สุขที่ไม่อาจเอ่ยฉันแต่งงานกับสามี ฮั่วเจ๋อซวี่ มาแปดปี
ตลอดเวลานั้น เขาพาผู้หญิงกลับบ้านทั้งหมดเก้าสิบเก้าคน
ฉันมองดูเด็กสาวคนที่หนึ่งร้อยตรงหน้า
เธอจ้องมองฉันอย่างท้าทาย แล้วหันไปถามเขาว่า
“คุณฮั่วคะ นี่คือภรรยาที่ไม่ได้เรื่องของคุณเหรอคะ?”
ฮั่วเจ๋อซวี่เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ตอบอย่างเกียจคร้านว่า ใช่
เด็กสาวคนนั้นเดินเข้ามาตบหน้าฉันเบา ๆ พร้อมหัวเราะแล้วพูดว่า
“คืนนี้ตั้งใจฟังให้ดีนะ ว่าผู้หญิงที่เก่งเขาเป็นยังไง!”
คืนนั้น ฉันถูกบังคับให้นั่งฟังเสียงครวญครางที่ห้องนั่งเล่นตลอดทั้งคืน
เช้าวันรุ่งขึ้น ฮั่วเจ๋อซวี่สั่งให้ฉันทำอาหารเช้าเหมือนเช่นเคย
แต่ฉันปฏิเสธ
ดูเหมือนเขาจะลืมไปว่า ฉันกับเขาแต่งงานกันด้วยข้อตกลง
และวันนี้คือวันที่สามก่อนที่ข้อตกลงจะสิ้นสุดลง