ถ่ายวอลเลย์บอลสดวันนี้

เกมวิวาห์ เดิมพันรัก Betting on Love วิวาห์ครั้งนี้ ใครตกหลุมรักก่อนเป็นผู้ชนะ เพราะคำสัญญาของผู้ใหญ่ พรนับพัน แพทย์แผนไทยประยุกต์ผู้มีรอยยิ้มอยู่เสมอ ต้องยอมเดินทางข้ามประเทศไปเป็น "สะใภ้ตระกูลหลิว" เพื่อแลกกับการช่วยเหลือครอบครัวจากหนี้สินที่กำลังล้มทั้งที่เพิ่มเริ่ม หลิวโม่โฉว มหาเศรษฐีนักธุรกิจวัย 32 ปี ผู้เย็นชา เคร่งขรึม และไม่คิดมีรักอีกหลังสูญเสียภรรยา เขามีรอยยิ้มไว้เพื่อลูกชายวัยห้าขวบเป็นตัวแทนภรรยาเก่าเท่านั้น ชายหนุ่มยอมรับการแต่งงานครั้งนี้เพียงเพราะเป็นคำสั่งของปู่… จนกระทั่งได้พบหน้าเจ้าสาว หญิงสาวชาวไทยตัวเล็กท่าทีเชื่อฟังแต่แววตาดื้อดึง ทำให้หัวใจที่ปิดตายของเขาสั่นไหว เขาไม่ต้องการ "ภรรยาตามสัญญา" เขาต้องการ ครอบครองเธอทั้งกายและใจ ทว่าเธอกลับตั้งกำแพง เพราะการแต่งงานครั้งนี้…เธอไม่ได้เต็มใจแม้แต่น้อย ระหว่างความร้อนแรงที่เขามอบให้ และความหวั่นไหวที่เธอพยายามซ่อน หัวใจของใคร… จะยอมแพ้ก่อนกัน?

"ลู่ลู่ ความรู้สึกตอนโดนขี่ม้าแบบนี้มันสบายดีไหมจ๊ะ?" ลูกสาวบุญธรรมสวมชุดเด็กสาววัยมัธยมปลายสุดเซ็กซี่ กำลังคุกเข่าหมอบลงกับพื้น บั้นท้ายงอนงามยกชูขึ้นสูง ผมขึ้นนั่งควบอยู่บนสะโพกผุดผ่องของเธอ มือทั้งสองข้างดึงรั้งผมทรงทวินเทลของเธอไว้ พลางโหมร่างกายกระแทกกระทั้นอย่างหนักหน่วง ในขณะที่พ่อแท้ ๆ ของเธอ ในเวลานี้กำลังนั่งเล่นไพ่อยู่ในห้องข้าง ๆ

เห็นครั้งแรกก็สะดุด ’ใจ’ จนต้องอุ้มไป ‘ปล้ำ’ ให้มันรู้แล้วรู้รอด “กองทัพ” ไม่เชื่อว่าตัวเองจะมีความรักให้กับสาวน้อย “บูรณิการ์” เพราะสำหรับเขาแล้วความ ‘รัก’ คือเรื่องไกลตัว แต่กว่าจะรู้ตัวเธอกับ ‘ลูก’ ในท้องก็ไปซะแล้ว +++++++ “ไม่ต้องมานั่งใกล้ฉัน” “จะเขินอายและหวงเนื้อหวงตัวไปทำไม เมื่อคืนเราเบียดกันกว่านี้ บีบียังแอ่นเด้งรับเอารับเอา” “ทะลึ่ง!” “ก็ ‘เมีย’ สวยนี่” เขาตอบกลับเย้าหยอกแกล้งให้บูรณิการ์เขินอายตนหนักกว่าเดิม

ฉันคือบล็อกเกอร์สาวชื่อดังที่ไลฟ์สดเฉพาะบุคคลพิเศษบางคน…

ร่างสูงเดินเข้าหาอย่างคุกคาม มองหญิงสาวเหมือนเสือร้ายรอตะครุบเหยื่อ ไม่เคยมีผู้หญิงสวยๆ คนไหนหลุดรอดเงื้อมมือของเขาไปได้ และตอนนี้เขาก็จะไม่ปล่อยเธอเด็ดขาด ผู้หญิงที่หยามเขาครั้งแล้วครั้งเล่า “ท่าทางคุณจะพูดไม่รู้เรื่อง ฉันขอตัวก่อน” มุกอันดาก้าวถอยหนี ไม่ใช่เพราะหวาดกลัว แต่เพราะเธอรังเกียจท่าทางหยาบคายของเขาต่างหาก “จะไปไหนเล่า คุณหนูมุกคนสวย” “ว้าย!!!” มุกอันดาร้องอย่างตกใจเมื่อโดนกระชากแขนเอาไว้ ไฟฉายหล่นลงไปกองกับพื้นใต้แคร่ แสงสว่างยังส่องให้มองเห็นทั่วเพิงพัก สายฟ้าที่แลบแปลบปลาบทำให้เธอมองเห็นสายตากระหายของเขาอย่างชัดเจน “ปล่อยนะ ว้าย!!!” เพราะไม่ทันตั้งตัวเธอเลยโดนกระชากอีกรอบเข้าไปอยู่ในอ้อมแขน แต่เพราะวิชาการป้องกันตัวทำให้เธอยกเข่าขึ้นกระแทกเข้าที่หว่างขาเขาจนจุก “โอ๊ย!” ภครัฐร้องเสียงหลง ยอมปล่อยหญิงสาวเพราะความเจ็บจุก “สมน้ำหน้าอยากหื่นดีนัก” เธอว่าใส่หน้า ก่อนจะหันไปหยิบร่มและไฟฉาย แต่ช้ากว่าร่างสูงที่ดีดตัวขึ้นมา กัดฟันข่มความเจ็บปวดเอาไว้อย่างที่สุด เธอหยามเขากี่รอบแล้วนะ เกิดมาไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนทำร้ายเขาขนาดนี้มาก่อน “ว้าย!!!”

เกมรักที่เขาเริ่มต้นจากความคึกคะนอง กลับจบลงด้วยบาดแผลลึกในหัวใจของเธอ สำหรับเขา…มันก็แค่การเดิมพันที่อยากเอาชนะเท่านั้น แต่สำหรับเธอ…มันคือความเสียใจที่เกินจะรับไหว