าโมโหอยู่หรอกที่เกรแฮมเล่นลิ้นอย่างนั้น แต่เมื่อเห็นรอยยิ้มที่ผุดพรายขึ้นมาบนใบหน้าของแวมไพร์หนุ่มตนนั้นแล้ว ออเดรย์ก็พลันรู้สึกคุ้นเคยขึ้นมาอย่างประหลาดจึงได้แต่เงียบงัน ไม่โต้ตอบใดๆ“อย่างที่เจ้ารู้ว่าข้าเป็นแวมไพร์เพราะพิธีกรรมของแม่มด” เกรแฮมเริ่มเปิดปากเล่า “เมื่อครั้งนั้นข้าเป็นลอร์ด ข้าหลวงแห่งพอร์ตรอยัล ต้นตระกูลข้าหลวงของคฤหาสน์ที่เจ้าไปปล้น เจ้าคงรู้ใช่ไหมว่าการเป็นลอร์ดนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย”“แล้ว?”“ข้าเป็นบุตรชายคนเดียว จึงได้รับศักดินาต่อจากบิดา แต่เมื่อครั้งนั้นข้าออกจะชอบเรื่องเริงรมย์มากไปสักหน่อย บิดาข้าจึงหมั้นหมายบุตรสาวของดยุคตระกูลหนึ่งไว้ให้ ทายสิว่าข้าบอกกับบิดาว่าอะไร”“...เจ้าปฏิเสธที่จะหมั้นหมายกับนาง”“ถูกต้อง” เกรแฮมยกยิ้ม “แล้วพอจะเดาเหตุผลได้ไหม”“เจ้ามีคนรักอยู่แล้ว”เกรแฮมถึงกับหัวเราะ “เจ้าช่างรู้ดี”“ปัญหาของพวกชนชั้นสูงเช่นเจ้าจะมีอะไรมากมายไปกว่าเรื่องพรรค์นี้กันเล่า แล้วข้าก็เดาด้วยว่าคนรักของเจ้าก็คือคนรับใช้ในคฤหาสน์นั่นล่ะ”เกรแฮมพยักหน้า สิ่งที่ออเดรย์พูดไม่ใช่เรื่องผิดไปเลยแม้แต่น้อย“เขาเป็นคนเลี้ยงม้า”“เขา?”“เป็นผู
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status