รวมเรื่องจีนย้อนยุค เกิดใหม่ ทะลุมิติ SS1

1

          เบื้องหน้าของหญิงสาวร่างบางมีแต่ความมืดมิดที่มองอะไรไม่เห็น ถึงแม้ว่าเธอจะมองอะไรไม่เห็น แต่เธอสามารถสัมผัสสิ่งที่อยู่รอบตัวได้

          “ที่นี่ที่ไหน”

          เธอไม่รู้สึกคุ้นเคยกับพื้นที่รอบตัวและทัศนวิสัยที่เป็นอยู่ตอนนี้เลยสักนิดเดียว อย่างกับว่าที่นี่เป็นที่แปลกใหม่สำหรับเธอ

          มันก็แหงอยู่แล้วที่จะไม่คุ้นตา นั่นก็เพราะเธอไม่เคยมาเยือนสถานที่แห่งนี้เลยสักครั้งเดียว แล้วมีคำถามร้อยแปดพันเก้าคำถามว่าทำไมถึงได้มาอยู่ที่นี่ ทั้งที่นอนหลับฝันดีอยู่ในบ้านของตนเอง แต่กลับกลายเป็นว่าตนเองนั้นได้มาอยู่ในที่แบบนี้

          “ไม่เข้าใจเลย ทำไมฉันถึงได้มาอยู่ที่นี่”

          ผ่านไปสักพักหนึ่ง ดวงตาของเธอก็ปรับความคมชัดมองเห็นความมืดได้ดีระดับหนึ่ง อย่างน้อยก็ดีกว่าก่อนหน้านี้

          ซินหยาน หญิงสาวร่างบางที่ไม่รู้ว่าตนเองอยู่ที่ไหนคนนี้ เธอเกิดความสับสนและกังวลใจเมื่อได้รู้ว่าตนเองอยู่ในสถานที่ที่ไม่รู้จัก

          ห้องทรงสี่เหลี่ยมที่เห็นอยู่นี้เป็นห้องนอนของใครบางคน มีเตียงนอน โต๊ะขนาดเล็กที่อยู่หัวเตียง แล้วก็มีตะเกียงไฟเก่าตั้งอยู่บนโต๊ะ ถึงภายในห้องนี้จะดูเก่า แต่เจ้าของห้องก็คงจะดูแลมันอย่างดี ถึงจะมองไม่เห็นชัดเจนเท่าไหร่นัก แต่ซินหยานก็รู้สึกว่าห้องนี้มันดูสะอาดมาก

          “ห้องของใครกันนะ โอ๊ย!”

          ซินหยานรู้สึกปวดหัวขึ้นมาเล็กน้อย แล้วพร้อมกันนั้นเธอก็เห็นภาพในหัว หญิงสาวที่รูปลักษณ์หน้าตาเหมือนเธออย่างกับแฝดพี่น้องนี้เป็นใครกันแน่ เท่านั้นยังไม่พอ ซินหยานได้รับความทรงจำของหญิงสาวคนที่เธอเห็นภาพในหัวมาด้วย แล้วนั่นก็ทำให้เธอรู้ความจริง

          “นี่เราตายไปแล้วสินะ แล้วร่างกายนี้ก็เป็นของเธอ ซินหยาน”

          หญิงสาวที่ซินหยานเห็นภาพในหัวนั้นเธอมีชื่อเดียวกันกับซินหยาน ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรซินหยานในตอนนี้ได้เข้ามาอยู่ในร่างกายของซินหยานอีกคน ซินหยานในตอนนี้ไม่เข้าใจว่าทำไมตนถึงต้องตายด้วย พอเธอตายแล้วก็ได้เข้ามาอยู่ในร่างของซินหยานคนนี้

          “ฉันควรทำยังไงดี”

          ซินหยานเศร้าเสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น เธอไม่รู้ว่าหลังจากนี้จะทำอย่างไรดี จะไปที่ไหน จะอยู่อย่างไร เธอไม่สามารถทำใจยอมรับเรื่องนี้ได้ ไม่ว่ายังไงเธอก็อยากกลับไปเป็นตัวของตัวเอง ตัวตนที่แท้จริงของเธอมันจะต้องไม่เป็นแบบนี้ มันจะต้องมีสักทางที่จะต้องกลับไปอยู่ร่างของตน ถึงแม้จะรู้ว่าตนเองนั้นตายไปแล้วก็เถอะนะ

          “ฉันต้องทำอะไรสักอย่าง”

          .

          .

          .

          ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

          เสียงประตูห้องดังขึ้นจากด้านนอก คงจะเป็นคนในบ้านมาเคาะประตูเรียกซินหยานที่อยู่ในห้องโดยที่พวกเขาไม่รู้ว่าซินหยานที่พวกเขารู้จักนั้นไม่ได้อยู่บนโลกนี้แล้ว

          “ซินหยาน ซินหยานลูก เปิดประตูให้แม่หน่อย”

          ซินหยานที่อยู่ในห้องนอนของตนจึงรีบปาดน้ำตาแห่งความเศร้าหมองก่อนจะเปิดประตูไปรับหน้าคนเป็นแม่

          “เป็นอะไรหรือเปล่าลูก”

          “หนูไม่ค่อยสบายค่ะ”

          “แม่ดูหน่อยสิ”

          ซินอี้ แม่ของซินหยาน เธอเป็นแม่ใจดีคนหนึ่งที่ตอนนี้เธอกำลังเอามือมาสัมผัสที่หน้าผากและต้นคอเพื่อดูว่าลูกสาวสุดที่รักของตนมีไข้หรือไม่

          “ก็ดูปกตินะ ลูกรู้สึกเหนื่อยเหรอ”

          “ใช่ค่ะแม่”

          “งั้นเหรอ แม่กับพ่อจะไปทำงาน ถ้าลูกยังเหนื่อยอยู่ก็นอนพักที่ห้องเถอะ ดีขึ้นแล้วพรุ่งนี้ค่อยไปทำงาน”

          “ค่ะแม่”

          ซินอี้แม่ของซินหยานคนเก่าใจดีมาก ไม่ว่าเธออยากได้อะไรแม่ของเธอก็จะหามาให้จนทำให้บางครั้งซินหยานคนเก่ารู้สึกประหม่าทั้งที่เป็นแม่ลูกกัน

          หลังจากพ่อกับแม่ออกไปจากบ้านเพื่อไปทำงาน ซินหยานคนปัจจุบันก็หมกตัวอยู่แต่ในห้องนอน เธอไม่รู้ว่าหลังจากนี้จะไปที่ไหนดี

          ในความทรงจำของซินหยานคนเก่านั้นทำให้ซินหยานคนปัจจุบันรับรู้เรื่องทุกอย่างเกี่ยวกับความเป็นอยู่ของเธอ

          ที่นี่ไม่ใช่โลกที่เธอรู้จัก มันเป็นโลกที่ไม่มีความเจริญ อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์และโทรศัพท์มือถือก็ไม่มี ผู้คนส่วนใหญ่ยากจนอดอยากกันหลายครอบครัว

          คูปองเป็นสิ่งจำเป็นในยุคนี้ ชาวบ้านทุกคนจะต้องทำงานทุกวันเพื่อเอาคูปองไปแลกข้าวสารอาหารแห้งและของใช้ที่จำเป็น ไม่สามารถทำการค้าเสรีเหมือนอยู่อีกโลกหนึ่งได้เลย เงินจึงไม่จำเป็นสำหรับยุคนี้

          การทำงานจะหยุดเพียงแค่ 1 วัน แต่ชาวบ้านส่วนใหญ่ไม่ค่อยหยุดกัน เนื่องด้วยข้าวสารอาหารแห้งที่เอาคูปองไปแลกที่ได้จากการทำงานมันไม่เพียงพอ พวกชาวบ้านก็เลยไปหาของป่าหรือไม่ก็ล่าสัตว์

          “นี่ฉันจะต้องอยู่อย่างลำบากแบบนี้น่ะเหรอ”

          ซินหยานเป็นลูกชาวนาที่อาศัยอยู่บ้านนอก เธอเองก็เกี่ยวข้าวและเลี้ยงสัตว์ดำรงชีวิตเหมือนกัน แต่สำหรับเธอแล้วที่นี่มันลำบากยิ่งกว่า ถ้ารู้ว่าจะตายแล้วได้มาอยู่ในที่แบบนี้ ขอตายไปเลยยังจะดีเสียกว่า

          แต่ในเมื่อเธอเข้ามาอยู่ในร่างของซินหยานคนเก่ามันก็คงจะเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ ไม่ว่ายังไงก็ต้องอยู่ เธอจะต้องอยู่ต่อไปเพื่อให้มีชีวิตรอด อย่างน้อยตอนนี้เธอก็ยังมีพ่อแม่อยู่ในบ้านหลังนี้ด้วยเหมือนกัน

          “เป็นไงเป็นกัน”

          …