Short
สุขที่ไม่อาจเอ่ย

สุขที่ไม่อาจเอ่ย

By:  ผ่านCompleted
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
9Chapters
15.6Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ฉันแต่งงานกับสามี ฮั่วเจ๋อซวี่ มาแปดปี ตลอดเวลานั้น เขาพาผู้หญิงกลับบ้านทั้งหมดเก้าสิบเก้าคน ฉันมองดูเด็กสาวคนที่หนึ่งร้อยตรงหน้า เธอจ้องมองฉันอย่างท้าทาย แล้วหันไปถามเขาว่า “คุณฮั่วคะ นี่คือภรรยาที่ไม่ได้เรื่องของคุณเหรอคะ?” ฮั่วเจ๋อซวี่เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ตอบอย่างเกียจคร้านว่า ใช่ เด็กสาวคนนั้นเดินเข้ามาตบหน้าฉันเบา ๆ พร้อมหัวเราะแล้วพูดว่า “คืนนี้ตั้งใจฟังให้ดีนะ ว่าผู้หญิงที่เก่งเขาเป็นยังไง!” คืนนั้น ฉันถูกบังคับให้นั่งฟังเสียงครวญครางที่ห้องนั่งเล่นตลอดทั้งคืน เช้าวันรุ่งขึ้น ฮั่วเจ๋อซวี่สั่งให้ฉันทำอาหารเช้าเหมือนเช่นเคย แต่ฉันปฏิเสธ ดูเหมือนเขาจะลืมไปว่า ฉันกับเขาแต่งงานกันด้วยข้อตกลง และวันนี้คือวันที่สามก่อนที่ข้อตกลงจะสิ้นสุดลง

View More

Chapter 1

บทที่ 1

Today, I decided to cook my husband's favorite dish. I always enjoyed pleasing him and taking care of our marriage. I wanted him to know how much I loved him and how happy I was that he married me.

We got married right after college, and we had been together for five years. My husband, Jason Davies, a billionaire, was somewhat distant and indifferent to me, but I was fighting every day to win his heart. I thought I was making progress until that fateful day, when everything fell apart.

Jason entered our house that night and went straight to the kitchen, looking for me. He had a striking presence; he was tall, handsome, and well-dressed in his CEO attire. He looked irresistible, especially in his navy blue tie that matched his blue eyes and jet-black hair. I fell in love with him the moment we met.

I smiled warmly when I saw him in the kitchen doorway, happy to have him back home. "Oh, you're back early," I said, moving toward him to embrace him and give him a welcoming kiss, as I always did. However, this time he pulled away, rejecting my affection, which left me confused.

"We need to talk. Can you come with me, please?" he said, asking me to join him in his office. I noticed he held a rectangular envelope in his hand, and his jaw seemed clenched, indicating a serious matter.

"Is there a problem?" I asked, feeling uneasy. He sighed, appearing uncomfortable, and simply nodded.

"I'm waiting for you in the office," he said, leaving the kitchen.

I asked the household cooks to keep an eye on my special sauce to prevent it from spoiling and ruining the dinner I had carefully prepared for Jason. Then, I left the kitchen and went to my husband's office.

We lived in a sophisticated mansion in the upscale neighborhood of Manhattan, surrounded by servants and luxury. Despite that, I enjoyed cooking for my husband and taking care of him.

I adjusted my long, wavy, brown hair in the hallway mirror before walking into his office. My almond-shaped eyes were brown like my hair, and I was moderately attractive. I should have been smiling, but I was visibly anxious because of my husband's abrupt request. He had never treated me with such coldness.

I took hold of the door handle and gently turned it, stepping into the office, where Jason was seated on the other side of his desk, the envelope still in his hand.

"Sit down," he said, pointing to one of the empty chairs in front of him. I offered a half-smile, my face still displaying confusion. He was not the husband of the year, but he had never treated me so harshly before.

"What's going on, Jason? Does this have something to do with your recent trip to London?" I asked as I took the seat, as he indicated.

He had traveled to London on business a few weeks ago, and ever since he returned, he had been so busy that he barely spent time at home. Today, he said he would come home, so I prepared a special dinner to celebrate his return. I had learned to handle his business trips, given his importance and influence.

"I'm not talking about work; this is about us," he replied, handing me the rectangular envelope that had been in his hand all along.

I took the envelope and opened it, revealing a small stack of printed papers. Completely innocent of what this could be, I reluctantly read the content of the first page: A DIVORCE AGREEMENT. I gasped in shock as I flipped through the document.

"What does this mean?" I asked, still in shock.

"If you go to the last page, you'll find my signature there, which clearly means I've already signed the divorce. I just need you to sign on your part," he said calmly, handing me a pen.

"What are you talking about, Jason? Why divorce?" I asked, my voice trembling and my heart racing. Why was he asking for a divorce? What was happening? Why was he changing his mind like this?

He sighed before responding, "There comes a point in a marriage when a couple reaches their limit, and we should just get a peaceful divorce. You can keep all your marital rights and start your life as you wish. Just sign these papers to end this civilly."

"No, Jason. I won't sign anything," I said, shaking my head in disbelief. "For heaven's sake, what's happening? After everything we've been through, you just show up here demanding that I sign a divorce? You can't take me by surprise like this and act as if it's something trivial. We're talking about our lives and our relationship!"

"Which relationship, Laura? There's no relationship left between us. I want a divorce, period!" he said, hurling those harsh words at me.

He was acting so cold, showing no consideration for me. The Jason I knew had never treated me with such disdain.

"For what reason, Jason? Can you at least tell me why you want to divorce me?" I asked, tears welling up in my eyes. I still couldn't believe what was happening. Furthermore, I would never have expected this from my husband.

He slammed his hand on the table and stood up abruptly. "Just sign these damn papers!" he shouted at me, and I cried, shaking my head.

"I won't sign anything, Jason! You're out of your mind, our story can't end like this. I'm your wife, I love you, and you love me too. We got married to be together forever. Our story just can't end like this..." I cried in anguish.

I got up from my chair and approached him, who was now looking out the office window. "Jason, whatever I'm doing wrong, please just forgive me and let's talk about it," I pleaded, taking his hand. He pulled his hand away, refusing to touch me.

"Stop insisting, damn it! Can't you see I'm not interested anymore?" He was harsh, treating me as if I were nothing. Treating me as if I were not the woman he had taken to the altar and promised to love and protect until the end of his days. How dare he treat me like this after promising to make me the happiest woman in the world?

Consumed by anger, I took the divorce papers and ripped them into pieces, wanting to get rid of what was ruining my marriage.

"What are you doing, you crazy woman?" He tried to stop me, but it was too late.

"I'm not signing any divorce papers, Jason Davies!" I insisted, and he cursed before adjusting his short hair, now looking at me.

"You may have torn those papers, but I have a copy," he said triumphantly, "and no matter how many times you tear it, I will always demand that you sign it until you give in and set me free from you, Laura."

"No..."

"The servants must have already packed my things, as I instructed. I'm leaving. You can only contact me through my lawyers. I'll be waiting for you to release this divorce as soon as possible," he said.

Then he turned and left the office, leaving me in tears behind him.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
9 Chapters
บทที่ 1
ฉันแต่งงานกับสามี ฮั่วเจ๋อซวี่ มาแปดปีตลอดเวลานั้น เขาพาผู้หญิงกลับบ้านทั้งหมดเก้าสิบเก้าคนฉันมองดูเด็กสาวคนที่หนึ่งร้อยตรงหน้าเธอจ้องมองฉันอย่างท้าทาย แล้วหันไปถามเขาว่า“คุณฮั่วคะ นี่คือภรรยาที่ไม่ได้เรื่องของคุณเหรอคะ?”ฮั่วเจ๋อซวี่เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ตอบอย่างเกียจคร้านว่า ใช่เด็กสาวคนนั้นเดินเข้ามาตบหน้าฉันเบา ๆ พร้อมหัวเราะแล้วพูดว่า“คืนนี้ตั้งใจฟังให้ดีนะ ว่าผู้หญิงที่เก่งเขาเป็นยังไง!”คืนนั้น ฉันถูกบังคับให้นั่งฟังเสียงครวญครางที่ห้องนั่งเล่นตลอดทั้งคืนเช้าวันรุ่งขึ้น ฮั่วเจ๋อซวี่สั่งให้ฉันทำอาหารเช้าเหมือนเช่นเคยแต่ฉันปฏิเสธดูเหมือนเขาจะลืมไปว่า ฉันกับเขาแต่งงานกันด้วยข้อตกลงและวันนี้คือวันที่สามก่อนที่ข้อตกลงจะสิ้นสุดลงฮั่วเจ๋อซวี่ดูประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำปฏิเสธของฉันตลอดแปดปีที่ผ่านมา นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันปฏิเสธความต้องการของเขานั่นทำให้ฮั่วเจ๋อซวี่มองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างจับผิด“สวีมู่หยู่ เมื่อคืนโดนกระตุ้นมากไปหน่อย? จนเพี้ยนไปแล้วเหรอ?”ฉันไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่จ้องมองเขาเงียบ ๆครู่ต่อมา ฮั่วเจ๋อซวี่ก็เริ่มรู้สึกอึดอัดเพราะสายต
Read more
บทที่ 2
ฮั่วเจ๋อซวี่กลับหัวเราะเยาะ“คนอย่างเธอเนี่ยนะ ไปทำความสะอาดที่บริษัทฮั่วกรุ๊ปก็ยังพอไหว เธอสู้แม้แต่พวกเด็กจบใหม่อย่างโจวโม่โม่ไม่ได้เลยด้วยซ้ำ”ในขณะที่ฉันกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง โจวโม่โม่ก็เดินออกมาจากห้องนอน“พี่อาซวี่คะ ฉันใส่ชุดนี้สวยไหมคะ?”ชุดที่เธอใส่อยู่เป็นชุดที่ฮั่วเจ๋อซวี่ซื้อให้รักแรกของเขาเป็นประจำทุกปีตอนที่ฉันทำความสะอาดครั้งล่าสุด ฉันแค่เผลอแตะไปโดนมันก็ทำให้ฮั่วเจ๋อซวี่ตบหน้าฉันไปฉาดหนึ่งเลยแต่ตอนนี้เขากลับมองโจวโม่โม่ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจและตั้งใจอยู่พักหนึ่ง“สวยมาก เสื้อผ้าข้างในนั้นเธอเลือกใส่ได้ตามสบายเลยนะ”โจวโม่โม่อวดตัวเองอย่างภูมิใจ และจงใจพูดกับฉันว่า“พี่มู่หยู่คะ พี่ว่าฉันใส่สวยไหม?”ฉันพยักหน้าให้เธออย่างจริงใจและกล่าวชมว่า“สวยมาก! เหมาะกับเธอ!”คำพูดของฉันทำให้เธอถึงกับอึ้งไปครู่หนึ่งแล้วฉันก็หันหลังกลับไปที่ห้องก่อนที่เธอจะทันได้ตอบสนองอีกสามวันฉันก็จะสามารถไปจากที่นี่ได้แล้ว ฉันควรจะเริ่มเก็บของได้แล้วฉันเพิ่งจะล้มตัวลงนอนได้ไม่นาน ก็ได้รับโทรศัพท์จากฮั่วเจ๋อซวี่“โจวโม่โม่ต้องกลับไปมหาลัย ไปส่งเธอหน่อย”ฉันอดไม่ได้ท
Read more
บทที่ 3
ฉันตอบอย่างเงียบ ๆ ในใจว่า “แต่งงานกับฮั่วเจ๋อซวี่ไม่ได้มีความสุขเลยสักนิด”ฉันเห็นฮั่วเจ๋อซวี่จูงมือโจวโม่โม่เดินเข้ามาก่อนที่หมอจะเข็นฉันเข้าห้องผ่าตัด “เธอเป็นยังไงบ้าง?”เขามองฉันพลางขมวดคิ้วเล็กน้อย“ขับรถไม่รู้จักตั้งใจเหรอ? โชคดีนะที่ครั้งนี้โจวโม่โม่ไม่เป็นอะไรมาก”โจวโม่โม่พูดด้วยน้ำเสียงน่าสงสารอยู่ข้าง ๆ ว่า“เป็นความผิดของฉันเองที่ขอให้พี่มู่หยู่ไปส่งที่มหาลัย ก็เลยเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น”ฮั่วเจ๋อซวี่รีบโอบกอดเธอพร้อมปลอบโยนด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า“ไม่เกี่ยวอะไรกับเธอเลย เธอเองก็บาดเจ็บไม่ใช่เหรอ? เด็กดี! ฉันจะพาเธอไปทานข้าวรอบดึก”ในเวลานั้นเอง หมอก็เดินมาแจ้งว่าเตรียมการผ่าตัดเรียบร้อยแล้วฮั่วเจ๋อซวี่มองฉันด้วยความประหลาดใจเล็กน้อยแวบหนึ่งแต่ไม่นานความสนใจของเขาก็ถูกเสียงอ้อนของโจวโม่โม่ดึงดูดไปการผ่าตัดผ่านไปได้ด้วยดีตอนที่พยาบาลถามฉันว่าได้แจ้งญาติแล้วหรือยังฉันนิ่งไปสองสามวินาทีก่อนจะพูดว่า“ไม่ต้องแจ้งค่ะ ฉันไม่มีญาติ”ฉันจ้างพยาบาลมาดูแลฉันตลอดช่วงเวลาที่อยู่โรงพยาบาล ส่วนฮั่วเจ๋อซวี่พาโจวโม่โม่ไปเที่ยวเตร็ดเตร่ทุกวันและโจวโม่โม่ก็ส่งรูปถ่ายที่
Read more
บทที่ 4
เพราะเขาบอกว่าการมีกลิ่นหม้อไฟติดตัวเป็นการขายหน้าตาของตระกูลฮั่วนอกจากการกินหม้อไฟแล้ว ยังมีเรื่องที่น่าขายหน้าอีกมากมายอย่างเช่น ห้ามหัวเราะเสียงดัง ห้ามพูดเสียงดังในที่สาธารณะ...แปดปีมานี้ ฉันกลายเป็นเหมือนเครื่องมือที่ไร้อารมณ์ ไปแล้วตอนนี้ เมื่อฉันรู้สึกได้ถึงกลิ่นอายแห่งอิสรภาพที่กำลังจะมาถึง น้ำตาของฉันก็เริ่มเอ่อคลอฉันกลับมาถึงบ้านตอนสี่ทุ่มหลังจากกินหม้อไฟเสร็จเมื่อผลักประตูบ้านเข้าไป ก็เห็นฮั่วเจ๋อซวี่นั่งหน้าบึ้งอยู่ในห้องนั่งเล่นวันนี้เขาโทรมาเป็นสิบสาย แต่ฉันไม่ได้รับเลยสักสาย“เธอไปไหนมา?”ฉันเปลี่ยนรองเท้า แล้วล้างมือจนสะอาด ก่อนจะพูดอย่างเย็นชาว่า “ไปทานข้าวกับเพื่อนมาค่ะ”ฮั่วเจ๋อซวี่เดินเข้ามาใกล้ฉัน เมื่อได้กลิ่นหม้อไฟบนตัวฉัน สีหน้าของเขาก็ยิ่งดูไม่พอใจ“ฉันบอกว่าอย่ากินหม้อไฟไม่ใช่เหรอ? กลิ่นแรงขนาดนี้”ฉันยิ้มให้เขาเล็กน้อย แล้วถามอย่างสงสัยว่า“ตอนที่โจวโม่โม่กินมันไม่ส่งผลกระทบเหรอคะ?”สีหน้าแสดงความรังเกียจของฮั่วเจ๋อซวี่ยิ่งชัดเจนขึ้น“เธอจะเทียบกับโจวโม่โม่ได้เหรอ? อีกอย่าง โจวโม่โม่ไม่ใช่คนในตระกูลฮั่วซะหน่อย”ฉันไม่ได้พูดอะไรตอนนี้ย
Read more
บทที่ 5
เครื่องบินลงจอดที่ประเทศ M อันหนาวเหน็บฉันกระชับเสื้อแจ็คเก็ตผ้าฝ้ายแน่นขึ้น แล้วก็เห็นเฉินเจียอิ่งโบกมือทักทายฉันอย่างกระตือรือร้นในจังหวะที่ฉันเดินเข้าไปหา เธอก็โผเข้ามากอดฉันแน่น“ยินดีด้วยที่ได้บอกลาอดีตนะ”ฉันทุบไหล่เธอเบา ๆ หนึ่งทีแต่ในวินาทีต่อมา เฉินเจียอิ่งก็พลันเปลี่ยนสีหน้า“ไปกันเถอะ ที่สตูดิโอยังมีเรื่องให้จัดการอีกเยอะเลย”“อ้อ นี่คือฉู่เหวินเซวียน ผู้ช่วยที่ฉันรับสมัครให้เธอ”เธอพูดไปพลางแนะนำเด็กหนุ่มที่ยืนอยู่ด้านหลังมาตลอดให้ฉันรู้จักฉันกับเขาทักทายทำความเคารพกัน จากนั้นฉันก็ถูกพาตรงไปที่สตูดิโอทันทีนับตั้งแต่พบกับเฉินเจียอิ่ง ฉันก็เข้าสู่สภาวะที่ยุ่งวุ่นวายวันนั้นกว่าจะได้กลับถึงห้องเช่าก็ปาเข้าไปห้าทุ่มกว่าเช้าวันรุ่งขึ้นก็ออกจากบ้านตั้งแต่แปดโมงเช้าหนึ่งสัปดาห์ผ่านไปกับชีวิตที่วนเวียนอยู่แค่สองจุดอย่างหนักหน่วงในที่สุดสตูดิโอก็ถือว่าเสร็จสมบูรณ์อย่างเป็นทางการในวันพิธีเปิด ร่างกายของฉันถึงได้รู้สึกเหนื่อยล้าแต่ความอิ่มเอมใจเป็นสิ่งที่ฉันไม่เคยสัมผัสมาก่อนเลยก่อนหน้านี้ตอนที่อยู่บ้านตระกูลฮั่ว ฉันใช้เวลาทุกวันไปกับฮั่วเจ๋อซวี่ ไม่มีเวลาเ
Read more
บทที่ 6
ฮั่วเจ๋อซวี่มองวันสิ้นสุดบนข้อตกลงนี้ แล้วเขาก็นึกถึงท่าทีที่เปลี่ยนไปของฉันในช่วงนั้นเขาไม่เชื่อว่าความดีและความเอาใจใส่อย่างพิถีพิถันที่ฉันมีให้เขามาตลอดแปดปีทั้งหมดเป็นเพราะข้อตกลงนี้“สวีมู่หยู่ อย่าคิดที่จะหนีไปจากฉันโดยไม่ได้รับอนุญาตจากฉัน”ฮั่วเจ๋อซวี่หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาโทรหาผู้ช่วยแล้วสั่งให้เขาตามหาเบาะแสของฉันเรื่องที่ฮั่วเจ๋อซวี่สั่งคนตามหาฉันนั้น ฉันซึ่งอยู่ไกลถึงประเทศ M ไม่ได้รับรู้เลยแม้แต่น้อยตอนนี้ฉันกำลังปรึกษาเรื่องข้อมูลของผลิตภัณฑ์ใหม่กับฉู่เหวินเซวียนเพราะก่อนหน้านี้ฉันห่างเหินจากสังคมมาเป็นเวลานานในตอนแรกฉันยังไม่ค่อยคุ้นชินเท่าไหร่แต่ด้วยความวุ่นวายของงาน ทำให้ฉันมองข้ามความรู้สึกไม่สบายใจไปสองวันก่อน สตูดิโอได้รับงานวิจัยและพัฒนาผลิตภัณฑ์ดูแลผิวฉันกับฉู่เหวินเซวียนพาทีมงานทำโอทีทุกวันในขณะที่ฉันกับเขากำลังปรึกษาหารือจนได้ข้อสรุป โทรศัพท์มือถือของฉันก็ดังขึ้นซึ่งเป็นเบอร์ของคนรับใช้ในบ้านตระกูลฮั่วมีคนรู้เรื่องที่ฉันจากไปไม่มากนัก และเขาก็เป็นหนึ่งในนั้นเขาบอกว่าช่วงนี้ฮั่วเจ๋อซวี่กลับบ้านด้วยสีหน้าที่บึ้งตึงทุกวันคนรับใช้
Read more
บทที่ 7
แต่เขาลืมไปว่า วันที่ฉันจากไปก็คือวันงานพิธีหมั้นของเขากับโจวโม่โม่อีกอย่าง การแต่งงานที่คงอยู่ได้ด้วยเพียงข้อตกลงแผ่นเดียว ฉันจะไปแคร์ได้ยังไงว่าเขาจะแต่งงานกับใครหลังจากวันนั้น ข่าวงานแต่งงานของฮั่วเจ๋อซวี่กับโจวโม่โม่ก็แพร่สะพัดบนโลกออนไลน์จนเป็นกระแสร้อนแรงและโจวโม่โม่ก็อาศัยกระแสนี้เปิดแอคเค้าท์โซเชียลมีเดียเพื่อถ่ายคอนเทนต์วิดีโอการเตรียมงานแต่งงานของเธอกับฮั่วเจ๋อซวี่ตอนที่เฉินเจียอิ่งเล่าเรื่องนี้ให้ฉันฟัง ฉันถึงกับวางเอกสารในมือลงแล้วถามเธออย่างสงสัยว่า“ช่วงนี้เธอว่างมากเหรอ?”เฉินเจียอิ่งหัวเราะคิกคักแล้วพูดว่า “ฉันเห็นเรื่องน่าสนใจก็เลยเอามาแบ่งปันกับเธอไง?”ฉันเหลือบมองวิดีโอบนโทรศัพท์ของเธอแวบหนึ่งแล้วก็เบือนหน้าหนี“ฮั่วเจ๋อซวี่ตามใจผู้หญิงคนนี้จริง ๆ”พอเห็นฉันไม่พูดอะไร เฉินเจียอิ่งก็ทำเสียงจิ๊ปากอย่างเบื่อหน่ายก่อนจากไป จู่ ๆ เธอก็ถามขึ้นมาทันทีว่า“เธอหย่ากับเขาหรือยัง?”ฉันหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วพูดอย่างจนใจว่า“ทนายเพิ่งบอกฉันว่า ฮั่วเจ๋อซวี่ไม่ยอมหย่า”“ฉันก็ไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ เดี๋ยวฉันเคลียร์งานช่วงนี้เสร็จก่อน แล้วจะกลับไปจัดการ”เฉินเ
Read more
บทที่ 8
ต่อมเผือกชาวเน็ตต่างก็ถูกกระตุ้นขึ้นมาในทันทีต่างพากันเข้าไปคอมเม้นท์ใต้ข้อความนั้นเพื่อสอบถามรายละเอียดชาวเน็ตคนนั้นก็เล่าเรื่องราวของฉันกับฮั่วเจ๋อซวี่ออกมาทั้งหมดไม่นานเรื่องนี้ก็ติดเทรนด์อย่างรวดเร็วชาวเน็ตมากมายพากันไปรุมถามที่แอคเค้าท์ของโจวโม่โม่ว่าเธอเป็นเมียน้อยใช่ไหม!โจวโม่โม่ได้โพสต์วิดีโอในวันนั้นในวิดีโอ โจวโม่โม่ร้องไห้ตาแดงก่ำ ขอให้ฉันคืนฮั่วเจ๋อซวี่ให้เธอ และอย่ามาทำลายความสัมพันธ์ของพวกเขาเธอไม่ได้ตอบคำถามของชาวเน็ตโดยตรงแต่คำพูดของเธอทำให้ชาวเน็ตจำนวนไม่น้อยเชื่อว่าฉันต่างหากที่เป็นเมียน้อยในความสัมพันธ์ครั้งนี้ในขณะที่ฉันกำลังชื่นชมฝีปากของโจวโม่โม่อยู่นั้น ฮั่วเจ๋อซวี่ก็โพสต์วิดีโอผ่านบัญชีชื่อจริงของเขา ยอมรับว่าเขานอกใจจริงการกระทำนี้ของเขาเป็นการตอกย้ำว่าโจวโม่โม่เป็นเมียน้อยจริง ๆชาวเน็ตที่เพิ่งถูกหลอกต่างก็พากันกลับลำมารุมต่อว่าเธอทันที“รู้อยู่แล้วว่าเป็นเมียน้อย แต่ยังพูดจาได้มั่นหน้าขนาดนี้”“นักเรียนหัวกะทิไปเป็นเมียน้อย น่าขยะแขยงจริง ๆ!”โจวโม่โม่ไม่คาดคิดว่าฮั่วเจ๋อซวี่จะไม่เพียงแต่ยกเลิกงานแต่งงาน แต่ยังยอมรับเรื่องที่เขานอกใจต่
Read more
บทที่ 9
“ตอนนี้ฉันเพิ่งจะรู้ว่าฉันชอบเธอมานานแล้ว เธอกลับไปกับฉันเถอะนะ”ฉันถามเขาด้วยความสงสัยว่า เรื่องนี้มันเกี่ยวอะไรกับฉันด้วยเหรอ?ขณะที่ฮั่วเจ๋อซวี่กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง ทันใดนั้นเสียงของชายหนุ่มก็ดังขึ้นจากทางด้านหลังฉัน“พี่มู่หยู่ ทำไมยังไม่กลับอีกครับ? เย็นนี้ไปทานข้าวด้วยกันไหม?”ฉู่เหวินเซวียนเดินเข้ามาหาฉัน “นี่คือใครครับ?”สายตาของฮั่วเจ๋อซวี่ที่มองฉันแฝงด้วยความคาดหวังเล็กน้อยฉันพูดอย่างใจเย็นว่า“คืออดีตสามีที่นอกใจไปมีผู้หญิงหลายคนของฉันน่ะ”ฉู่เหวินเซวียนเคยได้ยินเฉินเจียอิ่งเล่าเรื่องของฉันกับฮั่วเจ๋อซวี่มาบ้างแล้ว เขาจึงมองฮั่วเจ๋อซวี่ด้วยสายตาดูถูก“นี่สำนึกผิดแล้วมาขอคืนดีเหรอครับ?”ความรังเกียจในคำพูดของเขาชัดเจนเกินไป จนทำให้ฮั่วเจ๋อซวี่หน้าบึ้งตึง“เรื่องของฉันกับมู่หยู่ มันเกี่ยวอะไรกับนาย?”ฉันยิ้มเล็กน้อย แต่ไม่ได้สนใจเขาเพียงแต่หันกลับมองฉู่เหวินเซวียน“อยากไปทานข้าวที่ไหน? พอดีวันนี้เฉินเจียอิ่งไม่อยู่ด้วย”ฉู่เหวินเซวียนคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดอย่างไม่เกรงใจว่า“ผมอยากทานซาชิมิครับ”ฉันเลิกคิ้วให้เขา แล้วเดินนำไปก่อนฮั่วเจ๋อซวี่เรียกชื่อฉ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status