ทะลุ มิติ มาเป็น ซู เปอร์ เจ่ เจ้

สะใภ้ใหญ่คนนี้จะตีพวกแกให้ขาหัก (มิติ) หวังลี่ห่าย คือชื่อของทหารหญิงจากโลกอนาคต เธอตื่นขึ้นมาในโลกที่เต็มไปด้วยธรรมชาติ ด้วยความจำยอม เธอต้องใช้ชีวิตต่อในร่างคนอื่นที่มีชื่อเดียวกันกับเธอ แต่ออกจะโง่เง่ากว่า ยัยเจ้าของร่างรักสามีมาก มากจนละเลยลูกชายตัวน้อย ๆ สองคนของตัวเอง และทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่างเพื่อเอาใจแม่สามี หวังให้สามีได้ไปทำงานอย่างมีความสุข เธอทุ่มเทให้กับแม่สามี เพราะสามีของเธอนั้นรักแม่ของเขามาก เธอที่เข้าร่างคนอื่นมาก็พยายามจะทำหน้าที่ต่อจากเจ้าของร่าง เพื่อเป็นการตอบแทนก็พยายามที่สุดเท่าที่จะทำได้ และหวังว่าจะมีชีวิตที่สงบสุขกับลูก ๆ ทั้งสองคนไปเงียบ ๆ แต่มันไม่ได้เป็นแบบนั้น หลังเข้าร่างไม่นานสามีของเธอก็กลับมาที่บ้านในรอบหนึ่งปี... แน่นอนว่าเขาไม่ได้มาคนเดียว แต่มาพร้อมกับใครบางคนที่ทำให้เธอแทบจะพ่นไฟออกมาเผาบ้านเจียงให้มอดไหม้!!! ไอ้พวกเฮงซวยเอ้ยยย ฉันจะเผาแกให้ไม้เลยคอยดู!

หลังจากที่ตื่นลืมตาขึ้นมา​ เฟยฮวาพบว่าตนเองมาอยู่ในร่างของคุณหนูโฉมงามสะคราญสกุลเซี่ยที่กำลังจะถูกผู้เป็นบิดาจับใส่พานถวายตบแต่งให้เป็นฮูหยินของแม่ทัพผู้เย็นชา​ดั่งน้ำแข็งพันปี​

‘เซน’ นายช่างหนุ่มวัย 29 ดันทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างเด็กม.6 ที่จากไปเพราะแม่เลี้ยงวางแผนฮุบสมบัติ อุตส่าห์ได้มีโอกาสเกิดใหม่ทั้งที่แต่กลับไม่ได้สุ่มไปโลกเทพเซียน แต่พี่สุ่มให้ผมเป็นIdolนี่นะ!!!

เธอแต่งงานกับเขาเป็นเวลาสามปี หลังจากที่เธอเป็นดาวรุ่งพุ่งแรง เธอกลับรังเกียจว่าเขาขี้เกียจและไร้ความสามารถ สุดท้าย เธอบอกว่าหย่าร้างกัน แต่เธอไม่รู้ว่าทุกอย่างของเธอ เป็นเขามอบให้ทั้งนั้น

“อ๊ะ… ซี้ดดดดดด… ” ชมจันทร์เสียว… รู้สึกวาบหวามจนต้องขยับสะโพกเบาๆ กดกลีบสาวบดคลึงเข้าหารากไม้ดันดุนอยู่ด้านล่างของผืนเสื่อด้วยความลืมตัว แม้ว่าจะมีกางเกงและผืนเสื่อกันเอาไว้ตรงกลาง หากก็ไม่อาจกั้นความรู้สึกวาบหวามที่จู่โจมเข้ามาจนไม่อาจต้านทานเพราะในหัวของหล่อนกำลังนึกถึงแต่ท่อนเนื้อความเป็นชายของลุงโทน “อูยยย… ลุงโทนจ๋าดูสิลำตุงแน่นเชียวท่าทางจะใหญ่มากสินะ… ” หญิงสาวครางเบาๆ…

[แนววางกลอุบาย+ชิงไหวชิงพริบภายในครอบครัว+นางเอกมีความเด็ดขาด+นิยายที่อ่านแล้วสะใจ] สวี่อินอินอยู่อย่างน่าสังเวชมาทั้งชีวิต ตอนเด็กนางถูกสลับตัว จากคุณหนูตระกูลโหว กลายเป็นลูกสาวพ่อค้าขายเนื้อหมู พอกลับเข้าจวน ก็ถูกใส่ร้ายป้ายสี ทำให้เสื่อมเสียชื่อเสียง กลายเป็นหมากที่ถูกทอดทิ้ง ท้ายที่สุดเพื่อเอาชีวิตรอด นางจึงกลายเป็นมีดที่แหลมคมในมือขององค์ชายรัชทายาท เมื่อลืมตาขึ้น กลับพบว่าได้ย้อนเวลากลับมา อยู่ในคืนก่อนหน้าที่จะถูกรับตัวกลับเข้าจวนโหว เมื่อเป็นเช่นนี้... รอบตัวล้วนเต็มไปด้วยเหล่าปีศาจร้าย เช่นนั้นก็จงกำจัดให้สิ้นซาก! ทะเลแห่งความทุกข์ไร้ซึ่งขอบเขต มีเพียงตัวเราเท่านั้นที่ข้ามผ่านมันไปได้! ทว่าเผลอแป๊บเดียว เหตุใดจึงถูกองค์ชายรัชทายาทบางพระองค์จากชาติก่อน ตามรังควานอีกแล้ว? สวี่อินอินปฏิเสธอย่างสุภาพ “องค์ชาย หม่อมฉันกำลังยุ่งอยู่นะเพคะ!” แต่ชายหนุ่มกลับค่อย ๆ โอบกอดนางเอาไว้ในอ้อมแขน “เจ้ากำลังยุ่งอะไรอยู่หรือ ข้าจะช่วยจัดการที่เหลือให้เจ้าเอง...”