ทะลุมิติมาเป็นเถ้าแก่ร้านเครื่องประทินโฉม

ทะลุมิติมาเป็นเถ้าแก่ร้านเครื่องประทินโฉม

last updateLast Updated : 2025-10-24
By:  BosskerrOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
34Chapters
761views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ในเมื่อชาติที่แล้วไม่มีโอกาสให้เธอได้เป็นเจ้าของแบรนด์เครื่องสำอางอย่างที่ใฝ่ฝัน งั้นชาตินี้ ในเมื่อมีโอกาสได้มีชีวิตใหม่อีกครั้ง ถึงแม้จะข้ามยุคสมัยไปหน่อยก็เถอะ แต่เธอจะต้องเป็นเถ้าแก่เจ้าของร้านเครื่องประทินโฉมที่ร่ำรวยสุด ๆ ให้ได้!

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1 ความงามสุดท้ายของหลินเยว่หลาน

「綾瀬様、この婚姻届受理証明書は、偽物でございます」

綾瀬清華(あやせ きよか)は、フロント係が差し出した婚姻届受理証明書を突き返されるのを見た。態度は依然として恭しいものの、その顔にはすでに嘲笑の色が浮かんでいる。

彼女は可笑しそうにそれを受け取る。「どうして私が偽の証明書であなたたちを騙す必要があるっていうの?」

「さあ。当レストランが打ち出しました結婚記念日の割引プランがお目当てだったのでしょうか」フロント係はそう言って唇を歪めた。

清華は言葉を失う。

割引プランなんて、自分は全く知らなかった。

自分と高遠宗司(たかとお そうじ)の結婚三周年記念にこのレストランを選んだのは、ここのガーデンレストランが気に入っていたからというだけだ。

「根拠もなく私の婚姻届を偽物だなんて言わないで。あなたを訴えることもできるのよ」清華は少し態度を硬化させた。

しかしフロント係はその言葉を聞いて、まるで冗談でも聞いたかのように、呆れたように首を横に振った。

フロント係のその態度に、清華は眉をひそめる。「どうしてそんなに確信を持てるの?」

フロント係は俯いてキーボードを数回叩き、それからモニターの画面を清華に向けた。

「先ほど、あなた様のご主人の情報を入力しましたところ、システムにご主人の情報がすでに登録されておりました」

「だから?」

「彼も、当レストランの結婚記念日プランをご予約されています」

その言葉を聞いて、清華は少し驚喜した。「彼も予約を?」

フロント係は、まるで馬鹿を見るような目で清華を見た。「高遠様は確かにご予約されています。ですが、あなた様とは関係ございません」

「どういう意味?」

「つまり、高遠様の奥様は別の方。あなた様ではない、ということでございます」

清華は呆れるやら可笑しいやらで、もう一度確認しようと身を乗り出した。だがその時、彼女は「高遠夫人」の欄に表示されている名前を見てしまう。

白石若菜(しらいし わかな)。

自分の一番の親友、白石若菜。

こ、これは一体どういうことだ?

「それに、高遠様と奥様はただいま屋上のガーデンにいらっしゃいます。結婚三周年をお祝いしている最中でございます……」

フロント係が言い終わる前に、清華はすでに階上へと駆け出していた。

自分の夫と、一番の親友が、結婚三周年を祝っている?

きっと何かの間違いだ。絶対に!

だが屋上へ駆け上がり、抱き合う二人を一目見て、彼女はぴたりと足を止めた。

長身の男はスーツに蝶ネクタイ姿で、落ち着きがあり格好いい。女は赤いイブニングドレスを纏い、可憐で愛らしい。二人は情熱的に見つめ合っている。

背後には大きなスクリーンがあり、音楽が流れ出すと、そこに数文字が浮かび上がった。

『メモリー・オルゴール』。

続いて写真が再生され始めた。最初の一枚は盗撮のアングルだ。若菜がスマホを掲げ、恥ずかしそうな顔で遠くにいる宗司と同じフレームに収まっている。

その後、二人は知り合い、一緒に撮った写真では少しぎこちない。

さらにその後、一緒にディナーをする機会があり、二人ともとても楽しそうだ。

宗司の車の中の写真もある。

若菜は、清華がずっと自分だけのものだと思っていた助手席に座っている。

それから二人は一緒に出張し、旅行に行き、さらには若菜の実家にまで帰省している。

宗司の妻として、そして若菜の一番の親友として、清華はこれらのことを何一つ知らなかった。

二人は夕日の中でキスし、ベッドの上で見つめ合って微笑み、さらには事後の写真まであった。若菜が陶然とした表情で宗司の腕の中に横たわり、二人とも何も身に着けていない……

そして最後の一枚。宗司が若菜の指にダイヤモンドの指輪をはめている。

その映像と共に、男もテーブルの上の大きな薔薇の花束を手に取り、女の前で片膝をついた。

「若菜、今夜のお前、すごく綺麗だ!」

女は薔薇の花束を受け取ると、立ち上がった男の胸に飛び込み、仰け反って彼の顎にキスした。

宗司は優しく若菜の頭を撫で、その目は愛しさに満ちている。

清華はじっとその二人を見つめる。もしかしたら、ただ似ている他人だけかもしれない。そうではないかもしれない。だが……

自分の目は節穴ではない!

遠くない場所にいる二人は、まさしく宗司と若菜だ。一人は自分が心から愛する夫、もう一人は自分が最も信頼する親友!

清華は無理やり自分を冷静させ、それから廊下に出て電話をかけた。

ほどなくして、相手から電話が折り返しかかってきた。

「綾瀬さん、調べた結果、高遠さんは確かに三年前の六月六日に結婚している」

六月六日?

でも、自分と宗司が籍を入れたのは六月十六日だ。

「じゃあ、配偶者の欄は?」

「白石若菜」

清華は喉が締め付けられるようだった。「あ、あなた、見間違えじゃないの?」

「見間違いわけがない」

清華の心は無残に引き裂かれ、砕け散った。

つまり、夫は自分の夫ではなく、自分の「一番の」親友の夫だった……

突然、ヴァイオリンの音が響き、清華は鈍い動きで外に視線を向けた。

星空、花々、そしてヴァイオリンの生演奏。宗司が若菜の手を取り、ロマンチックな音楽に合わせて、二人は優雅に踊り始める。

大きなスクリーンには、また別の写真が映し出された。クルーザーの上で撮ったものだ。

この写真、清華も持っている。ただし、それは彼ら三人の写真だったが、彼女の部分は切り取られていた。

はっ、しかも、その旅行を計画したのは自分自身だ……

なんてことだ!

怒りが清華を飲み込もうとしていた。彼女は拳を固く握りしめ、大股で前に進み出る。

あの二人を問い詰めなければ。なぜ自分にこんな仕打ちをしたのか、二人に言わせなければならない!

その時、若菜が突然バッグから何かを取り出し、宗司の目の前でひらひらと振った。

宗司はぱっと目を見開き、慌ててそれを受け取ってまじまじと見つめ、そして狂喜の色を浮かべた。

清華は足を止めた。若菜の手にあるのは妊娠検査薬だ。彼女も何度か使ったことがあるが、いつも失望に終わっていた。

「俺、父親になるぞ!父親になるんだ!」

いつもは落ち着いている宗司が興奮して大声で叫び、この吉報を全世界に知らせたいとでもいうようだ。

そして清華は、自分が騙される理由が分かってしまった気がした……

二時間後、清華は車で宗司たちの後を追い、高遠家まで来ていた。

若菜が車から降りるとすぐ、宗司の母、高遠慶子(たかとお けいこ)が家から出迎えてきた。

「若菜、私のかわいいお嫁さん。さっき宗司からあなたが妊娠したって電話があったのよ。まあ、なんておめでたいこと!あの時、私が宗司に綾瀬清華との結婚を反対したのはね、彼女が交通事故に遭って、子宮に傷を負い、子供が産めない体だったからなのよ!」

若菜は慶子の手を握る。「私、辛くなんてありませんよ」

「いい子だわ。お義母さん、あなたのそういう物分かりのいいところ、一番好きよ」

いつもは自分に冷たい言葉ばかり浴びせていた義母が、今は満面の愛情で若菜の手を握り、「いいお嫁さん」と呼びながら、彼女を高遠家へと招き入れているのを、清華はただ見つめていた。

やはり、自分が妊娠しにくい体だから、高遠家は自分を疎んだのだ。

だが、自分が重傷を負ったのは、他でもない宗司を助けたからなのに!

高遠家は恩知らずという汚名を着るのを嫌がり、自分に偽の婚姻届受理証明書を渡した……

三年間、彼らは自分を馬鹿扱いして、騙し続けてきたのだ!

その時、清華のスマホが鳴った。相手は、彼女が狂人だと思っていた人物からだった。

清華は力強く深呼吸をした。

「あなたは、私と宗司の結婚が偽物だって、とっくに知っていたのですか?」

金森家(かなもりけ)は雲上市(くもかみし)で最も名高い名門一族であり、彼女に電話をかけてきたのは、その金森家のトップ、金森の当主だった。

以前、天城(あまぎ)グループとの提携があったため、彼女は幸運にもこの金森の当主と一度会ったことがあった。

思いがけず、当主が彼女に会ったのは提携のためではなく、自分の息子と結婚してほしいという話のためだった。

「綾瀬さん、お前が俺の息子に嫁いでくれて、さらに金森家に孫を産んでくれさえすれば、金森家の全財産は将来、すべてお前のものだ!」

初めてその話を聞いた時、彼女は本気で当主が耄碌したのだと思った。

夫のいる身である自分が、どうして彼の息子に嫁ぐというのか。馬鹿げているにもほどがある。

だが今思えば、恐らく当主はこの提案をする前に自分のことを調査し、自分が騙されていることを知っていたのだろう。

「綾瀬さん、この真実がお前を傷つけたのなら申し訳ない。だが、悪意ある欺瞞と残酷な真実、その二択なら、お前は必ず後者を選ぶと俺は思った」

「私を調査したなら知っているはずです。私は交通事故で、妊娠しにくい体ですって」

「俺は一人の名医を知っている。彼女は以前お前を診察し、お前を妊娠させる自信があると言った。俺は彼女を信じている」

清華は当主の言う名医が誰なのか、いつ自分を診察したのか、全く心当たりがなかった。だが、この一件を経て、自分は当主の能力を微塵も疑わなかった。

清華はもう一度、高遠家を見た。そこは煌々と明かりが灯り、かつては彼女が自分の家だと思っていた場所だ。

だが今は……

「いいでしょう。あなたの息子さんと結婚することを承知しました」

「素晴らしい!」

「ですが、盛大な結婚式が必要です。それも、至急でお願いします!」

「もちろんだとも。俺たち金森家が嫁を迎えるんだ。当然、街全体に知らせるほど盛大にやるさ!」

結婚式には準備の時間が必要なため、日取りは一ヶ月後と決まった。

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
34 Chapters
ตอนที่ 1 ความงามสุดท้ายของหลินเยว่หลาน
ค่ำวันศุกร์ปลายฤดูร้อน เมืองใหญ่สว่างวาบด้วยป้ายไฟและเสียงรถยนต์พ่นลมหายใจยาวไม่รู้เหนื่อย คอนโดหรูย่านธุรกิจที่ว่ากันว่าวิวดีระดับพรีเมียม มีเลาจน์บนชั้นดาดฟ้าสำหรับนั่งรับประทานอาหาร จิบเครื่องดื่ม ไปพร้อมกับบรรยาศที่ดีแบบสุด ๆเสียงรองเท้าส้นเสียงดังจิกพื้นเหมือนโน้ตดนตรี หลินเยว่หลานเข้ามาอย่างมั่นใจ หญิงสาวที่แม้ไม่ต้องพยายามแต่งสวยก็เด่นสะดุดตา นางคือบิวตี้บล็อกเกอร์ตัวท็อป ผู้ติดตามหลักล้าน คลิปแนะนำสกินแคร์ 7 วันสวยด้วยหน้าสดของนางถูกแชร์อย่างถล่มทลายค่ำนี้นางแต่งตัวสวยแบบเรียบหรู แต่งหน้าอ่อน ๆ เบา ๆ หน้าผิวฉ่ำแบบน้ำค้าง ตาเรียวสวยดูใจดีและดื้อในเวลาเดียวกัน ชุดเดรสไหมสีน้ำนมไหลลู่ เหมาะกับแสงโกลเด้นของไฟระย้าที่คลอไปกับเพลงแจ๊สเบา ๆจานเรียกน้ำย่อยถูกยกมาเสิร์ฟ เสียงแก้วกระทบกันเบา ๆ ราวกับประกายดาว หลินเยว่หลานยิ้มให้ซูเหม่ยหรง เพื่อนนสาวคนสนิทที่อยู่ข้างนางมาตั้งแต่เริ่มทำคลิปแรก“ดีลคืนนี้ตกลงแล้ว นับว่าเราเริ่มต้นได้ดีทีเดียว” นางพูดเสียงเบาแต่ชัด“แบรนด์ของเราจะเปิดพรีออเดอร์เดือนหน้า”ซูเหม่ยหรงสวยคมแบบแม่เสือสาว ยิ้มเก่งจนคนรอบข้างรู้สึกสบายใจง่าย นางหัวเราะนุ่ม“ฉัน
Read more
ตอนที่ 2 รอยยิ้มสุดท้ายของหลินเยว่หลาน
ภาพนั้นอาจเป็นเพียงเงาดวงไฟสะท้อน แต่หัวใจคนที่สู้ชีวิตจนชนะมาได้นับครั้งไม่ถ้วนอย่างหลินเยว่หลาน นางรู้ดีว่าสัญชาตญาณไม่เคยโกหกลิฟต์สแตนเลสส่องเงาคนสองคนที่ยืนเคียงกัน หลินเยว่หลานซบผนังลิฟต์เพื่อหายใจ หูอื้อเหมือนกำลังดำน้ำ ซูเหม่ยหรงยืนข้าง ๆ กดชั้นล่าง มือข้างหนึ่งพยุงไหล่ แล้วอีกข้างถือโทรศัพท์ค้างบนหน้าจอแผนที่โรงพยาบาล ทุกอย่างดูเหมือนเป็นความช่วยเหลือที่ดีและถูกต้องประตูลิฟต์เปิด ทว่าเวลารอรถกลับกลายเป็นเหมือนบททดสอบที่นอกจากจะเจ็บตัวแล้วยังต้องเจ็บใจเงียบ ๆ หลินเยว่หลานเอียงคอมองท้องฟ้า เมฆดำโผล่มาแทนที่ดาวอย่างว่องไว นางยิ้มกับตัวเอง“โชคดีจัง ลืมพกร่ม...” แล้วหัวเราะเบา ๆ ที่ไม่มีใครได้ยิน อารมณ์ขันยังทำงานแม้ตัวนางอยู่ในสภาพที่แย่รถของซูเหม่ยหรงจอดอยู่ตรงลานจอดรถ เมื่อทั้งคู่มาถึงรถ ซูเหม่ยหรงจับแขนหลินเยว่หลานพานางขึ้นเบาะหน้า ขณะคาดเข็มขัด นางเอ่ยเสียงราบเรียบ“อย่าหลับนะ พูดกับฉันไปเรื่อย ๆ”หลินเยว่หลานมองเส้นไฟบนถนนที่ยืดยาว นางเริ่มเล่าเรื่องต่าง ๆ ไปเรื่อย ๆ“ฉันเคยปิดฝาลิปสลับกันด้วยนะ เพราะมีลิปหลายแท่ง ช่วงหัดแต่งหน้าใหม่ ๆ ทาไปทามาลิปไปติดฟัน สรุปฟันแดงเหมือน
Read more
ตอนที่ 3 ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง
เสียงตะโกนโวกเวกโวยวายปนความตกใจของสาวใช้ดังระงม สาวใช้คนหนึ่งทั้งร้องไห้ ร้องเรียก พลางเขย่าผู้เป็นเจ้านายไม่หยุด“คุณหนู! คุณหนู ฟื้นสิเจ้าคะ! คุณหนู!”เสียงนั้นดังลอดมาจากระยะไกล ก่อนที่ความมืดในจิตใจจะค่อย ๆ แยกออกเหมือนม่านหมอกสาวใช้ร่างเล็กนามว่าอาเซียง นั่งร้องไห้อยู่ข้างบ่อน้ำ พอเห็นเปลือกตาของผู้เป็นเจ้านายขยับ นางก็ตาวาวด้วยความดีใจ น้ำตาก็ยังไหลไม่หยุด“สวรรค์คุ้มครอง! คุณหนูฟื้นแล้ว คุณหนูยังไม่ตาย!”หลินเย่วเอ๋อร์ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ดวงตาคมหวานสะท้อนกับแสงอาทิตย์ที่ลอดผ่านต้นเหมย เสียงนกร้องและเสียงลมพัดประสานกันราวกับกำลังบรรเลงบทเพลงต้อนรับคนจากอีกภพ แต่สิ่งแรกที่นางเห็นก็คืออาเซียงที่กำลังร้องไห้จนน้ำมูกน้ำตาไหลรวมกันเป็นสาย สาวใช้ตัวน้อยคนนั้นน้ำตาไหลอาบแก้ม“นางเป็นใคร...” เสียงแหบพร่าเอ่ยเบา ๆอาเซียงรู้สึกตกใจและงุนงงในเวลาเดียวกัน“คุณหนูจำข้าไม่ได้หรือเจ้าคะ ข้าอาเซียง! สาวใช้ที่อยู่ข้างกายคุณหนูมาตั้งแต่เล็ก!”“อาเซียง?” หลินเยว่หลานขมวดคิ้ว“ฉันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง นี่กำลังถ่ายละครกัยอยู่เหรอ”“คุณหนูพูดอะไรเจ้าคะ พูดจาประหลาดนัด ข้าไม่เข้าใจ”นางพยายามจะลุก แต่ก
Read more
ตอนที่ 4 เกิดใหม่ไม่ทันไรก็คิดจะรวย
วันต่อมา เมื่อหลินเย่วเอ๋อร์ฟื้นตัวดีแล้ว นางนั่งอยู่ข้างหน้าต่าง มองตลาดที่อยู่ไกลออกไป เสียงพ่อค้าแม่ค้าโวยวายต่อราคาดังลอดเข้ามาถึงในเรือน กลิ่นขนมอบสมุนไพรหอมลอยมาตามลมโชยมาแตะจมูก“ที่นี่ชื่อเมืองอะไรนะอาเซียง?” นางเอ่ยถามอาเซียง“เมืองเว่ยเจินเจ้าค่ะ เมืองการค้าทางตอนใต้ของแคว้นอวี้”“อืม...” หลินเย่วเอ๋อร์พยักหน้าอย่างเข้าใจ“แล้วตระกูลหลินของเราก็ทำแค่อาชีพค้าขายอย่างเดียวเหรอ หรือยังมีอย่างอื่นอีกไหม”“ใช่เจ้าค่ะ นายท่านค้าขายชาและสมุนไพรเจ้าค่ะ ช่วงนี้การค้าซบเซาเพราะร้านคู่แข่งเปิดใหม่หลายเจ้า เลยขายไม่ค่อยดีนักเจ้าค่ะ”หญิงสาวหรี่ตา “แสดงว่าสกุลหลินเป็นพ่อค้าระดับกลาง มีฐานะพออยู่ได้แต่ก็ไม่ถึงขั้นร่ำรวย ถ้าจะเริ่มกิจการเกี่ยวกับความงามใหม่ ก็ต้องเริ่มจากศูนย์จริง ๆ! แต่ก็น่าสนใจนะเนี่ย”นางหันไปมองกระปุกแป้งบนโต๊ะ กลิ่นแปลก ๆ ลอยขึ้นมา พอเปิดฝาดูก็เห็นผงขาววอกจนแสบตา“นี่อะไรน่ะอาเซียง!”“แป้งทาหน้าของคุณหนูเจ้าค่ะ เป็นของร้านฮวาเหมยจวงในตลาด ชาวบ้านว่ากันว่าทาแล้วขาวทันตาเลยนะเจ้าคะ”“ขาวทันตาหรือตายทันตากันแน่!” หลินเย่วเอ๋อร์แทบจะโยนกระปุกทิ้ง“นี่มันกลิ่นสารโลหะชัด ๆ
Read more
ตอนที่ 5 ขอใบอนุญาตจากสำนักโอสถ
รุ่งอรุณวันถัดมา ตลาดตงเหมินยังไม่เปิดดีนัก กลิ่นโจ๊กข้าวหอมก็ลอยมาก่อนใคร หลินเย่วเอ๋อร์นั่งจัดผมเรียบร้อย ใส่เสื้อผ้าเรียบสีอ่อน มือหนึ่งตรวจดูกระปุกทดลองที่วางเรียงบนถาดไม้ อีกมือหนึ่งชี้หน้าผากอาเซียงเบา ๆ เพราะสาวใช้ตัวดีเอาแต่หัวเราะคิกคักไม่หยุด“เจ้าจะขำอะไรนักเล่า” เย่วเอ๋อร์เอ่ยน้ำเสียงเข้ม แต่หางคิ้วยังยิ้มอาเซียงยิ่งขำ “เมื่อวานพวกชาวบ้านพูดกันใหญ่เลยเจ้าค่ะคุณหนู ทั้งตรอกเหนือ ตรอกใต้ เอาแต่พูดถึงร้านหยกมรกตของเราที่ให้ลองฟรีกันใหญ่ พวกเขายังบอกอีกว่าคุณหนูใจกล้ามาก! ของที่ให้ลองใช้ก็ดีมากด้วยเจ้าค่ะ”หลินเย่วเอ๋อร์หัวเราะเบา ๆ “ให้คนลองย่อมจำง่ายกว่าขายเลย เราต้องให้พวกเขาได้ลองก่อน ถ้าของเราดีคนก็จะตามมาซื้อเอง เจ้าน่ะหัวเราคิกคักมาตั้งนาน นิ่งเสียบ้างเถอะ ประเดี๋ยวหน้าจะยับก่อนวัย” ว่าจบก็แตะคางอาเซียง ปรับองศานิดหน่อย“ยิ้มแบบนี้สิถึงจะงาม เห็นหรือไม่ ยิ้มมากเกินไปมุมปากจะแตก”“งั้นข้าทาบะ...บาล์มสักนิดได้หรือไม่เจ้าคะ” อาเซียงทำตาแป๋ว“ได้สิ” เย่วเอ๋อร์ส่งกระปุกเล็กให้“ทาบาง ๆ พอให้ชุ่ม อย่าทาเสียจนเหมือนจูบรังผึ้งทั้งรังล่ะ”อาเซียงทำท่าทะเล้น “รับทราบเจ้าค่ะ!” แล
Read more
ตอนที่ 6 แก้ไขให้ดูต่อหน้า
“ขอมายืนดูเป็นสักขีพยาน จะได้ไม่กล่าวหากันทีหลัง” เขายิ้มมุมปาก“พวกท่านอย่ากังวล ข้ามาด้วยใจเป็นกลางเจ็ดสิบส่วน อีกสามสิบเผื่อไว้โต้แย้ง”เจี่ยนฮวายิ้มงาม “ใจเป็นกลางของท่านเฉิงนับว่าดีนัก ได้ฟังแล้วข้าถึงกับอยากยกน้ำชาให้”“ยกมาเถิด ข้ากระหายอยู่พอดี” เฉิงอวิ๋นหัวเราะอย่างสนุก การทดสอบเริ่มขึ้น สาวใช้ของสำนักสามคนถูกเรียกมานั่งเรียงแถว แผ่นผิวด้านหลังใบหูถูกป้ายบาล์มบาง ๆ อย่างระมัดระวัง หลินเย่วเอ๋อร์ยืนกอดถุงผ้าไว้แน่น แต่นัยน์ตายังยิ้ม คิ้วขมวดตั้งใจราวกับกำลังคุมเตาดิน“ลมอย่าแรง แสงอย่าเปรี้ยงนะ” นางพึมพำเสียงเบา ๆ จนไป๋จิ้งเซียวเหลือบมอง แล้วเหมือนจะกลั้นขำเวลาหนึ่งเค่อไหลผ่านไปอย่างช้า ๆ ทุกคนคุยกันไปเรื่อย ๆ เจี่ยนฮวาเปรยข่าวที่แพร่ตามตลาด“พักนี้แป้งขาวร้านข้าขายดีนัก พวกสาว ๆ น่ะชอบความขาววอกฉับไว ใคร ๆ ก็ชม”ยังพูดไม่ทันจบ สาวใช้คนหนึ่งก็ยกมือ “ท่านไป๋เจ้าคะ หลังใบหูข้าร้อนนิดหน่อยเจ้าค่ะ”ทุกสายตาหันไป ไป๋จิ้งเซียวรีบช้อนผมดู สีแดงชมพูจาง ๆ เกิดขึ้นเหมือนดอกทับทิมแรกแย้มเฉิงอวิ๋น “อะแฮ่ม” เขายกพัดชี้เบา ๆ “สีสวยนะ แต่ไม่ใช่เรื่องดี”อาเซียงหน้าถอดสี “หรือว่าบาล์มของคุ
Read more
ตอนที่ 7 มีแต่คนอยากซื้อ
รุ่งเช้าวันถัดมา ฟ้ายังไม่ทันสว่างดี เสียงตีระฆังเปิดตลาดก็ดังขึ้น“ก๊อง ก๊อง”อาเซียงตื่นตั้งแต่ไก่โห่ จวนสกุลหลินอยู่ไม่ไกลจากตลาดประจำเมืองมากนัก จึงทำให้ได้ยินเสียงตะโกนของแม่ค้าพ่อค่ะ“ผักสดถูก ๆ ขายถูกเหมือนแจกฟรี!”“ขนมดอกเหมยวันนี้ลดครึ่งราคา!”“ใครมีข่าวซุบซิบเรื่องเมื่อวาน เอามาแลกหมั่นโถวได้หนึ่งลูก!”หลินเย่วเอ๋อร์หัวเราะในลำคอ พลางจัดปิ่นปักผม “ตลาดที่นี่ไม่เคยเงียบเลยจริง ๆ”อาเซียงรีบยื่นชุดให้ “คุณหนู รีบแต่งตัวเถิดเจ้าค่ะ! วันนี้ต้องงามกว่าทุกวันนะเจ้าคะ พวกชาวบ้านรู้ว่าท่านไปยื่นขอใบอนุญาตกับท่านไป๋ พวกเขาต้องจับตาดูแน่!”“งามอย่างปลอดภัยใช่หรือไม่” หลินเย่วเอ๋อร์แกล้งถามอาเซียงหัวเราะร่วน “แน่นอนเจ้าค่ะ ถ้างามจนแพ้ผื่นขึ้น ใครจะซื้อของเราเล่า!”ไม่นาน ทั้งคู่ก็ลากโต๊ะไม้ไปยังหัวมุมตลาดตงเหมิน จุดเดิมที่เมื่อวานเคยตั้งแผง“ให้ลอง ไม่ขาย”วันนี้ ป้ายใหม่ถูกขึงไว้ด้วยเชือกสีแดง เขียนตัวใหญ่ด้วยหมึกสีเข้มว่า“ร้านหยกมรกต เปิดลงชื่อสำหรับผู้ที่ต้องการซื้อ เมื่อทางร้านเปิดขาย จะส่งให้ถึงบ้านทันที”อาเซียงวางกระดานไม้เรียบข้างโต๊ะแล้วปักป้ายกล่องพู่กันจุ่มหมึกฟรี! อย่างภา
Read more
ตอนที่ 8 ร้านหยกมรกตเปิดขายวันแรก
รุ่งเช้าแห่งวันประกาศขายจริง เสียงตีระฆังตลาดยังไม่ทันดังครบสองที หน้าแผงร้านหยกมรกตก็มีคนมายืนรอจนเหยียบเงากันแทบไม่ติด อาเซียงวิ่งต้วมเตี้ยมถือกระดานรายชื่อของเมื่อวานแนบอกแน่น ร้องตะโกนอย่างภาคภูมิ“คุณหนู! กระดานลงชื่อของเมื่อวานแน่นยิ่งกว่าปลาทูในเข่งเสียอีกเจ้าค่ะ!”หลินเย่วเอ๋อร์ยืนอยู่หลังโต๊ะไม้สีอ่อน ใส่เสื้อคลุมบางสีงาช้าง ผูกผ้าคาดเอวเรียบ ๆ ไม่ประดับเกินงามตามที่นางตั้งใจ นางรับกระดานมาไล่นิ้วดูชื่อทีละบรรทัด แล้วพยักหน้าช้า ๆ“วันนี้ขายครั้งแรกตามรายชื่อที่ลงไว้ก่อน ส่วนผู้ที่เพิ่งมาวันนี้เชิญลงชื่อเพิ่ม ข้าจะทยอยส่งไปถึงเรือนภายในสามวัน”“โอ๊ยดีเลย!”“ดีจริง ๆ!”“นี่แหละร้านในฝันข้า!”เสียงของผู้คนรอบแผงขายดังลั่น อาเซียงตั้งกล่องเล็กสองใบ ใบหนึ่งตั้งป้ายว่า รับเงิน อีกใบตั้งผ้ายว่า รับคำชม“มีกล่องรับคำชมด้วยรึ”อาเซียงยิ้มตาหยี “ใช่เจ้าค่ะ และคุณหนูก็จะอ่านทุกคำติชมด้วยนะ”เพื่อกันความชุลมุน หลินเย่วเอ๋อร์ติดป้ายไม้เล็กเพิ่มอีกเป็นป้ายบ่งบอกลำดับพร้อมพู่กันสำหรับเขียนหมายเลข อาเซียงรับหน้าที่แจกจ่ายคิวเติมตัวเลขเร็วปานจิ้งจอกไล่หางตนเอง“คิวที่หนึ่ง! แม่นางหลิว ลงชื่อ
Read more
ตอนที่ 9 ค้าขายคึกคัก
ช่วงสาย ชุดแรกขายหมดในเวลาที่เร็วเกินคาด อาเซียงยืนถือพัดมือพลางโบกพัดให้คุณหนูของนาง“คุณหนูเจ้าคะกล่องรับคำชมเต็มอีกแล้วเจ้าค่ะ! ส่วนกล่อง รับเงิน เอ่อ...ข้ายังไม่กล้าดูแต่ลองยกดูหนักจนมือจนสั่นแน่ะเจ้าค่ะ” หลินเย่วเอ๋อร์หัวเราะ “อย่ากังวลไป เงินน่ะเราต้องเก็บทีละช่วง ไม่ให้คนเห็นมากเกินไปจะปลอดภัยกว่า”นางส่งสัญญาณ บ่าวชายสองคนรับกล่องไปเก็บหลังร้านอย่างรู้ใจ ฮูหยินหลี่เลื่อนพัดโปร่งในมือช้า ๆ“ข้ามีอีกเรื่อง บุตรสาวของข้าปากแตกง่ายยามลมแรง อยากสั่งทำเพิ่มอีกเล็กน้อย เอาที่เหมาะกับคนแพ้ง่าย เจ้าทำได้หรือไม่” หลินเย่วเอ๋อร์ยิ้ม “ทำได้เจ้าค่ะ เพียงขอเวลาสามวันเพื่อปรับสูตรและกลิ่นให้อ่อนลงกว่าชุดปกติครึ่งหนึ่ง ข้าจะทำเป็นรุ่นพิเศษออกขายด้วย รุ่นนี้ชื่อว่าชุนเฉินโฉม รุ่นเด็กสาว” นางเอียงหน้าคิดแผ่ว “และจะเขียนคำเตือนเล็ก ๆ หลังกล่องด้วยว่าให้ทาหลังใบหูก่อนทาปากหนึ่งคืน หากไม่ระคายเคืองก็สามารถใช้ต่อได้”ฮูหยินหลี่พยักหน้ายิ้มช้า ๆ “เจ้าคิดรอบคอบดี”บ่าวสาวแทรกขึ้นเบา ๆ “ฮูหยินเจ้าคะ ร้านนี้เขียนคำเตือนได้ดี เวลาใช้จะได้ระวังด้วยเจ้าค่ะ”ฮูหยินหัวเรา
Read more
ตอนที่ 10 แผนใส่ร้ายป้ายสี
ตกเย็น ร้านหยกมรกตเก็บร้านเสร็จ หลินเย่วเอ๋อร์เดินกลับเรือนพร้อมอาเซียง ท้องฟ้าเริ่มครึ้ม เมฆหนาเคลื่อนปกคลุม เหมือนจะมีฝน“คุณหนู” อาเซียงพูดพลางโบกพัด “วันนี้ขายดีมาก แต่ข้ากลัวข่าวดีจะดึงดูดข่าวร้ายจังเจ้าค่ะ”หลินเย่วเอ๋อร์เหลียวมองท้องฟ้า “เจ้าพูดถูก ข้าก็รู้สึกเช่นนั้น”นางหยุดเท้าหน้าเรือน แหงนมองป้าย “ร้านหยกมรกต” ที่แขวนอยู่หน้าประตูไม้ไผ่“แต่ตราบใดที่ข้ารู้วิธีทำของให้คนเชื่อใจ ข้าก็ไม่กลัวฝน ไม่กลัวฟ้าหรือคำพูดของใครหรอก”อาเซียงยิ้ม “ถ้าฝนตก ข้าจะกางร่มให้คุณหนูเองเจ้าค่ะ”“ไม่ต้องหรอก” หลินเย่วเอ๋อร์หัวเราะเบา ๆ “ข้าจะยืนกลางสายฝน ให้ทุกคนเห็นว่าของแท้ย่อมไม่ละลายง่าย”ขณะนั้นเอง เสียงฝีเท้าของใครบางคนก็ดังขึ้นจากเงารั้วไม้ชายในชุดสีเทาเข้มปรากฏร่าง เขาคือ ไป๋จิ้งเซียว“ท่านยังอยู่ที่ตลาดหรือเจ้าคะ” หลินเย่วเอ๋อร์ประหลาดใจไป๋จิ้งเซียวยื่นห่อผ้าเล็กให้ “ของที่คนแปลกหน้าเทใส่กระปุกเมื่อตอนกลางวัน ข้าให้คนตรวจสอบแล้ว เป็นผงเหล็กละเอียดผสมขี้ผึ้งคุณภาพต่ำ ถ้าผสมในเนื้อครีม จะระคายผิวจนผิวแดงขึ้นผื่นและอาจมีอาการแพ้ที่รุนแรงได้”“แสดงว่ามีคนจงใจทำลายชื่อร้าน” หลินเย่วเอ๋อร์
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status