กรุณา ชิดชอบ

เธอชื่อเฉิดไฉไล เป็น ผอออ คนสวย เจ้าของวิทยาลัยการศึกษาเอกชนแห่งหนึ่ง และยังเป็นเจ้าของทีมว่ายน้ำ แน่นอนเธอมีสถานภาพโสด ที่มีลูกสาวสวยหนึ่งคน คือน้องชมพู และเธอยังสุดแสนไฉไล เร่าร้อน จนลุกไหม้ทุกเพศทุกนามที่เข้ามาในชีวิตเธอ ไม่ว่าหนุ่มหรือแก่ ไม่ว่าชายหรือหญิง แต่ใครจะรู้ว่าเบื้องหลังความเร่าร้อน ใช้ชีวิตเปล่าเปลืองทางเพศอย่างไม่ยี่หระสังคมหรือศีลธรรมใดๆ เธอคือผู้หญิงน่าสงสารที่ถูกพรากรักแรกไปจากชีวิต ชายคนรัก...คนแรก ของชีวิตสาว คุณณัฐ...ลามีที่พลัดพรากจากไกลทิ้งแต่ลูกสาว เธอแต่งงานใหม่แต่ก็ล้มเหลว อดีตสามีคนที่สองกลายเป็นคู่ปรับในเรื่องของทีมว่ายน้ำ แต่เฉิดไฉไลหาได้พรั่นพรึง นอกจากเจ้าของทีมว่ายน้ำ เธอยังเป็นเจ้าของชีวิตโค้ชหนุ่ม-สาว นักกีฬาว่ายน้ำหนุ่ม-สาว เธอเก็บคะแนนทำโปรไฟล์ และเธอว่ายน้ำไม่เป็น! มาสัมผัสเฉิดไฉไลกันเถิดว่าชีวิตเธอจะไปจบตรงไหน

ชดใช้ให้รัก โดย แสงเทียน โปรย... "หากเธอไม่เคยคิดจะรัก เขาก็ไม่ได้อยากเรียกร้องอะไร หากวันนั้นเป็นแค่เรื่องไม่ได้ตั้งใจ เธอแค่สนุกและตลกกับความรู้สึกของเขา ก็อย่ามาเรียกร้องในวันที่สายไป เขาเสียใจมามากพอแล้ว!!"

เจินจิ่วหรง ใช้เวลาห้าปีในฐานะภรรยาของเขา สามปีทบทวนความผิดของตนเอง แต่การเฝ้ามองเขากับผู้หญิงคนนั้นมันทรมานเกินไป นางเลือกจบชีวิตลง และตื่นขึ้นมาตอนอายุ 15 ก่อนพบว่าตนเองกำลังท้อง นางจะหนีไปให้ไกล !

กชนิภา...ตกเป็นของชีคใจร้ายด้วยความผิดที่ไม่ได้ก่อ ชีคอัสวาน...เห็นเธอเป็นเพียงเครื่องระบายความแค้น ความแค้นที่ลดลงในทุกๆ วัน และมีความรู้สึกอื่นเข้ามาแทนที่ โดยไม่รู้ตัว...

ฌอห์ณคือแฟนเก่าที่คบกันมานานถึงสี่ปี เขามีฐานะร่ำรวย ครอบครัวมีอิทธิพลและเขาเอาแต่ใจ ฌอห์ณอารมณ์ร้าย ไม่เคยมีสิ่งไหนที่ฌอห์ณอยากได้แล้วไม่ได้ แล้วฉันก็เป็นหนึ่งในนั้น เป็นสิ่งของที่เขาอยากได้ แล้วเขาก็ได้! ฉันเหมือนสัตว์เลี้ยงที่ถูกขังไว้ในกรงทอง เหมือนถังขยะที่ต้องคอยรองรับอารมณ์เขาทุกอย่าง “เราเลิกกันเถอะ” “กล้าพูดคำว่าเลิกงั้นเหรอ ครีมมีสิทธิ์อะไรมาบอกเลิกฌอห์ณ” “ครีมจะเลิก!” “แล้วคนที่อยู่ในท้องจะเอายังไง?” “ครีมจะเป็นคนเลี้ยงเขาเอง” “แล้วจะเอาปัญญาที่ไหนมาเลี้ยงลูกฌอห์ณ?” “คะ…ครีมเลี้ยงได้” “รู้ว่าไปไม่รอดก็อย่าอวดเก่ง กลับเข้าห้องไปเดี๋ยวนี้” “แต่ครีมทนไม่ไหว ครีมจะไม่อยู่กับฌอณห์อีกแล้ว” “ถ้าจะไปก็ไปแต่ตัว อย่าให้เห็นว่ามีอะไรติดตัวออกไปแม้แต่ชิ้นเดียว!” “ขอให้เราจบกันแค่นี้ อย่าให้ได้เจอกันอีกเลย” “เออ! เลิกก็เลิกดิ”

เคอหลิ่งหลิน จากเด็กกำพร้ากลายเป็นลูกบุญธรรมของแม่ทัพจ้าวซื่อก่วง ใช้ชีวิตในกองทัพ ชายผู้นั้นสุขภาพไม่แข็งแรงจนเมื่อเขาได้รับพิษเข้าสู่โลหิตจนดวงตาเกือบบอดและจะสิ้นชีพในไม่ช้า นางจึงทำทุกวิถีทางที่จะช่วยเขา โดยไม่รู้ว่าการเดินทางไปนำ ‘ไข่มุกหมื่นราตรี’ มาเพื่อรักษาชีวิตของ ‘คุณชายเฉิน’ จะเปลี่ยนชีวิตของนางตลอดไป การนำไข่มุกหมื่นราตรีกลับมารักษาคุณชายเฉินทำให้เคอหลิ่งหลินสูญเสียกำลังภายใน นางต้องเดินทางเข้าวังหลวงตามคำสัญญาที่ให้ไว้กับแม่ทัพจ้าว แม้นางจะเป็นบุญบุตรธรรมแต่นางคุ้นชินกับชีวิตชายแดนมากกว่า แต่เพราะต้องรักษาคำพูดตนเองจึงจำใจต้องเข้าวังหลวงกับแม่บุญธรรมซึ่งเป็นพระขนิษฐาขององค์ฮ่องเต้ โชคชะตาก็เล่นตลกให้เคอหลิ่งหลินได้พบคุณชายเฉินอีกครั้ง ทว่าบัดนี้เขาคือ ‘องค์ชายไท่หยาง’ โอรสพระองค์โตของฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน และเด็กกำพร้าอย่างนางจู่ๆกลับมีรอยสักรูปดอกไม้แดงปรากฏที่กลางแผ่นหลัง ดอกไม้แดงคือสัญลักษณ์ของผู้นำทางไปสู่ที่ซ่อนของกระบี่ผงาดฟ้าที่คนในยุทธภพต่างหมายป้อง โชคชะตาหรือพรหมลิขิตแต่เมื่อปลายนิ้วของทั้งสองมีด้ายแดงผูกพันกันไว้ แม้มีอุปสรรค พวกเขาก็พร้อมจะฟันฝ่าเพื่อได้ครอบครองใน ‘รัก’