พวกเราจะเป็นครอบครัว เดียวกัน ได้ไหมนะ

เมื่อถูกปลูกฝังมาตั้งแต่เล็กจนโต ว่าทั้งคู่เป็นพี่น้องกัน แต่คนทั้งคู่กลับอยากที่เป็นมากกว่านั้น แล้วมันจะสามารถเป็นไปได้ไหม ต้องมาลุ้นเอาใจช่วยพี่คินกับน้องวาด้วยนะคะ

เพราะความอิจฉาที่คนนอกครอบครัวมาแย่งความรัก เธอจึงทำตัวร้ายกาจ จนเป็นเหตุทำให้คนในครอบครัวปล่อยให้นางร้ายอย่างเธอจมน้ำตายเมื่อเธออีกคนได้โอกาสเกิดใหม่ จะไม่ของ้อครอบครัวเดิมอีกต่อไปจะสร้างครอบครัวใหม่ สร้างเนื้อสร้างตัวด้วยสองมือ ส่วนคู่หมั้นที่น้องสาวบุญธรรมเคยอยากได้ คู่หมั้นที่เธอไม่เคยเห็นหน้า เธอจะยกให้ลูกสาวคนใหม่ที่พ่อกับแม่รัก ส่วนเธอที่ก้าวออกมาใช้ชีวิตของตนเองนั้น ก็มีชายหนุ่มคนหนึ่งเข้ามาพัวพันหัวใจเช่นเดียวกัน...หรือว่าเขาคนนี้ จะเป็นคนที่เธอจะสร้างครอบครัวที่อบอุ่นขึ้น...

ในวันที่จวนแม่ทัพตั้งโลงศพ สามีของข้ากลับประกาศว่าจะควบแต่งภรรยาสามเรือนเพื่อสืบทอดทายาท ใครจะคาดคิด พี่สะใภ้ใหญ่จะเอาหัวชนใส่เสาทันที ส่วนพี่สะใภ้รองก็เตรียมผูกคอตายตาม ทั้งคู่ต่างประณามว่าเขาเหยียบย่ำความบริสุทธิ์และศักดิ์ศรีของแม่ม่ายภรรยาวีรบุรุษ คนทั้งจวนคุกเข่าลงไปเป็นแถบ ต่างอ้อนวอนขอให้พวกนางช่วยสืบทอดทายาทให้แก่พี่ชายผู้ล่วงลับทั้งสองคน ข้าคิดว่าเรื่องนี้ช่างเหลวไหลสิ้นดี จึงพุ่งตัวไปข้างหน้าแล้วคว่ำโต๊ะเซ่นไหว้อย่างแรง ข้าชี้นิ้วด่ากราดใส่หน้าสามีว่าเป็นพวกหน้าซื่อใจคดและเดรัจฉานในคราบคน ทั้งยังด่าพวกพี่สะใภ้ว่าทำเป็นรักนวลสงวนตัวทว่าเนื้อแท้คือหญิงแพศยา พร้อมกับด่าคนอื่น ๆ เสียจนไม่มีชิ้นดี ข้าไม่อาจกลืนกล้ำความอัปยศนี้ลงไปได้ จึงลากพวกนางขึ้นโรงขึ้นศาล ฟ้องร้องข้อหาลักลอบสมสู่ในระหว่างไว้ทุกข์ ทว่าพวกนางกลับแว้งกัด ใส่ร้ายว่าข้าขี้อิจฉา ต้อนหญิงม่ายผู้ซื่อสัตย์และภักดีให้ต้องจบชีวิต ตระกูลฝ่ายมารดาของข้าถูกผู้ตรวจการราชการฎีกาฟ้องร้อง จนท่านพ่อต้องถูกปลดจากตำแหน่งและเนรเทศกลับบ้านเกิด ส่วนข้าถูกหนังสือหย่าขาดขับไล่ออกจากจวนแม่ทัพ และต้องสิ้นใจอย่างโดดเดี่ยวในศาลเจ้าร้าง หลังจากตายไปข้าถึงได้รู้ว่า ที่แท้พวกเขาร่วมมือกันตั้งนานแล้ว เพื่อหวังจะฮุบมรดกตระกูลเดิมของข้า การประกาศควบแต่งสามเรือนต่อผู้คน เป็นเพียงกลอุบายบีบให้ข้าลงมือ เพื่อที่สามีจะได้หย่าขาดจากข้าได้อย่างชอบธรรม เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ข้ากลับย้อนเวลากลับมาในวันประกาศควบแต่งเรือนนั้น ใบหน้าสวยของพี่สะใภ้ใหญ่แดงก่ำ "สามีของข้าเพิ่งจากไปได้ไม่นาน น้องสามกลับคิดจะให้พวกเราทำเรื่องเหลวไหลไร้ยางอายเช่นนี้!" พี่สะใภ้รองเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง "พวกเราเป็นหญิงม่าย ยอมตายเสียดีกว่าที่จะยอมให้ชื่อเสียงอันบริสุทธิ์ของบรรพชนต้องมัวหมอง!" ข้านั่งนิ่งอยู่บนตั่งประธาน ค่อย ๆ จิบชารสเลิศ และเฝ้ามองพวกนางเล่นละครฉากใหญ่ให้จบอย่างเงียบเชียบ ชาตินี้ ข้าจะทำให้พวกนางสมปรารถนาเอง

“เมื่อชาติก่อนถูกหลอกลวงจนแท้งลูก ทะลุมิติมาเกิดในยุคโบราณมีสามีกับลูกชายวัยน่ารักขนาดนี้จะเป็นแม่ใจร้าย ภรรยาไม่เอาไหนได้อย่างไรกัน ฉันจะรักและดูแลทุกคนเป็นอย่างดีเอง ”

เมื่อน้องสาวบุญธรรมที่เขาไม่ชอบหน้ามานานหลายปีกำลังจะถูกยกให้กับคนอื่น เขาจึงยอมไม่ได้ ถึงขนาดต้องลุกขึ้นมาประกาศความเป็นเจ้าของ " ผู้หญิงคนนี้เป็นของฉัน ใครก็ห้ามมายุ่งทั้งนั้น "

"แม่หนูหิวนม" "หนูด้วย" "บอกให้เรียกพี่ไง นั่งดูการ์ตูนก่อนเดี๋ยวชงให้" ปัญหาครอบครัวใครๆ ก็มีกัน ไม่เห็นจะแปลก ..ไม่เห็นจะแปลกเลย แค่มีพ่อแม่ที่เป็นคู่อริกัน ตีกันหัวแตกหมอไม่รับเย็บมาก่อน แต่ไม่รู้ทำไมต้องมาเย็บกันเองด้วย มีคนเดียวก็เหลือจะเชื่อนี่ปาเข้าไปสามแล้วนะ ทะเลาะกันอีท่าไหนฟะ