ฝันฆ่าคนตาย

พิสูจน์ความบริสุทธิ์ให้บิดาเห็นด้วยความตาย? นี่มันความคิดของนางร้ายเกรดต่ำแสนสิ้นคิดในนิยายที่เคยอ่านชัด ๆ แล้วอะไรคือการไปอ้อนวอนกลับใจกับคนที่คิดทำร้ายตนเอง ใครจะโง่ก็โง่ไปแต่สำหรับนางนั้นฝันไปเถอะ!

ในวันเกิด ฉันกับน้องสาวบุญธรรมประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ เปลวไฟลามมาถึงตัวฉันแล้ว แต่คู่หมั้นกลับชี้ไปที่เบาะนั่งข้างคนขับแล้วพูดว่า "ช่วยเจียวเจียวก่อน เธอเป็นโรคหัวใจ" หลังจากฟื้นขึ้นมา ใบหน้าของฉันก็เสียโฉมไปจนหมดสิ้น และมีชีวิตอยู่ได้อีกอย่างมากแค่หนึ่งเดือนเท่านั้น ต่อมาเพื่อผลประโยชน์ของทั้งสองครอบครัว ทุกคนในบ้านจึงตัดสินใจให้น้องสาวบุญธรรมแต่งงานแทน คู่หมั้นลูบผ้าก๊อซที่พันอยู่เต็มหน้าฉันด้วยความปวดใจ และให้สัญญากับฉันว่า "รอให้คุณหายดี ตำแหน่งคุณนายเสิ่นก็ยังเป็นของคุณนะ" ฉันยิ้มและตอบตกลง ฉันถึงขั้นยกหุ้น อสังหาริมทรัพย์ทั้งหมด รวมถึงภาพวาดที่ยังไม่เคยเผยแพร่ให้เป็นของขวัญก่อนแต่งงานแก่น้องสาวบุญธรรม เธออาศัยภาพวาดของฉัน ก้าวขึ้นเป็นศิลปินผู้ยิ่งใหญ่ที่ทุกคนจับตามอง เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการสัมภาษณ์ของนักข่าว แม่ร้องไห้ด้วยความตื่นเต้น "โชคดีที่ตอนนั้นคนที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสไม่ใช่เธอ ไม่อย่างนั้นบ้านเราคงต้องสูญเสียอัจฉริยะไปคนหนึ่งแน่ๆ!" คู่หมั้นก็ประกาศอย่างเปิดเผยว่า เธอจะเป็นคุณนายตระกูลเสิ่นเพียงคนเดียว แต่พวกเขาไม่รู้เลยว่า อัจฉริยะตัวจริงกำลังจ้องมองพวกเขาอย่างเย็นชาอยู่ที่มุมหนึ่ง และของเหล่านั้นที่ฉันมอบให้ด้วยมือของตัวเอง ตั้งแต่แรกเริ่ม ก็คือเครื่องสังเวยที่เตรียมไว้สำหรับการแก้แค้น

นับตั้งแต่ฟื้นขึ้นมาในร่างของคุณหนูจวนคหบดีแห่งเมืองหนานเฉา หรั่นหนิง ก็ตระหนักได้ถึงความฝันบอกเหตุที่น่าสะพรึง ทางเดียวที่จะนำพาคนทั้งตระกูลให้รอดพ้นจากภัยคุกคาม นั่นก็คือไม่เป็นแล้วคหบดีอันดับหนึ่งแห่งเมืองหนานเฉา ตระกูลจวินย้ายไปยังเมืองหยวนเฉิงซึ่งเป็นเมืองหลวงของแคว้น จากคหบดีที่มั่งคั่งและร่ำรวย กลับกลายเป็นเพียงตระกูลหมอมีร้านเล็กๆ เปิดจำหน่ายสมุนไพรกับใบชา ทว่าชะตาชีวิตนั้นไม่มีสิ่งใดแน่นอน ทั้งที่หลบเลี่ยงมาได้แล้วคราหนึ่ง ฝันบอกเหตุกลับยังตามมาหลอกหลอน หญิงสาวฝันถึงบุรุษสวมชุดแต่งงานสีแดง ในมือของเขามีกระบี่ยาวที่เปรอะเปื้อนไปด้วยเลือด ใต้ฝ่าเท้าของเขามีร่างของพี่ชายของนางที่ไร้ซึ่งลมหายใจ!!! ข้อมือที่กุมกระบี่ของชายผู้นั้น นางจำได้ว่ามีแผลเป็นคล้ายผีเสื้อ กระทั่งต่อมาหรั่นหนิงก็ได้พบเขา ฉู่เฟิงเยี่ยน หัวหน้าตระกูลฉู่ หนึ่งในตระกูลคหบดีอันดับหนึ่งที่มีอิทธิพลต่อแคว้นจ้าว!!!

เมื่อพลังแห่งความตายถูกปลุกให้ตื่น โลกถึงคราวโกลากล ยุคสมัยแห่งวันสิ้นโลกได้มาถึง เหล่าฆาตรกรได้รับพลัง จากการฆ่าเพื่อความบันเทิง สู่การฆ่าเพื่อสร้างกองทัพซอมบี้ของตน ผู้ที่เคยสังหาร ไม่ว่าจะเชือดไก่ไปจนถึงบี้มด จะปลุก ‘ไอโลหิต’ ส่วนผู้ที่เคยสังหารเผ่าพันธุ์เดียวกัน จะปลุก ‘ไอทมิฬ’ หรือก็คือผู้ที่มีไอทมิฬ คือ 'ฆาตกร' ในวันที่หมอกโลหิตปกคลุมโลกทั้งใบ ชายหนุ่มก็ทิ้งร่างลงมาจากตึกเก้าชั้น แต่ผู้ที่อยากตายอย่างเขากลับไม่ตาย 'ไพเรนทร์' ไม่รู้ว่าเขาปลุกไอทมิฬขึ้นมาได้อย่างไร จนกระทั่งเขาถูกพาออกไปนอกกำแพงเพื่อใช้เป็นเหยื่อล่อฆาตกรอันดับที่สิบเจ็ด ความลับแห่งพลังที่ซุกซ่อนไว้กว่าสิบสองปี สาเหตุที่ไพเรนทร์ยังมีชีวิตอยู่ เพราะพลังของเขาคือ 'อมตะ' เมื่อความตาย กลายเป็นพลัง ผู้ที่ ‘อยากตาย' จึงกลายเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด

บางบ้านมีผี บางบ้านมีฆาตกร แต่บ้านหลังนี้...มีนิยายที่เขียนด้วยความตาย หลังย้ายเข้ามาอยู่ "บ้านเขียนฝัน" ริตาพบเครื่องพิมพ์ดีดโบราณที่ไม่มีใครเป็นเจ้าของ ทุกคืนมันจะพิมพ์เรื่องราวของคดีฆาตกรรมขึ้นมาเอง ปัญหาคือ... เช้าวันต่อมา เหตุการณ์ในกระดาษกลับเกิดขึ้นจริงทุกตัวอักษร ระหว่างตำรวจที่กำลังไล่ล่าฆาตกร กับนักเขียนที่กำลังถูกใครบางคนใช้เป็นผู้บันทึกความตาย พวกเขาต้องแข่งกับเวลา ก่อนที่หน้าสุดท้ายของนิยาย...จะกลายเป็นข่าวหน้าแรกของหนังสือพิมพ์

เขานึกมันเขี้ยวจึงชักแก่นกายออกจนสุดปลายก่อนจะกระแทกเข้าไปทีเดียวมิดลำเป็นการส่งท้าย จนร่างโปร่งสะดุ้งสุดแรง เฮือก! กลิ่นดินลุกพรวดขึ้นทันที หยดเหงื่อผุดพรายอยู่รอบกรอบหน้า ดวงตาเบิกกว้างมองไปรอบ ๆ มือของเขาควานหารอบเตียงว่ามีใครอยู่ด้วยอีก ก็เห็นว่าตนอยู่ในห้องนอนของตัวเองเพียงคนเดียว “แฮ่ก ๆ ฝันอีกแล้วเหรอวะเนี่ย” เขายกมือขึ้นปาดเหงื่อออกก่อนจะเลิกผ้าห่มขึ้นเมื่อรู้สึกถึงความเปียกข้างใต้ “แม่งเอ้ยยย” เหนียว ๆ คาว ๆ แบบนี้ กลิ่นดินรับรู้ได้จากประสบการณ์การชักให้ตัวเองมาตั้งแต่แตกเนื้อหนุ่ม หากแต่ครั้งนี้เขาไม่รู้สึกภูมิใจสักนิดที่ต้องมาเสร็จเพราะฝันว่าโดนเอาจากคนที่ไม่รู้จัก ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันมีตัวตนอยู่จริงไหม