นักแสดงใน ไซอิ๋ว 2017 คนเล็กอิทธิฤทธิ์ใหญ่

รายชื่อหลักๆ ที่น่าจดจำจาก 'ไซอิ๋ว 2017 คนเล็กอิทธิฤทธิ์ใหญ่' มีหลายคนที่ฉันจำได้ชัดเจนและช่วยขับเคลื่อนเรื่องราวให้สนุกมากขึ้น

ผมมองว่าแกนหลักของหนังประกอบด้วยนักแสดงกลุ่มผู้พาตัวละครจากนิยายโบราณมายังจอได้อย่างมีชีวิต: คริส วู (Kris Wu) รับบทเป็นพระถังซัมจั๋ง ส่วนหลิน เกิงซิน (Lin Gengxin) รับบทเป็นซุนหงอคง ทั้งสองคนมีเคมีที่ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างครูและศิษย์ดูทันสมัยและขำกลืนกันได้ดี

อีกสองตัวละครหลักที่ไม่ควรลืมคือ หมูเอ๋อ (รับบทโดยใครที่สร้างสีสันตลกให้เรื่อง) กับซาโหย่วจิง (ตัวละครแนวกลางๆ ที่เสริมสมดุลทีม) รวมถึงนักแสดงสมทบและวายร้ายอย่างหญิงสาวที่สวมบทเป็นปีศาจกระดูกขาว ซึ่งมีซีนไฮไลท์ที่น่าจดจำจนน่าจะทำให้ผู้ชมจดจำหนังได้เสมอ

โดยรวมผมรู้สึกว่าทีมนักแสดงของ 'ไซอิ๋ว 2017 คนเล็กอิทธิฤทธิ์ใหญ่' ลงตัวระหว่างคอมเมดี้ แอ็กชัน และดราม่า แม้ว่าจะมีเสียงติในบางจุด แต่การแสดงของแกนนำช่วยพยุงทั้งเรื่องให้เดินหน้าได้อย่างสนุกและน่าดูต่อ

รายชื่อนักแสดงหลักของ 'ไซอิ๋ว 2017 คนเล็กอิทธิฤทธิ์ใหญ่' ที่คนมักจะพูดถึงกันมีไม่กี่คนที่ยึดโครงเรื่องไว้ทั้งเรื่องเลย

ผมชอบมองว่าภาพรวมของทีมพระไตรยางศ์ในภาคนี้คือแกนของหนัง: 'วู อี้ฝ่าน' (Kris Wu) รับบทเป็นพระถังซัมจั๋ง ผู้มีบุคลิกอ่อนโยนแต่ชวนให้หัวเราะได้ในหลายฉาก ส่วนบทลิงอย่าง 'หลิน เกิงซิน' (Lin Gengxin) ทำให้ผมรู้สึกว่านี่คือลิงที่ขี้เล่นและเจ้าเล่ห์ในสไตล์ตีความใหม่ หนังยังมีนักแสดงสมทบอีกหลายคนที่ช่วยขับเน้นมุกและฉากแอ็กชัน แต่สองคนนี้คือแกนหลักที่คนดูจดจำ กลับมาดูซ้ำก็ยังรู้สึกว่าความเคมีของทั้งคู่เป็นจุดขายสำคัญของงานชิ้นนี้

พูดตรงๆว่าสำหรับชื่อแขกรับเชิญใน 'ไซอิ๋ว 2017 คนเล็กอิทธิฤทธิ์ใหญ่' ผมจดจำรายละเอียดทุกคนไม่ได้ครบถ้วน แต่ผมยังพอแชร์มุมมองที่เป็นประโยชน์จากการติดตามผลงานนี้ได้

ดิฉันเป็นคนดูหนังแนวผจญภัย-แฟนตาซีบ่อย เลยใส่ใจว่าหนังแนวนี้มักมีแขกรับเชิญจากวงการโทรทัศน์และตลกเวทีเพื่อเติมสีสัน ฉะนั้นในหนังเรื่องนี้จะเจอทั้งนักแสดงรับเชิญจากละครและพาร์ตของนักแสดงตลก รวมถึงบางครั้งนักร้องหรือพิธีกรที่มาร่วมฉากสั้น ๆ เพื่อเซอร์ไพรส์คนดู หากต้องการรายชื่อที่แม่นยำที่สุด ให้ดูเครดิตตอนท้ายของหนังหรือข้อมูลในฐานข้อมูลภาพยนตร์อย่างเป็นทางการ เพราะตรงนั้นจะรวบรวมชื่อตามเครดิตจริง ๆ ซึ่งแปลว่าทุกคนที่ขึ้นสถานะ 'รับเชิญ' จะถูกบันทึกไว้อย่างเป็นทางการ

ส่วนความเห็นส่วนตัว ผมคิดว่าการมีแขกรับเชิญช่วยเพิ่มความสนุกและทำให้คนดูไทยรู้สึกเชื่อมโยงกับบทต่าง ๆ มากขึ้น แม้จะไม่จดจำชื่อทุกคนได้ แต่ช่วงที่แขกรับเชิญโผล่มามักจะเป็นช่วงที่หนังต้องการมุขหรือลูกเล่นพิเศษ ซึ่งผมชอบตรงนั้น — ให้ความรู้สึกเหมือนกินของหวานชิ้นเล็กๆ สลับกับมื้อหลักของเรื่อง

ในฐานะคนที่ดูหนังจีนบ่อย ๆ ผมมักจะคิดถึงแหล่งสตรีมที่มีภาพยนตร์แนวไซอิ๋วอยู่เสมอ และสำหรับ 'ไซอิ๋ว 2017 คนเล็กอิทธิฤทธิ์ใหญ่' เวอร์ชันที่คนไทยมักค้นหากันคือ 'Journey to the West: The Demons Strike Back' นี่แหละ ตอนนี้ทางเลือกที่สะดวกที่สุดสำหรับผมคือบริการสตรีมมิ่งระหว่างประเทศอย่าง 'Netflix' เพราะบางครั้งผู้ให้บริการนี้จะมีลิขสิทธิ์ภาพยนตร์จีนชุดใหญ่และใส่ซับภาษาไทยหรือซับภาษาอังกฤษให้ด้วย

การหาใน 'Netflix' ทำให้ผมสบายใจเรื่องคุณภาพภาพและความสะดวกในการเปิดบนทีวีหรือมือถือ แต่ต้องย้ำว่าไลบรารีของแพลตฟอร์มเปลี่ยนบ่อย บางช่วงหนังจะอยู่ บางช่วงอาจถูกถอด ทำให้ผมมักจะเช็คแอปหรือหน้าเว็บของบริการก่อนจะตั้งใจดู ถ้าใครไม่มีบัญชีแบบเสียเงิน บางทีภาพยนตร์เรื่องนี้ก็มีให้เช่าหรือซื้อแบบดิจิทัลบนร้านหนังออนไลน์ของกูเกิลหรือแผนกภาพยนตร์ของ YouTube ด้วย ซึ่งเป็นทางเลือกที่ไม่ต้องผูกกับแพลตฟอร์มรายเดือนมากนัก

ส่วนตัวแล้วเวลาดูผมให้ความสำคัญกับซับที่ชัดเจนและแทร็กเสียงไม่กระโดด ถ้าเจอเวอร์ชันที่มีซับไทยครบผมจะดูแบบนั้นทันที เพราะช่วยให้เข้าอารมณ์และมุกตลก-การต่อสู้เข้าใจง่ายขึ้น อย่างน้อยก็ได้ดูงานสร้างสีสันแบบเต็มตา และได้หัวเราะกับมุกที่นักแสดงใส่เข้ามาในฉากต่อสู้

บอกเลยว่าพอพูดถึงฉากต่อสู้ใน 'ไซอิ๋ว 2017' ผมมองว่าฉากของซุนหงอคงเด่นสุด ๆ และเป็นจุดที่ภาพยนตร์โชว์ความสามารถทางกายภาพของนักแสดงได้ชัดเจน

การแสดงของซุนหงอคงในหลายฉากผสมผสานระหว่างคิวบู๊แบบดั้งเดิมกับงานสตั้นต์และการใช้เทคนิคเอฟเฟกต์ ทำให้ทุกการเคลื่อนไหวมีจังหวะและน้ำหนัก เช่นฉากที่ต้องต่อสู้กับปีศาจตัวใหญ่ตรงซุ้มประตูวัด ซึ่งมีทั้งการตีหอก วิ่งกระโดดบนกำแพง และใช้ลูกเล่นเชือก (wirework) ผสมกับการตัดต่อที่รวดเร็ว ฉากนั้นทำให้ตัวละครดูทั้งเก่งกาจและมีมิติ เพราะไม่ได้แค่โชว์สกิล แต่ยังแทรกมุมตลกกับความเป็นมายาของตัวละครเข้าไปด้วย

สิ่งที่ทำให้ฉากของซุนหงอคงโดดเด่นสำหรับผมคือจังหวะคอมบิเนชันระหว่างความเร็วของการเคลื่อนไหวกับการเล่นหน้ากล้อง—เห็นแผลเห็นความเหนื่อยบ้างแต่ยังรักษาอารมณ์ตลกและความเป็นฮีโร่ไว้ได้ นี่แหละที่ทำให้ฉากต่อสู้ของตัวละครนี้ยังคงติดตาหลังจากดูจบ

เราเป็นแฟนหนังจีนแนวแฟนตาซีมานาน และถ้าจะให้พูดถึงเวอร์ชันปี 2017 ที่หลายคนเรียกเล่นๆ ว่า 'ไซอิ๋ว คนเล็กอิทธิฤทธิ์ใหญ่' ตัวซุนหงอคงในหนังเรื่องนั้นรับบทโดย Eddie Peng (彭于晏) ซึ่งนำเอาความเป็นฮีโร่วัยรุ่นผสมความกวนเล็กๆ มาใส่ในมุมมองใหม่ของตัวละคร

การได้ดู Eddie Peng รับบทซุนหงอคงทำให้รู้สึกว่าตัวละครถูกตีความให้ทันสมัยขึ้น ไม่ได้เป็นแค่ลิงเทพผู้กวนประสาทอย่างเดียว แต่มีแง่มุมที่เก็บซ่อนความขัดแย้งและความเจ็บปวดไว้เบื้องหลัง ฉากแอ็กชันในเรื่องโชว์ความคล่องตัวและการออกแบบคอสตูมกับเมคอัพที่ช่วยเน้นความเป็นลิงเทพรุ่นใหม่ของเขา ทำให้อารมณ์ของเรื่องทั้งตึงและขำไปพร้อมกัน ผลงานชิ้นนี้จึงเป็นอีกมุมหนึ่งของซุนหงอคงที่น่าจดจำและยากจะลืม

แปลกดีที่ภาพจำจาก 'ไซอิ๋ว 2017' ยังคงวนเวียนในหัวผมเสมอ

ในมุมมองของผม การเลือก 'คริส วู' มารับบทพระถังซัมจั๋งเป็นการเดินหมากที่ตั้งใจจะฉีกกรอบจากภาพลักษณ์แบบดั้งเดิมมาก เห็นได้ชัดว่าเขาพากย์ภาพลักษณ์พระภิกษุหนุ่มที่มีความเป็นสตาร์ร่วมสมัย—ดูสดใส แต่มาพร้อมกับความเปราะบางที่ต่างออกไปจากครูบาอาจารย์ในเวอร์ชันเก่า ๆ การแต่งกายและทรงผมในหนังโฟกัสที่ความโมเดิร์น ทำให้บทดูเข้าถึงคนรุ่นใหม่ง่ายขึ้น ส่วนการเคมีระหว่างเขากับตัวละครรักร่วมทาง อย่างซุนหงอคงและตือโป๊ยก่าย ก็มีจังหวะตลกขบขันที่ช่วยลดความเคร่งครัดของบทเทพนิยาย

ความรู้สึกที่ผมมีต่อการแสดงของคริสคือมันไม่ใช่การลอกแบบ แต่เป็นการนำเอาเสน่ห์ของสมัยใหม่เข้ามาผสมกับแก่นดั้งเดิม ซึ่งบางครั้งก็ได้ผลดีและบางจุดก็ยังน่าเสียดายตรงที่มุมลึกทางจิตวิญญาณของพระถังถูกลดทอนลงไปเพราะจังหวะหนังเน้นความบันเทิง แต่โดยรวมแล้วการเลือกนักแสดงวัยรุ่นมารับบทนี้ทำให้หนังมีพลังทางการตลาดและทำให้ผมมีมุมมองใหม่ ๆ ต่อคาแรกเตอร์ที่คุ้นเคย เป็นความรู้สึกเหมือนเจอเพื่อนเก่าที่แต่งตัวเปลี่ยนไปแต่ยังคงหัวใจเดิม

รายชื่อนักแสดงหลักของ 'ไซอิ๋วคนเล็กอิทธิฤทธิ์ใหญ่' ที่เด่นชัดที่สุดคือกลุ่มตัวละครหลักสี่คนซึ่งเป็นแกนของเรื่อง: พระถัง (ผู้ปลีกวิเวกและมีศรัทธา), ซุนหงอคง (หมู่นักแปลงกายผู้เกรียงไกรและกวนประสาท), ตือโป๊ยก่าย (ตลกร่วมทีมแต่ใจดี) และซัวเจ๋ง (นักรบเงียบที่คอยช่วยเสริมหลัง) โดยนักแสดงแต่ละคนต้องแบกรับทั้งมิติแอ็กชัน คอมเมดี และฉากดราม่า ทำให้การคัดเลือกทีมหลักจึงสำคัญมาก

นอกจากสี่ตัวหลักแล้ว ยังมีนักแสดงรับเชิญและตัวร้ายประจำตอนที่ช่วยเติมเนื้อหา เช่น ปีศาจต่าง ๆ และบุคคลสำคัญในเส้นทาง เช่น หัวหน้าเผ่าหรือครูบาอาจารย์ของพระถัง การเว้นจังหวะให้ตัวละครเหล่านี้มีพื้นที่แสดงบทบาทเล็ก ๆ แต่น่าจำได้ ทำให้กลุ่มนักแสดงหลักดูเด่นขึ้นและเรื่องราวได้มิติ ส่วนตัวฉันชอบเมื่อฉากต่อสู้ของซุนหงอคงจับคู่กับตัวร้ายสักคนที่ไม่ใช่หัวหน้าซึ่งทำให้ทั้งคู่ได้แสดงเคมีในการต่อสู้ นี่แหละที่ทำให้ชุดนักแสดงสำคัญจริง ๆ เกาะติดความน่าสนใจของเรื่องได้